Gênesis 44
God Nuye Kunwok (GUP) vs VC
1 Wanjh Joseph biwokrayekwong bininj nawu bimarnedurrkmirri kururrk nuye, yimeng, “Nanih nawu bininj baladji bedberre yibenmarnebarlkemen, manme yibenmarnedahkendo, yirohrokmen manwern duninjh manbu darnkih kabirribarabun kabirringorrkan. Dja yibenbebbehmarnedurndiwemen kunwardde bedberre, yikurrmen kore kurrangmaye baladji bedberre.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Wanjh yikurrmen ngardduk banikkin nawu silver, kore kurrangmaye baladji nuye nawu nayahwurd duninjh, dja kunwardde dorrengh nuye yikurrmen nawu nungka karremulewam manmimkenh nuye.” Wanjh nungka djalkurduyimeng rowk nawu Joseph bimarneyimeng.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Wanjh bu kumbarrhbuni, nani nawu bininj nawu birridangerrinj, wanjh bindimunkeweng donkey dorrengh bedberre kabirrire.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Minj djarreh birribolkbawoyi kubolkkimuk bu Joseph bimarneyimeng namekbe bininj nawu bimarnedurrkmirri, yimeng, “Werrkwerrk yibenkadju birrimekbe bininj dja bu yibenmarnebebme yibenmarneyimen, ‘Njale ngudda ngurrimarneyimeng kunwarre nawu nungka kunmak ngunmarneyimeng? Dja njalekenh ngurridjirdmey nawu silver banikkin nuye?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Dja wanjh namekbe nawu banikkin wanjh nanu nuye nawu nganmarnewohrnan kahbongubongunkenh, dja mak mankurdangkenh kahbonanganan ba bu kaburrbun baleh bininj kabirrikurduyime. Kuhni wanjh kunwarre duninjh ngudda ngurrikurduyimeng.’”
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Wanjh bu nungka bebmeng bedberre, kuhni kunwok rowk nungka benmarneyimeng.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Dja bedda birrimarneyimeng, “Njalekah ngudda nawu kanmarnewohrnan kuhni kunwok yiyime? Ngad nawu ngarrimarladj, minj yiman kunmekbe ngarrikurduyime.
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Dja warridj ngarrimdurndiweng ngudberre kubolkwarlah Canaanbeh kunwardde nawu ngarringalkeng kore baladji ngadberre, wanjh kunu njalekah yimankek ngarridjirdmang silver mak gold nawu kayo kore kunrurrk nuye nawu ngunmarnewohrnan?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Bu yingalke kore ngad nawu ngarrimarladj, wanjh namekbe nawu kakarrme, bonj, karrowen dja ngarribuyika ngundimarnedurrkmirri ngudda nawu kanmarnewohrnan.”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Wanjh nungka yimeng, “Kunu bonj, dja bu ngangalke nawu nangale kakarrme, wanjh namekbe nanu nganmarnedurrkmirri, dja ngurribuyika wanjh bonj, minj biwelengname ngudberre.”
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Wanjh werrkwerrk bedda rowk birribebbehkoluyhweng baladji bedberre kurorre dja birridangmarrhmey.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Wanjh namekbe bininj nawu bimarnedurrkmirri Joseph dedjdjingmey yawahyawani. Wanjh yawam kore nawernwarre werrk, djalwam kore walawalakko rowk, dja yerre duninjh yawam kore nayahwurd duninjh nuye. Dja banikkin badngalkeng kore Benjaminj nuyeni baladji!
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Bu kuhni yimeng bu ngalkeng wanjh bedda birrimadjdjalkmarrinj manburrba bedberre nawu birridjongbuyindi, wanjh birriyawoyhkurrmeng baladji bedberre kore kubodme donkey dja birridurndi kubolkkimuk.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Bu Judah dja nawu birridanginj birrimbebmeng kore Joseph nuye kunrurrk, wanjh Joseph kumekbe djahdjalni, dja bedda birrimarnemankarrinj kore kurorre.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Wanjh Joseph benmarneyimeng, “Njale kuhni bu ngudda ngurrikurduyimeng? Minj nuk ngurriburrbun bu bininj nawu yiman ngaye wanjh ngarrikurdang, ngarrikarrme nawu kanbukkan baleh bininj ngurrikurduyime, bebke ngudberre?”
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Wanjh Judah yimeng, “Njale nuk ngad ngundimarneyime ngudda nawu kanmarnewohrnan? Njale nuk ngarriyime? Baleh yimankek ngarrikurduyime ngarrimulewarren bu minj kuhni ngarriyimeninj? God nungka nganmarnekarrebebkeng bu kunwarre ngarriyimeng ngad nawu ngarrimarladj. Wanjh kumekbe ngad kaluk ngundimarnedurrkmirri ngudda nawu kanmarnewohrnan, ngad dja nungka warridj nawu bimarnengalkeng banikkin karrmi.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Dja Joseph yimeng, “Kunukka minj ngaye ngakurduyime! Nadjalkudji nganmarnedurrkmirri namekbe bininj nawu bimarnengalkeng banikkin karrmi, dja nguddambu bonj, kunmodmikenh dorrengh ngurridurnde kore kornkumo ngudberre.”
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Wanjh Judah biyikang darnkih dja yimeng, “Ngudda nawu kanmarnewohrnan, ngaye nawu ngamarladj, wanjh djawan kanbawo ngawokdi ke ngudda nawu kanmarnewohrnan, dja yuwn kandung ngaye nawu ngamarladj, dja madjamku ngudda yiman ngunerohrok yerreh nungan nawu Pharaoh.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Ngudda nawu kanmarnewohrnan, ngudda kandjawam ngad nawu ngarrimarladj, ngudda yiyimeng, ‘Yiddok ngurrikarrme kornkumo, dja nuk nawu ngurridanginj?’
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Dja ngad ngundimarneyimeng, ‘Ngad ngarrikarrme kornkumo nawu nakohbanj, dja mak ngarridanginj nawu nayahwurd duninjh, nawu bimarnedanginj Ngabbard bu kohbanjminj. Nawu benedanginj nuye wanjh doweng dja nungka nadjalkudji kahdi nawu ngalbadjan ngalkudjihni berrewonengni, dja Ngabbard kabimarnedjare bulkkidj.’”
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 “Wanjh ngudda kanmarneyimeng ngadberre nawu ngarrimarladj, yiyimeng, ‘Yimka kondah kore ngaye, ba ngaye ngakuknan nganan kumim ngardduk.’
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Dja ngad ngundimarneyimeng nawu kanmarnewohrnan, ngarriyimeng, ‘Nungka nawu yawurrinj minj kabibawon Ngabbard, dja bu kabibawon wanjh kunu Ngabbard nawu karrowen.’
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Wanjh ngudda kanmarneyimeng ngadberre nawu ngarrimarladj, yiyimeng bu minj ngarrimdjarrkre nawu ngarridanginj nayahwurd duninjh ngadberre, ngad minj ngundiyawoyhkebnan.
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Wanjh bu ngad ngarridurndi kore nungka nawu namarladj nawu Ngabbard, ngad ngarrimarneyimeng kunwok rowk nawu ngudda nawu kanmarnewohrnan yiyimeng ngadberre.”
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 “Wanjh kaluk bu Ngabbard ngadberre yimeng, ‘Ngurriyawoyhray, ngurrima kadberre manyahwurd manme.’
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Wanjh ngad ngarrimarneyimeng, ‘Minj ngarrire. Bu nayahwurd duninjh ngarridjarrkre, wanjh kunu ngarrire, dja minj ngarriyawoyhkebnan namekbe bininj bu minj nungka dorrengh nayahwurd duninjh ngarridjarrkre.’
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Wanjh kunu nungka nawu namarladj nawu Ngabbard, wanjh kanmarneyimeng ngadberre, yimeng, ‘Ngudda ngurriburrbun bu ngalbu ngalbininjkobeng ngardduk nganmarneyawmey narahrangem bokenh.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Nakudji nganbawong dja ngayimeng woybukkih wanjh mayh bikukdjalkdjalkmey, dja minj ngayawoyhnayi.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Bu ngurrikan nahni warridj, nganbawon dja bu yimankek baleh yarrkka kunyid kabiwohmarnengalme, ngudda wanjh kandimarnbun ngaye nawu ngabulu, wanjh kunnjilngwarre dorrengh ngarrowen, ngamalngre kore Sheol.’”
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 — ausente —
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 — ausente —
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Dja ngaye nawu ngamarladj, ngayeman ngawokkurrmerrinj nuye nawu yawurrinj bu Ngabbard ngamarneyimeng, ‘Bu ngaye minj ngamdurndiwe ke, wanjh kunu ngaye kandjalwelengnamen ngudda Ngabba munguyh bu ngamimbi.’”
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Wanjh kunu Judah yimeng, “Kunmekbekenh wanjh ngaye nawu ngamarladj wanjh djawan, ngaye kondah ngahni nungkakenh nawu yawurrinj, dja marnedurrkmirri ngudda nawu kanmarnewohrnan, dja nungka bonj, yibawo karrurndeng, nawu ngarridanginj birridjarrkdurnde.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Dja minj mak ngaye baleh ngayime ngarrurndeng kore Ngabbard bu nawu yawurrinj minj nganedjarrkre. Ngaye minj ngadjare nganan kunnjilngwarre Ngabbard nuye.”
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.