Hebreus 2
Baibala Hemolele (HAW1868) vs NVT
1 NOLAILA hoi, e pono e lelepau kakou ia mau mea a kakou i lohe ae nei, o haule ia kakou i kekahi manawa.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 No ka mea, ina i kau paa ia ke kanawai i oleloia mai ma ka poe anela, a ua hoopai pono ia ka hala, a me ka hoopale a pau;
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 Pehea la uanei kakon e pakele ai ke malama ole i ke ola nui nei; ka mea i haiia mai i kinohi e ka Haku, a i hooiaioia mai hoi ia kakou e ka poe i lohe;
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 O ke Akua kekahi e hooiaio pu mai ana ma na hoailona, a me na mea kupanaha, a me kela hana mana, a me keia hana mana, a me ka haawi ana mai o ka Uhane Hemolele, e like me kona makemake?
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 Aole hoi oia i hoolilo iho malalo iho o ka poe anela i ke ao e hiki mai ana, a makou e olelo nei.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Aka, ua hoike mai kekahi ma kekahi wahi, i ka olelo ana mai, Heaha ke kanaka i manao mai ai oe ia ia? a o ke koiki a ke kanaka i ike mai ai oe ia ia?
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 Ua hana iho oe ia ia malalo iki iho o ka poe anela: ua kau mai oe maluna ona i ka nani a me ka mahalo i lei nona; ua hoolilo oe ia ia i haku no na mea a kou lima i hana'i.
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 Nau no i waiho na mea a pau malalo ae o kona mau wawae. A, i kona hoolilo ana i na mea a pau malalo iho ona, aohe mea koe ia ia i waiho ole ia'e malalo ona. Aole nae kakou i ike i na mea a pau i waihoia'e malalo ona:
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Aka, ua ike kakou ia Iesu i ka mea i hooliloia malalo iki iho o ka poe anela, no ka make aua, i hooleiia mai ai i ka nani a me ka mahalo; i lilo hoi ia i ka make no na kanaka a pau, ma ka lukomaikai o ke Akua.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 No ka mea, ua pono i ka mea nona na mea a pau, nana hoi na mea a pau, i kona alakai ana i na keiki he nui wale iloko o ka nani, ma o ka hooehaia ana, e hoonani loa ai i ko lakou Alii e ola'i.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 No ka mea, o ka mea nana i hoohuikala mai, a o ka poe i hoohuikalaia mai, no ka mea hookahi lakou a pau; no ia mea, aole ia i hilahila ke kapa aku ia lakou he mau hoahanau,
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 I ka i ana, E hai aku au i kou inoa i ko'u mau hoahanau; e hoolea hoi au ia oe mawaeoa o ke anaina kanaka.
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 Eia hou hoi, E hilinai aku au ia ia. Eia hou hoi, Eia hoi au, me na keiki a ke Akua i haawi mai ai ia'u.
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 A, i ka lawe pu ana o na keiki i ka io a me ke koko, pela hoi oia i lawe pu ai i ua mau mea la; i hiki ai ia ia, ma kona make ana, ke hoopio i ka mea ia ia ka mana e make ai, oia ka diabolo:
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 A e hoola hoi i ka poe i noho pio i ko lakou wa e ola nei a pau, no ka makau i ka make.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Aole hoi oia i kokua i ka poe anela; aka, ua kokua mai oia i na mamo a Aberahama.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 Nolaila, ua pono e hoohalike loa ia oia me kona poe hoahanau, i lilo ai ia i kahunanui aloha, a me ka hoopono ma na mea no ke Akua, i hiki ai ia ka hoomalu ana no ka hewa o kanaka.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 A, no ka mea ua ehaeha oia i ka hoowalewaleia, ua hiki no ia ia ke kokua i ka poe i hoowalewaleia mai.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.