Atos 22

God Nuye Kunwok (GUP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Paul benmarneyimeng, “Ngudda binihbininj nawu karridangerrinj, dja mak ngudda nawu dabborrabbolk, kandibekka ngaye bu ngayolyolmerren ngudberre.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Bu bedda birribekkang bu benhmarnewokdi kore kunwokbeh Hebrew, wanjh bedda birridjalwernhngurdmerrinj rowk. Wanjh Paul yimeng bedberre,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Ngaye wanjh Jew. Dja ngarranginj kore kunred Tarsus ngarre bu kubolkkimuk Cilicia. Kaluk ngaye ngamwam kondanjkunu Jerusalem dja ngarrabbolkminj bu kondah. Wanjh ngaye nganbukkabukkani namekbe bininj nawu kangeyyo Gamaliel. Ngaye nganbukkabukkani mankarrerayek manbu mawahmawah kadberre kandiwong. Ngaye ngadjaldjareni munguyh bu ngadjalwokmarrkmangi God, yiman bu ngudda ngurrihyime.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Dja ngaye mak ngabenbuni bininj dja daluk nawu birrimunkekadjungi Jesus kore manbolh nuye. Ngabendukkani ngabenkurrmi kore kunrurrk prison. Dja mak yikahwi birribaldoweni.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Nawu priest nakimuk kadberre dja mak nawu kabirriwohrnawohrnan kore council kadberre, wanjh bedda rowk ngundimarneyime kuninjkunukenh bu kunwoybuk.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Wanjh Paul yimeng, “Wanjh ngarrirey kore Damascus dja bu barnangarraburrkni ngarribalhbebmi darnkih, kaluk kundjalmekbeni wanjh kundjalbolkwolkayindanj ngardduk kaddumbeh bu kunkimukkenh.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ngaye wanjh ngamankang kurorre wanjh ngawokbekkang bu kumwokdanj ngardduk, wanjh yimeng, ‘Saul, Saul! Njalekenh ngudda ngaye munguyh kanhdung?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Wanjh ngawokmey, ngayimeng nuye, ‘Ngudda yingale ngudda nawu yiwohrnan?’ Wanjh nungka nganmarneyimeng, ‘Ngaye wanjh Jesus nawu ngakang Nazarethbeh, nawu ngudda munguyh kanhdung.’ ”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 “Wanjh nawu bininj ngarridjarrkrey bedda birribirlunang kore kumwolkayindanj ngadberre, dja minj birriwokburrbuyi nawu kumhwokdi ngardduk.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Dja wanjh ngadjawam, ngayimeng, ‘Ngudda nawu yiwohrnan, baleh ngakurduyime ke?’ Wanjh nawu Kawohrnan Rowk nganmarneyimeng, ‘Yirrolkka, dja yiray kore kunred Damascus. Kaluk kumekbe nakudji bininj ngunmarneyime rowk kore ngaye ngayingkihkarremarnbom ke yikurduyimekenh.’ ”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 “Minj ngaye ngabolknayi dja ngandjalmimkinjeng kore kumwolkayindanj kore heavenbeh. Wanjh nawu bininj ngarridjarrkrey ngandibidmey ngandikani kore Damascus.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Kaluk nakudji bininj ni kunmekbe nawu ngeyyoy Ananias. Nungka marrkmangi manwern mankarre kadberre, wanjh nawu birribuyika Jews bininj birridjalmakwani nuye.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Nungka kumwam ngannang kore ngaye ngahyoy, dja danginj kore djarrirn ngardduk, dja nganmarneyimeng, ‘Saul nawu ngarrdanginj, yiyawoyhbolkna!’ Wanjh kundjalburrikudjini ngaye ngayawoyhbolknang dja mak ngadarrkidnang nungka Ananias.”
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Dja mak nungka nganmarneyimeng, ‘God nawu kadberreni mawahmawah ngarrku, nungka ngunjaldjarrngbom bu yiwernburrbun kore nungka kadjaldjare, dja mak djareminj ke bu yinan nawu nadjalmakkaykenh duninjh nuye dja mak bu yiwokbekkan bu nungka ngunmarnewokdi nungan nuye kurrang dorrengh.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Kuhni ngunmarnekurduyimerranj ba bu ngudda yire yimulewan nuye bedberre bininj kore ngudda yinang kumim ke dja mak kore yiwokbekkang nuye.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Njale mak yihmadbum? Wanjh yirrolkka ba yikodjdjuhme kore ngunkangedjirridbun kunwarrekenh ke, dja yikayhmen nuye kunngey.’ Kuninjkunu wanjh Ananias nganmarneyimeng ngardduk.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 — ausente —
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 — ausente —
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Wanjh ngaye ngamarneyimeng, ‘Nawu yiwohrnan, bedda kabirriburrbun bu ngaye ngawohrewohrey kore kururrkbubuyika synagogue dja ngabendarrkidmey birribuyika bininj nawu ngudda ngundiwoybukwoni. Ngaye ngabendangbalhmi kore prison dja mak ngabenbuni.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Dja bu bedda birribom Stephen nawu ngunhmulewani ngudberre, wanjh ngaye kumekbe ngahdi ngahbennani bu birrikodjdongi kunwardde. Dja ngaye ngamakwam bu birribom doweng. Dja mak ngabenmarnemadjnahnani nawu bininj birribuni.’ Kuhni ngamulewarrinj bu ngamarneyimeng Jesus.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Wanjh nawu Kawohrnan Rowk nganwokmey, nganyawoyhmarneyimeng, yimeng, ‘Yiray, yidjalbolkbawo kondanjkunu. Ngaye munkewe, ba yire kore bininj nawu minj bedda Jews.’” Kuhni bu Paul yolyolmerrinj bedberre.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Birrimekbe bininj nawu birribekkabekkani rowk kore Paul mulewarreni bedberre, wanjh bu birriwokbekkang kore benmulewani bininj nawu minj Jews, wanjh birrikayhmeng, birriyimeng, “Nanihnjanu bininj wanjh djaldowimen! Ray, dja nakka nawarre. Karridjare karribun karrowen!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Wanjh bedda birridjalkayhmi dja birrimadjyerrkerrinj bedberre dja mak kundjulng birridjulngweyi kaddum.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Wanjh nawu benmarnewohrnani djamun benmarneyimeng nuye bininj, “Mah, wanjh ngurrimka kore kururrk kadberre. Dja ngurriwidjbihke ba bu kamulewan mandjad kore nungka baleh kahkurduyime wanjh nawu bininj Jews kabirriwidnan.”
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Wanjh bedda birrikang birridukkarrukkang bu yimankek birriwidjbihkemeninj. Wanjh Paul bimarneyimeng nawu djamun nabalkimukni, bimarneyimeng, “Bu ngudda kanwidjbihke ngaye, wanjh kunukka yibakke mankarre, dja ngaye ngahkarrme mankarre manbu Romebeh, dja ngaye kunu minj ngandiwokbekkayi ba mandjad marneyimeninj ngudberre.”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Wanjh bu namekbe nawu djamun biwokbekkang Paul bu yimeng, wanjh nungka baldjalwam bimarneyimeng bininj nawu wernhwohrnani djamun rowk, bimarneyimeng, “Yina, minj mak karribun nahni bininjh dja nungka kahkarrme mankarre manbu Romebeh, dja baleh ngudda yikurduyime?”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Wanjh nawu wernhwohrnani djamun wam bidjawam Paul, “Kanmarneyimen mandjad, yiddok woybukkih ngudda yihkarrme mankarre manbu Romebeh?” Wanjh Paul biwokmey yimeng, “Yoh”.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Wanjh namekbe djamun bimarneyimeng, “Ngayh, ngaleng. Wanjh ngaye ngabenkarremulewam nawern money bu ngamey mankarre manbu Romebeh.” Dja nungka Paul bimarneyimeng, “Ngaye ngamey maninjmanu mankarre kore ngayirranginjbeh.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Wanjh kundjalburrikudji bininj birribawong nawu yimankek birriwidjbihkemeninj dja birridjawayi. Wanjh nawu benmarnewohrnani djamun keleminj bu burrbuburrbuni kore birrukkang wirlmurrng chains dorrengh bininj nawu karrmi mankarre manbu Romebeh.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Dja mak nungka djareni djalwernburrbuyi bu njalekenh nawu Jews bininj birriwelengnameng Paul. Kaluk bu kunkodjkebuyikani nungka biyerrkkeng Paul. Wanjh nungka welengwokmunkewerrinj bedberre bininj nawu priests birrikihkimukni dja mak bininj rowk nawu birrimirnderri kore council bedberre nawu Jews, bu kabirrimirndemornnamerren kore kubolkkudji. Wanjh bu bedda birrimirndemornnamerrinj rowk, wanjh nungka bikang Paul dja binameng kore kumirrk bedberre.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.