Lucas 2

Tü nüchikimaajatkat Jesucristo (GUC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 — ausente —
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Ajütünüsü tü wayuukolüirua süpüshua sulu'umüin suumain süpüla yaawaa cha'aya.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 — ausente —
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 — ausente —
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 — ausente —
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 — ausente —
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Je so'u aikat tia, eeshii wane wayuuirua arüleejülii sünain aa'inmajaa na'anneetse süpa'a wane anooishi cha'aya sü'ütpa'a Belén.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Nii'iyalaakalaka wane aapiee chajee iipünaajee namüin sümaa warattuuin tü mmakat nütüma süka nüma'anajeejachin nia Maleiwa. Mmotshaatashii ma'i na arüleejüliikana sütüma tia.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 “Nnojo mmolüin jia teema”, nümakalaka chi aapieekai namüin. “Taküjainjatü joolu'u jümüin süchiki wane kasa anasü talatüinjatkat amaa saa'in wayuu süpüshua.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 So'u ka'ikat tüü, jemelichipa jümüin wane jo'uu toolo yaa sulu'u Belén, tü nuumainkat David. Nia chi Senyotkai, Cristokai anülia, chi Nüneekajalakai Maleiwa süpüla nu'tte'erüinjatüin wayuu.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Jünteechi anain chi jo'uukai ko'oyooin süka kuluulu sünain ju'letachoin sulu'u wane shiitain mürüt. Je sükajee tia, jütüjaweerü aa'u sünain shiimüin tü tamakat jümüin”, nümakalaka chi aapieekai namüin.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Je nümaa chi aapieekai, eweenuwaasü yaawala wane aapieeirua watta saalin iipünaajee sünain na'waajüin Maleiwa nee'irainru'u sünain maa:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 “Wa'waajüin chi Maleiwakai chaa iipünaa
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Shiasa no'unapa na aapieekana nachikua iipünaamüin eemüin Maleiwa, aashajaajiraashii na arüleejüliikana nachikiru'u:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 No'unakalaka joo na arüleejüliikana sünain nawa'ülaain pueulopa'amüin eere nantüin sünain María je José oo'ulaka chi jo'uukai ju'letachoin sulu'u tü shiitainkat mürüt.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Je na arüleejüliikana süchikijee ne'rüin chi jo'uukai, naküja achikit sümüin wayuu süpüshua sünain kaapiain paala naya nüchiki chi jo'uukai nütüma Maleiwa.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Je na aapakana nanüiki, ponusü ma'i naa'in tü naküjalakat.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Otta María, jülüjasü saa'in waneepia tü shi'rakat paala oo'ulaka tü saapakat achiki joolu'u, sümaa talatüin ma'i saa'in sütüma.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 No'unakalaka joo na arüleejüliikana nepialu'umüin sünain na'waajüin Maleiwa saa'u süpüshua tü ne'rakat je süpüshua tü naapakat achiki, sünain wanaawain ma'i shia sümaa tü aküjünakat achiki paala namüin.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Shiasa so'u tü mekiisatkat ka'i nükalia chi süchonkai María, keraasü joo nükalia süpüla shi'yotoonüin nüta, süka shiain niyaawasein wane nüpüshikai Maleiwa. Je so'u ka'ikat tia, e'itaanüsü nünülia Jesúsüin, süka shiain e'itaanatüjülüin tia anülieekat nünain nütüma chi aapieekai paala süpülapünaa ipoolüin María.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Je saashin tü nüshajakat Moisés, wane wayuu judío süchikijee jemeyulaa, nnojotsü anain shikerolüin sulu'umüin tü a'waajüleekat Maleiwa so'u maa aka wane kashi, süka nnojolüin wulein shia nu'upala Maleiwa. Otta müshi'iya José sümaa María, keraapa nakalia sünain wuleinjanain naya, nalü'üjakalaka chi nachonkai Jerusalénmüin süpüla ne'itaainjachin nia najapulu'u Maleiwa chaa sulu'u tü a'waajüleekat, süka
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 shiain sotüin naa'in tü nuluwataakat anain Maleiwa sümaiwa paala: “Chi jo'uu e'irumaakai, e'itaanajachi tajapulu'u”.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Eesü nama'ana wuchii o'utünajatkat aa'in nümüin Maleiwa maa aka sümakat tü nüshajakat Moisés: “Piama wawaachi, piama toomas shiale eekai motsoyünnuuchen”.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Je nantapa eemüin tü a'waajüleekat, eekalaka napüla wane wayuu kanüliashi Simeón, kepiashi Jerusalén. Nia wayuuka anashi no'ulu'u Maleiwa süka jüüjüüin waneepia nümüin. Na'atapüin Simeón tü ka'i akaaliijünüinjatkat o'u tü wayuu Israelkalüirua nütüma Maleiwa. Eeshi chi Naa'inkai Maleiwa nümaa,
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 je nii'iyatatüjülia nümüin Simeón sünain nnojolinjachin ouktüin nia süpülapünaa ni'rüin Cristo chi Nüneekajalakai Maleiwa.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Eejachi Simeón napüla, süka neenakünüin chamüin nütüma chi Naa'inkai Maleiwa. Shiasa nantapa José oo'ulaka María je Jesús chi nachonkai süpüla ne'itaainjachin nia najapulu'u Maleiwa maa aka tü nümakat Moisés,
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 naapaakalaka Simeón chi jo'uukai sümaa nu'waajüin Maleiwa sünain maa:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 “Maleiwakalee, Aluwataakai waa'u,
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 — ausente —
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Nütüma chi jo'uukai, na gentilekana, na nnojoliikana püpüshin,
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Otta nüshi chi jo'uukai sümaa tü niikat, ponüsü ma'i naa'in tü aküjünakat nüchiki chi nachonkai.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 — ausente —
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 — ausente —
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Je cha'aya sulu'u tü a'waajüleekat, eesü wane wayuu laülaa, oukta a'wayuuset, nünüikimaajatü Maleiwa kanüliasü Ana, nüchon Fanuel, nuu'uliwo'u Aser. Akaratshi ne'e juya eejatüin shia nümaa chi su'wayuusekai süpülapünaa ouktüin nia.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Mekiisalüirü shikii juya pienchimüin sünain sümüiwain. Nnojotsü ojuittüin shia sulu'ujee tü a'waajüleekat. Ayatsü so'uka'i, sa'wai sünain su'waajüin Maleiwa, sünain saashajaain nümaa je sünain saamajüin.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Wanaa sümaa najapulu'uin chi jo'uukai Simeón, sürütkaakalaka joo Ana nanainmüin, sünain saapüin analu'ut nümüin Maleiwa. Shiasa süchikijee tia, aküjasü waneepia nüchiki chi jo'uukai namüin na wayuu a'atapajakana süpüla taashinjanain na wayuukana Israelkana suulia müliaa.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Otta müshia José sümaa María, süchiki naa'inrapa süpüshua tü aluwataanakat anain nütüma Moisés, ale'ejüshii naya nümaa chi nachonkai noumainpa'amüin sulu'umüin tü pueulokat Nazaret cha'aya Galilea.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Otta müshia chi jo'uukai, jintüishi joo nia. Yalayalashi sümaa kekiin ma'i nia, je nii'iyatüin Maleiwa waneepia na'anasia nümüin.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Je nakuaippa chi nüshikai Jesús sümaa tü niikat, o'unapü'üshii naya wwatua süpüla juyakat chamüin Jerusalénmüin sünainmüin tü mi'iraakat kanüliasü “Pascua” münüin.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Je so'u tü polookot piammüin juya nuuyase chi nachonkai, o'unüshi nia namaa sünainmüin tü mi'iraakat maa aka no'unapü'üin paala.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Shiasa keraapa tü mi'iraakat, o'unüshii naya nachikua nepialu'umüin. Otta müshia chi nachonkai, nnojoishi o'unüin namaa. Saa'u wainmain wayuu sünain o'unaa namaa, nnojoliishii nayaawatüin saa'u sünain makatüin nia noulia.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Nnojoishi nia nasukajüin so'u tü waneekat ka'i waraittüin naya, süka yaayaain nia naashin sa'aka tü wayuukolüirua. Otta natüjaapa naa'u sünain nnojolin nia namaa, nachajaakalaka nüchiki sa'akapünaa tü napüshikalüirua je sa'akapünaa tü ne'raajüinkalüirua.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Je süka nnojolüin nantüin nünain, nale'ejaakalaka nachikua yaawala Jerusalénmüin sünain nachajaain nüchiki cha'aya.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Je so'u tü apünüinkat ka'i, nantakalaka nünain sulu'u tü a'waajüleekat Maleiwa. Eekalaka nia joyotüin napüla na'aka na ekirajüliikana sünain aapajaa nanüiki je sünain asakiijaa naya.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Otta tü wayuu aapajüsükalüirua, ponüsü ma'i saa'in tü nümakat chi jintüikai namüin na laülaayuukana, süka nütüjüin ma'i asouktaa ne'ipajee.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Otta tü niikat nümaa chi nüshikai, ponüshi ma'i naa'in chi nachonkai ne'rapa tü naa'inrakat. Je mapa, sümakalaka tü niikat nümüin:
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Nüsouktakalaka joo chi jintüikai namüin:
49 Jesus respondeu:
50 Otta tü niikat oo'ulaka chi nüshikai, nnojotsü nayaawatüin aa'u tü nümakat chi nachonkai namüin.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Je shiasa süchikijee tia, o'unüshi Jesús namaa nepialu'umüin, chaa palaamüin Nazaretmüin, sünain jüüjüüin waneepia namüin cha'aya. Je tü niikat süchikijee, jülüjasü saa'in waneepia tü shi'rakat je tü saapakat joolu'u nüchiki chi süchonkai.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Je mapa, ataralaashi joo Jesús sümaa kekiin ma'i je sümaa yalayalain. Kojutshi nia sütüma wayuu süpüshua, je talatüsü ma'i naa'in Maleiwa nümaa.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.