Atos 22
Nuevo Testamento Guaraní Pe (GUINT) vs VC
1 —Cherɨvɨ reta jare cherɨqueɨ reta, peyeapɨsaca che jaeta peve cheyee vae re.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Jare tenta pegua reta oendu yave jae imiari chupe reta hebreo iñee pe, opareve quirii ngatu. Jayave Pablo jei chupe reta:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 —Che co jae metei judío. Aa Tarso Cilicia pegua pe, erei acuacuaa cuae tenta pe. Gamaliel chemboe cavi ñanetenondegua reta iporoócuai re. Che aipota yae ayapo Tumpa jeigüe, opaete pe reta añave peipota rami —jei—.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Che ayapo icavi mbae vae opaete Jesús re güɨrovia reve yogüɨreco vae reta pe. Jare aipɨɨ amoingueuca tembipɨɨrɨru pe cuimbae reta jare cuña reta. Ayucauca vi amogüe vae —jei Pablo—.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Sacerdote tenondegua jare opaete tenta pegua reta itenondegua reta ipuere omombeu peve cheregua. Jae reta oicuatía omee cheve tupapire araja vaera iru judío reta pe. Jayave aja Damasco cotɨ, aipɨɨ vaera tei Jesús re güɨrovia vae joco pe ñogüɨnoi vae reta, jare aru vaera tei Jerusalén pe, aiporarauca vaera tei chupe reta —jei—.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Erei che coiño ma Damasco güi aja yave, cuaraɨ ara mbɨte rupi yave, güɨramoiño metei tembipe tuicha vae ara güi oesape cheré.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Jare aa ɨvɨ re, jare aendu metei ñee jei cheve: Saulo, Saulo, ¿maera pa reyapo icavi mbae vae cheve?
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Jayave che jae: ¿Quia pa co nde, cheYa? Jayave jae jei cheve: Che co jae Jesús Nazaret pegua. Nde reyapo icavi mbae vae cheve —jei, jei Pablo—.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Jare che ndive ñogüɨnoi vae reta oecha co tembipe, jare oquɨye reta. Erei mbaeti oendu mbae jei jocuae imiari cheve vae.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Jayave che aparandu: ¿Mbae pa ayapota, cheYa? Jare ñandeYa jei cheve: Epúa ecua Damasco pe, jare joco pe amombeucata ndeve opaete mbae roocuaita jese vae —jei, jei—.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Jayave che ndive ñogüɨnoi vae reta chepoco chereraja chererovae Damasco pe. Echa mbaeti etei chepuere amae, jocuae tembipe oesape yae cheré vae jeco pegua —jei—.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Jare oico joco pe metei cuimbae Ananías jee vae. Jae omboete Tumpa mboroócuai oyapo reve, jare opaete judío joco pe yogüɨreco vae reta imiari cavi jese.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Jae ou chepɨri. Oñemboɨ cheɨque pe jare jei: Saulo, nde co jae cherɨvɨ. Emae ye. Jare jupiveiño chepuere amae, jare aecha Ananías joco pe oi —jei Pablo—.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Jayave jae jei cheve: Ñanetenondegua reta iTumpa ndeparavo, reicuaa vaera jae jemimbota, jare reecha vaera jocuae jupi vae, jare reendu vaera iñee.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Echa remombeuta co jesegua opaete ɨvɨ pegua reta pe. Remombeuta chupe reta reecha jare reendu vae —jei, jei—.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 ¿Maera pa añave rearo rei? Epúa eñembobautizauca reyerure reve chupe, nembaeyoa reta oñemboai vaera —jei, jei Pablo—.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Jayave ayu ye Jerusalén pe, jare ayerure ai rambueve Tumpa jo pe, chequera.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Jare aecha Jesús, jare jae jei cheve: Neangueco ecua ɨmambae Jerusalén güi. Echa ngaraa oipota güɨrovia nde remombeuta cheregua chupe reta vae —jei cheve, jei—.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Jayave che jae chupe: CheYa, jae reta oicuaa catu co quirai che ajase opaete judío reta itupao reta rupi añonouca vaera tembipɨɨrɨru pe jare ainupauca vaera nderé güɨrovia vae reta.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Jare oyuca reta yave Esteban nderegua omombeu vae, che vi ai joco pe, jare icavi cheve imano. Jare che añangareco oyuca vae reta jemimonde re —jae chupe, jei—.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Jayave jae jei cheve: Ecua. Echa che romondota mombɨrɨ judío mbae vae reta cotɨ —jei cheve, jei.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Jare Pablo cuae jei yave, tenta pegua reta mbaeti ma oipota oyeapɨsaca jese. Iñeeata reve jei reta:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Jare iñeeata reta rambueve, ombovava jemimonde, jare ɨvɨcúi omombo ɨvate.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Jayave sundaro reta juvicha oyócuai sundaro reta güɨroique vaera Pablo jae reta yogüɨrecoa pe. Jare oyócuai vi oinupa reta vaera chicote pe oparandu chupe reve, oicuaa cavi vaera maera ra tenta pegua reta iñeeata jocorai icotɨ.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Erei sundaro reta oñapɨti yave tɨmasa pe, Pablo jei cien sundaro vae juvicha joco pe oi vae pe:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Cuae oendu yave, cien sundaro vae juvicha ojo sundaro reta juvicha pe jare jei chupe:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Jayave sundaro reta juvicha ou Pablo oia pe jare jei chupe:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Jayave sundaro reta juvicha jei ye chupe:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Jayave yogüɨraja Pablo güi oparanduta tei chupe vae reta. Jare sundaro reta juvicha vi oquɨye, oicuaa yave jae romano co, oñapɨtiuca rambue.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Jare pɨareve pe sundaro reta juvicha oipota oicuaa cavi mbae re ra judío reta omboeco Pablo. Jae rambue oyora Pablo, jare oyócuai sacerdote reta itenondegua reta jare opaete iru mburuvicha reta oñemboatɨ vaera. Jayave güɨraja Pablo oñono jae reta jóvai.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.