Gênesis 24
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs BKJ
1 Abraham umur ra blatas didiin un blalan isi. Nol AMA LAMTUA kon doh un babanan, hidim belen nuil nol liis-lasa.
1 E Abraão era velho e bem avançado em idade; e o SENHOR havia abençoado Abraão em todas as coisas.
2 — ausente —
2 E Abraão disse ao servo mais velho de sua casa, que governava sobre tudo o que ele tinha: Rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa;
3 — ausente —
3 e eu te farei jurar pelo SENHOR, o Deus do céu, e o Deus da terra, que tu não tomarás mulher para meu filho dentre as filhas dos cananeus, entre os quais eu habito;
4 Mo ku musti lako se auk dale in dadi kua, se auk pail-kakang nguas. Ku nuting tana-bihata mes se nua, le kil nolan maa bel auk anang ngia, le halin nam daid un sapa.”
4 mas irás à minha terra, e à minha parentela, e tomarás uma mulher para meu filho Isaque.
5 Kon atuling man Abraham in parsai na keket noan, “Banan ama! Mo eta tana-bihatang na dai maa muid se ia lo kam, taon elola la? Eta ela lam, auk musti kil nol ama ana ki laok saap se ua tukun tia tam?”
5 E o servo lhe disse: Se porventura a mulher não quiser seguir-me para esta terra, eu deixarei levar teu filho novamente para a terra de onde tu vieste?
6 Abraham siut noan, “Ku nangan babanan! Taon elola kon, ku boel kil nol auk anang ngi laok se ua lo!
6 E Abraão lhe disse: Cuida para que não leves meu filho para lá novamente.
7 Nangan, ta AMA LAMTUA in kil kuasa se apan-dapa kua ka, nol puting auk son deng auk ingu-dale ka, hidim kil nol auk maang pes se dale nia. Un kon butu-kil in hida nol auk son noan, ‘Mam Auk bel dale ni totoang se ku in hua-koet tas.’ Tiata ku lii-tiud deken. Ku laok tukun. Ta mam Ama Lamtua lok Un ima-ii deng sorga le maa sai lalan bel ku, halin ku tutnaal tana-bihatang, man le daid auk anang ngi sapa ka.
7 O SENHOR Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai, e da terra de minha parentela, e que falou comigo, e que jurou para mim, dizendo: À tua semente eu darei esta terra, ele enviará o seu anjo adiante de ti, e tu tomarás para o meu filho uma mulher de lá.
8 Mo etan tana-bihatang na dai muid ku le maa se ia lo kam, ku puti deng in sumpa nia. Taon elol kon, ku boel kil nol auk anang ngi laok se lu deken.”
8 E se a mulher não quiser te seguir, então tu estarás livre deste meu juramento; somente não leves o meu filho para lá novamente.
9 Kon ata in parsai na nikit in sumpa nol Abraham noan, mam un daek muid totoang Abraham in koma ngas.
9 E o servo colocou sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou a ele acerca deste assunto.
10 Kon nam ata na huil nal unta hngulu. Hidim un sakeng sa-saa leko-banan si-sii laok se unta nas dapas. Halas-sam un bok lako Nahor kota la, kota Mesopotamia.
10 E o servo tomou dez camelos dos camelos do seu senhor, e partiu; pois todos os bens de seu senhor estavam em suas mãos. E ele se levantou, e foi à Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Tiata un lako lius se kota na kon, un nol un unta las teen in kae ka se kota la suut ta, dani nol ui in kali mesa. Dedeng na, lelo la hat son, tom nol tana-bihata las in laok naus ui se ui in kali na.
11 E ele fez seus camelos se ajoelharem fora da cidade, junto a um poço de água na hora da tarde, a hora em que as mulheres saem para tirar água.
12 Kon nam, Abraham ata in parsai na kohe-kanas noan, “LAMTUA man auk tuang Abraham Lamtuan Allah. Tulung sai lalan bel au, le halin nam auk lalan ni haup in banan. Tulu bel auk tuang nga Ama Lamtua dalen banan na, nol nangan un in hid nol auk son na. Tiata nang le halin nam auk tutnaal bihatang in le saap nol Isak ka.
12 E ele disse: Ó SENHOR Deus de meu senhor Abraão, rogo-te, dá-me bom êxito neste dia, e mostra bondade para com meu senhor Abraão.
13 Ama Lamtua, auk dil ne ui in kali ki suut tia. Tana-bihaat in deng kota ni ngias maas naus ui se nia.
13 Eis que eu estou em pé aqui junto ao poço de água; e as filhas dos homens da cidade saem para tirar água;
14 Tiata auk in nodan ni elia: Eta auk aa nol tana-bihata mes noan, ‘Baat-ana! Tulung niung ku bliuꞌ ui la le bel auk niun buit le.’ Eta un siut noan, ‘Maa ninu ama! Nol nang le hidim auk ninung bel ama unta lias kon.’ Eta ela lam, na daid tada noan, tana-bihatang na man Ama Lamtua hulin son, le daid Isak sapa! Nol taad in ela ka, man auk tanan noan, Ama Lamtua tulu Ku in banan na son, bel auk tuang Abraham.”
14 E seja, pois, que a donzela a quem eu disser: Inclina o teu cântaro e beberei, e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos, essa seja a que designaste para o teu servo Isaque, e por ela saberei que tens misericórdia para com meu senhor.
15 — ausente —
15 E aconteceu que, antes que ele terminasse de falar, eis que saiu Rebeca, que era nascida a Betuel, filho de Milca, esposa de Naor, irmão de Abraão, com seu cântaro sobre seu ombro.
16 — ausente —
16 E a donzela era muito formosa à vista, uma virgem, nem homem algum a conhecia, e ela desceu ao poço, e encheu seu cântaro, e subiu.
17 Un sake maa lius se dapa ka kon, Abraham ata ka lail lako el una, le nodan noan, “Baat-ana. Tulung bel auk niun bubuit le.”
17 E o servo correu para encontrá-la, e disse: Permite-me, rogo-te, beber um pouco da água de teu cântaro.
18 Kon tana-bihatang na siut noan, “Maa ninu baki.” Hidim un niung un bliuꞌ ui la laba-laba, le bel Abraham ata ka ninu.
18 E ela disse: Bebe, meu senhor; e ela se apressou e abaixou seu cântaro sobre sua mão, e lhe deu de beber.
19 Niun hidi kon tana-bihatang na tek noan, “Nang le hidi kam auk naus ui le bel baki unta las niun didiin silis.”
19 E, acabando ela de lhe dar de beber, disse: Eu também tirarei água para os teus camelos, até que tenham bebido.
20 Hidim un laok doan ui lisin na se hmukit tas maan in ninu ka. Hidi nam un lail niu-saek le naus ui deng ui in kali ka, le ninung unta las totoang didiin silis.
20 E ela se apressou e esvaziou o seu cântaro no cocho, e correu novamente para o poço para tirar água, e tirou para todos os seus camelos.
21 Abraham ata ka dil ete tuun, le ngat nakekeon tana-bihatang na in dake ka. Un nanga-nangan noan, “Tana-bihatang man Ama Lamtua in huli ki nia te?”
21 E o homem estava admirado de vê-la, e ficou em paz, para saber se o SENHOR havia feito prosperar sua viagem ou não.
22 Unta las totoang niun didiin silis. Kon nam, ata na kat ante mea in pake se ilun na, le tain bel tana-bihatang nga, nol un kat lit mea apa mesa, le naen laok se un iman nas duas.
22 E aconteceu que, quando os camelos haviam acabado de beber, que o homem tomou um brinco de ouro de meio shekel de peso, e dois braceletes para as mãos dela, do peso de dez shekels de ouro.
23 Hidim un ketan noan, “Baat-ana, ku amam ma ngala asii la? Eta tade kam auk nodan le nining tahang se baat-ana ama ka uma.”
23 E disse: De quem tu és filha? Dize-me, suplico-te. Há lugar na casa de teu pai para nos alojarmos?
24 Kon tana-bihatang na siut noan, “Auk amang nga ngala Betuel. Auk upung biklobe la ngala Nahor, nol auk upung bihata la, Milka.
24 E ela lhe disse: Eu sou a filha de Betuel, filho de Milca, o que deu à luz a Naor.
25 Se kaim uma lua lam, muik maan in nini nola, le bel bakis totoang. Nol bluan kon mamo, le nalo baki hmukit tias.”
25 E ela disse além disso a ele: Nós temos tanto palha quanto forragem suficientes, e lugar para se alojar.
26 Hidi kon ata na suda le todan-lahing se AMA LAMTUA.
26 E o homem curvou sua cabeça, e adorou ao SENHOR.
27 Un aa noan, “Naka Ama Lamtua! Ta un sai lalan bel auk son, le didiin auk esang tutnaal nol auk tuang Abraham, kaak-palin nas nenan se ni son. Nini ela, Ama Lamtua tulu Un dalen banan na bel auk tuang Abraham son, nol daek un in hid auk ka le daid son.”
27 E ele disse: Bendito seja o SENHOR Deus de meu senhor Abraão, que não deixou desamparado meu senhor sem misericórdia e verdade. Eu estando no caminho, o SENHOR me conduziu à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Hidi nam tana-bihatang na lail pait laba-laba, le nahdeh bel un uma isin nas totoang, deng asa man in daid son na.
28 E a donzela correu, e contou aos da casa de sua mãe estas coisas.
29 — ausente —
29 E Rebeca tinha um irmão, e seu nome era Labão; e Labão correu até o homem, junto ao poço.
30 — ausente —
30 E aconteceu que, quando ele viu o brinco e os braceletes nas mãos de sua irmã, e quando ele ouviu as palavras de Rebeca, sua irmã, dizendo: Assim falou o homem comigo, que ele veio ao homem, e eis que ele estava em pé junto aos camelos diante do poço.
31 Kon nam Laban aa noan, “Baki! AMA LAMTUA pela-noen baki nol boa-blingin maa lius se ia son. Tiata dil se likun ni deken! Maa le laok se kaim uma lua. Kaim muik maan son. In kaa taung baki unta las kon mamo.”
31 E ele disse: Vem, bendito do SENHOR. Por que estás em pé aí fora? Pois eu preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Hidi kon Abraham ata ka laok muid Laban, le taam lako se Betuel uma. Hidim Laban nol un nenan nas niung hulung sa-saa man ata na in sakeng se unta las dapa ngas. Hidi nam, oen nol unta nas laok nalos bluan. Oen kon kil ui le halin ata na nol un atulin nas boe iin.
32 E o homem entrou na casa, e ele desatou os seus camelos, e deu palha e forragem aos camelos, e água para lavar seus pés, e os pés dos homens que estavam com ele.
33 Oras oen mana in kaa se mija la ka, ata na tek noan, “Kaim le kaa son nia, mo bel auk dola le auk tek napat dehet mes le.”
33 E foi posto alimento diante dele para comer, mas ele disse: Não comerei, até que eu tenha dito a minha incumbência. E ele disse: Fala.
34 Kon un tekas noan, “Auk nia mo mi upun Abraham ata.
34 E ele disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 AMA LAMTUA bel hangun mamo isi son, bel auk tuang nga, didiin un muik isi. Ama Lamtua belen lil-mea, lil-muti, ata biklobe nol bihata, nol hmukit mamo-mamo, banansila el: aus-sapi, unta, keledai, laen nol lae-blai.
35 E o SENHOR abençoou meu senhor grandemente, e ele tornou-se grande; e ele lhe deu rebanhos, e gado, e prata, e ouro, e servos, e servas, e camelos e jumentos.
36 Oras auk tuang ngas duas blalan son kon, maam Sara hua bel tuang Abraham tana-ana biklobe mesa. Mam un man sium tuang Abraham pusaka las totoang.
36 E Sara, esposa de meu senhor, deu um filho a meu senhor quando ela já estava velha, e a ele deu ele tudo que possui.
37 Tiata tuang Abraham lok auk le sumpa noan, ‘Ku boel kat tana-bihaat deng Kanaꞌan, le neleng bel auk anang Isak halin sapan deken.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Tu não tomarás mulher para meu filho dentre as filhas dos cananeus, em cuja terra eu habito;
38 Mo ku musti kat tana-bihaat deng auk nenan nas esan, le belen daid un sapa.’
38 mas tu irás à casa de meu pai, e à minha parentela, para tomar uma mulher para meu filho.
39 Kon auk ketan auk tuang nga noan, ‘Eta tana-bihatang nga dai muid auk lo kam, taon elola la?’
39 E eu disse ao meu senhor: E se porventura a mulher não quiser me seguir.
40 Un siut noan, ‘AMA LAMTUA man auk muid Un in koma ka tutungus sa, man mam lok Un ima-ii deng sorga, le maa sai lalan bel ku, halin ku haup tana-bihata mes deng auk nenan esang ngas, le daid auk anang ngi sapa.
40 E ele me disse: O SENHOR, diante de quem eu ando, enviará seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e tu tomarás uma mulher para meu filho da minha parentela, e da casa de meu pai.
41 Mo eta auk nenan nas dai le sao bel tana-bihatang na maa se ni lo kam, ku puti deng in sumpa nia.’
41 Então tu estarás livre deste meu juramento, quando fores à minha parentela; e se eles não te derem uma, estarás livre do meu juramento.
42 Tiata apin auk maang lius se ui in kali kua ka, auk kohe-kanas se auk daleng ngi noan, ‘LAMTUA, man auk tuang Abraham Lamtuan Allah. Tulung sai lalan le halin auk lalan ni haup nahin banan. Nang le auk tutnaal bihatang in le saap nol Isak ka.
42 E eu vim neste dia para este poço, e disse: Ó SENHOR Deus de meu senhor Abraão, se agora tu fizeres prosperar o caminho em que eu ando,
43 Ama Lamtua, auk dil ne ui in kali ki suut tia. Tana-bihaat in deng kota dalen nuas maas naus ui mo nia. Tiata auk nodan elia: Eta auk aa nol tana-bihata mes noan, “Baat-ana, tulung niung ku bliuꞌ ui la le bel auk niun bubuit tia.”
43 eis que estou em pé junto ao poço de água, e acontecerá que, quando uma virgem vier para tirar água, e eu disser a ela: Dá-me, rogo-te, um pouco de água de teu cântaro para beber,
44 Eta un siut noan, “Maa ninu ama! Nang le hidim auk ninung bel ama unta lias kon.” Eta ela lam, na daid tada noan, tana-bihatang na man Ama Lamtua hulin son, le daid auk tuang muda, sapa ka!’
44 e ela me disser: Bebe tu, e eu tirarei também para teus camelos, seja esta a mulher que o SENHOR designou para o filho de meu senhor.
45 Auk kohe-kanas hidi biim, baat-ana Ribka maa lius son, kil nol un bliuꞌ ui la, le naus ui deng ui in kali ka. Nikit un naus ui le saek pait maa bus el dapa ka kon, auk nodan noan, ‘Baat-ana, bel auk niun buit le!’
45 E antes que eu tivesse acabado de falar em meu coração, eis que Rebeca veio com seu cântaro no seu ombro, e ela desceu ao poço e tirou água. E eu lhe disse: Permite-me que eu beba, rogo-te.
46 Kon un niung un bliuꞌ ui la laba-laba, le tek noan, ‘Baki! Maa ninu! Nol nang le hidi kam auk ninung bel baki unta las kon.’ Kon nam auk ninu, nol auk unta las kon haup in ninu.
46 E ela se apressou, e baixou seu cântaro de seu ombro, e disse: Bebe, e eu darei de beber também aos teus camelos. Assim eu bebi, e ela fez os camelos beberem também.
47 Hidi na kon, auk ketan noan, ‘Baat-ana ama ka, ngala sii la?’
47 E eu lhe perguntei, e disse: De quem tu és filha? E ela disse: A filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu, e eu coloquei o brinco sobre a sua face, e os braceletes nas suas mãos.
48 Hidi nam, auk suda le todan-lahing se Ama Lamtua noan, ‘Naka Ama Lamtua! Ta Un sai lalan bel auk son, didiin auk tutnaal esang nol auk tuang Abraham nenan nas se ni son. Nol auk kon tutnaal tana-bihatang man le daid auk tuang muda Isak sapa-bihatan na, esang son.’
48 E eu curvei a minha cabeça, e adorei ao SENHOR, e bendisse ao SENHOR, Deus do meu senhor Abraão, que havia me conduzido no caminho certo para tomar a filha do irmão de meu senhor para seu filho.
49 Tiata elia, eta amas tade le tulu amas in namnau ka bel auk tuang Abraham mam, tek auk nol langa-langa tuun. Mo etan lo kam, tek langa-langa kon lako. Le halin nam auk tana, noan auk musti tao elola.”
49 E agora, se quiserdes agir de forma bondosa e verdadeira com meu senhor, dizei-mo; e se não, dizei-mo, para que eu possa tornar para a direita ou para a esquerda.
50 Ata na dehet hidi kon, Laban nol Betuel siut noan, “Eta AMA LAMTUA ator ela son nam, kaim aa elol pait ta.
50 Então Labão e Betuel responderam e disseram: A coisa procede do SENHOR; não podemos falar-te mal ou bem.
51 Baat-ana Ribka mo nia, tiata kil nolan lako tia. Nang le un daid upung Abraham nalen, muding asa man AMA LAMTUA in ator hidi son na.”
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai. E deixa que ela seja a mulher do filho de teu senhor, como o SENHOR disse.
52 Ming ela kon, Abraham ata ka suda bon na lako huud se dale, le nodan mamo-mamo se AMA LAMTUA.
52 E aconteceu que, quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, adorou ao SENHOR, curvando-se à terra.
53 Hidim un kat puting sa-saa lil-mea, lil-muti, nol kai-baut in pake leko-leko sii, le bel Ribka. Un kon bel Ribka kakan nas nol ina ka, sa-saa in osa-osa sii.
53 E o servo trouxe joias de prata, e joias de ouro, e vestes e os deu a Rebeca, e ele deu coisas preciosas também ao seu irmão e à sua mãe.
54 Hidi na kon Abraham ata ka, nol un atulin nas daad le kaa-niun el fesat mesa. Kaa hidi kon, oen ninis se las. Ola oskaong le oen hangus kon, ata na tek um lamtua ka noan, “Auk nodan le eta bole lam, kaim pait lakom auk tuang ngu tia.”
54 E eles comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram toda a noite. E se levantaram de manhã, e ele disse: Enviai-me a meu senhor.
55 Mo Ribka kaka ka nol ina ka tek noan, “Mi le bok lakom laba-laba le tao saa la? Tahang le Ribka daad nol kaim buit pait lelo hngulu ta saa ela. Hidi na lam, mi kil nolan lako tia.”
55 E o irmão dela e a sua mãe disseram: Deixa que a donzela fique conosco alguns dias, pelo menos dez, e depois disso, ela irá.
56 Mo ata na siut noan, “Eee, tahang auk deken! Ta AMA LAMTUA tulung auk son, didiin auk tutnaal auk tuang muda ka sapa ka son. Tiata mamas sao kaim tuun tia, le halin kaim pait lakom le lapur kaim tuang ngu napat le.”
56 E ele lhes disse: Não me detenhais, vendo que o SENHOR tem prosperado o meu caminho. Enviai-me para que eu possa ir ao meu senhor.
57 Kon oen siut noan, “Elia! Maa le kit ketan se Ribka esa tuun. Le un in koma ka elola la?”
57 E eles disseram: Chamaremos a donzela, e perguntaremos de sua boca.
58 Kon oen haman Ribka le ketan noan, “Ribka! Ni hii ne ku in koma. Ku tade le muid nol atuil nias meman, tamlom elola la?”
58 E eles chamaram Rebeca, e lhe disseram: Tu queres ir com este homem? E ela disse: Eu irei.
59 — ausente —
59 E eles enviaram Rebeca, sua irmã, e sua ama, e o servo de Abraão, e seus homens.
60 — ausente —
60 E eles abençoaram Rebeca, e lhe disseram: Tu és nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhões, e que a tua semente possua o portão dos que te odeiam.
61 Hidi na kon, Ribka nol un ata bihata la mana nakbuan oen kai-batu las, hidim oen saek unta, le bok lakos meman muid Abraham ata ka.
61 E Rebeca se levantou, e suas donzelas, e montaram em seus camelos, e seguiram o homem. E o servo tomou Rebeca, e foi pelo seu caminho.
62 Isak daad se dale Negeb. Dedeng na, un halas-sam pait deng ui in kali Beer Lahai Roi.
62 E Isaque veio do caminho do poço Beer-Laai-Rói, pois ele habitava na terra do sul.
63 Leol-hat mesan na, un puti deng hlepe la, le lako-laok nuting angin. Kon un botas le ngat tam, un net unta las laok maas.
63 E Isaque saiu para meditar no campo ao anoitecer. E ele levantou seus olhos, e viu, e eis que os camelos estavam vindo.
64 Nikit Ribka ngat net Isak kon, un niu lalaba tuun deng un unta la.
64 E Rebeca levantou seus olhos, e quando ela viu Isaque, desceu do camelo,
65 Hidim un ketan Abraham ata ka noan, “Baki! Biklobeng in laok maa mo nua ku asii la?”
65 pois ela havia dito ao servo: Que homem é este que anda no campo ao nosso encontro? E o servo havia dito: É meu senhor. Por isso, ela tomou um véu e se cobriu.
66 Hidi nam, ata na lapur totoang bel Isak.
66 E o servo contou a Isaque todas as coisas que ele havia feito.
67 Kon nam Isak nol tamang Ribka lako se un ina ka hlepe la, le oen duas sapa. Isak namnau Ribka ana lo, tiata un dalen iil isi lo son, nol un ina ka in mate ka.
67 E Isaque a levou para a tenda de Sara, sua mãe, e tomou Rebeca, e ela se tornou sua esposa. E ele a amou, e Isaque foi confortado após a morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.