Apocalipse 18
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NAA
1 Na i murina a ka teka alia u tarei a tana angelo te koulma i Kolö. Nu ualesala i tanen e alesala soku u turu han hoboto i puta.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Ba nonei e ku hapanina me poiena, “Nonei e omi nou romana. A taun a kapan i Bebilon e tarura nou romana. U mate u omi na mamana mar liliahanei e ka roa romana i tanen, na mamana mar apena a omi has.
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 A taun teka e here nei a tahol te haua ranei a pal katun hoboto u wain u tagala te haharoei nena u markato u omi i tanen. U king tara han i puta i kato homi gono mei a tahol a hahaloku teka. Nu katunun hahol tara han i puta i lu hakapi a moni pan turu markato u omi i tanen.”
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Ba lia u hengoeto u tanu ranga te butuma i Kolö ba te poiena,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Taraha, u markato u omi i tanen e parapara koruna be Sunahan te hakats pouts nena a man markato i tanen.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Alimiu go kato palis uam i tanen te kato uen i tamilimiu ba te palis hahuolemiu a man toa man markato man omi te katoe men. Nonei e kato homi a katun a para, ba limiu te palis hahuole men.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Alimiu e hala ramo ien u kamits nu tori-tiama te popona tara solo pan na nikaka a niga te hala pouts menien a peisanen. Taraha, nonei e roron hatei nena a peisanen, ‘Alia a tetahol pan. Alia e moa te go amoba u. E moa ta nitiama te go butu iou romana i tar.’
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Kaba u nomi e butu noa has noa i tanen turu toa u lan: a himati na tori-tiama na bes pan. Na nonei e na hats hase roa turu tula. Taraha, a Tsunono e Sunahan te hahune noen e tagala koruna.”
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Nu king tara han i puta e tare riou romana u ruhu pan te kulupu uanou a taun i Bebilon teka ba nori te tabe sile roen, nori ti kato homi gono mer u katun tara taun teka.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Nori e matoutse riou romana a nihahuna teka ba te tuol halehanar ba te poier, “Haromana koru tala a taun pan teka, a taun i Bebilon te ka mei a solo pan. A nihahuna i tanen e butu boroboro koru i iahana toa aua puku.”
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 U katunun hahol tara han i puta e tabe sile ren romana ba te hahuri sil hase roen, taraha e moa lel ta katun te ga hole iou a man ka i taren.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 E moa ta katun te ga hole iou u goul i taren nu silva na hatu te hol seina nu mamanu mar labalaba u niga te hol seina, na mamana mar roei te hol seina, na mamana ka te kuieri u liho nu roei te hol seina nu baras na aien nu hatu u kihil.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Na e moa ta katun te ga hole iou a ka te sohala gono meri a kannou na ka te hatser ba te masi hanigana nu uapi u soksoka, nu wain nu wel na palaua na wit na bulumakau na sipsip na hos na karis, na peisana katun has te hahol ner.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 U katunun hahol e poier romana, “A man ka man niga hoboto ti roron matesil korui a barebana tara taun teka e taia koru tala, na moni pan na hiharuts pan e taia has, ne moa koru lel tala te gi sabe lel menien!”
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 — ausente —
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 — ausente —
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 — ausente —
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 — ausente —
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Ba nori te tsihasa sei nariou u koahu i bakuren ba te taber ba te hahurir ba te poier, “Haromana koru tala a taun pan teka. U katun hoboto te teier u tolala te hula lar i tasi i roron lu a moni pan tara taun teka. Na nonei e taia hakapa mei a toa aua puku!”
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Kaba alimiu u katunur i Kolö, alimiu go sasala sil iam te taia uanen. Na limiu u barebana tere Sunahan nu aposol nu propet e go sasala iam. Taraha, e Sunahan e hahuna rena romana u barebana tara taun teka tara man ka man omi ti kate ien i tamilimiu!”
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Ba toa angelo a tagala e luena a toa hatu pan me lapo nanen i tasi me poiena, “E kato has uana romana i iesana tara taun pan i Bebilon te lapo ba nariou, bu katun te ma antunan sabe lele roien.
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Na u ling tara gita na turu kohi na tara tuhil na mamana mar köma e ma hengo lele roi romana i iahana taun teka. Nu katunun kui tara mamana mar toukui e ma sabe lel raroi i iahana taun teka. Nu ling tara hatu te kono bulbuleri a wit e ma hengo lele roi i iahana taun teka.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Ne moa lel te gi tara lel menoi u ualesala turu lam i iahana taun teka. Ne moa lel te gi hengo lel menoi u ranga turu mun tahol u hagou hitöl tsimus i iahana taun teka. U katunun hahol i tanen i ka mei a solo pan i puta, kaba u katun tara taun teka i gamoer u katun tara hun barebana hoboto i puta tara hirakö na turu matuna i taren.
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 A taun teka i Bebilon e lue nou a nihahuna, taraha u rahatsing turu propet na turu katun tere Sunahan i sabeia i iahanen, nu rahatsing has turu katun hoboto ti atung ria i puta.”
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.