1 Coríntios 11
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARC
1 Alimiu go tatatie mumo lia te mar tatate has mena gilia e Kristo.
1 Sede meus imitadores, como também eu, de Cristo.
2 Alia e haniga rago limiu, taraha alimiu e ma solopale milia na limiu e kukutiemiu u hihatuts hoboto tu hala rilia limiu.
2 E louvo-vos, irmãos, porque em tudo vos lembrais de mim e retendes os preceitos como vo-los entreguei.
3 Kaba alia e hatei ragoi limiu a ka teka: a tson e pan nena a tahol i tanen, ne Kristo e pan nena a pal tson, ne Sunahan e pan nena e Kristo.
3 Mas quero que saibais que Cristo é a cabeça de todo varão, e o varão, a cabeça da mulher; e Deus, a cabeça de Cristo.
4 Na a tson te lotuna ba te singona tsi te töho nena u ranga tere Sunahan ba te ka mena u kopo i bakunen, a tson teka e ma hatsunone nei e Kristo.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Na a tahol te lotuna ba te singona tsi te töho nena u ranga tere Sunahan ba te ma kope nei a bakunen, a tahol teka e ma hatsunone nei a tson i tanen. Nonei e kato uana tara tahol te kobana hakapa ban u hulu hoboto i bakunen.
5 Mas toda mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta desonra a sua própria cabeça, porque é como se estivesse rapada.
6 Te ma kope neia a tahol a bakunen, ba nonei te tatei kobana ba nena u hulu hoboto i bakunen. Kaba te omi nen te kobana ba mena neien u hulu hoboto i bakunen, tsi te omi nen te ga kuli hamakmakum menien u hulu, nonei e tatei kopena a bakunen.
6 Portanto, se a mulher não se cobre com véu, tosquie-se também. Mas, se para a mulher é coisa indecente tosquiar-se ou rapar-se, que ponha o véu.
7 A tson e ma tatei kope nei a bakunen tara poata turu lotu, taraha a tson e namnamei nena a nikapan tere Sunahan. Na tahol e namnamei nena a nikapan tara tson.
7 O varão, pois, não deve cobrir a cabeça, porque é a imagem e glória de Deus, mas a mulher é a glória do varão.
8 Taraha e Sunahan e ma habutei a tson tara tuanreina tahol. E moa. Nonei e habuteia a tahol tara tuanreina tson.
8 Porque o varão não provém da mulher, mas a mulher, do varão.
9 A tson i ma habutu silei a tahol. E moa. A tahol ti habutu silei a tson.
9 Porque também o varão não foi criado por causa da mulher, mas a mulher, por causa do varão.
10 Na tahol e ga kopei a bakunen tara poata turu lotu ba te haruto nena nonei e ka putana tara tson i tanen, taraha u angelo e tara hase ren.
10 Portanto, a mulher deve ter sobre a cabeça sinal de poderio, por causa dos anjos.
11 Kaba te hamana ria ra tara Tsunono, a tahol e solana tara tson, na tson e sola hasna tara tahol.
11 Todavia, nem o varão é sem a mulher, nem a mulher, sem o varão, no Senhor.
12 Taraha, a tahol i habuteia tara tson i manasa, na tahol e posa hase iena a tson i romana. Na man ka hoboto e la nama tere Sunahan.
12 Porque, como a mulher provém do varão, assim também o varão provém da mulher, mas tudo vem de Deus.
13 Aha te poie milimiu? E nigana te singona a tahol turu lotu ba te ma kope nei a bakunen?
13 Julgai entre vós mesmos: é decente que a mulher ore a Deus descoberta?
14 A markato i tarara i puta teka e haruto nena e ma niga nei i matana barebana te ka mena nei a tson u hulu pan.
14 Ou não vos ensina a mesma natureza que é desonra para o varão ter cabelo crescido?
15 Kaba e nigana i matana barebana te ka mena nei a tahol u hulu pan. E Sunahan e hale ien u hulu pan te ga kopo kapin a bakunen.
15 Mas ter a mulher cabelo crescido lhe é honroso, porque o cabelo lhe foi dado em lugar de véu.
16 Te hipus nanoa romana a toa katun a markato teka, alia e hatei rago limiu alam na man hun katun has tere Kristo alam e moa ta tan ta markato tara poata te lotu mia lam.
16 Mas, se alguém quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Kaba turu ranga teka te hala ragi lia limiu, alia e ma haniga ragi limiu, taraha te hagum hoboto mia limiu, ba markato a omi te tagala saluhena tara markato a niga.
17 Nisto, porém, que vou dizer-vos, não vos louvo, porquanto vos ajuntais, não para melhor, senão para pior.
18 Alia u hengoin u ranga te poiena tara poata te hagum hoboto mia limiu, ba limiu te hialala kalakalamiu te mar hun katun uami limiu, na lia e hamanegu a palabinu ranga teka.
18 Porque, antes de tudo, ouço que, quando vos ajuntais na igreja, há entre vós dissensões; e em parte o creio.
19 Alia e atei silegu a man hun katun i gusumilimiu e hiahakhakats halhalir. Na markato teka e kato rano limiu ba te atei silemiu esi i gusumilimiu te manana.
19 E até importa que haja entre vós heresias, para que os que são sinceros se manifestem entre vós.
20 Kaba poata te hagum hoboto mia limiu a toa hun katun, alimiu e ma lu hamanemi a Komunio. E moa.
20 De sorte que, quando vos ajuntais num lugar, não é para comer a Ceia do Senhor.
21 Taraha, a man toa toa hoboto e luier a ma tsi kannou peisa i taren, ba te nou ba ner a palabi ba te besur. Ba palabi te spakir.
21 Porque, comendo, cada um toma antecipadamente a sua própria ceia; e assim um tem fome, e outro embriaga-se.
22 Alimiu e ka memiu u luma. Taraha tsiponi te ma nou uamia limiu na te ma ua uamia limiu turu luma i tamilimiu? Alimiu e sigala ramiu a hun katun tere Sunahan, ba te hamatsingolo ramiu u katun te kaka pukur. Alia go poe aha i tamilimiu? Alia go haniga rio limiu tara markato teka? E moa koru!
22 Não tendes, porventura, casas para comer e para beber? Ou desprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisso não vos louvo.
23 — ausente —
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos ensinei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 — ausente —
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Tomai, comei; isto é o meu corpo que é partido por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Na i murina ti nou hakapa ien, be Iesu e lu has mena nei a gotana i iesana me poiena, “A gotana wain teka e haharoei nena u rangan kits u tsimus te na kato hatagale goi lia u rahatsing i tar. Tara mamana poata te ue moa limiu a wain teka, ba limiu te markato has uamiu teka ba te hakats pouts namo lia.”
25 Semelhantemente também, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que beberdes, em memória de mim.
26 Na tara mamana poata te noue mia limiu a beret teka na te ua mia limiu tara gotana teka, ba limiu te na haruto namiu a tou mate tara Tsunono antunana te la pouts namen romana.
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes este cálice, anunciais a morte do Senhor, até que venha.
27 Na te nou pinopinoena a toa katun a beret tara Tsunono, na te ua pinopinona a toa katun tara gotana tara Tsunono, nonei e kato homiena u tuanrei nu rahatsing tara Tsunono.
27 Portanto, qualquer que comer este pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
28 A katun e tatei hamatskö haniga mamena a peisanen ba te toan nouena beret ba te toan ua hasna tara gotana.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e assim coma deste pão, e beba deste cálice.
29 Taraha, e Sunahan e hahune nou a katun te nou pinopinoena a beret na te ua pinopinona tara gotana ba te ma hakats nanei i me te mar mouna uana u tuanrei tara Tsunono.
29 Porque o que come e bebe indignamente come e bebe para sua própria condenação, não discernindo o corpo do Senhor.
30 Nonei a ka te pinolasa sila ria a palabi i tamilimiu, ba palabi te ka mer a nimate, ba palabi te mate hakapar.
30 Por causa disso, há entre vós muitos fracos e doentes e muitos que dormem.
31 Te gi hamatskö haniga mam meni ra a peisarara, be Sunahan te ma hahuna ranoi ra.
31 Porque, se nós nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Kaba poata te hahuna rena ra e Sunahan, nonei e hamatskö sil ranoi ra te go ma kato homi koru gono merien ra u katunur i puta.
32 Mas, quando somos julgados, somos repreendidos pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Na ma tsi toular, tara poata te gono sile mia limiu a kannou tara Komunio, ba limiu te hahalosemiu a tai.
33 Portanto, meus irmãos, quando vos ajuntais para comer, esperai uns pelos outros.
34 Te bes koruna a toa katun, nonei e tatei nou mam nama i luma i tanen. Nonei e namos nou homina turu hagum ba limiu te lue mou a nihahuna tere Sunahan. Na man tana man harangata e na hamatskö mote gou lia tara poata te la uagou romana lia i tamilimiu.
34 Mas, se algum tiver fome, coma em casa, para que vos não ajunteis para condenação. Quanto às demais coisas, ordená-las-ei quando for ter convosco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.