Lucas 23
Guarayu NT (GYR_WBT) vs ARA
1 Evocoiyase opacatu ava opũha yuvɨreco Jesús reraso ãgua mborerecuar Pilato rovai.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Aheve oiñehengapo aipo ehi yuvɨreco: —Orosepia co mbɨa oipɨhañemoñeta rerova atɨ uca ava yande recua rupindar aipo ehi: “Pemondoi rene Roma pendar mborerecuar ɨvate catu vahe upe guarepochi” ehi. Iyavei, “Che Poropɨ̃sɨrosar mborerecuar ɨvate catu vahe aico” ehi oico —ehi yuvɨreco Pilato upe.
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Evocoiyase Pilato oporandu chupe: —¿Nde ité vo judío rerecuar ɨvate catu vahe? —ehi. —Nde niha aipo, “Ahe ereico” ere cheu —ehi imboyevɨ Pilato upe.
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Evocoiyase Pilato aipo ehi pahi eta rerecuar upe opacatu ava upe avei: —Che rumo namohai eté co mbɨa que mbahe oyapo vaherã —ehi
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Ahe ava eta rumo, —Supi eté opacatu ava oipɨhañemoñeta mboyeavɨratɨ́ uca opacatu tecua rupindar. Yɨpɨndar omboɨpɨ Galilea rupi oico. Cũritei co Judea ve ẽgüe ehiño ité —ehi ava eta Pilato upe yuvɨreco.
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Pilato osenduse aipo ñehesa oporandu, “¿Supi eté pĩha co mbɨa Galilea ɨguar?” ehi.
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 “Ahe pendar ité” ehise yuvɨreco chupe, ahese omondo Herodes upe, ahe acoi mborerecuar Galilea rupindar. Ahese avei secoi Jerusalén ve.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Herodes sorɨvete Jesús repiase. Esepia, setá arɨ osepia pota tẽi serãcua anduse yepi. Evocoiyase oipota ité poromondɨisa oyapo vaherã oyeovaque viña.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Sese oporandu atɨ mbahe rese chupe. Nomboyevɨi eté rumo Herodes upe.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Aheve opacatú pahi eta rerecuar iyavei Moisés porocuaita rese oporombohe vahe eta seroɨ̃rosave oñemoñeta-ñeta tẽi sese Herodes rovaque yuvɨreco.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Evocoiyase Herodes osundao eta reseve iñehe mara-mara tẽi Jesús upe sese oguayɨ tẽisa pɨpe yuvɨreco. Omboyemonde avei turucuar iporañete vahe pɨpe yuvɨreco. Ẽgüe ehi imboyevɨ Herodes Pilato upe.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Ahe arɨ pɨpe suive oyemborɨ Pilato Herodes rese. Ndoyeambotai vahe tie yɨpɨndar yuvɨreco viña.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Evocoiyase Pilato opa uca omonuha opacatu pahi eta rerecuar, judío rerecuareta, opacatu ava eta avei.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Ipare aipo ehi chupe: —Pe niha peru co mbɨa cohave cheu, ‘Omañeco tẽi ava secua rupi’ peye. Che rumo aporandu tẽi pe rovaque mbahe rese chupe. Ndipoi eté rumo mbahe sembiapo naporai vahe pe remimombehu rupi.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Herodes avei, ‘Ndipoi mbahe sembiapo naporai vahe imano ãgua’ ehi. Sese omboyevɨño Jesús imbou cheu.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Ainupa ucara rumo. Ipare amoseñora —ehi Pilato.
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Pascua pieta pɨpe iya ité Pilato ava upe ñepei soquendaprɨ mose ãgua.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Opacatú guasu rumo ava oñehe pĩrata yuvɨreco aipo ehi: —¡Co topɨtaño oreu! ¡Barrabás emoseño! —ehi ava eta Pilato upe.
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Co mbɨa Barrabás tecua pɨpe mbahe tẽi mopuhasa sui iyavei oporapichisa sui oyeoquenda uca vahe.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pilato rumo omose pota Jesús viña. Sese oporandu iri ava upe imose ãgua.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Ahe rumo osapucai pĩrata catu yuvɨreco: —¡Aní, tayatɨcasa! ¡Tayatɨcasa curusu rese! —ehi atɨ-atɨño yuvɨreco.
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Imombosapɨsa rese Pilato oñehe iri: —¿Mbahe ité vo oyapo naporai vahe? Ndipoi eté niha que mbahe sembiapo yuca ãgua, ainupa uca tẽira rumo. Ipare amoseñora —ehi.
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Ava rehɨi rumo osapucai pĩratá catu yuvɨreco, “Tayatɨcasa ité” ehi-ehiño yuvɨreco. Sese chupe, “Tayaposa evocoiyase semimbotar yuvɨreco” ehiño Pilato ava eta upe.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 — ausente —
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Ẽgüe ehi imose co mbɨa Barrabás, acoi soquendaprɨ mbahe-mbahe tẽi mopuhasa sui, iporapichisa sui avei ava remimbotar rupi. Ipare omondo Jesús sãrosar upe ava remimbotar apo ãgua sese.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Oime mbɨa Simón serer vahe Cirene ɨguar ou vahe que co cotɨ rupi sui. Ovɨrasose Jesús yuvɨreco yatɨca ãguave, ahe mbɨa upe, “Nde terevosɨi curusu rese Jesús raquɨcuei” ehi voiño tẽi yuvɨreco.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Ava rehɨi yuvɨraso saquɨcuei. Cuña avei setá oyaseho ovɨharẽhɨsave yuvɨreco sese.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Omahese rumo cuña rese aipo ehiño chupe: —Cuña Jerusalén ɨguar, peyasehoi rene che rese. Peyese ae peyaseho, pe membrɨ rese avei.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Esepia, oura arɨ naporai vahe. Ahese aipo peye tẽira: ‘Avɨye catu acoi cuña nimembɨi vahe iyavei ndoicuai vahe imocambu omembrɨ’ peye tẽira.
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Ahese avei ava ɨvɨtrɨ uve aipo ehira yuvɨreco: ‘¡Tovɨapi ore harɨve!’ ehira osɨquɨyepave. Iyavei ɨvɨvate vahe upe: ‘¡Tore mi!’ ehi tẽira yuvɨreco.
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Esepia, ẽgüe ehise ɨvɨra yɨvɨve vɨtese, ¿mara ehira vo catu oɨpise? —ehi cuña eta upe.
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Iyavei vɨraso ñuvɨrío mbɨa ndaseco põrai vahe supive yatɨcapɨrã yuvɨreco.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Oyepotase Ava Ãca Cangüer serer vahesave, aheve oyatɨca curusu rese yuvɨreco. Iyavei oyatɨca ñuvɨrío mbɨa, ñepei mbahe rese ipocosa cotɨ, ambuae evocoiyase mbahe rese ipocoẽhɨsa cotɨ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Ahese Jesús aipo ehi: —Che Ru, ndeñero co ava upe sembiapo rai rese. Esepia, ndoicuai co mbahe güembiapo yuvɨreco —ehi. Sundao evocoiyase iguayɨño Jesús turucuar rese oyeupe imboyaho-yaho ãgua yuvɨreco.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Ava rehɨi osepia yuvɨreco; mborerecuareta avei seroɨ̃rosave aipo ehi yuvɨreco chupe: —Oipɨ̃sɨro ambuae ava, toñepɨsɨro ru ahe ae ité cute Tũpa Rembiporavo Poropɨ̃sɨrosar güecosa pɨpe —ehi yuvɨreco.
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Iyavei sundao seroɨ̃ropare omondo vinagre itoɨhu yuvɨreco,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 iyavei aipo ehi yuvɨreco chupe: —¡Nde niha aipo ava judío eta rerecuar guasu ereico! ¡Eñepɨsɨro ru nde ae ité! —ehi sundao eta yuvɨreco chupe.
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Curusu rese ñaca harɨve icuachiaprɨ aipo ehi oĩ: “Co judío rerecuar guasu” ehi.
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Evocoiyase ndaseco põrai vahe yatɨcaprɨ iñehe mara tẽi chupe aipo ehi: —¡Nde Poropɨ̃sɨrosar ereicose, eñepɨsɨro ru nde ae, ore avei ru ore pɨ̃sɨro eve! —ehi chupe.
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Ambuae evocoiyase aipo ehi voi ondugüer uve: —¿Nderesɨquɨyeimi rutei vo Tũpa sui? Nde avei niha ocañɨ tẽi vaherã.
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Yande rumo co yande rembiapo sui tẽi mara-mara tẽi yande rereco yuvɨreco; co mbɨa rumo mbahe sembiapoẽhɨ pɨpe sui tẽi na ehi serecosa —ehi ondugüer upe.
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Evocoiyase aipo ehi iri: —Jesús, che paraɨsuerecomi tẽi eve nde eremboɨpɨse nde mborerecuasa —ehi.
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Evocoiyase omboyevɨ chupe: —Supi eté co pɨpe ereicora tecua apɨrẽhɨ vahesave che rupi —ehi Jesús ahe mbɨa upe.
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Osupitɨse rumo mbɨter arɨ, opa tuprɨ pɨ̃tu ɨvɨ rupi; las tres pɨpe rumo opa icatu.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Arɨ avei ogüe tuprɨ, turucuar guasu tũparo asɨasa avei mbɨter rupi tuprɨ ovo.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Evocoiyase Jesús oñehe pĩrata: —¡Che Ru, amondo che espíritu ndeu! —ehi. Aipo ohe pare voi omano.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Evocoiyase Roma ɨguar sundao rerecuar osepiase co mbahe poromondɨisa Tũpa mboeteisa pɨpe aipo ehi: —Supi eté co mbɨa ndaseco marai vahe —ehi.
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Iyavei opacatu ava supindar yuvɨrecoi vahe osepiase co nungar mbahe, oyepochiha nupa-nupa tẽi oyepɨhamondɨisa pɨpe yuvɨreco.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Opacatu avei ava oicua vahe Jesús, ipãhuve cuña Galilea sui yugüeru vahe, osepiaño tẽi amombrɨve co nungar mbahe yuvɨreco.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Oime mbɨa avɨye eteprɨ vahe, ahe serer José, tecua Arimatea pendar. Ahe tecua ɨvɨ Judea pɨpendar, judío rerecuar ñemonuhasa ɨvate catu vahe pendar secoi. Ahe mbɨa vɨroya vahe ité Tũpa ombou vaherã omborerecuasa pɨpe mbahe moingatu ãgua. Sese ndahei ipɨhañemoñeta rupi co mborerecuar oyapo vahe mbahe Jesús upe yuvɨreco.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Evocoiyase ahe oso Pilato rẽtave oporandu ãgua Jesús rehõgüer rese.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Curusu sui seroyɨ pare voi, oimama turucuar secose vahe pɨpe, ipoyava imondo tuvɨpa pɨpe ita guasu yohoprɨ ndiporusa vɨtei vaheve yuvɨreco.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Esepia, ahe arɨ omoingatu mbahe mbɨtuhusa arɨ upe nara, ahe mbɨtuhusa rumo osupitɨ pota ité.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Cuña yugüeru vahe Jesús rupi Galilea sui, yuvɨrasoño ité suvɨpave, osepia sehõgüer apocatuse yuvɨreco.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Oyevɨse güẽtave yuvɨreco omoingatu mbahe sɨ̃acua vahe tehõgüer resendar ipichi ãgua.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.