João 4
God Nuye Kunwok (GUP) vs NVT
1 — ausente —
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 — ausente —
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 — ausente —
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Jesus dja nuye bininj nawu benhbukkabukkani birribalhrey kore kunbolk Galilee, wanjh birriwohngimeng kore kubolkkimuk Samaria, dja minj manbuyika manbolh diwirrinj.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Birriwam wanjh birribebmeng kore kunredkimuk kabolkngeyyo Sychar. Bu kunmekbe kunred korroko Jacob ni kore darnkih Sychar, wanjh bibolkwong Joseph, nawu nuye beywurd.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Wanjh kumekbe njilhmi yoy kore Jacob ngadkaruy korroko nuyeni. Kaluk bu kunbarnangarrburrk, Jesus dja nuye bininj nawu benbukkabukkani birribebmeng kore kungad, wanjh Jesus yerrkang kumekbe dja ngudjwarreminj bu kumhrey djarreh.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Wanjh ngaleng bimarneyimeng, “Njalekah kanboyidjawam ngaye nawu daluk. Kanna, ngaye nuk ngaredbuyika, dja ngakang Samariabeh. Dja ngudda kunu yiredbuyika nawu Jew bininj?” Kaluk nawu bininj birrikang Samaria dja mak nawu Jew bininj minj birriraworrimeninj kukudji. Wanjh kunmekbekenh kunu ngalmekbe daluk bu bimarneyimeng.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Wanjh Jesus bimarneyimeng, “Ngudda minj ngaye kanburrbun bolkkime nawu boyidjawan, dja mak minj yihburrbun kore God bu djal burudjang ngunwon. Bu ngudda yiburrbuyi kuhni, wanjh kandidjawayi ba bu ngaye bowoyi kukku manbu ngundarrkidwon.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Wanjh ngahli daluk biwokmey, bimarneyimeng, “Yina! Ngudda nawu yikimuk, minj yikarrme djabbirlana ba bu yibomang dja kanjdji kangadkuyeng duninjh, dja balehbeh yibomang kukku manbu kandarrkidwon?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Ngad ngadberre mawah Jacob nganyikurrmeng kuninjkunu kunngad. Nungka dja mak nuyeni nawu bebeywurd birridjarrkbonguni kuninjkunu kukku, dja mak mayh bedberreni. Yiddok ngudda yimankek yiyime bu yiwernhyurrhke nawu Jacob?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Wanjh Jesus bibadwokmey bimarneyimeng, “Bu nangale nawu kabongun maninjmanu kukku manbu mahni kunngad kahyo, wanjh kayawoyhkombukdowen.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Dja bu nangale kabongun manbuyika kukku manbu ngaye ngabowon, wanjh nakka minj kayawoyhkombukdowen bu munguyh. Manbu ngaye ngabowon kukku kaboyimerran yiman njilhmi kaboyakburren dja kadjalborlobme kore kukange nuye wanjh kunukka kadjaldarrkidmen munguyh munguyh.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Wanjh ngalengmanwali bimarneyimeng, “Nawu yikimuk, kanbowo mahni manbu kukku ba minj ngayawoyhkombukdowen dja minj ngamyawoyhdurndeng mahni kukku ngabomang.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Wanjh nungka bimarneyimeng, “Yiray yikayhmen nabininjkobeng ke dja ngunemdjarrkdurnden kondah.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Wanjh ngalengmanwali yimeng, “Ngaye minj nabininjkobeng ngakarrme.” Jesus bimarneyimeng, “Ngudda woybukkih yihyime bu minj nabininjkobeng yikarrme.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Ngudda yibenkarrmi kunbidkukudji bininj, dja namekbe nawu bolkkime ngunehni minj nabininjkobeng ke. Ngudda wanjh woybukkih kanmarneyimeng.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Wanjh ngaleng yimeng, “Nawu yikimuk, ngaye wanjh bolkkime ngaburrbun bu ngudda nawu prophet.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Ngad nawu mawahmawah ngadberre wanjh God birrimarneboddangeni yiwarrudj kore kondanjkunu kuwarddekimuk. Dja ngudda nawu Jews bininj ngurriyime kore kunred Jerusalem kundjalmekbe kubolkkudji bu God karrimarneboddan nuye.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Jesus bimarnemulewam, yimeng, “Daluk, kanwoybukwo kore ngaye marneyime ngudda. Darnkih kuhni bu kamre bu minj mak konhda kore kuninjkunu kunwardde, dja mak minj kore kuredkimuk Jerusalem bu ngurriyawoyhmarneboddan God nawu Kornkumo.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Ngudda bininj nawu ngurrikang Samaria, minj ngurriwernhburrbun bu nangale nawu ngurrimarneboddan, dja ngad nawu Jews bininj ngarrihmarneboddan yiwarrudj kore ngarriburrbun. Kaluk nanu God kahdurrkmirri kore ngad nawu Jews bininj ba bu nungka kabenngehke birriwarlahkenh bininj.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Dja bolkkime wanjh bininj nawu kabirridjare kabirrimarneboddan yiwarrudj God nawu Ngabbard bu djal mandjad, wanjh bedda kabirrimarneboddan kore kukange bedberre dja kabirrikangewoybuk dorrengh. Kundjalmekbe wanjh God nawu Kornkumo kadjare bu bininj kabirrikurduyime kore kabirrimarneboddan nuye.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Nawu God nungka Namalngmakkaykenh. Kumekbekenh kunu bininj nawu kabirridjare kabirrimarneboddan nuye, wanjh birridjaldin kore kunmalng bedberre dja mak birrikangewoybuknin.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Wanjh ngalmekbe daluk yimeng, “Ngaye ngaburrbun bu nawu Messiah kamhre dja nungan kanbukkabukkan rowk ngadberre.” (Messiah wanjh bininj kabirriyime kunngeybuyika warridj, nawu Christ.)
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Wanjh Jesus yawoyhmulewarrinj, bimarneyimeng, “Ngaye wanjh nanu Messiah nawu ngaye bolkkime ngawokdi kore ngudda.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Kundjalmekbe rerrih Jesus nuye nawu benbukkabukkani birrimdurndi kore nungka. Bedda wanjh birridjalkangebarrhmeng bu bindinang Jesus benehwokdi ngalmekbe daluk. Dja bonj, minj nangale bidjawayi Jesus, “Adju. Baleh ngudda yiyime?” dja “Njalekenh ngudda ngunehwokdi ngalmekbe daluk?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 — ausente —
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 — ausente —
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Bu bedda birribekkang wanjh yikahwi bininj birribolkbawong kumekbe kunred dja birrihrey kore Jesus bu birriwokbekkayikenh.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Wanjh bu ngalmekbe daluk wam, nungka nuye benbukkabukkani birrimarneyimeng, “Nawu kanbukkabukkan. Njah! Ba yingun manme.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Wanjh Jesus benmarneyimeng, “Ngaye ngakarrme manme bu ngahngun manbu ngudda minj ngurriburrbun.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Wanjh bininj nuye nawu benbukkabukkani birrimarneyimerrinj, “Kunubewu nangale korroko biwong manme?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Jesus benmarneyimeng, “Ngaye God nganmunkeweng kadjare ngayakwon nuye nawu nganwong bu ngahdurrkmirrikenh kore nungka kadjare. Bu ngaye ngakurduyime rowk kore nungka kadjare, wanjh kunukka yiman yerreh ngangun manme manmak dja ngaworrkmiworren.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Ngudda ngurriburrbun bu ngurriyime, ‘Med, karrimadbun manekke manme kabarnemdjolengmen bu dird kunkarrngbakmeng.’ Dja ngaye bolkkime marneyime, ngurrina, ngurridjalwernhbolkna bu ngokko manme manbu djolengminj. Bu wanjh bolkkime karrimoyhmang.”
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Wanjh Jesus yawoyhyimeng bedberre, “Birribuyika bininj bolkkime kabirrihmoyhmang manme bu kabirrimarnedurrkmirri God, dja nungka kabenmarnekarremulewan. Ngayolyolme bu God kabenmang bininj ba bu kabirrimimbimen munguyh munguyh kore nungka. God kadjare bu ngudda bininj nuye ngurridjarrkmarrmarr, ngayime bininj nawu birridudji kunwok nuye yiman manmim birriweyi, dja mak ngudda nawu ngurrbenmang bininj, yiman bu ngurrimoyhmang manbu mandjoleng.”
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Kuhni mak Jesus benmarneyimeng, “Kunbadbuyika bu bininj kabirriyime, ‘Nakudji bininj karrudjeng dja nawu nabuyika kamoyhmang’. Bu kuhni wanjh kunwoybuk bu marnehmarneyime ngudberre.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ngaye wanjh munkeweng ngudberre ba bu ngurrimoyhmang manme kore birribuyika birridudji korroko. Nawu birribuyika bininj birridurrkmirranj korroko ngudda ngurrimang kore bedda birrihdurrkmirrikenh.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Wanjh nawu birriwern bininj birrikang Samaria nawu birrihni kumekbe, bedda birriwoybukwong kore daluk benmarnemulewam, bu benmarneyimeng, “Nungka nganmarneyimeng kundjalwern rowk kore ngaye ngahkurduyimi.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Wanjh birrimirndeyorrmeng birriwam birrimarrkdjawam Jesus bu kabirridjarrkni. Wanjh Jesus yonginj bu kunkodjke bokenh marnbom.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Wanjh birridjalmirndewernkenh birrimekbe bininj birriwoybukwoni Jesus kore birrihbekkani nungka wokdihwokdi.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Wanjh bedda birrimarneyimeng ngalmekbe daluk, “Ngad minj mak ngundiyawoyhwokwoybukwon ngudda kore yihmulewani ngadberre, dja ngadman wanjh ngarrinang dja ngarriwokbekkang, wanjh ngarriwoybukwon. Wanjh bolkkime ngarriburrbun nanihnjanu bininj bu nungka kanngehke karriwarlahkenh bininj rowk kore kondanjkunu kurorre!”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Kaluk bu kunkodjke bokenh yakwong, Jesus bolkbawong dja wam kore kunbolk Galilee.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Jesus yingkihyolyolmerrinj bu bolkmulewam Galilee, bu yimeng, “Nawu prophet minj kabirriwokmarrkmang kore nungan nuye nawu birriredbodeleng kabirrihni bininj.”
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Dja bu bebmeng kore Galilee, bininj nawu birrikang kumekbe birrikimey. Bedda birridjalyingkihnani Jesus bu kurdukurduyimi kore Jerusalem bu mulil birrihkarrmi, kunmekbekenh kunu wanjh bedda birrikimey.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Jesus yawoyhdurndi kore kunred bolkngeyyoy Cana kore Galilee. Kumekbe kunu Jesus kerrngehkenh wam, kukku boborledkeng bu boyimerranj wine manbu grapes mankalkkid. Wanjh nakudji bininj kumekbe dingihdi kore kunred Capernaum, darnkih kore Cana. Kaluk nungka bimarnedurrkmirri nawu wohrnani king. Wanjh namekbe bininj nuye beywurd bimarneyawdoweni kunkimuk kore kunred nuye Capernaum.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Bu namekbe bininj biwobekkang Jesus kumwam Judeabeh dja bebmeng kore Galilee, wanjh nungka wam biwernhmarrkdjawam Jesus bu kabenere kore Capernaum dja kabimarnbun namekbe wurdyaw nawu darnkih karrowen.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Jesus biwokmey namekbe bininj dja benmarneyimeng nawu birrihni kumekbe, “Adju. Yiddok ngudda ngurridjare munguyh kandihnan kore ngaye ngakurduyime kundulkarre dorrengh bu marnbun ngudberre ngurrikangebarrhme. Dja bu burrkyak, wanjh kandidjalkewkme munguyh.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Wanjh namekbe bininj nawu bihmarnedurrkmirri nawu wohrnani king, bimarneyimeng Jesus, “Ngudda nawu yikuken, yimray werrknin dja wardi ngardduk beywurd kayawdowen.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Wanjh Jesus bimarneyimeng namekbe bininj, “Yiray, yirrokmen kured. Nawu ngudda ke beywurd kamakmen bolkkime.” Nawu namekbe bininj biwokwoybukwong Jesus, dja wanjh baldjaldokmeng kured.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Wanjh bu balhrey kumekbe birriwohmirrknarrinj bininj nawu birrihmarnedurrkmirri, dja birrimarneyimeng, “Ngudda ke beywurd makminj dja minj dowimeninj.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Dja nungka bendjawam, “Baleh dungyimi bu makminj nawu wurdyaw ngardduk?” Bedda birrimarneyimeng, “Wolehwolehni baldungdjerrkdanginj wanjh kundjak bidjalmarneyakminj.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Wanjh nawu nakornkumo burrbom bu kuhni dungyimi bu Jesus yimeng, “Ngudda ke beywurd kamakmen.” Wanjh nungka dja nawu bininj nuye dja namud nuye rowk wanjh birriwoybukwong Jesus.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Kuhni wanjh bokenhkah Jesus kurduyimeng God nuye kundulkarre dorrengh yerre wanjh bolkbawong Judea dja wam kore Galilee.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.