Atos 22
Eastern Bolivian Guaraní NT (GUI_SBU) vs NTLH
1 —Cherɨvɨ reta jare cherɨqueɨ reta, peyeapɨsaca che jaeta peve cheyee vae re.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Jare tenta pegua reta oendu yave jae imiari chupe reta hebreo iñee pe, opareve quirii ngatu. Jayave Pablo jei chupe reta:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Che co jae metei judío. Aa Tarso Cilicia pegua pe, erei acuacuaa cuae tenta pe. Gamaliel chemboe cavi ñanetenondegua reta iporoócuai re. Che aipota yae ayapo Tumpa jeigüe, opaete pe reta añave peipota rami —jei—.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Che ayapo icavi mbae vae opaete Jesús re güɨrovia reve yogüɨreco vae reta pe. Jare aipɨɨ amoingueuca tembipɨɨrɨru pe cuimbae reta jare cuña reta. Ayucauca vi amogüe vae —jei Pablo—.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Sacerdote tenondegua jare opaete tenta pegua reta itenondegua reta ipuere omombeu peve cheregua. Jae reta oicuatía omee cheve tupapire araja vaera iru judío reta pe. Jayave aja Damasco cotɨ, aipɨɨ vaera tei Jesús re güɨrovia vae joco pe ñogüɨnoi vae reta, jare aru vaera tei Jerusalén pe, aiporarauca vaera tei chupe reta —jei—.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Erei che coiño ma Damasco güi aja yave, cuaraɨ ara mbɨte rupi yave, güɨramoiño metei tembipe tuicha vae ara güi oesape cheré.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Jare aa ɨvɨ re, jare aendu metei ñee jei cheve: Saulo, Saulo, ¿maera pa reyapo icavi mbae vae cheve?
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Jayave che jae: ¿Quia pa co nde, cheYa? Jayave jae jei cheve: Che co jae Jesús Nazaret pegua. Nde reyapo icavi mbae vae cheve —jei, jei Pablo—.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Jare che ndive ñogüɨnoi vae reta oecha co tembipe, jare oquɨye reta. Erei mbaeti oendu mbae jei jocuae imiari cheve vae.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Jayave che aparandu: ¿Mbae pa ayapota, cheYa? Jare ñandeYa jei cheve: Epúa ecua Damasco pe, jare joco pe amombeucata ndeve opaete mbae roocuaita jese vae —jei, jei—.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Jayave che ndive ñogüɨnoi vae reta chepoco chereraja chererovae Damasco pe. Echa mbaeti etei chepuere amae, jocuae tembipe oesape yae cheré vae jeco pegua —jei—.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Jare oico joco pe metei cuimbae Ananías jee vae. Jae omboete Tumpa mboroócuai oyapo reve, jare opaete judío joco pe yogüɨreco vae reta imiari cavi jese.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Jae ou chepɨri. Oñemboɨ cheɨque pe jare jei: Saulo, nde co jae cherɨvɨ. Emae ye. Jare jupiveiño chepuere amae, jare aecha Ananías joco pe oi —jei Pablo—.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Jayave jae jei cheve: Ñanetenondegua reta iTumpa ndeparavo, reicuaa vaera jae jemimbota, jare reecha vaera jocuae jupi vae, jare reendu vaera iñee.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Echa remombeuta co jesegua opaete ɨvɨ pegua reta pe. Remombeuta chupe reta reecha jare reendu vae —jei, jei—.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 ¿Maera pa añave rearo rei? Epúa eñembobautizauca reyerure reve chupe, nembaeyoa reta oñemboai vaera —jei, jei Pablo—.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Jayave ayu ye Jerusalén pe, jare ayerure ai rambueve Tumpa jo pe, chequera.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Jare aecha Jesús, jare jae jei cheve: Neangueco ecua ɨmambae Jerusalén güi. Echa ngaraa oipota güɨrovia nde remombeuta cheregua chupe reta vae —jei cheve, jei—.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Jayave che jae chupe: CheYa, jae reta oicuaa catu co quirai che ajase opaete judío reta itupao reta rupi añonouca vaera tembipɨɨrɨru pe jare ainupauca vaera nderé güɨrovia vae reta.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Jare oyuca reta yave Esteban nderegua omombeu vae, che vi ai joco pe, jare icavi cheve imano. Jare che añangareco oyuca vae reta jemimonde re —jae chupe, jei—.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Jayave jae jei cheve: Ecua. Echa che romondota mombɨrɨ judío mbae vae reta cotɨ —jei cheve, jei.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Jare Pablo cuae jei yave, tenta pegua reta mbaeti ma oipota oyeapɨsaca jese. Iñeeata reve jei reta: —Tomano jocuae cuimbae. Echa mbaeti icavi oico vaera —jei reta.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Jare iñeeata reta rambueve, ombovava jemimonde, jare ɨvɨcúi omombo ɨvate.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Jayave sundaro reta juvicha oyócuai sundaro reta güɨroique vaera Pablo jae reta yogüɨrecoa pe. Jare oyócuai vi oinupa reta vaera chicote pe oparandu chupe reve, oicuaa cavi vaera maera ra tenta pegua reta iñeeata jocorai icotɨ.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Erei sundaro reta oñapɨti yave tɨmasa pe, Pablo jei cien sundaro vae juvicha joco pe oi vae pe: —¿Jupi pa peinupa vaera metei romano mbaeti pejaa reve?
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Cuae oendu yave, cien sundaro vae juvicha ojo sundaro reta juvicha pe jare jei chupe: —¿Mbae pa reyapota? Echa jocuae cuimbae metei romano co.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Jayave sundaro reta juvicha ou Pablo oia pe jare jei chupe: —Emombeu cheve, ¿Romano pa co nde? Jayave Pablo jei chupe: —Jae co.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Jayave sundaro reta juvicha jei ye chupe: —Che jeta yae amboepɨ ayeapo vaera romanora. Jayave Pablo jei chupe: —Erei che pɨpe voi aa.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Jayave yogüɨraja Pablo güi oparanduta tei chupe vae reta. Jare sundaro reta juvicha vi oquɨye, oicuaa yave jae romano co, oñapɨtiuca rambue.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Jare pɨareve pe sundaro reta juvicha oipota oicuaa cavi mbae re ra judío reta omboeco Pablo. Jae rambue oyora Pablo, jare oyócuai sacerdote reta itenondegua reta jare opaete iru mburuvicha reta oñemboatɨ vaera. Jayave güɨraja Pablo oñono jae reta jóvai.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.