1 Samuel 19
Baibala Hemolele (HAW1868) vs NVT
1 OLELO aku la o Saula ia Ionatana i kana keiki, a i kana poe kauwa a pau, e pepehi ia Davida:
1 Saul instigou seus servos e seu filho Jônatas a matarem Davi. Mas Jônatas, por causa de seu grande afeto por Davi,
2 Aka o Ionatana, ke keiki a Saula ua nui kona aloha ia Davida. Hai aku la o Ionatana ia Davida, i aku la, Ke imi nei o Saula, ko'u makuakane, e pepehi ia oe. Ano hoi, ke noi aku nei au ia oe, e malama ia oe iho a kakahiaka, a e noho ma kahi malu, a e huna ia oe iho.
2 contou-lhe os planos de Saul. “Meu pai busca uma oportunidade para matá-lo”, disse ele. “Amanhã cedo você precisa encontrar um lugar para se esconder.
3 A e hele aku au mawaho a e ku me ko'u makuakane ma ke kula, ma kou wahi, a e olelo aku au i ko'u makuakane nou, a e hai aku au ia oe i ka'u mea i ike ai.
3 Pedirei a meu pai que saia comigo até o campo e falarei com ele a seu respeito. Então lhe contarei tudo que conseguir descobrir.”
4 A olelo pono aku la o Ionatana ia Saula kona makuakane no Davida, i aku la ia ia, Mai noho a hana hewa ke alii i kana kauwa ia Davida; no ka mea, aole oia i hana hewa mai ia oe, aka, ua pono loa kana hana ana ia oe.
4 Na manhã seguinte, Jônatas falou com seu pai sobre Davi e disse muitas coisas boas a respeito dele. “O rei não deve pecar contra seu servo Davi”, disse Jônatas. “Ele nunca fez nada para prejudicá-lo. Sempre o ajudou como pôde.
5 Ua waiho oia i kona ola iloko o kona lima, a pepehi aku la i ke kanaka Pilisetia, a ua hana mai o Iehova i ke ola nui no ka Iseraela n pau: ua ike no oe, a ua olioli no hoi; no ke aha la oe e hana hewa i ke koko hala ole, e pepehi hala ole ia Davida.
5 O senhor se esqueceu da ocasião em que ele arriscou a vida para matar o guerreiro filisteu e, assim, o S enhor deu grande vitória a Israel? Certamente o senhor se alegrou naquela ocasião. Então por que pecar matando um homem inocente como Davi? Não há motivo algum para isso!”
6 Hoolohe o Saula i ka leo o Ionatana; a hoohiki iho la ma ke ola o Iehova, aole ia e make.
6 Saul atendeu Jônatas e jurou: “Tão certo como o S enhor vive, Davi não será morto”.
7 Kahea aku la o Ionatana ia Davida, a hai aku la o Ionatana ia ia i keia mau mea a pau: a lawe mai oia ia Davida io Saula la, a noho ia imua ona e like me na la mamua.
7 Depois Jônatas chamou Davi e contou-lhe o que havia acontecido. Em seguida, levou Davi até Saul, e Davi voltou a servi-lo, como antes.
8 A he kana hou: a hele aku la o Davida, a kaua aku i ko Pilisetia, a pepehi aku la ia lakou me ka luku nui: a holo lakou mai kona alo aku.
8 Houve guerra novamente, e Davi conduziu as tropas contra os filisteus. Ele os atacou e os derrotou com tamanha fúria que eles bateram em retirada.
9 A maluna o Saula ka uhane ino na Iehova mai, i kona noho ana iloko o kona hale, me ka ihe ma kona lima: a hookanikani iho la o Davida me kona lima.
9 Um dia, porém, quando Saul estava sentado em casa, com uma lança na mão, outra vez o espírito maligno enviado pelo S enhor se apoderou dele. Enquanto Davi tocava sua harpa,
10 Imi aku la o Saula e hou aku ia Davida a i ka paia me ka ihe; a hele aku la ia mai ke alo aku o Saula, a hou aku la ia i ka ihe ma ka paia; a holo aku la o Davida, a pakele iho la ia po.
10 Saul atirou a lança em sua direção, mas Davi se desviou e a lança encravou na parede. Naquela mesma noite, Davi fugiu e conseguiu escapar.
11 A hoouna aku la o Saula i na elele ma ka hale o Davida e kiai ia ia, a e pepehi ia ia i kakahiaka; a hai aku la o Mikala ka wahine a Davida ia ia, i aku la, Ina aole oe e hoopakele i kou ola i keia po, apopo e pepehiia oe.
11 Saul enviou soldados para vigiar a casa de Davi e matá-lo quando ele saísse na manhã seguinte. Mical, porém, esposa de Davi, o alertou: “Se você não fugir esta noite, pela manhã estará morto!”.
12 Kuu iho la o Mikala ia Davida ma ka pukamakani: a hele aku la ia a holo, a pakele aku la.
12 Então ela o ajudou a descer por uma janela, e ele correu e escapou.
13 Lawe ae la o Mikala i kii, a waiho ma kahi moe, a waiho hoi i ka uluna hulu kao ma kona poo, a uhi iho la i ke kapa moe.
13 Em seguida, Mical pegou um ídolo do lar, colocou-o na cama, cobriu-o com um cobertor e pôs uma almofada de pelos de cabra na cabeceira.
14 A hoouna aku o Saula i na elele e lalau ia Davida, i mai la ka wahine, He mai kona.
14 Quando os oficiais de Saul vieram prender Davi, Mical lhes disse que ele estava doente e não podia sair da cama.
15 Hoouna hou aku o Saula i na elele e ike ia Davida, i aku la, E lawe mai ia ia io'u nei maluna o kahi moe, i pepehi ai au ia ia.
15 Saul, porém, enviou os oficiais de volta para prenderem Davi. “Tragam-no aqui com cama e tudo, para que eu o mate!”, ordenou.
16 A hiki aku la na elele, aia hoi, he kii maluna o kahi moe, me ka uluna hulu kao ma kona poo.
16 Mas, quando chegaram para levar Davi, descobriram que na cama havia apenas um ídolo do lar, com uma almofada de pelos de cabra na cabeceira.
17 I aku la o Saula ia Mikala, No ke aha la oe i hoopunipuni mai ai ia'u pela, a kuu aku i kuu enemi, i pakele ai ia? I mai la o Mikala ia Saula, Olelo mai no ia ia'u, E kuu ae oe ia'u, no ke aha la e pepehi aku ai au ia oe?
17 Saul perguntou a Mical: “Por que você me traiu e deixou meu inimigo escapar?”. “Fui obrigada a deixá-lo fugir”, respondeu Mical. “Ele ameaçou me matar se eu não o ajudasse.”
18 A holo aku la o Davida, a pakele aku la, a hele io Samuela la ma Rama, a hai aku la ia ia i na mea a pau a Saula i hana mai ai ia ia; a hele aku la laua me Samuela a noho ma Naiota.
18 Assim, Davi escapou e foi a Ramá para encontrar-se com Samuel e contou-lhe tudo que Saul havia feito. Então Davi foi morar com Samuel em Naiote.
19 A ua haiia ia Saula, i ka i ana ae, Aia hoi o Davida ma Naiota i Rama.
19 Quando Saul foi informado de que Davi estava em Naiote, em Ramá,
20 Hoouna aku la o Saula i na elele e lalau ia Davida: a ike lakou i ka poe kaula e wanana ana, a me Samuela e ku ana i hoonohoia maluna o lakou, hiki mai ka Uhane o ke Akua maluna o na elele a Saula, a wanana iho la lakou.
20 enviou oficiais para o prenderem. Chegando lá, viram Samuel à frente de um grupo de profetas que profetizavam. Então o Espírito de Deus se apoderou dos oficiais de Saul, e eles também começaram a profetizar.
21 A haiia ia mea ia Saula, hoouna aku la ia i na elele hou, a wanana hoi lakou. A hoouna hou aku la o Saula i na elele, o ke kolu keia, a wanana no hoi lakou.
21 Quando Saul ouviu o que havia acontecido, enviou outros oficiais, mas eles também profetizaram. A mesma coisa aconteceu com um terceiro grupo.
22 Alaila hele aku la hoi ia ma Rama, a hiki ma ka punawai nui ma Seku: ninau aku la ia, i aku la, Mahea o Samuela a me Davida? a haiia mai, Aia ma Naiota i Rama.
22 Por fim, o próprio Saul foi a Ramá e chegou ao grande poço no lugar chamado Seco. “Onde estão Samuel e Davi?”, perguntou ele. Alguém informou: “Estão em Naiote, em Ramá”.
23 A hele aku la ia ma Naiota i Rama: a hiki mai ka Uhane o ke Akua maluna ona, a hele aku la ia e wanana ana, a hiki ma Naiota i Rama.
23 Mas, no caminho para Naiote, em Ramá, o Espírito de Deus veio até mesmo sobre Saul, e ele também profetizou até chegar a Naiote.
24 A wehe ae la ia i kona aahu, a wanana ae la hoi ia imua o Samuela, a haule iho la ia me ka aahu ole ia la a pau, a ia po a pau. No ia mea, olelo ae la lakou, O Saula anei kekahi me ka poe kaula?
24 Saul rasgou suas roupas e, despido, deitou-se no chão o dia todo e a noite toda, profetizando na presença de Samuel. Por isso surgiu o ditado popular: “Acaso Saul também é profeta?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.