Atos 7

God Nuye Kunwok (GUP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bininj nawu benmarnewohrnani priests bidjawam Stephen, yimeng “Yiddok kuhni woybukkih ngudda yihyimi?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Stephen benmarneyimeng nawu bininj birridi rowk, wanjh yimeng, “Kandibekka ngaye bu marneyime ngudberre bininj nawu karridangerrinj dja mak nawu kandibornang. Nungka nawu Nawernhmakkaykenh kadberre God bimarnebebmeng Abraham nawu kankebmawahmeng bu kumekbe nungka ningihni kore kunred bolkngeyyoy Mesopotamia, wanjh yerrehkah nungka wabmeng kunred bolkngeyyoy Haran.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Wanjh God bimarneyimeng Abraham, ‘Mah wanjh, yibolkbawo kunred ke dja mak namud ke. Yiray, kaluk bolkbukkan kore yini.’ ” [Genesis 12:1]
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 “Wanjh Abraham bolkbawong kore nawu Chaldeabeh bininj birrihni, dja wam yerrkang ni kore Haran. Kaluk bu Abraham nuye kornkumo doweng, wanjh God biwabkeng bikurrmeng kondah kunbolk kore ngad bolkkime karrihni.”
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 “God minj bibangmebolkwoyi kunred kunbolkkilehkilelk Abraham. Dja ngaleng God bidjalberrebbom bu kabenbolkwon nawu Abraham kabenkebmawahme kondanjkunu kunred. Dja kunmekbeni bolkyimi Abraham minj yawkarrmeninj wurdyaw nuye.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Kuhni wanjh God bimarneyimeng, ‘Kaluk kundjalkudji yerrekah nawu yibenkebmawahme kabirrihni djarreh nawu minj kunred kabirribolkkarrme. Wanjh nakka kabindimarnedurrkmirrikenh kunrayek nawu birribuyika bininj nawu kabindidjalbun munguyh bu kunkuyeng 400 mandjewk.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Kaluk ngaye kumekbe kunred ngabolkbun bedberre nawu kabindibongname bininj nawu ngudda ke yibenkebmawahme. Wanjh bedda kabirribolkbawon dja kabirrimre kondanjkunu bu ngandimarnedi yiwarrudj.’ [Genesis 15:13-14] Kuninjkunu wanjh God bimarneyimeng Abraham.”
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 “Wanjh God bimarnewokrayekworrinj bu biberrebbom Abraham. Wanjh bimarneyimeng nawu benkebmawahmeng rowk, nakka wanjh birrilakkayenni ba bu birridjalburrbuyi bu God korroko bendjalyingkihberrebom bedberre. Kaluk yerrekah wanjh Abraham biyawbornang Isaac, wanjh kunu biyawlakkayenwong bu kunbidkukudji dja danjbik kunkodjke kore danginjbeh. Kaluk bu Isaac baldahbolkminj wanjh beywurd bornarrinj nawu ngeyyoy Jacob, wanjh kunu nunganwali bilakkayenwong. Wanjh Jacob nunganwali benlakkayenwong nawu twelve bebeywurd nuyeni, nawu birriyimerranj kadberre mawahmawah.”
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Wanjh Stephen benyawoyhmarneyimeng, “Nakudji nawu birrimekbe twelve mawahmawah kadberre, wanjh nakka Joseph ngeyyoy, dja nawu birribadmirndebuyika nawu mawahmawah kadberreni, wanjh bedda birrimkirndanginj nuye. Wanjh kuhni bu bedda birrikukweykang bu birribuyika birribalkang kunbolk Egypt kore bongdihbongdi durrkmihdurrkmi. Dja God nungka benedjaldjarrkrey.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 God bibidyikarrmeng rowk kore kunyid karrmikarrmi kumekbe, dja mak bimarnbom bu wernhmayalimakminj. Wanjh kumekbekenh Pharaoh nawu king bolkwohrnani kubolkwarlah Egypt, wanjh bimarnedjareni Joseph bu bimakwam dja mak bimarnbom bu nungka benmarnewohrnani bedberre nawu birrihmarnedurrkmirri Pharaoh, dja bimarnbom bu djalwohrnani kubolkwarlahkenh ngarre Egypt.”
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 “Kaluk yerrehkah kore kubolkwarlahkenh ngarre Egypt dja Canaan bolkdarlehminj rowk, minj mak manme djordmerrimeninj kumekbe. Wanjh birridjalmirndewern bininj birrihdjalmarrwedoweni. Nawu kadberre mawahmawah minj mak birrikarrmeninj manme kore birrihni kunred Canaan.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Wanjh Jacob wobekkang bu bedda birrikarekurrmi manbu manmim manme kore kunbolk Egypt. Wanjh nungka benmunkeweng nawu kadberreni mawahmawah bu birriwam kore Egypt bu kuhni wanjh kerrngehkenhni birriwam.”
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 “Kaluk bu yerrekah bedda birriyawoyhwam, wanjh kumekbe kunu nungan Joseph benmarneyolyolmerrinj nawu mawahmawah kadberre birridangerrinj nuye. Wanjh Pharaoh benwobekkang nawu Joseph nuyeni namud.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Wanjh Joseph bimarnewokmunkewerrinj Jacob, nawu nakornkumo nuyeni, dja mak birridjalwernkenh nawu namud nuyeni birrimwam rowk kore Egypt. Kaluk bu bedda birridjalmirndewernni wurd 75 nawu birridangerrinj, ngalbihbininjkobeng, dja wurdwurd bedberre.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Wanjh Jacob nungka balkoluy kumekbe kore kunred Egypt, wanjh nungka doweng kumekbe, dja mak nawu twelve mawahmawah kadberreni bedda birridowerrinj rowk.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Kaluk bu yerrekah bedberre nawu namud bindikukkang kore kunred kabolkngeyyo Shechem, wanjh kumekbe bedda bindikukkurrmeng kore yingkihbolkmidjdi manbu Abraham korroko yingkihbolkmangi bu benkarremulewam nawu beybeywurd nuye Hamor.”
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Wanjh nawu Stephen benyawoyhmarneyimeng, “Nawu mawahmawah kadberreni nakka wanjh birridjalwernmerreni kumekbe kore kunred Egypt. Kuninjkunu bolkyimi wanjh God biberrebbom Abraham, dja wanjh darnkih yimerrangeni woybukkendanj.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Wanjh nakerrnge king bebmeng nawu wohrnawohrnani kore kubolkwarlah ngarre Egypt. Nungka minj bikukburrbuyi namekbe Joseph, bu korroko doweng.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Wanjh namekbe nawu king benkoweyi nawu mawahmawah kadberreni dja kunwarre benhmarneyimi bendjalkukmarladjwoni bedberre. Nungka kunwok kunrayek kurrmeng bedberre bu bindiyawbebkeyi kuberrk ba bu birriyawdowerreni.”
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 “Bu kunmekbe bolkyimi bu nungka Moses danginj, dja nungka wanjh yawkukmakni. Bu dird danjbikni ngalbadjan dja kornkumo benedjalyawnahnani munguyh.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Bu bedda beneyawbebkeng kuberrk, wanjh ngalbeywurd nuye Pharaoh kumwam bimey biyawdjordmihweng yiman ngalengngarreni nawu namekbe wurdyaw.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Bu nungka djordminj, bedda nawu Egyptbeh bininj birribukkabukkang kundjalwern rowk kore bedda bedberreni. Bu nungka dabbolkminj nungka wokdi kunwok kunmak duninjh dja mak kundulkarre karrmi bu njalehnjale kurduyimi.” Kuhni bu Stephen yolyolmi bedberre.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Wanjh Stephen benyawoyhmarneyimeng, “Bu Moses mandjewk nuyeni forty, nungka burrbuni bu kare kabennan bininj nawu nungka nuye namud, nawu Israel benkebmawahmeng.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Nungka wam binang nakudji bininj nawu Egyptbeh bimarnekurduyimeng kunwarre duninjh kore nakudji bininj nawu Israel bikebmawahmeng. Wanjh Moses bibidyikarrmeng. Wanjh kunu bibalbom doweng bininj nawu Egyptbeh.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moses yimankek yimi birriburrbuni birrimekbe nawu birriredboni nuye bu nungka wanjh God bimunkeweng bu kabenngehkekenh. Dja burrkyakni, bedda minj kuhni birriburrbuyi.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Kaluk bu kunkodjkebuyikani bu nungka bibom namekbe bininj, nawu Moses benbenenang benebuyika bininj nawu birriredboni Moses, bu bedda benehburreni. Nungka yimankek benbenengurdkemeninj, wanjh benbenemarneyimeng, ‘Ngayh, ngudda nawu bininj bokenh, ngudda nuk ngunedanginj dja njalekah ngudda nguneburren?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 — ausente —
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 — ausente —
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Bu Moses bibekkang bimarneyimeng, wanjh nungka kelerlobmeng bolkbawong Egypt. Wanjh nungka wam kore kunred kabolkngeyyo Midian, kumekbe wanjh ningihni yiman kayime nawokbuyika. Wanjh kumekbe nungka daluk mey dja mak beywurdbornarrinj benebokenh narahrangem.” Kuhni bu Stephen yolyohyolyolmi bedberre.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Wanjh nawu Stephen benyawoyhmarneyimeng bedberre, yimeng, “Kaluk bu mandjewk forty burnbom, wanjh Moses wam kore kubolkdarleh darnkih ngarre kunwarddekuyeng manbu bolkngeyyoy Sinai. Wanjh kumekbe kunred bimarnebebmeng angel nawu Kawohrnan Rowk nuye, kore manbirluwoldjen bu manngarre rungihrungi.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Bu Moses nang manmekbe manu ngarrerungi, wanjh nungka marrmarrminj dja mak baldarnhwam darnkih bu yimankek balwernhnayi. Wanjh kumekbe nungka biwokbekkang nawu Kawohrnan Rowk bu kumwokbebmi.”
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Nawu kawohrnan bimarneyimeng, ‘Ngaye nawu God bedberreni nawu mawahmawah ke. Ngaye wanjh bedberre God nawu Abraham, dja nawu Isaac, dja mak nawu Jacob.’ [Exodus 3:6] Wanjh Moses deldelmingalmeng, mak minj bikuknayi dja keleminj duninjh.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Wanjh nawu Kawohrnan Rowk biyawoyhmarneyimeng Moses, yimeng, ‘Yirrengeyerrkerrimen nawu yihdengedjongbuyindi dja kondah kore yihdi kubolkdjamun duninjh ngardduk.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Ngaye woybukkih ngabenhnang nawu ngardduk bininj kunyid kabirrikarrme kunkimuk dja mak kabirridjakbekkan bulkkidj kore kunbolk Egypt, dja ngaye ngabenhnalkbekkang, wanjh kunmekbekenh kunu ngamwam ngamkoluy ba bu ngabenngehke bedberre. Wanjh kumekbekenh ngaye munkewe bu yirrurnden Egypt.’ [Exodus 3:5-10] Kuninjkunu nawu kawohrnan bimarneyimeng Moses.”
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Naninjnanu nawu nadjalkudji Moses minj birrimarnedjareniwirrinj nawu kandikebmawahmeng kadberre, bu birrimarneyimeng, ‘Ngudda nangale ngunmarnbom bu kanmarnewohrnan dja kandjadme ngadberre?’ Dja bonj, wanjh nanihnjanu Moses wanjh God nungan bimunkeweng bu benmarnewohrnani dja mak benngehkeng, kore angel nuye bimarnewokdanj kumekbe kore ngarrehrungih.” Kuhni bu Stephen yolyohyolyolmi bedberre.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Wanjh nawu Stephen benyawoyhmarneyimeng bedberre, yimeng, “Moses wam benbebkeng nawu birrimirnderri bininj kore Egypt. Nungka kurdukurduyimi kore birrihnani bu God nuye kundulkarre dorrengh kore kunbolk Egypt, dja mak kore manu kurrula bongeyyoy Manbokurlba, dja mak kore kubolkdarleh bu birridjalni munguyh forty mandjewk.”
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 “Kunkare wanjh namekbe nawu Moses nadjalkarewi benhmarneyimi bedberre, ‘Kaluk burrk God ngunwon ngudberre nawu prophet yiman kayime ngaye rerrih. Kaluk nungka wanjh ngurridjalredbo duninjh.’ [Deuteronomy 18:15]
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Kaluk rerrihkah bedda nawu kadberre mawahmawah birrimirndemornnamerrinj kore kubolkdarleh. Kaluk nanihnjanu Moses birridjarrkdi bedda dorrengh. Wanjh angel bimarnewokdanj, bu wanjh nungka mey kunwok manbu kandarrdikwon, kaluk nungka wanjh kanwong kadberre manbu kunwok.”
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Dja nawu kandikebmawahmeng kadberre minj bedda birriwokmarrkmayi Moses, dja bedda birriwidnani, birridjaldjareni birridurndeyi kore Egypt.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Wanjh bedda birrimarneyimeng nawu Aaron, ‘Nungka Moses kanmarnedokmi bu kanbebkeng kore Egyptbeh, dja minj ngarriburrbun kore baleh nungka wam. Dja yimarnbu ngadberre yehyeng nawu yiman god yerreh, bu kanmarnedokmikenh ngadberre.’ [Exodus 32:1]
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Wanjh bedda birrimarnbom bedberre idol yiman kayime kukbulikki nawu birrimarneboddangeni, wanjh bedda birrimarnekani nawern nawu birrimarnekinjeyi kalkkidmanjmak. Bedda birridjalburlumerreni bu birrimarnbom namekbe nawu yeng kubid bedberre, wanjh kunu mulil birrikarrmeng.”
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 “Dja God benbodmekenhwong bedberre. Wanjh nungka benbawong birrihmarnedi yiwarrudj yiman kundung, dja mak dird, dja kinhkinh warridj. Minj mak benngurdkemeninj bedberre. Dja kunukka wanjh bimbuyindanj kore djurra nawu prophets birriwokbimbuni kore God nungan yimeng, ‘Ngudda bininj nawu Israel ngunkebmawahmeng, ngudda minj njale kandimarnekayi bu kandiwoyi nawu kandimarnekinjemeninjkenh, nawu ngurriwam ngurriyerrkang kore kubolkdarleh bu mandjewk nakuyeng forty.
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Dja burrkyak, ngudda ngurridjalngorrkani nawu dabburlin ba bu ngurrimarneboddanginj Molech nawu god ngudberre nawarre, dja mak namekbe ngurrikanahkani nawu kilehkilelh ngurrimarnbom yiman kayime kinhkinh kangeyyo Rephan, nawu god ngudberre ngurrimarneboddangeni. Nahni bokenh wanjh idols ngurrimarneboddanj. Wanjh kuninjkunu bu ngurrikurduyimeng ngaye munkewe ngudberre ngurrire bewhkah kubolkbuyika kabolkngeyyo Babylon dja minj bawon bu ngurridurndeng kore ngudberre kunbolk.’ [Amos 5:25]
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Kaluk bu rerrihkah God bimarneyimeng Moses bu rurrkmarnbom mankimukkenh dabburlin ba bu bininj birrimarnedi yiwarrudj God nuye. Kundjalmekbe Moses marnbom bu God bibukkang. Wanjh kumekbe God nuye nadjamunkenh dabburlin rurrkdi kore kubolkdarleh, wanjh nungka God benmarnewokdi bedberre.” Kuhni bu Stephen yolyohyolyolmi bedberre.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Wanjh Stephen benyawoyhmarneyimeng, yimeng, “Kaluk bu rerrihkah Joshua nunganwali benmarnedokmi bedberre nawu kandikebmawahmeng bu birringimeng kore kubolkkerrnge bedberreni birribuyika bininj nawu God benbebkeng. Wanjh nawu kadberre kandikebmawahmeng birrikani God nuye dabburlin bu baleh yarrkka kore birrihrey. Bedda birridjalkarrmi munguyh namekbe dabburlin wanjh kaluk bu yerrehkah David kumbebmeng.”
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 “Wanjh God bidjalmarnemakwam David. Kaluk David bidjawam God bu kabimarnerurrkmarnbun nuye ba bu namekbe nawu nadjalkudjiwi God nawu Jacob nuye kamre kahyo.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Dja burrkyakni, dja wanjh namekbe Solomon bimarnerurrkmarnbom God nuye.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Dja nungka nawu nadjalwernhkimuk duninjh God minj nuk kahyo kunrurrk manbu kabirrirurrkmarnbun bininjbeh. Ngudda ngurriburrbun kore prophet bimbom, ‘God nawu kawohrnan yimeng,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 “Heaven yiman kore ngaye ngayerrkan, dja kurorre yiman ngaye kore ngarrengebarndi. Dja njalekah ngudda yimankek kandimarnerurrkmarnbun ngaye nawu Ngawohrnan Rowk? Ngaye minj mak baleh ngayo ba bu ngangudjngehme.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Wanjh ngurridjalwernhburrbu bu ngaye ngamarnbom yehyeng rowk.” ’ [Isaiah 66:1-2]
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Bu Stephen munguyh bendjalmarneyimi bedberre, dja yimeng, “Ngudda nawu bininj minj ngurriwokbekkan dja ngurridjalkangemurrngrayek nuye God, dja mak minj ngurrikangeborledme, dja mak minj ngurriwokmarrkmang. Ngudda munguyh ngurriwokburriwe nawu Namalngmakkaykenh yiman kayime nawu mawahmawah ngudberre.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Ngudda ngudberre nawu mawahmawah wanjh nakka bindibuni nawu birridjalwern rowk prophets. Kaluk birrimekbe prophets birridjalyingkihyimi bu nawu God nuye Nadjalmakkaykenh wanjh kamre yerrekah. Wanjh woybukkihni nungka kumwam dja ngurrikukweykang, bu ngurribom doweng.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Yoh, dja wanjh God nuye angel birrimkang mankarre nuye bu ngundiwong ngudberre, dja burrkyakni, ngudda kunu minj ngurrimarrkmayi manbu mankarre nuye.” Kuninjkunu wanjh Stephen wokdiwokdi bu benhmarneyimeng.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Wanjh bu bedda nawu Jews bininj birriwokbekkani Stephen kore kuhni benhmarneyimi bedberre, wanjh birridjalwernhyidduy duninjh bu bedda birridjalkuniyidmebayerrenj.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Kaluk nawu Stephen kukbarlmiyindi Namalngmakkaykenh, wanjh nungka bolknang kaddum kore heaven wanjh benbenedjarrknang God benemhni kunmakmak dorrengh berrewoneng, dja nawu Jesus kumhdi kore kukun nuye God.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Wanjh yimeng, “Ngurrina! Ngaye ngahnan heaven bu dangmarrhmiwam, dja mak nawu Bininj Duninjh kamhdi kore kukun nuye God.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 — ausente —
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 — ausente —
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Bu bedda birribalhdjalkodjdongi munguyh Stephen danginj yiwarrudj, dja yimeng, “Nawu yiwohrnan Jesus, yima kunmalng ngardduk!”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Wanjh nungka mankang dja barddurrukkurlhdanj, dja kayhmeng wernkih duninjh, “Nawu yiwohrnan, yuwn yibendung nanihnjanu bininj bu kabirrihyime kunwarre ngardduk.” Bu kuninjkunu nungka balyimeng, wanjh baldjalkeyonginj.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.