Tiago 3
Baibala Hemolele (HAW1868) vs NTLH
1 E NA hoahanau o'u, aole make lilo na mea o oukou he nui i poe kumu, o loaa auanei ia kakou ka hoohewa nui ia mai.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 No ka mea, ma na mea he nui ua hewa kakou a pau: i hewa ole kekahi ma kana olelo, oia ke kanaka hemolele, e hiki hoi ia ia ke hoopaa i kona kino iho a pau i ke kaulawaha.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Aia hoi, ke hookomo nei kakou i na kaulawaha iloko o ka waha o na lio i hoolohe mai lakou ia kakou; hoohuli ae hoi kakou i ko lakou kino a pau.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Aia hoi, o na moku nui, ua hooholoia ae i na makani ikaika loa, a ua hoohuliia ae hoi e ka hoeuli uuku loa, ma kahi e makemake ai o ke kahu moku.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Pela hoi, he lala unku ke alelo, a kaena nui ae la ia. Aia hoi, ua hoaaia he puu wahie nui e ka huna ahi!
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 He ahi no ke alelo, he ao okoa ia o ka hewa; pela hoi ua kauia ke alelo iwaena o ko kakou mau lala, e hoohaumia ana i ke kino a pau, hoaa ae la ia i ko ke ao nei, a ua hoaaia mai ia e ka luaahi.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Ua hoolakaia kela a me keia ano o na holoholona hihiu, a me na manu, a me na mea kolo, a me na mea hoi o ke kai, ua hoolakaia mai lakou e kanaka;
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Aka, o ke alelo, aole loa e hiki i ke kanaka ke hoolakalaka ia mea; he mea ino laka ole ia, ua piha i ka mea awahia e make ai.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Oia ko kakou mea e hoomaikai aku ai i ke Akua i ka Makua; oia hoi ko kakou mea e hoino aku ai i kanaka i hanaia'i ma ke ano o ke Akua.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Ua puka mai la ka hoomaikai a me ka hoino noloko mai o ka waha hookahi. E na hoahanau o'u, aole loa e pono keia mau mea pela.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 E puapuai mai anei ka wai ono a me ka wai awaawa noloko mai o ka punawai hookahi?
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 E na hoahanau o'u, e hiki anei i ka laau fiku ke hua mai i ka hua oliva, a o ke kumu waina hoi i ka fiku? Oiaio hoi, aole e hiki i ka punawai hookahi ke kahe mai i ka wai awaawa a me ka wai ono.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Owai la ka mea akamai a me ka naauao iwaena o oukou? E hoike mai no ia ma ka noho maikai ana, i kana hana ana me ke akahai o ka naauao.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Ina ia oukou ka huahuwa ikaika a me ka manao hakaka iloko o ko oukou naau; mai haanui oukou, a wahahee aku i ka oiaio.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Aole oia ke akamai i iho mai mai luna mai, aka, no ka honua ia, a no ke kino, a no na daimonio hoi.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 No ka mea, ma kahi e huahuwa ai a e hakaka ai hoi, aia malaila ka haunaele a me na hana ino a pau.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Aka, o ke akamai noluna mai, he maemae no ia mamua, alaila he noho malie, he akahai, he oluolu, he piha hoi i ka lokomaikai a me ka hua maikai, aole loa e manao ino aku, aole hoi he hookamani.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 A o ka hua o ka pono ua luluia me ke kuikahi e ka poe e hana ana ma ke kuikahi.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.