Mateus 26
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NVT
1 Ipare Jesús aipo ehi oreu:
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 —Pe peicua ñuvɨrío arɨ tẽi ipane vɨte co Pascua pieta yepota ãgua yandeu. Ahese che, Ava Rɨquehɨr, imondoprɨ aicora che atɨca ãgua curusu rese yuvɨreco —ehi.
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Ahe pɨpeve avei Jerusalén ve, co pahi rerecuareta, iyavei judío rerecuareta oñemonuha yuvɨreco pahi rerecuar ɨvate catu vahe Caifás rẽtave.
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 Aheve oñemoñeta: ‘Yambopa ipɨsɨ yuca ãgua’ ehi yuvɨreco oyeupe.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Ahe rumo:
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Jesús tecua Betania ve secoi, Simón lepra vɨreco vahecuer rẽtave.
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 Aheve mesave chiniseve, cuña vɨreco vahe mbahe sɨ̃acuá vahe sɨru reseve vɨroyepota chupe. Ahe oipɨyere Jesús ãca rese.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 Orosepiase rumo oroñemoɨro aipo orohe oreyeupe:
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Omondo vahe ité tie co setá guarepochi rupi ava iparaɨsu vahe pɨ̃tɨvɨi ãgua viña —orohe tẽi chupe.
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Jesús rumo oicua ore pɨhañemoñetasa. Sese aipo ehi oreu:
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 Ava iparaɨsu vahe niha yuvɨrecoiño itera pe pãhuve. Che rumo ẽgüe ndahe vɨteñoi chira vichico pe pãhuve.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Esepia, co cuña oipɨyere mbahe sɨ̃acuá vahe che rese che tɨ̃ ãgua renondeve.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Supi eté aipo ahe pẽu: co ñehesa pɨ̃sɨrosa resendar mombehuse opacatu tecua rupi, imombehusa aveira co cuña rembiapo sese mahenduha ãgua —ehi.
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 Ipare ñepei ore pãhu pendar, Judas Iscariote, oso, oñehe pahi eta rerecuar yuvɨrecoi vahe upe
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 aipo ehi:
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Ahesa reseve voi oseca Jesús mondo ãgua yamotarẽhɨmbar upe.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Arɨ yɨpɨndar vahe pieta resendar, pan ndayapepoi vahe husa pɨpe, ahese ore Jesús remimbohe oroico vahe oroyemboya sese aipo orohe:
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Evocoiyase,
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 Evocoiyase oyapo semimombehu rupi tuprɨ ité yuvɨreco, omoingatu carusa Pascua pieta resendar yuvɨreco aheve.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Pɨ̃tu ramomise, opacatu oroguapɨ mesave Jesús pɨri ore caru ãgua.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 Ore carusave aipo ehi oreu:
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 —Che Yar, ¿che pĩha? —orohe-rohe tẽi ñepei-pei ore yacatu ore vɨharẽhɨsa pɨpe chupe.
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 —Omondo vahe opo che caro pɨpe, ahe che mondora che amotarẽhɨsar upe —ehi—.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Imboavɨyesa itera che, Ava Rɨquehɨr, rese ñehesa icuachiaprɨ. ¡Iparaɨsu catura rumo acoi mbɨa che mondosar! Avɨye catura ndoyesuise viña —ehi.
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 Ahese Judas imondosavɨ oporandu:
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Ore caru vɨteseve, Jesús oipɨsɨ pan, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe. Aipo ohe pare, ombohi-mbohi oreu imondo, aipo ehi:
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Ipare oipɨsɨ ɨgua rɨru, “Avɨye ndeu” ehi Vu upe. Aipo ohe pare ombou oreu aipo ehi:
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 Esepia, co che ruvɨ, ahe omoimera che Ru remimbotar ipɨasu vahe pẽu, ahe oyepɨyerera ava rehɨi angaipa rese ñero ãgua.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Ndaɨhu iri chira uva rɨcuer cheu arɨ oyepotase voi che Ru mborerecuasave aɨhura pe rese ambuae uva rɨcuer ipɨasu vahe —ehi oreu.
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Ore sapucaire, oroso ɨvɨtrɨ Olivo ve.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Evocoiyase Jesús aipo ehi oreu:
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Che cuerayevɨre rumo, aso voi etera pe renonera Galilea ve —ehi.
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Pedro rumo,
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 —Che rumo supi eté aipo ahe ndeu: co pɨ̃tu pɨpeve voi eté tacura ñehe renondeve, “Ndaicuai vahe ité aipo mbɨa” erera mbosapɨ oyupagüer rupi cheu —ehi Pedro upe.
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 Pedro rumo,
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 Ipare Jesús rupi orosoño Getsemaní ve. Aheve aipo ehi oreu:
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Aheve vɨraso Pedro oyeupi iyavei ñuvɨrío Zebedeo rahɨr. Ahese oyandu ovɨharẽhɨsa oico.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 Evocoiyase ahe aipo ehi chupe:
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Evocoiyase oso tenonde catumi. Aheve oñenopɨha ovapɨ ɨvɨ rese oyeroquɨ Vu upe aipo ehi: “Che Ru, iyase ndeu che renose mbahe-mbahe tẽi sui eve; tayapo eme ru che remimbotar tẽi, nde remimbotar rupi catu tayapo” ehi.
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 Ipare oyevɨ güemimbohe upe. Ahe rumo opaño yuvɨroque yuvɨrocua. Ahese aipo ehi Pedro upe:
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Pemahemoha, peyeroquɨ mbahe tẽi pɨpe pe vɨapiẽhɨ ãgua. Supi eté pequerẽhɨ ité viña, pe retecuer tẽi niha nipiratai pẽu —ehi.
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Ichui imoñuvɨriosa rupi oso iri oyeroquɨ aipo ehi: “Che Ru, ereipotase che reique ãgua co mbahe tẽi pɨpe, eyapo nde remimbotar che rese” ehi.
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Ipare oyevɨse, osesapɨha iri iqueseve ou. Esepia, sopesɨi nomboyeroyai eté yuvɨreco.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Evocoiyase oseyapa iri oso oyeroquɨ ãgua imombosapɨsa rupi. Aipo ehi tuprɨño avei oyeroquɨ Vu upe.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 Ipare oyevɨ iri güemimbohe upe aipo ehi chupe no:
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Pepũha, yaso. Esepia, cõimi eté che amotarẽhɨsar upe che mondo vaherã secoi —ehi.
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Jesús ñehe vɨteseve, Judas oyepota oso chupe. Ahe ñepei semimbohe ore pãhu pendar, iyavei setá iteanga ava yugüeru quɨse pucu, ɨvɨra reseve-seve supi. Ahe pahi eta rerecuar yuvɨrecoi vahe judío rerecuareta porocuaita rupi oyapo yuvɨreco.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Yɨpɨndar rumo imondosar Judas aipo ehi: “Asovaupɨtese, ahese peicuara; ahe peipɨsɨra” ehi.
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Ipare oyemboya voi oso sese.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 —Che mborɨpar —ehi Jesús—, eyapoño mbahe nde remimbotar cheu —ehi.
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Evocoiyase semimbohe secoi vahe supi vɨnose oquɨse pucu, oyasɨa pahi rerecuar ɨvate catu vahe rembiguai nambi.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 —¡Aní! —ehi güemimbohe upe—. Emoingue sɨru pɨpe nde quɨse pucu. Esepia, acoi ava opacatu ovava vahe oquɨse pɨpe yuvɨreco, ipɨpe avei opara yucasa yuvɨreco.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 ¿Ndereicuai vo aporanduse che Ru uve viña, ahe evocoiyase cũritei voi omboura doce mil sui setá catu vahe güembiguai che repɨ ãgua viña?
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Ẽgüe ehise rumo Tũpa Ñehengagüer icuachiaprɨ ndayavɨyei chietera viña, ahe co cũritei osupitɨ —ehi.
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Ahese aipo ehi ava rehɨi upe:
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Co rumo opacatu ẽgüe peye Tũpa ñehe mombehusar rembicuachiagüer mboavɨye ãgua cute —ehi ava rehɨi upe.
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Ahese Jesús pɨsɨsar vɨraso Caifás rẽtave yuvɨreco, ahe pahi rerecuar ɨvate catu vahe secoi. Aheve oñemonuha Moisés porocuaita rese oporombohe vahe, judío rerecuar yuvɨrecoi vahe avei no.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Pedro rumo amombrɨ rupive tẽi osaquɨcue moña oso. Ẽgüe ehi oyepota pahi rerecuar ɨvate catu vahe rẽta rocar ãchisave. Aheve oique ipɨpe, iyavei oguapɨ oĩ sundao pãhuve ‘¿mara ehi etera pĩha sereco yuvɨreco?’ oya.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Ahese pahi eta rerecuar iyavei opacatu porandusa ɨvate catu vahe pendar, ahe oñehengapo-ngapo uca tẽi ava Jesús amotarẽhɨsave yuca uca ãgua yuvɨreco,
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 yepe oyemboyecua setá iteanga yamotarẽhɨsar semira-mira tẽi vahe yuvɨreco viña, ndoyosui eté rumo mbahe sembiapo naporai vahe yuca uca ãgua yuvɨreco. Aheseve yugüeru ñuvɨrío yamotarẽhɨsar oporombopa-mbopa tẽi vahe yuvɨreco cute.
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 —Co mbɨa aipo ehi: ‘Che aicatu co tũparo monduru; aicatu aveira imopuha iri mbosapɨ arɨ rupi’ ehi —ehi tẽi yuvɨreco chupe.
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 Ahese pahi rerecuar ɨvate catu vahe opũha, oporandu Jesús upe:
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Noñehei eté rumo. Ahese,
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 —Taa, supi eté niha aipo aipo ere cheu, co catu amombehura pẽu, che repiara niha peye che, Ava Rɨquehɨr, aguapɨse Tũpa mbahe mboavaisarẽhɨ acato cotɨ, ayevɨse avei ɨva quɨha rese curi —ehi.
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Evocoiyase pahi rerecuar ɨvate catu vahe imboasɨpave omondoro oturucuar aipo ehi:
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 ¿Mara ehi aipo pe pɨhave? —ehi.
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Ahese ondɨvɨ-ndɨvɨ sova rese iyavei yuvɨrocua-rocua yuvɨreco sese. Ambuae osovapete-pete,
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 aipo ehi yuvɨreco chupe:
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Pedro evocoiyase oguapɨ sãro ocarve ñachimbrɨ pɨpe oĩ. Aheve oyemboya cuña mbiguai oso sese aipo ehi chupe:
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 Ahe rumo aipo ehiño opacatu ava rovaque:
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Ichui oso oquendɨpɨve. Aheve omahe ambuae cuña sese. Ahe sepiase aipo ehi ava ahe pendar yuvɨrecoi vahe upe imombehu:
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 —¡Aní! —ehi iri ahe cuña upe—. ¡Tũpa oicua, supi eté ndaicuai aipo mbɨa! —ehi angahu tẽi.
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Iparemi tẽi aheve yuvɨrecoi vahe, oyemboya sese aipo ehi yuvɨreco chupe:
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Ahe evocoiyase,
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Ahese Pedro oyemomahenduha Jesús oyeupe, ‘Acoi tacura ñehe renondeve mbosapɨ oyupagüer rupi: Ndaicuai vahe ité aipo mbɨa, erera cheu’ ihe agüer rese. Ahese osẽ, oyasehó iteanga oso.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.