Deuteronômio 32
Huichol Bible 2020 (HCH_WB2) vs BKJ
1 — ausente —
1 Ouvi, ó céus, e falarei; e ouve, ó terra, as palavras da minha boca.
2 — ausente —
2 A minha doutrina gotejará como a chuva, a minha fala destilará como o orvalho, como a garoa sobre a tenra erva, e como as chuvas sobre a relva;
3 — ausente —
3 porque divulgarei o nome do SENHOR: Engrandecei ao nosso Deus.
4 — ausente —
4 Ele é a Rocha, a sua obra é perfeita; porque todos os seus caminhos são juízo; um Deus de verdade e sem iniquidade, justo e reto é ele.
5 — ausente —
5 Eles se corromperam, a mancha deles não é a mancha dos seus filhos; eles são uma geração perversa e deturpada.
6 — ausente —
6 Assim recompensais ao SENHOR, ó povo tolo e insensato? Não é ele o teu pai, que te comprou? Ele não te criou, e não te estabeleceu?
7 — ausente —
7 Lembra-te dos dias de antigamente; considera os anos de muitas gerações; pergunta a teu pai, e ele te mostrará, e aos teus anciãos, e eles te dirão.
8 — ausente —
8 Quando o Altíssimo dividiu entre as nações a sua herança, quando separou os filhos de Adão, definiu os termos do povo, conforme o número dos filhos de Israel.
9 — ausente —
9 Porque a porção do SENHOR é o seu povo; Jacó é a parte da sua herança.
10 — ausente —
10 Ele o encontrou em uma terra deserta, e no deserto solitário e uivante; ele o guiou, ele o instruiu, ele o protegeu, como a menina dos seus olhos.
11 — ausente —
11 Como uma águia agita sua ninhada, voando sobre as suas crias, estende suas asas, toma-os, e leva-os sobre suas asas;
12 — ausente —
12 só o SENHOR o guiou, e não houve com ele nenhum deus estranho.
13 — ausente —
13 Ele o fez cavalgar sobre os lugares altos da terra, para que pudesse comer o incremento dos seus campos, e o fez chupar o mel da rocha, e azeite da rocha pedregosa;
14 — ausente —
14 manteiga de vacas, e leite de ovelhas, com gordura de cordeiros, e carneiros da raça de Basã, e cabras, com a gordura dos rins de trigo; e bebeste o sangue puro das uvas.
15 — ausente —
15 Mas Jesurum engordou, e deu coices; tu engordaste, tu te engrossaste, tu te cobriste de gordura; então ele abandonou o Deus que o criou, e desprezou a Rocha da sua salvação.
16 — ausente —
16 Eles provocaram ciúmes, com deuses estranhos, com abominações o provocaram à ira.
17 — ausente —
17 Eles sacrificaram a demônios, não a Deus; a deuses que não conheciam; a novos deuses que eram recém chegados, a quem seus pais não temiam.
18 — ausente —
18 Da Rocha que te gerou, te descuidaste, e te esqueceste do Deus que te formou.
19 — ausente —
19 E quando o SENHOR viu isso, abominou-os por causa da provocação de seus filhos e de suas filhas.
20 — ausente —
20 E ele disse: Esconderei deles a minha face; e verei qual será o seu fim, porque eles são uma geração muito insubordinada, filhos em quem não existe fé.
21 — ausente —
21 Eles me moveram para o ciúme do que não é Deus; eles me provocaram à ira com suas vaidades; e eu os moverei para o ciúme daqueles que não são um povo; eu os provocarei à ira com uma nação tola.
22 — ausente —
22 Porque um fogo se acendeu na minha ira, e arderá até as profundezas do inferno, e consumirá a terra com o seu incremento, e porá fogo nas fundações dos montes.
23 — ausente —
23 Amontoarei males sobre eles; minhas setas gastarei sobre eles.
24 — ausente —
24 Eles se consumirão com fome, e serão devorados com calor ardente, e com amarga destruição; também enviarei sobre eles os dentes de animais, com o veneno de serpentes do pó.
25 — ausente —
25 por fora a espada, e por dentro o terror, destruirão tanto ao jovem como a virgem, o bebê que mama e também o homem de cabelos grisalhos.
26 — ausente —
26 Eu disse: Eu os espalharei pelos cantos, e farei cessar a sua lembrança entre os homens,
27 — ausente —
27 se eu não temesse a ira do inimigo, para que os seus adversários não se comportem de maneira estranha, e para que não digam: A nossa mão está alta, e o SENHOR não fez tudo isto.
28 — ausente —
28 Porque eles são uma nação vazia de conselhos, e nem há nenhum entendimento neles.
29 — ausente —
29 Oh, se fossem sábios, para que entendessem isto, para que considerassem o seu fim!
30 — ausente —
30 Como poderia um só perseguir mil, e dois colocarem dez mil em fuga, exceto se a sua Rocha os tivesse vendido, e o SENHOR os tivesse encerrado?
31 — ausente —
31 Pois a sua rocha não é como a nossa Rocha, e até os nossos inimigos são juízes.
32 — ausente —
32 Porque a sua vinha é a vinha de Sodoma, e dos campos de Gomorra; as suas uvas são uvas de fel, os seus cachos são amargos;
33 — ausente —
33 o seu vinho é o veneno de dragões, e o cruel veneno de víboras.
34 — ausente —
34 Não está isto armazenado comigo, e selado entre os meus tesouros?
35 — ausente —
35 A mim pertence a vingança, e a recompensa; o seu pé deslizará no devido tempo; porque o dia da sua calamidade é chegado, e as coisas que virão sobre eles se apressam.
36 — ausente —
36 Porquanto o SENHOR julgará o seu povo, e se arrependerá pelos seus servos, quando vir que o seu poder se acabou, e que não existe ninguém preso, ou deixado.
37 — ausente —
37 E ele dirá: Onde estão os seus deuses, a sua rocha, em quem confiavam,
38 — ausente —
38 que comeu a gordura de seus sacrifícios, e bebeu o vinho das suas ofertas de bebidas? Levantem-se, e vos ajudem, e sejam a vossa proteção.
39 — ausente —
39 Vede agora que eu, eu sou ele, e não há nenhum deus comigo; eu mato e eu faço viver; eu firo e eu saro; tampouco existe alguém que possa escapar de minha mão.
40 — ausente —
40 Porque ergo minha mão para os céus, e digo: Eu vivo para sempre.
41 — ausente —
41 Se eu afiar a minha espada reluzente, e a minha mão tomar o juízo; trarei vingança aos meus inimigos, e recompensarei os que me odeiam.
42 — ausente —
42 Farei minhas setas bêbadas de sangue, e minha espada devorará a carne; e isso com o sangue dos mortos e dos cativos, desde o princípio das vinganças sobre o inimigo.
43 — ausente —
43 Alegrai-vos, ó nações, com o seu povo; porque ele vingará o sangue dos seus servos, e trará vingança aos seus adversários, e será misericordioso com a sua terra, e para o seu povo.
44 Kutsuhexi Nuni nu'aya, Muitsexi hamatɨa teɨteri wahɨxie kwikari niukiyari putaterɨwaxɨ.
44 E Moisés saiu e falou todas as palavras deste cântico aos ouvidos do povo, ele e Oseias, filho de Num.
45 Kepauka menunɨ yunaime 'ixaheritsixi mɨpaɨ pɨtiwarutahɨawixɨ:
45 E Moisés terminou de falar todas essas palavras a todo Israel,
46 «Xekena'eriwani yemekɨ 'ikɨ tukaritsie kenemɨtixe'utahɨawixi, yuniwema mɨpaɨ xeketeniwarutaxatɨa 'ikɨ 'aitsika niukiyaritsie heitseriemekɨ yamemɨtekahunikɨ.
46 e disse a eles: Concentrai vossos corações em todas as palavras que testemunho entre vós neste dia, que ordenareis que os vossos filhos observem e cumpram, todas as palavras desta lei.
47 'Ikɨ niuki yapɨkayɨneme xehetsiemieme mɨkɨtsie xetewiyatɨ tukari xepexeiya, mɨkɨtsie xetewiyatɨ mɨixa xepɨyurieni kwiepa xekwie mayanitsie Kurutani 'anutaɨye».
47 Porque não é uma coisa vã para vós, porque é a vossa vida; e por isto prolongareis os vossos dias na terra, que vais passar o Jordão para possuir.
48 Mɨkɨ tukaritsie Yawé Muitsexi mɨpaɨ katiniutahɨawe:
48 E o SENHOR falou a Moisés naquele mesmo dia, dizendo:
49 «'Awarini hɨriyaritsie kenemie, mana Newu hɨriyari pekaneixeiyamɨkɨ, Muhawi kwieyaritsie, Keriku 'aurie mukuma, meta Kanani kwieyaritsie, mɨkɨ 'ixaheritsixi nekaniwayetuiriemɨkɨ.
49 Sobe este monte de Abarim, até o monte Nebo, que está na terra de Moabe, que está diante de Jericó, e contempla a terra de Canaã, que dou aos filhos de Israel como uma possessão,
50 Mɨkɨ hɨri pemanutiyanitsie pekanimɨmɨkɨ, 'ateɨterima wahetsɨa pekaniyemieni, yaxeikɨa 'a'iwa 'Aruni kemɨtiumɨ meta mɨkɨ kemɨretɨa yuteɨterima wahetsɨa Huxi hɨriyatsie.
50 e morrerás no monte que subirás, e te reunirás ao teu povo, como Arão, teu irmão, morreu no monte Hor, e foi reunido ao seu povo;
51 'Ikɨ mɨpaɨ katinaye'amɨkɨ yunaime 'ixaheritsixi wahɨxie, xeme yuhutatɨ 'axaxemɨte'uyurikɨ Meriwa Kare haa mayematsie, Tsini makuwakitsie nepatsiekame xepɨkanetsi'ayeitɨa.
51 porque transgrediste contra mim entre os filhos de Israel, nas águas de Meribá de Cades, no deserto de Zim; porque não me santificastes no meio dos filhos de Israel.
52 'Ayumieme pepɨkata'ani kwiepa 'ixaheritsixi nemɨwayetuirienitsie, 'ateewa paitɨ xeikɨa pekanixeiyamɨkɨ».
52 Mas verás a terra diante de ti; mas não irás à terra que dou aos filhos de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.