Romanos 9
Baibala Hemolele (HAW1868) vs ARA
1 KE olelo aku nei au i ka oiaio ma Kristo, aole o'u hoopunipuni, a o kuu lunamanao kekahi e hoike nei ia'u, ma ka Uhane Hemolele;
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 He kaumaha nui ko'u a me ka ehaeha mau ma kuu naau.
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 No ka mea, he pono i kuu manao e okiia mai au, mai o Kristo mai, no kuu poe hoahanau, na hanauna o'u ma ke kino.
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 He poe Iseraela lakou, ia lakou ka hookamaia, a me ka nani, a me na berita, a me ka haawi ana mai i ke kanawai, a me ka hoomana, a me na olelo pomaikai;
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 No lakou hoi ka poe kupuna, a na lakou mai hoi o Kristo ma ke kino, oia no maluna o na mea a pau, ke Akua hoomaikai mau loa ia. Amene.
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 Aole nae i haule wale ka olelo a ke Akua. No ka mea, aole ka poe Iseraela lakou a pau na Iseraela mai:
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 Aole hoi he poe keiki lakou a pau ka poe mamo na Aberahama mai; aka, maloko o Isaaka e kohoia ai kaa poe mamo;
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Oia hoi o na keiki ma ke kino, aole lakou ka poe keiki na ke Akua; aka, o na keiki a ka olelo hoopomaikai e heluia na mamo.
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 No ka mea, penei ka olelo hoopomaikai, I keia wa e hoi mai ana au, a e loaa ia Sara he keiki kane.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 Aole hoi keia wale no; aka, o Rebeka kekahi, hapai ae la ia na kekahi, na Isaaka ko kakou kupuna kane,
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 No ka mea, (aole laua i hanau, aole hoi i hana i ka mea maikai, aole hoi i ka hewa, i kupaa ai ka manao o ke Akua, ma ka wae ana, aole no ka hana, aka, no ka mea nana i koho mai,)
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 Ua haiia mai keia ia ia, E hookauwa aku ke kaikuaana na ke kaikaina;
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 Me ka mea i palapalaia mai, O Iakoba ka'u i aluha ai, a o Esau hoi ka'u i hoowahawaha ai.
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 Heaha hoi ka kakou e olelo nei? He hewa anei ko ke Akua? Aole loa.
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 No ka mea, ua olelo mai la oia ia Mose, E aloha ana au i ka'u mea e aloha aku ai, a e menemene ana au i ka'u mea e menemene aku ai.
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 No ia hoi, aole na ka mea e makemake ana, aole hoi na ka mea e holo ana, aka, na ke Akua no, nana i aloha mai.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 No ka mea, olelo mai la ka Palapala hemolele ia Parao, No keia wahi mea ua hoala mai au ia oe, i hoike aku au i ko'u mana ma ou la, a i kaulana ai ko'u inoa ma ka honua a pau.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 Nolaila hoi, ua aloha mai ai oia i kana mea i manao ai, a ua hoopaakiki hoi oia i kana mea i manao ai.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 A e ninau mai no hoi oe ia'u, No ke aha la ia i hoohewa mai ai? Nawai la hoi kona makemake i pale aku?
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 Kahaha, E ke kanaka, owai la hoi oe ke pakike aku i ke Akua? E pono anei i ka mea i hanaia, ke olelo aku i ka mea nana i hana, No ke aha la oe i hana mai ai ia'u pela?
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 Aole anei e hiki i ka potera ke hana iho noloko o ka popo lepo hookahi i kekahi ipu no ka mahaloia, a i kekahi no ka mahalo ole ia?
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 Heaha hoi, ina, e manao ana ke Akua, e hoomaopopo i koua huhu, a e hoike hoi i kona mana, ua hoomanawanui mai ia mo ke ahonui loa i na ipu e huhuia i hoomakaukauia no ka luku;
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 A e hoike mai hoi i ka nui o kona lokomaikai mai i na ipu e alohaia ana i hoomakaukau mua ai no ka nani,
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 Ia kakou hoi ka poe ana i koho mai ai, aole mawaena o ka poe Indaio wale no, mawaena o na kauaka e kekahi.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 E like me kana i olelo mai ai ma Hosea, E kapa ana au i ka poe kanaka aole no'u, i poe kanaka no'u, a me ka mea i aloha ole ia, i mea aloha.
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 A ma kahi i oleloia'i ia lakou, Aole o ko'u poe kanaka oukou; ma laila e kapaia'i lakou he poe keiki lakou a ke Akua ola.
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Ua olelo mai hoi o Isaia no ka Iseraela, Ina he lehulehu na mamo a Iseraela, e like me ke one o ke kai, he hapa ka poe e hoolaia.
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 No ka mea, e hooko ana oia i kana olelo, a ua paa ia ma ka pono, no ka mea, e hana ana ka Haku ma ka honua i kana mea i hai maopopo ai.
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 E like hoi me ka Isaia i olelo mua mai ai, Ina i waiho ole mai Iehova Sabaota i koena no kakou, ina, ua like pu kakou me Sodoma, a ua hoohalikeia hoi me Gomora.
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 Heaha ka kakou e olelo nei no ia? O ko na aina e, ka poe i imi ole i ka hoaponoia, ua loaa ia lakou ka hoaponoia, o ka hoaponoia ma ka manaoio.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 Aka, o ka Iseraela, ka poe i imi i ke kanawai e hoaponoia'i, aole loaa ia lakou ke kanawai e hoaponoia'i.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 No ke aha? No ka mea, aole imi ma ka manaoio, aka, ma na hana ana o ke kanawai: no ka mea, ua kuia lakou i kela pohaku e kuia'i;
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 E like me ka mea i palapalaia, Eia hoi, ke waiho nei au ma Ziona i ka pohaku e kuia'i, a i ka pohaku e hina ai: a o ka mea i manaoio ia ia, aole ia e hoka.
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.