Gênesis 47
God Nuye Kunwok (GUP) vs NVT
1 Wanjh Joseph wam ngimeng kore Pharaoh, dja bimarneyimeng, yimeng, “Kornkumo ngardduk dja nawu ngarridanginj birrimwam, kaluk sheep, goat, dja bulikki bedberre birrimmirndeyorrkeng, dja mak birrimkang yehyeng nawu kabirrikarrme, birrimwam kubolkwarlah Canaanbeh dja bolkkime kabirrini kore kunred Goshen.”
1 José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.
2 Wanjh Joseph benmey yikah kubidkudji nawu birridanginj dja benkang kore Pharaoh kumirrk nuye.
2 José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Pharaoh bendjawam, “Ngudda baleh ngurrikurduyime ngurridurrkmirri?” Dja bedda birrimarneyimeng Pharaoh, “Ngad nawu ngarrimarladj, ngad wanjh mayh ngarrihdjalnahnan, yiman mawahmawah ngadberre birrikurduyimi.”
3 “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.
4 Wanjh birrimarneyimeng Pharaoh, “Ngad ngarrimwam ngarridjare kondah kubolkwarlah ngarriwohni, dja kore kubolkwarlah Canaan minj karralkdi bedberre mayh ngadberre nawu ngarrimarladj, dja bolkwarreminj duninjh bu djewkwarrewong, wanjh bolkkime ngundidjawan ngarridjare kanbolkwon ngadberre nawu ngarrimarladj, ngarrini kore kunred Goshen.”
4 Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.
5 Wanjh Pharaoh bimarneyimeng Joseph, yimeng, “Kornkumo ke dja nawu ngurridanginj birrimwam kore ngudda.
5 Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,
6 Bu bedda baleh kabirridjare kabirrini wanjh bonj kumekbe yibenbolkwo. Kornkumo ke dja nawu ngurridanginj yibenbolkwo kore kuwernhbolkmak, bonj birrinin kore kunred Goshen. Dja bu yibenburrbun yikah kore bedda nawu birrimak, wanjh yibenkurrmen kabirrinahnan mayh ngardduk.”
6 escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.
7 Wanjh Joseph bimkang Jacob nawu kornkumo nuye bingimiwong kore Pharaoh, bimarnedanginj kumirrk nuye, wanjh Jacob bimarneyimeng Pharaoh kunmak kunwok.
7 Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.
8 Wanjh Pharaoh bidjawam Jacob, yimeng, “Ngudda kaluk baleh yimi mandjewk ke bu yimimbi?”
8 “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.
9 Wanjh Jacob bimarneyimeng Pharaoh, yimeng, “Ngaye mandjewk ngardduk bu ngadjalwohreywohrey wanjh 130 mandjewk. Minj nawern mandjewk ngamimbiniwirrinj dja mak kunrayek nganmarnebebmi. Ngaye bu mandjewk ngardduk minj yiman bedda nawu mawahmawah ngardduk bu birridjalwohreywohrey.”
9 Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.
10 Wanjh Jacob biwoknang bimarneyimeng Pharaoh kunmak kunwok. Dja wanjh bibawong Pharaoh dja wam.
10 Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.
11 Wanjh Joseph benbolkwong kornkumo nuye dja nawu birridanginj, kuwernhbolkmak benbolkwong kunred Rameses kumekbe kore Pharaoh biwokrayekwong.
11 José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.
12 Dja mak Joseph manme benwoni nawu kornkumo nuye, dja birridangerrinj, dja birriwern rowk nawu birridjarrkni kornkumo, manme benmarnerohrokmi bedberre. Nawu benkarrmi wurdwurd birriwern wanjh manwern benwoni, dja nawu wurdwurd birrimirndeyahwurd benkarrmi wanjh manyahwurd benwoni.
12 José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.
13 Wanjh kore kubolkwern rowk bolkdarlehminj duninjh, bu djaldjewkwarreni munguyh, kunmekbekenh wanjh minj manme birrikarrmeninj. Egypt dja Canaan bolkwarreminj duninjh bu kunmekbekenh mandjewk djewkwarrewong.
13 A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.
14 Bininj nawu birrini kore Egypt dja Canaan wanjh birribayahmi manme, dja birrikukwong rowk Joseph kunwardde bedberre, birriyakwong bu manmim birrimimmangi, dja nungka kang kunwardde kore kunrurrk nuye Pharaoh.
14 Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.
15 Wanjh bu kunwardde bedberre kukyakminj rowk, bininj nawu birrini kore Egypt dja Canaan, wanjh birriwern Egyptian bininj birrimwam kore Joseph, birrimarneyimeng, “Kanwo ngadberre manme. Njalekah yimankek ngarridowen kore ngudda kumirrk ke? Dja kunwardde ngadberre wanjh yakayakminj.”
15 Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.
16 Wanjh Joseph benwokmey, yimeng, “Kandiwo mayh ngudberre dja ngaye won ngudberre manme bu ngudda kandiwon mayh. Kunekke wanjh ngurrikurduyimen dja wanjh kunwardde badyakminj ngudberre.”
16 José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.
17 Wanjh kunu bedda birrimkang mayh bedberre kore Joseph birriwong, dja nungka benwong manme bu bedda birriwong djarrang, sheep, goat, bulikki dja bedberre. Wanjh nungka benwoni manme bu bedda birriwoni mayh bu namekbe mandjewkkenh.
17 Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.
18 Dja bu namekbe mandjewk yakminj, wanjh mandjewkbuyika bedda birrimwam kore nungka dja birrimarneyimeng, “Ngad minj ngarriwarlkkan ke nawu kanmarnewohrnan, bu kunwardde rowk ngadberre wanjh kukyakayakminj, dja mayh rowk ngadberreni, bolkkime wanjh ngudda ke rowk nawu kanmarnewohrnan. Minj njale mak ngarrimkarrme bu ngundiwon ngudda nawu kanmarnewohrnan, ngarridjalkarrme ngadman kunburrk ngadberre dja mak kabbal ngadberre.
18 Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.
19 Njalekah ngad yimankek ngarridowen kore ngudda kumirrk ke, ngad ngarridowen dja kunred warridj ngadberre karrowen? Kandjarrkma ngadberre kabbal dja ngad warridj kanma, ngarridjarrkweykarren kabbal dorrengh manmekenh ngadberre. Dja ngad bu kabbal dorrengh ngadberre wanjh ngarrimarnedurrkmirri nawu Pharaoh. Dja kanmimwo manmim ba ngarridarrkid dja minj ngarridowen, dja minj kunred kabolkmarladjmen duninjh.”
19 Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.
20 Wanjh kunu Joseph bolkbayahmeng rowk kubolkwarlah Egypt, Pharaoh bimarnemey, dja Egyptian bininj rowk birribolkweykang kabbal bedberre rowk bu manme birridjalyawarreni bulkkidj duninjh. Wanjh kunred kubolkwarlah bolkyimerranj Pharaoh nuye,
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.
21 dja bininj nawu nungka benmarnbom birrimarnedurrkmirri kubolkwernkenh rowk kore Egypt.
21 Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.
22 Kunbolkkudji nungka minj bolkmayi, kaluk kunred bedberre bininj nawu birriwohrnani yiwarrudj bedberre, dja bedda munguyh kunwardde Pharaoh benwoni. Wanjh namekbe kunwardde bu Pharaoh benwoni wanjh bedda birrimangi manme, wanjh kunu minj bedda birribolkweykayi kunred bedberre.
22 As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.
23 Wanjh Joseph benmarneyimeng bininj, yimeng, “Kandibekka, ngaye wanjh bonj djarrkmey ngudberre dja kabbal dorrengh ngudberre ngamarnebolkmey Pharaoh. Manih wanjh manmim ngudberre ngurrimimdudjeng kore kabbal.
23 Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.
24 Dja bu ngurrimimmoyhmang bu yiman kunbidkudji baladji ngurribarlke, wanjh nakudji ngurriwo Pharaoh bu munguyh, dja nawu kunkarrngbakmeng baladj wanjh ngurrikarrme ngudberre, yikah ngurrimimdudjeng kore kabbal, dja yikah ngudberre manme ngurringun, ngudda dja nawu ngurridjarrkni, dja wurdwurd ngudberre kabirringun.”
24 Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.
25 Wanjh bedda birriyimeng, “Ngudda kanngehkeng ngarridarrkid, wanjh bonj ngudda nawu kanmarnewohrnan ngarridjare kanmarneyimen bu ngarrimak, dja bonj, kamak ngad Pharaoh ngarrimarnedurrkmirri.”
25 “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”
26 Wanjh kunu Joseph mankarre marnbom ngarre kubolkwarlah Egypt, munguyh kadjalkarreyime bu bininj manme kabirrimoyhmang kunbidkudji yarrkka, wanjh Pharaoh kabirriwon mankudji. Kundjalkudji kunred minj bolkyimerrangimeninj Pharaoh nuye, kaluk kunred bedberre nawu birriwohrnani bedberre yiwarrudj.
26 Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.
27 Wanjh kunu bininj nawu Israel benkebmawahmeng birrini kore kubolkwarlah Egypt kore kunred Goshen, dja yehyeng bedberre benmarnewernmerreni, dja wurdyaw nawern birrimey, birrimirndewernminj duninjh.
27 Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.
28 Wanjh Jacob ni kore kubolkwarlah Egypt bu mandjewk seventeen, wanjh Jacob nuye mandjewk bu nungka mimbini wanjh 147.
28 Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.
29 Wanjh bu ngokko darnkih kumwam nuye bu nungka nawu Israel kadjaldowen, nungka bimkayhmeng Joseph nawu beywurd nuye dja bimarneyimeng, “Bu ngudda yiyime ngamak, wanjh yibidkurrmerrimen kurrad ngardduk, dja kanberrebbun bu ngudda kunmak dja kunwoybuk kanmarneyime. Yuwn kankukdudjeng kondah kore Egypt,
29 Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.
30 dja bu ngamalngre kore mawahmawah ngardduk, wanjh ngadjare ngakukyo kore bedda kabirrikukyo. Kankukka kondah Egyptbeh dja kankukdudjeng kore bedda kabirrikukdudjindi.” Joseph biwokmey, yimeng, “Ngaye kunmekbe ngakurduyime bu ngudda yiyimeng, Ngabba.”
30 Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.
31 Dja Jacob yimeng, “Kanmarnewokkurrmerrimen kunwok kunrayek duninjh.” Wanjh nungka Joseph wokkurrmerrinj kunwok kunrayek duninjh. Wanjh Israel nungka welengboddanj kore kunkarndudj manbu karndudjkarreni, bu biburlumeng God.
31 “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.