Atos 27

God Nuye Kunwok (GUP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wanjh Porcius Festus nganmarneyimeng ngadberre bu ngarrirawinj kore kunred Rome kore kubolkkimuk kabolkngeyyo Italy. Nungka bikurrmeng Paul bu birridjarrkraworrinj birribuyika bininj nawu birriyingkihdukkayindi. Dja bimarnbom nakudji djamun nawu ngeyyoy Julius bu bennahnani. Julias nungka nawu nabalkimukni djamun dja bimarnedurrkmirri Caesar.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Ngad wanjh ngarribidburrinj manbu kabbala kumdolkkang kore kunred bolkngeyyoy Adramyttium. Manbu birriyingkihmarnbom ba bu kadjalwohrengehre kubolkwern kore kurraladihdirrid kore kubolkkimuk bolkngeyyoy Asia mankebkahkale birridjalley. Dja mak nabadbuyika bininj kumbidbom ngarridjarrkwam kabbala, nawu ngeyyoy Aristarchus nawu kumdolkkang kore kunred Thessalonica kore kubolkkimuk bolkngeyyoy Macedonia. Wanjh ngarribolkbawong bu ngarriwam kabbala.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Ngad ngarridjalkakwam kabbala dja bu malamalaywihni ngarribalbebmi darnkih kore kabolkngeyyo Sidon. Bu kunmekbe ngarribolkmey wanjh Julius nawu djamun, bikongibom Paul dja bimunkeweng Paul bu bennang nawu birridabbolkni kumekbe kunred kore birribidyikarrmi.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Wanjh ngarriyawoyhbidburrinj kabbala dja ngarriburrkyameng. Wanjh manbu kunmayorrk ngandjirrkkani ngadberre warrekah, wanjh kunmekbekenh kunu ngarriborledminguneng manu manyunkurr bolkngeyyoy Cyprus.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Wanjh ngarribalhdjalrey kore kurrula kuboburldjarn dja kumbolkyoy darnkih bolkngeyyoy Cilicia dja mak Pamphylia. Kaluk ngarrimbebmeng kore kunred bolkngeyyoy Myra, kore kubolkkimuk ngarre Lycia wanjh birrikolurrinj.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Bu kumekbe ngarribolkmey wanjh ngarribawong kabbala manbu ngarrimrey. Wanjh nawu Julius wam manbuyika kabbala ngalkeng wanjh nganbidbuyhkeng ngadberre. Manekke kabbala kumdolkkang kore kunred Alexandriabeh, manbu ngandjalkanwi kore Italy.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Wanjh ngarribolkbawong kore Myra dja ngarrihrey yeleyeledj bu kunkodjkewernni, wanjh ngarribebmeng darnkih kore kunred bolkngeyyoy Cnidus. Wanjh ngad yimankek ngarridjareni ngarrirawinj djurrmud, dja mayorrkwarreni bu nganmirrkdahmi, wanjh kunu ngarriwakbom kore manyunkurrbuyika manbu bolkngeyyoy Crete, darnkih kore kunred bolkngeyyoy Salome.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Wanjh ngarridjalkebkalekadjungi kunrayek dorrengh kumekbe kore Crete, wanjh ngarribalbebmeng kore kumkebkaleyoy bolkngeyyoy Fair Havens, darnkih kore kunred bolkngeyyoy Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 — ausente —
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 — ausente —
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Wanjh Julius minj biwokbekkayi Paul, dja nungka benbenewokmenkadjungi nawu kabbala nuyeni dja mak nawu kabbala kanemkarrmi.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Kaluk kumekbe minj kubolkmak bu kabbala karrangen bu yekke yimerrangeni dja yakmeni, wanjh birriwern bininj birridjareminj birribolkbawoyi dja birrirayinj bu birriburrkyameninj kore kurrula. Dja bedda birriyingkihbolkburrbuni bu birribolkmayi kore kunred bolkngeyyoy Phoenix kore manekke manyunkurr manbu Crete ngarre. Wanjh kumekbe kunred kubolkmakni bu kabbala karrangen bu yekke kayimerran, dja minj kunmayorrkkimuk kabun manbu kabbala bu kahdi kumekbe darnkih kuwarddekebkale.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Wanjh kumekbeni bu bolkyimi manbu kunmayorrk kumhmayorrkbuni bu walakkih kore walembeh, wanjh bedda birriyimeng, “Mah, kamak karrire.” Wanjh bedda birridurrkmey wirlmurrng nawu kabbala bihrayekwoni, wanjh birriwam birrikebkalekadjungi kore manyunkurr ngarre Crete.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Wanjh kundjalburrikudji kunmayorrkkimuk kumbebmeng bedberre kore manberrkbeh manbu djalmayorrkraworrinj kakbibeh dja koyekbeh.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Bu ngad minj ngarrikebborledkemeninj manbu kabbala bu mayorrkmirrkmayinj, dja ngarridjalbawong kunmayorrk kandjaldjirrkkani ngadberre wernkih duninj.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Wanjh kunmayorrk kandjaldjirrkkang ngadberre wanjh ngarribebmeng manyunkurryahwurd manbu bolkngeyyoy Cauda, wanjh ngarriborledminguneng manekke manyunkurr ba bu kunmayorrk minj nganwernhbuyi ngadberre. Ngad ngarrikebbongkani kabbala manyahwurd, wanjh ngarridurrkmey ngarribarnnameng kore kabbala mankimuk manbu ngarrihrey. Bu kuhni ngarridjalwernhdurrkmirranginj kunkimuk duninjh.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Wanjh ngarridjarrkngorrkdukkang kunyarlwi manbu mankimuk kabbala kore kanjdji dja kaddum bu ngarringorrkrayekwong. Dja nawu birridurrkmirri kabbala birrimarneyimerrinj, “Wardi kunubewu kunmayorrk kandjirrkkan kore adjbud manbu kurrula bawong.” Wanjh kumekbekenh kunu ngarriyerrkkeng nawu karrurru dja ngarridjalbawong ngalengman kunmayorrk ngandjirrkkani.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Wanjh kunmayorrkkimuk ngandjalwernhbuni ngadberre kunkimuk bu munguyh, kaluk kunkodjkebuyikani birriweyi birridjuhdjuhkeyi yikahwi nawu dahkehdakehndi kore kabbala.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Wanjh munguyh kunmayorrk ngandjaldjirrkkani ngadberre bu kunkodjke danjbik yimerranj. Wanjh birridjalweyi nawu yehyeng rowk manbu mandulmuk nawu kabbala ngarreni.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Wanjh manbu kunmayorrk ngandjalkani bu kunkodjkewern. Bu minj ngad ngarridungnayi dja mak minj ngarrinayi kinhkinh dja kunkodjngolwernni. Bu ngarriyimeng wanjh bonj, ngarridjaldowerren rowk.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Bu kunmekbe bolkyibolkyimi ngad minj ngarringuyi manme. Wanjh Paul wokdanginj benmarneyimeng, “Nawu ngudda binihbininj, kandibekka bu ngaye marneyime ngudberre. Ngudda minj ngaye kandibekkayi bu marneyimeng kerrngehkenhni ngudberre kore Crete bu karrihdi, dja wanjh bolkkime ngurrina baleh yimerranj kadberre.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Dja med, bolkkime yuwn bu ngurrikangewarre. Dja ngaye ngaburrbun bu mahni kabbala kaluk kayibme, dja bonj, ngad nawu bininj minj karridowen.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Ngaye mak ngaburrbun bu kuhni woybukkih duninjh. Nawu ngaye wanjh God nuye bininj, dja mak ngamarnedurrkmirri. Wanjh kukakni, God nuye angel kumwam danginj dja nganmarneyimeng,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 ‘Paul, yuwn bu yikele. God kadjare ke bu yire yirri kumirrk nuye Caesar. Dja yina, God ngunwong nanihnjanu bininj nawu ngurridjarrkdahkendi mahni kabbala dja nungka wanjh kabenkongibun.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Kuninjkunu angel nganmarneyimeng. Dja ngurridjalnjilngmaknin. Bu ngaye ngawoybukwon God bu kadjalkurduyime mandjad kore nganmarneyimeng.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Wanjh kaluk karrirorredong manyunkurr.” Kuhni bu Paul benmarneyimeng.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Manu kunmayorrk munguyh ngandjaldjirrkkang bu djandi bokenhni kore manbu kuboburlhdjan kurrula ngarre kadjalngeyyo “Kurrula manbu Adriatic”. Kaluk bu kukakburrkburlhdjan bininj nawu birridurrkmirri kore kabbala bedda birriyimi yimankek birribebmi manberrk ngarre.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Wanjh birridedjingmey birriborohrokmi kore kuburrkkah, dja birrinang thirty seven metres kore kanjdji kukku, dja kundedjumbung bolkyimi birribalderrehmeng birriyawoyhborohrokmi dja birrinang bu twenty seven metres.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Wanjh bedda yimankek birriyimi kab birriwarddedoyi kunwardde, wanjh kunu birrikoluyhweng kunkarrngbakmeng wirlmurrng nawu kabbala kahdenghke. Wanjh kunu birridangeni yiwarrudj kumbarrhbuyikenh.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Wanjh yikahwi bininj nawu birridurrkmirri kore kabbala yimankek birridjorlkmeninj. Bedda birrikoluyhweng birridjuhkeng manbu kabbala manyahwurd, dja birrikurreni bu yimankek birrikoluyhweyi wirlmurrng kore kumirrk ngarre kabbala nawu kahdenghkekenh.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Wanjh Paul benmarneyimeng Julias dja birribuyika nawu djamun nuye, wanjh yimeng, “Bu nanihnjanu bininj minj kabirridi kore kabbala, wanjh kunu ngudda ngurridjarrkdowerren rowk.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Wanjh nawu djamun birriyarldadjkeng manbu kabbala manyahwurd ngarre, dja birridjalbawong baldjalwam.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Wanjh bu darnkih barrhbuni, Paul benmarneyimeng, “Ngudda munguyh ngurridjalnjilngwarreni bu djandi bokenhni, dja minj njale mak ngurringuyi.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Ngaye wanjh marneyime ngudberre mandjad, ngurringu manme bolkkime ba bu ngurrimurrngrayekmen. Dja minj nangale nakudji kawohdowen kore ngurrihni.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Bu Paul yimeng bedberre, wanjh nungka lodmey buriddi karrmikarrmi, dja bimanjbom God kore kumirrk bedberre, wanjh lodbakkeng, nguneng.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Bu bedda birrinang kumekbe kurduyimeng, wanjh birridjalwernjilngmakminj, dja birringuneng manme bedmanwali.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Wanjh maninjmanu manbu kabbala kore ngarridi nawu bininj 276 bu ngarrirohrokmerrinj.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Bu bedda birriworrkminj rowk bu manme birringuneng, wanjh bedda birridelengweyi manmim manbu wheat, dja mak birridjuhkeng nadjalwern kore kabbala dahkehdahkendi ba birrimarnbom kabbala bu wobmeninj wurd.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Kaluk bu kumbarrhbuni bedda birribolknang manbu manberrk, dja minj birribolkburrknayi. Dja birrikebkaleburrknang kore adjbud ngalengngarre kumhyoy, wanjh bedda birridjareni kabbala birribidbuyhkemeninj kumekbe kukayalanj.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Wanjh bedda birriyarldadjkeng bu birridjalbawong nawu wirlmurrng, dja mak birriyerrkkeng kunyarl manbu kabbala birrikanemkarrmikenh. Wanjh bedda birriwayhkeng bu birridjabnameng nawu karrurru nawu kumirrk dingihdi, wanjh bendjalkani kore adjbud kumhyoy.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Wanjh birribalhdjalburrirlobmeng birridoy kunkulk kandji kabbala kore kumhyawbukni birribukdoy. Wanjh kore kukeb ngarre kabbala wanjh kebdoy kunkulk wanjh minj mak yawoyhrokayi. Dja manu kurrula bard kumbuni bu dedjbakbakkeng manbu kabbala.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Wanjh nawu djamun birrikarremarnbom bu bindibuyi nawu bininj bindikani, ba minj birringamkayi bu birridjorlkmeninj birrirawinj.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 — ausente —
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 — ausente —
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.