2 Coríntios 7
God Nuye Kunwok (GUP) vs NVT
1 Ngardduk karridabbolk nawu ngaye marnedjare, ngad karrihkarrme kore God kanberrebbom. Wanjh ngadkunu karrimarnburrimen ngadmandeleng dja karriwe yehyeng rowk nawu kankangeburlerriwon, dja mak njale manbu kanhmarnbun bu karriyime kunwarre. Ngad kab karrirohrokmen bu karriyimerran karrikukdjamunnin kore karrikengehme nawu God dja wanjh karridjalwokmarrkmang nuye.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Ngad ngarridjare bu ngudda ngurridangmarrhmarrimen ngudberre kunkange kore ngad. Ngurriburrbun bu ngad minj kunwarre ngarriyimeninj nuye nangale kore ngudda, dja minj nangale ngarriwarrewoyi, dja minj nangale mak ngarrikaybuyi kore ngarrikowimeninj. Burrkyak.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Ngaye ngahyime kuhni dja minj djuhbun ngudberre. Ngaye marneyimeng ngudberre kunyungkih bu ngad bimarnedjare ngudberre kunkimuk ba bu karridjarrkdarrkid mak karridjarrkdowe.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Ngaye wanjh burlume ngudberre dja makwan bu mulewan ngudberre. Ngudda kandiwernhnjilngmarnbom kore kunyid nganmarnewernmerrinj, kunrayek dorrengh. Dja bonj, ngaye ngadjalwernhmarrmarr duninjh!
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Bu ngad ngarribebmeng kunred Macedonia, ngad minj ngarringehmeninj. Ngarringalkeng kunwern kunyid kanwakbuyinguneng ngadberre. Ngad ngarriburreni kuberrkkah birribuyika bininj, dja ngarrikeleni kore kanjdji kukange ngadberre.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Dja God nawu kabennjilngmarnbun nawu birrinjilngwarre bininj, wanjh kannjilngmarnbom ngadberre bu nawu Titus kumwam. Ngad wanjh ngarribalnjilngmakminj.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Dja mak Titus ngunmulewam ngudberre bu ngudda ngurrikangemarnbom nungka, dja bu kuhni ngundiwobekkang, wanjh ngad ngarribalnjilngmakminj. Dja mak Titus yimeng bu ngudda ngurridjare wernkih bu karriyawoyhnahnarren, dja bu ngurridjare kandiyime bu kandimarneyakwarre ngayekenh. Dja mak yimeng bu kandimakwan bu kandiyolyolme. Wanjh bu ngaye ngabekkang kuninjkunu rowk, ngaye ngadjalwernhnjilngmakminj.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Yiman bu ngardduk nayungkih djurra ngunnjilngwarrewong ngudberre, wanjh bonj, minj mak ngakongiburren kore ngabimbom. Bu kerrngehkenhni nganjilngwarreminj, yiman marnbom ngudberre bu ngurrinjilngwarreminj bu djal kundedjdjumbungkenh.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Ngaye nganjilngwarreminj bu marnbom ngudda ngurrinjilngwarreminj! Dja bolkkime wanjh nganjilngmakminj bu kuhnikenh ngudda kunkongi ngudberre wanjh ngunmarnbom ngurrikangeborledkerrinj, dja wanjh kamak rowk. Ngudda ngurrinjilngwarreminj kore nungan God djareminj. Wanjh kunu minj ngurrikanjbabang kore ngadbeh, dja burrkyak.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Kaluk ngurriburrbun bu kuhnikenh. God kadjare bininj rowk kabirrihnjilngwarremen ba bu kabenkangeborledke dja kabenngehke kore kunwarrekenh bedberre. Dja karrinjilngmak bu kumekbe. Kunbuyika duninjh bu karridjalnjilngwarre kore kondanjbeh kurorrewaken, dja kuhni wanjh kankan kore kundowikenh.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Ngurrikangenarrimen! God ngunwong kunnjilngwarre, dja njalehkenh? Nungka ngunmarnekurduyimeng ba bu ngurridjaldjare ngurrikurduyime kundjalmak ba bu nungka ngunmakwan. Kunmekbekenh ngudda wanjh bolkkime ngurrikangeyiddung dja ngurrimarnekelemen nungka. Ngudda ngurrikangewurlhmeng, dja ngurrimarnekurrmerrinj nuye, dja ngurridjare bu ngurrbendung bininj nawu kabindiwarrewon birribuyika! Yoh. Ngudda ngurriweleng wanjh ngurrimungukenh kore kumekbe ngunmarnekurduyimerranj rowk.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Dja njalekenh ngaye ngabimbom namekbe nayungkih djurra? Ngaye minj ngabenmarnebimbuyinj berrewoneng bu nungkakenh bininj nakudji nawu yimeng kunwarre, dja nabuyika bininj nawu biwarrewong. Burrkyak, dja ngabimbom ngudberre ba bu ngurriwernhburrbun bu woybukkih kandimarnedjare bulkkidj duninjh ngadberre, dja mak ngurriburrbun bu God kankangenan kadberre rowk kukange.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Kunmekbekenh kunu ngad ngarrinjilngmakminj. Dja mak bu ngarrinang nungka Titus bu djalnjilngmakni kore ngudda ngurrikangengehkeng nuye, wanjh ngad warridj ngarrinjilngmakminj.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Bu ngaye mulewam ngudberre bu Titus nganewokdi, wanjh burluburlumeng ngudberre bu kunkimukkenh, dja ngudda ngurribukkarrinj nuye dja wanjh kaburrbun bu ngaye ngayimeng kunwoybuk. Ngad wanjh ngarridjalyime bu djal kunwoybuk bu ngundimarneyime munguyh, dja bu ngundiyolyolmeng kore Titus ngarriwokdi, wanjh ngarridjalyimi kunwoybuk dorrengh.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Titus wanjh nunganwali ngundjalmarnedjare dja kawernmerren. Nungka kaburrbun bu kerrngehkenhni ngudda ngurrikimey, dja bu ngurribekkabekkang, wanjh ngurrikeleni dja ngurrikukdeldelmi dja wanjh ngurriwokmarrkmey kore nungka ngunbukkabukkang.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Mah. Wanjh ngadjalnjilngmak duninjh bu kunmekbekenh kunu ngaye wanjh ngawernhburrbun ngudda ngurridjalmak bininj.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.