Lucas 1
Tü nüchikimaajatkat Jesucristo (GUC) vs NAA
1 — ausente —
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 — ausente —
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Je paala sümaiwa, wanaa sümaa nuluwataain Herodes sulu'u tü mmakat Judea, eeshi wane wayuu sacerdote judío kanüliashi Zacarías, oo'ulaka tü nu'wayuusekat kanüliasü Elisabet. Nuu'uliwo'u naya Aarón, chi palajachikai sacerdote na'akajee na judíokana. A'yataashi Zacarías nümüin Maleiwa namaa na waneeirua sacerdote aluwataaushikana nütüma Abías.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Otta Zacarías sümaa tü nu'wayuusekat, anashii naya no'ulu'u Maleiwa sümaa lotüin nakuaippa nu'upala süka naa'inrüin waneepia süpüshua tü nuluwataakat anain.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Otta machooinsalii naya sünain laülaain süka maralüin Elisabet.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Je wanaa sümaa na'ajüin tü wunu'ukot, eesü jutkatüin süpüshua tü a'waajüsükalüirua yaa anooipa'a sünain aashajawaa nümaa Maleiwa.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Antalaa müshi wane aapiee chajee eejee Maleiwa nünainmüin Zacarías. Sha'watüshi chi aapieekai yaa nikialu'ujee sü'ütpa'a tü a'ajüleekat tü wunu'ukot.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Otta ni'rapa chi aapieekai, ayo'ujaasü naa'in sümaa mmolüin ma'i nia neema.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Nümakalaka joo chi aapieekai nümüin:
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Talateerü ma'i saa'in wayuu wainma saapapa nüchiki sünain niweetüin, je talateerü ma'i paa'in nümaa weinshi.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Kojuteechi nia nütüma Maleiwa sümaa eeinjachin chi Naa'inkai sulu'u naa'in waneepia, süpülapünaa jemelin nia je süpüla ka'ikat süpüshua. Je süpüla sütüjaain naa'u wayuu sünain aneekuushin nütüma Maleiwa, anashi müleka nnojoire nüsüin wane asüüshi eekai jashü'üin.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Nükaaliijeerü chi püchonkai wainma tü wayuu Israelkalüirua süpüla sünoujainjatüin nünain chi Maleiwakai.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 O'uneechi nia nüpüleerua Maleiwa sünain katsüin naa'in nütüma chi Naa'inkai, maa aka naa'in Elías chi nünüikimaajachikai Maleiwa paala sümaiwa. Je sütüma nünüiki chi püchonkai, aijiraweerü wayuu wainma sümaa süchooin süchikua. Je na wayuukana ayouktapü'ükana nünüiki Maleiwa, nayaawateerü aa'u sünain kekiin na nüchooinkana Maleiwa je o'tteena naya sünain naapüin nanüiki. Shiimü'inya sünain yapajeerüin saa'in wayuu wainma nüpüla Maleiwa sütüma nünüiki chi püchonkai, je kamaneejeena naya nümüin nüntapa nanainmüin —nümakalaka chi aapieekai nümüin Zacarías.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Nüsakirakalaka Zacarías chi aapieekai:
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Nüsouktakalaka chi aapieekai:
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Je süka nnojolin pünoujüin joo tanüiki, manüleechi pia. Je wane'ere'eya paashajaain shikettaajapa süka'iya tü taküjakat achiki pümüin —nümakalaka nümüin Zacarías.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Wanaa sümaa naashajaain, asukaasü tü wayuukolüirua yala anooipa'a nüpüla süka kama'ain ma'i nia yala sulu'u tü a'waajüleekat.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Je nujuittaapa, isasü nüchiki naashajaain namaa na wayuukana süka manülin nia. Otta saa'u naashajaain namüin süka najapü, nayaawata aa'u sünain shii'iyataain nümüin wane kasa yala sulu'u tü a'waajüleekat.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Shiasa kettaapa sükalia ni'yataain Zacarías sünain sacerdotein nia, o'unüshi nipialu'umüin.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Shiasa süchikijee tia, ipootsü joo Elisabet tü nu'wayuusekat. Süsürülaakalaka maa aka ja'rai kashi.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 A'waajüsü Maleiwa sünain: “Nümüliajüin taya chi Maleiwakai saa'u anamiain ma'i nia tamüin. Nnojoleerü joo taya shime'erainpalain wayuu saa'u maralüin taya”, sünain sümüin nümüin.
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 — ausente —
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Nüntakalaka joo chi aapieekai sünainmüin María sünain nümüin sümüin:
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 “¿Jamalu'ut cheje nünüiki tamüin makalaka joolu'u nüsaküin taya?”, majataasü saa'in María süka sainkuuin saa'in sütüma tü nümakat chi aapieekai sümüin.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Ayatshi chi aapieekai aashajaain sümüin:
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Ipooleerü joo pia. Jemeyuleerü pia nümaa wane jo'uu toolo je pi'itaajeerü nünülia chi jo'uukai Jesúsüin.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 — ausente —
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 — ausente —
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Otta sünüiki María nümüin:
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Asouktüshi joo chi aapieekai:
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 — ausente —
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 — ausente —
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Sümakalaka joo María ni'ipajee:
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 — ausente —
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 — ausente —
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Je saapaiwa'aya Elisabet sünüiki María, akutulaashi chi süchonkai yaa süle'eru'u. Je Elisabet, wanaa sümaa tia, antüshi chi Naa'inkai Maleiwa saa'u süpüla sümüin
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 sümüin María, sünain emetuluin sünüiki:
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Atak, anasüja müin te'iyouin pia, pia niikat chi Tasenyotsekai.
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Taapaiwa'aya pünüiki sünain püsaküin taya, akutulaashi chi tachonkai tale'eru'u süka talatüin naa'in.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Anata'aleesüja'a ma'i pia, süka pünoujain sünain shikettaajünüinjatüin süpüshua tü nüküjakat achiki Maleiwa pümüin —sümakalaka Elisabet sümüin María.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 — ausente —
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 je süka nükaaliijain taya nüchepchiakat sa'akajee tamüliala.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 süka naa'inrüin kasa anashaatasü ma'i tamüin.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Nümüliajüin paala chi eekai kojutüin nia nütüma,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 — ausente —
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Chi eekai alin jamü nümüin, emirashi kasa anasü nütüma,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Je waya nüchepchiakana Maleiwa, na nuu'uliwo'ukana Israel, aa'inmajünüshii waya nütüma,
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 süka pansaain nünüiki namüin na watuushikana
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Je süchikijee maa aka apünüin kashi sünain chain María süma'ana Elisabet, ale'ejüsü shipialu'umüin süchikua.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Shiasa kettaapa joo tü sükaliakat Elisabet jemeyulajatkat o'u shia, jemeyuttaalakalaka shia nümaa wane jo'uu toolo.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Je na süpüshikana oo'ulaka na wayuu kepiakana pejepünaa sünain, naapaiwa'aya süchiki, wanaawajiraasü naa'in sümaa Elisabet sünain talatüin ma'i naa'in. Nayaawata aa'uchi chi Maleiwakai sünain nümüliajüin Elisabet, tü maratkat paala, sünain naapüin kachonwaa sümüin.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Je nakuaippa na judíokana nümüin wane jo'uu toolo, o'yotoona atachi, süka shiain niyaawasein wane nüpüshikai Maleiwa. Je süntapa mekiisat ka'i nükalia chi süchonkai Elisabet, antüshii na süpüshikana oo'ulaka na kepiakana pejepünaa sünain süpüla e'rajaa sukua tü o'yotoonookat ata.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Otta sünüiki tü niikat:
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Nasouktakalaka joo na wayuukana:
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Aashajaashii joo na wayuukana süka najapü nümüin nüshi chi jo'uukai sünain nasakirüin nia sünain tü nünüliainjatkat chi nüchonkai.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Nüsaajitkalaka joo Zacarías wane taapüla süpüla nüshajüinjatüin sünain. Otta tü wayuukolüirua, ainkuusü ma'i saa'in sütüma tü nüshajakat: “E'itaanüitpa Juainjatüin nünülia”, müsü tü nüshajakat.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Je wanaa sümaa yaain nüshajüin, kanü'iraa müshi. Nu'waajakalaka joo chi Maleiwakai.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Ponusü ma'i saa'in tü wayuu e'rajaasükalüirua nukua chi jo'uukai tü ne'rakat. Otta tü wayuu kepiasükalüirua sa'akapünaa tü uuchikat yala sulu'upünaa tü mmakat Judea, yootüshii ma'i naya süchiki süpüshua tü alatakat.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 “¿Wanewee cheje wayuu anashi chi jo'uukai miyo'upa nia?”, müshii naya, süka nayaawatüin naa'u sünain naa'inmajünüin nütüma Maleiwa.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Otta Zacarías, chi nüshikai chi jo'uukai, antüshi chi Naa'inkai Maleiwa naa'u süpüla nuuntüinjatüin nüküjain süchiki tü naa'inrüinjatkat chi jo'uukai. Müshi nia namüin na wayuukana:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Waya nuu'uliwo'ukana Israel, anashii wa'waajüle chi Wamaleiwasekai.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Pansaasü nünüiki chi Maleiwakai paala nümüin chi watuushikai Abraham sünain nümüin nümüin:
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Aashajaashi joo Zacarías nümüin chi jo'uukai:
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 süpüla nükaaliijainjanain waya mmotkana seema ouktaa saaliijee waainjala,
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Otta müshia chi jo'uukai, ataralaashi joo nia sünain yalayalain ma'i. Kepiashi nümüiwa cha'aya isashiipa'a kojuya juya süpülapünaa niweetüin sümüin tü wayuu Israelkalüirua.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.