Lucas 2

Huichol Bible 2020 (HCH_WB2) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Merikɨtsɨ 'ana 'aitsika neutanɨ'ariexɨani Tsetsaxi 'Akutsitu hetsɨa mieme, mɨpaɨ 'utaitɨ, yunaitɨ kwiepa memɨtama xapatsie memayuka'utɨanikɨ.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 (Mɨkɨ matɨari teɨteri kememɨte'aka'utsie pɨtiuyɨ kepauka Tsireniyu mɨhɨritɨariekai Tsiriya kwieyaritsie).
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Hikɨ yunaitɨ mekaneutayeixɨani memayuka'utɨaxɨanikɨ yuxexuitɨ yukiekaritsie.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Hikɨ Kutse Karereya kwieyaritsie Natsareti mɨrakutewatsie kanayeyani. Kureya kwieyaritsie kaninuani Rawiri kiekariena Wereni mɨrakutewatsie. Rawiri kie kanimiemetɨkaitɨni, Rawiri nuiwarieya kanihɨkɨtɨkaitɨni.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Maka'utɨarienikɨ kaneyeyani Mariya 'awitɨtɨ mɨkɨ mayehukakaikɨ. 'Ɨyaya kanayanikekaitɨni.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Mana mexi me'u'uwakai, tukarieya kanaye'ani mɨtiniwenikɨ.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Hikɨ yumatɨari kaniutiniweni. Tuwaxatekɨ kaniku'eima, wakaitsixi wakanuwatsie kanikateni mɨkaxuawekaikɨ wahetsiemieme memɨwa'axɨanikekaitsie.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Merikɨtsɨ 'ana muxatsi wahɨwemete mana mekaniu'uwakaitɨni, yeuta meniwahɨtɨwekaitɨni yumuxatsi yɨwikɨta.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Hikɨ wahɨxie niutakeni niuki tuayame Ti'aitame hetsɨa mieme. Wa'aurie nakuxawatɨkaitɨni Ti'aitame hekɨariyayakɨ, waɨkawa mekaniutimamani.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Peru niuki tuayame mɨpaɨ katiniwarutahɨawe: «Xepɨkamamaka. Hikɨ nenixetaxatɨamɨkɨ niuki 'aixɨa manuyɨne, waɨkawa kanixuawekamɨkɨ temawierika yunaime teɨteri wahetsiemieme.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 'Ikɨ tɨkaritsie tiyuwikweitsitɨwame kanetinuiwa xehetsiemieme, Rawiri kiekariena katineyɨni, Kɨritsitu kanihɨkɨtɨni, Ti'aitame kanihɨkɨtɨni.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 'Ikɨ 'inɨarikɨ xekaneitimaikuni: Nunutsi xekanexeiyakuni tuwaxatekɨ 'eimeme, wakaitsixi wakanuwatsie heyekaime».
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Hikɨ yapauka niuki tuayame 'aurie mekaniuti'uni muyuawitsie miemete yumɨiretɨ, 'aixɨa me'utiyuatɨ Kakaɨyari hepaɨtsita, mɨpaɨ me'utiyuatɨ:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 — ausente —
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Merikɨtsɨ niuki tuayamete muyuawitsie meheutiyunixɨaku, mɨpaɨ mekateniyɨkɨhɨawekaitɨni muxatsi wahɨwemete: «Hikɨmɨtsɨari tepɨyehu Wereni paitɨ, tepi'ixɨariyu kemainekai, Ti'aitame kemɨtatiutahɨawixɨ».
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Meyumexɨitɨatɨ mekanekɨne, mewaruta'iwauka Mariya mame Kutse mekaniwarutaxeiya, nunutsi meta wakaitsixi wakanuwatsie yekaime.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Mewaruxeiyaka mekatenikuxatakaitɨni kememɨte'utahɨawarie nunutsi hepaɨtsita.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Yunaitɨ memɨ'enanakai mekanihɨxiyakaitɨni kememɨtewarutahɨawixɨkɨ muxatsi wahɨwemete.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Matsi Mariya ni'ɨwiyakaitɨni yu'iyaritsie 'ikɨ naime, yu'iyaritɨatɨ hepaɨtsitana.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Hikɨ mekanekɨne muxatsi wahɨwemete 'aixɨa metekuxatatɨ Kakaɨyari hepaɨtsita naime kememɨte'uxeikɨ naime kememɨte'u'enikɨ, naitɨ yakatiniuyɨni kememɨte'utahɨawariekai.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Merikɨtsɨ 'atahairieka tukari mekani'inɨaritɨani huriyutsixi teɨteriyari waxitekiyakɨ. 'Ana Ketsutsi katiniuterɨwarieni, niuki tuayame kemɨtiterɨwaxɨ yumaamatsie ka'ayekaiku 'akuxi.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Metatsiere kepauka tukari maye'a, Muitsexi kemɨtiu'aitakai niwekame hepaɨtsita memɨyu'itienikɨ, Kerutsareme mekanekɨne nunutsi meheyetuanike Ti'aitame hetsɨa.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Mɨpaɨ katine'uka 'inɨari xapayaritsie, Ti'aitame meripaitɨ kemainekai: «Yunaitɨ 'ukitsi matɨari memɨtinunuiwa, mɨkɨ mekanipatsiekakuni Ti'aitame hetsiemieme».
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Meta mekaniwarutimawa Ti'aitame kemainekai 'inɨari xapayaritsie kemɨre'uxa: «Kukuruxi xeiparitsi yatɨni weuraixi tɨrixi yuhutame».
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Hikɨ tewi Kerutsareme kaniukateitɨni Tsimiyuni titewatɨ, mɨkɨ heitseriemekɨ yatikamietɨ Kakaɨyari kanayexeiyakaitɨni, kanikwewiekaitɨni 'ixaheritsixi teɨteriyari wanɨtɨwame. 'Iyari Mɨtiyupatakɨ kanihɨnekaitɨni,
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 mɨpaɨ katiniuhekɨatsitɨiyariekaitɨni 'Iyari Mɨtiyupatakɨ, kename kwitɨ kamɨnikekai, 'ixeiyameke Ti'aitame hetsɨa mieme Kɨritsitu, 'anarike kanimɨnikekaitɨni.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Hikɨ 'Iyari 'inɨku, huriyutsixi watukita kaninuani. Kepauka Ketsutsi nunutsi paapamama memeutahaxɨa me'eye'atɨanike kemɨtiwayeiyaritɨkai, huriyutsixi kemɨtiwayeiyari, 'inɨari niukiyaritsie kemɨre'uxa.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 'Ana Tsimiyuni kanenutuni, 'aixɨa kaniutayɨni Kakaɨyari hepaɨtsita, mɨpaɨ 'utaitɨ:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 — ausente —
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 — ausente —
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 — ausente —
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Hikɨ paapaya meta maamaya mekaniyu'iyaritɨakaitɨni mɨpaɨ mainekaikɨ hepaɨtsitana.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 'Aixɨa xepɨ'itɨarieka kaniutayɨnita Tsimiyuni, mɨpaɨ Mariya katiniutahɨawe nunutsi maamaya: «Kamɨ 'ikɨ nunutsi yumɨiretɨ 'ixaheritsixi mematixɨrienikɨ meta yumɨiretɨ memanuku'unikɨ kani'ayumiemetɨni, 'inɨari kaniyɨmɨkɨ kaniniukimariekamɨkɨ,
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 'Ekɨta 'a'iyaritsie pekanitsekiemɨkɨ hiwerikakɨ, kumu 'ixipara kemɨtiyutsewe. Mɨkɨ kemɨtiyurieneni, yumɨiretɨ mematsiɨkɨtɨ mekanakɨnikuni kememɨteyɨkɨhɨawe yu'iyaritsie».
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Xewitɨta 'akaniuyeikakaitɨni 'ukaratsitɨtɨ Hana titewatɨ, mɨkɨ Kakaɨyari niukameya kanihɨkɨtɨkaitɨni, Penuheri kaninu'ayatɨkaitɨni, 'Atsexi nuiwarieyatɨtɨ. Kanitseɨyekaitɨni, nauka tewiyari heimana nauka wiyari kanihɨkaitɨni, 'utiwikieka 'atahuta wiyari piteɨtakai yɨkɨna,
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 'umɨku yuxaɨta 'eniukateitɨni. Tuki kuraruyarita pɨkawayeyeikakai matsi yuhakietɨ yunenewietɨ pɨ'ayumiemetɨkai tukarikɨ tɨkarikɨ.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Hikɨ 'ahurawa 'uyaka pamɨpariyutsi kanipitɨani Kakaɨyari, Ketsutsi hepaɨtsita tiniwakuxaxatɨwakaitɨni Kerutsaremetari memɨta'ikwewakai memɨxɨnarienikɨ yunaitɨ.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Hikɨ meheye'atɨaka naime kemɨre'uxa 'inɨari xapayaritsie, Ti'aitame kemainekai meripaitɨ, Karereyatsie mekanekɨne, yukiekaritsie mekaneta'axɨani Natsareti mɨrakutewatsie.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Merikɨtsɨ nunutsi kaniwerekaitɨni tɨrɨkaɨyetɨ timaiwetɨ kanayeiximekaitɨni, Kakaɨyari 'aixɨa pɨtiuka'iyarikai hetsiena mieme.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Merikɨtsɨ xexuime wiyaritsie paapamama Kerutsareme mekaneta'axekaitɨni 'ixɨararipa kepauka meme'eriwakai, Kakaɨyari kemɨtiwarayewitɨ yuteɨterima.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Hikɨ kepauka tamamata heimana huta wiyari mɨhɨkai, mana mekaneutiyune, teɨteri kemɨtiwayeiyaritɨkai 'ixɨararipa.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Hikɨ heutipareku, yu'utɨma mehahuximekaku, Ketsutsi Kerutsareme kaniyuhayewa, 'atsimekatemaikaku paapamama.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Teɨteri watsata 'uyeikame me'erietɨ, xeitukari mekaniuhukaitɨni. 'Ana yu'iwama yumarema wahetsɨa mekanitiwautɨkɨne.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Meka'itaxeiyawawetɨ, Kerutsareme mekanakunuaxɨani me'ikuwautɨwetɨ.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Hikɨ hairieka tukari menitaxeiya tuki kuraruyarita 'ayekaime, te'ɨkitamete wahixɨapa 'ukaime. Kaniwa'eniekaitɨni kaniwaku'iwawiyakaitɨni.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Yunaitɨ memi'eniekai mekanihɨxiyakaitɨni timaiwemekɨ kemɨtiwaku'eiyakai.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Hikɨ paapamama me'ixeiyatɨ mekani'iyarixiekaitɨni, maamaya mɨpaɨ katinitahɨawe: —Neniwe, titayari mɨya petatiuyuri. Tepɨmatsikuwautɨwe tetahiwerietɨ 'apaapa matɨa.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Mɨpaɨ katiniwarutahɨawe: —'E'e, kari xepɨnetsikuwautɨwekai. ¿Tamɨ, 'atsixekatemaikai, meuyewetse ne'ukiyari kiya hepaɨtsita nemɨ'ayumiemetɨnikɨ?
49 Jesus respondeu:
50 Mɨkɨ 'atsimepɨkateheitima niukieyatsie kemainekai.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Hikɨ wahamatɨa kaneyani, Natsareti mekaneta'axɨani, kememaitɨkatei yakatinikamiekaitɨni. Maamaya yu'iyaritsie ni'ɨwiyakaitɨni 'ikɨ naime.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Ketsutsi timaiwetɨ kanayeiximekaitɨni, kaniwerekaitɨni, Kakaɨyari meta teɨteri matsi waɨkawa 'aixɨa mekatenixeiyakaitɨni.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.