Gênesis 32

God Nuye Kunwok (GUP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wanjh Jacob djahdjalley, dja angel nuye God birridabkeng.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Bu Jacob bennang nungka yimeng, “Nanih wanjh God nuye bininj nawu kabirriburrenkenh.” Kunmekbekenh kunu nungka bolkngeykurrmeng kunmekbe kunred Mahanaim.
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 Jacob benyingkihmunkeweng bininj nuye kunwok kabirriyingkihyirrokme kabirrimarnekan nuye Esau nawu benedanginj nuye kore kunred Seir, kumekbe kubolkwarlah bolkngeyyoy warridj Edom.
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 Jacob benwokrayekwong birrimekbe bininj nawu benmunkeweng, yimeng, “Kuhni wanjh ngurrimarneyimen Esau nawu yiman nganmarnewohrnan, ngurriyimen, ‘Kuhni wanjh ngunmarneyime Jacob nawu yiman namarladj, kayime ke, “Ngaye ngadjalni kore Laban, kumekbe ngahdjalni munguyh, bolkkime ngambolkbawong.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 Dja ngabenkarrme bulikki, donkey, sheep, dja goat, dja bininj daluk nawu ngandimarnedurrkmirri, dja wanjh ngaye ngamunkewe kuhni kunwok ngudda marneyime nawu kanmarnewohrnan, ba kunu ngudda kunubewu yiyime ngamak.”’ Kuhni bu ngurrimarneyime nawu Esau.”
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Kaluk birrimekbe bininj nawu Jacob benmunkeweng wanjh birrimmarnedurndi Jacob dja birriyimeng, “Ngad ngarriwam kore ngunedanginj nawu Esau, dja nungka wanjh kamhre ngunhdabke, dja 400 bininj kabirrimdjarrkre.”
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 Jacob wanjh keleni duninjh dja mak kangewarreni duninjh, wanjh kunu nungka benlarlmey bininj rowk nawu birridjarrkrey benmarnbom mirndebokenh. Dja mak sheep, goat, bulikki, camel, mirndelahlarlmey warridj.
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Dja nungka burrbom baybaywi, yimeng, “Bu Esau kunubewu kamre kabenbun kabenyakwon nawu birrimirndekudji, wanjh kunubewu birrimirndebuyika kabirrikelerlobme.”
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 Wanjh Jacob danginj yiwarrudj yimeng, “Ngudda nawu God nuyeni Mawah ngardduk nawu Abraham, dja mak God nuye Ngabbard Isaac, ngudda Yawey nawu kanmarneyimeng ngarrurndeng kore kubolkwarlah ngardduk dja nawu ngarrimud, dja ngudda kunmak kanmarnekurduyime.
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Ngaye wanjh ngawarre, minj ngamak bu ngudda kankongibuni kanmarnekurduyimi kunmak, kanburrbuni munguyh kannahnani. Dja bu ngamdjowkkeng manih mankabo Jordan ngadjalkarrmi kunkarndudjwi, dja bolkkime wanjh ngayimerranj nganemirndebokenh.
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Ngaye djawan kanbebkemen kore kunbid nuye nawu nganedanginj Esau, dja ngakengeme, marndi nungka nuk kamre kanbun, dja ngalbabadjan warridj wurdwurd dorrengh.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Dja ngudda yiyimeng bu ngudda kanmarnekurduyime kunmak, dja yibenmirndewernwon nawu ngaye ngabenkebmawahme, kabirrimirndeyimerran yiman kunkayalanj kamirndeyime kore kurrula kurrid, nawu minj nangale kamirnderohrokme dja manmirndewern.”
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 — ausente —
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 — ausente —
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 — ausente —
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 — ausente —
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Wanjh nungka biwokrayekwong nawu dokmidokmi, yimeng, “Bu ngaye nganedanginj Esau ngundabke dja ngundjawan, ‘Ngudda nangale ngunmarnewohrnan, dja baleh yire, dja nangale nuye nanih nawu mayh nawu kahdokme?’
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 Wanjh kunukka ngudda yiyime, ‘Bedda wanjh Jacob nuye nawu namarladj. Nungka wanjh ngunwon burudjang bu ngunmarnemunkeweng, ngudda nawu Esau nawu kanmarnewohrnan, dja warridj nungka kamre rerre.’”
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 Dja Jacob benwokrayekwong nayungkih, yerre, wohbulkayh, dja yerre duninjh, kaluk birribuyika rowk nawu bindimirndekadjungi mayh, benmarneyimeng, “Ngudda kunkudjiwi ngurrimarneyimen Esau bu ngurridabke.
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 Dja mak yuwn ngurribengmidjdan dja ngurriyimen nuye, ‘Jacob nawu namarladj nungka wanjh yerre kamre warridj.’” Kuhni Jacob yimeng bu nungka burrbom baybaywi, yimeng, “Ngaye kunubewu nganjilngmarnbun, bu ngamunkewe nawu ngawon burudjang ngayingkihdokmihwe, wanjh yerre bu nganan, wanjh kunubewu kamak rowk ngankimang.”
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 Wanjh kunu nawu Jacob kabiwon Esau wanjh yingkihdokmihweng, dja nungan wanjh kumekbe yonginj kured bu kukak.
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Wanjh bu kundjalmekbe kumunun, Jacob dolkkang benkang ngalbibininjkobeng nuye nawu benebokenh, dja daluk benebokenh nawu benemarnedurrkmirri, dja bebeywurd nuye nawu eleven, dja bedda birridjowkkeng mankabo Jabbok.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Nungka benmey dja benmunkeweng birridjowkkeng mankabo, dja mak yehyeng nuye nawu karrmi warridj nungka munkeweng.
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 Wanjh Jacob nungka djahdjalni nakudjihkudji, dja wanjh nabuyika bininj bimarnebebmeng, wanjh benehdjalkommarreni kunkakkuyeng munguyh kore kumbarrhbom.
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Bu namekbe bininj narrinj bu nungka minj biburriwemeninj Jacob, nungka bibom kungadmo dja bingadmoyirrhmey bu benekommarreni.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Wanjh nungka nawu bininj yimeng, “Kanbawo ngare dja kumbarrhbom.” Dja Jacob yimeng, “Minj bawon yire, bu minj kanmarneyime kunmak kunwok.”
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Dja nawu bininj yimeng, “Ngudda baleh yingeyyo?” Dja nungka yimeng, “Jacob.”
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Wanjh nawu bininj yimeng, “Minj munguyh yingeyyo Jacob, dja Israel yidjalngeyyo, kunmekbe yingeyyo bu ngudda ngunedurrkmarreni God, dja bininj ngurridurrkmarreni, dja ngudda yiwinhmeng.”
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 Wanjh Jacob bidjawam, yimeng, “Kab ngadjare kanmarneyime, baleh yingeyyo?” Dja nungka yimeng, “Njalekah kandjawan bu baleh ngangeyyo?” Wanjh kunmekbe nungka bimarneyimeng kunmak kunwok.
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 Wanjh Jacob bolkngeykurrmeng kunmekbe kunred Peniel, wokkihyimi, “Kunmekbe ngabolkngeykurrme bu ngaye nganang God kukeb dja nganbawong ngarrarrkid.”
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Wanjh kumdungbebmeng bu nungka bolkyurrhkeng Peniel, nungka burriwarreminj dja kunngadmo biwarrewoni.
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 Kunmekbekenh kunu bininj nawu Israel benkebmawahmeng djalmunguyh minj kabirringun kunngadmokanj kore kangadmodjinhdjinduluburren, dja kumekbe bininj Jacob bibom.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.