Lucas 19
Tü nüchikimaajatkat Jesucristo (GUC) vs NVT
1 Je nikerolopa Jesús sulu'umüin Jericó, waraittakalaka nia süpa'apünaa.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Otta müsia cha'aya eeshi wane wayuu washirü kanüliashi Zaqueo, nia laülaaka naa'u na okotchajüliikana neerü nümüin chi sülaülashikai mma.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ni'reein ma'i Jesús. Otta süka wainmain wayuu je süka motsachoin nia, isashi nüchiki ni'rüin.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Nuwataakalaka nüpülamüin Jesús eepünaainjachire nülatüin. Nüliikajaakalaka naa'u wane wunu'u miyo'u shii'iree ni'reein nia.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Shiasa nüntapa Jesús eere nüliikajaain Zaqueo, niirakaakalaka iipünaamüin sünain nümüin nümüin:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Ashakata müshija Zaqueo naa'ujee chi wunu'ukai. Nüntirakalaka Jesús nipialu'umüin sümaa talatüin ma'i naa'in nümaa.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Mojukalaka sünüiki tü wayuu waraittakalüirua nümaa Jesús sünain sümüin nujuuna: “¿Jamakuaippaikai makalaka nia ni'iyouin chi kaainjaraikai?”.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Nüsha'walaakalaka Zaqueo no'upala na wayuukana sümaa naashajaain nümaa Jesús:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 — ausente —
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Saa'in namüin na wayuukana waraittakana nümaa Jesús, alü'ülüyaasü nükalia Maleiwa süpüla aluwatawaa, süka pejein Jesús sünain Jerusalén. Nu'ttakalaka joo Jesús sünain ekirajaa naya süka sukuaippa tü kasa e'nnakat sainküin mma süpüla sütüjaainjatüin saa'u tü alateetkat
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 sünain nümüin namüin: “Eetaashi wane wayuu nülüin chi sülaülapü'ükai mma. O'unajachi nia sulu'umüin wane mma wattasü süpüla ni'itaanajachin sünain aluwatawaa. Ale'ejüinjachi nia süchikijee tia süpüla nuluwataainjachin naa'u na wayuukana.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Je nüma'ichiki, neenajakalaka wane nüchepchiairua nünainmüin, maa aka polooshii, süpüla naapüinjatüin wane neerü kanüliasü ‘mina’ namüin wane'ewai nakua. ‘Süma'inru'u nnojolin taya jümaa, anakaja müleka jiyalajüle kasa süka tü taapakat jümüin jüikkaiwa shia kachoinwa tü neetkat jütüma’, müshi nia namüin.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 “Otta wainma na wayuu nuluwataainjaneenakana aa'u, süka na'ürülaain nia, najütüin wane aapieeirua nüchiirua süpüla maa: ‘Nnojotsü wacheküin süpüleerua nuluwataainjachin chi wayuukai waa'u’.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Mayaainje niyouktünüin chi wayuukai sütüma wainma wayuu, ayatshia e'itaanüin nia sünain aluwatawaa.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 “Asouktüshi wane palajana: ‘Aluwataashikalee, anu'uya poloosü neerü sükanain tü waneesia paapakat paala tamüin’, nümakalaka.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 ‘Tachepchiee, tütüshi pia. Analeesia ma'i tü paa'inrakat. Süka paa'inrüin tü aluwataanakat anain pia, mayaainje malaachein shia, te'itaain pia joolu'u süpüla laülaainjachin saa'u wayuu sulu'u pueulo poloosü’, nümakalaka chi aluwataashikai nümüin.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Asouktüshi wane'eya: ‘Aluwataashikalee, anu'uya ja'raisü neerü sükanain tü waneesia paapakat paala tamüin’, nümakalaka.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 ‘Tachepchiee, te'itaain pia joolu'u süpüla laülaainjachin saa'u wayuu sulu'u pueulo ja'raisü’, nümakalaka nümüin.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 — ausente —
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 — ausente —
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 ‘Tachepchiee, pia ku'lajaakai aa'in, pi'rala ne'e wayumüin tamüin tü paa'inrakat. Süka pütüjaainje taa'u sünain wayuuin iche ajapüchi taya,
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 ¿jamaka'a nnojotka'a paapüin tü neetkat sümüin wane wayuu süpüla shi'yate'erüin shia süpüla kachoinjatüin shia tapüla?’, nümakalaka nümüin.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 “Nümakalaka joo chi aluwataaikai sümüin tü wayuu eejatkat nümaa: ‘Jüsüta jümata nuulia türa neerü nüma'anakat saapünaiwa nümüin chi akanajakai poloosü’.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 ‘Aluwataashikalee, naa'aya poloosü neerü nüma'ana’, namakalaka nümüin süka nnojolüin nayaawatüin saa'u tü nümakat namüin.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “ ‘Shiimüin ma'i tü tamakat jümüin: Chi wayuu eekai koo'omüin nütüma tü aapünakat nümüin, aapüneerü soo'omüin nümüin. Akaajasa chi eekai nnojolüin koo'omüin nütüma tü aapünakat nümüin, asütüneerü nuulia.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Otta müshi'iya na ta'ünüükana ayouktakana taya süpüleerua taluwataainjachin yaa toumainpa'a, anakaja su'utinnüle saa'in joolu'u yaa to'upala’, nümakalaka chi aluwataaikai namüin”.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Shiasa kettaapa nünüiki Jesús sünain nikirajüin na wayuukana, o'unüshi nia napüleerua sulu'u tü wopukot Jerusalénmüinjatkat.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Je nülü'ülapa sünainmüin tü pueulokat Betfagé oo'ulaka Betania, tü pejekalüirua sünain tü wutai kanüliakat Olivos, nüjütakalaka piamashii na nikirajüinkana nüpüleerua sünain nümüin namüin:
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 —Ju'una samüin eemüin tüsa pueulokat jüpüleeruakat. Je jikerolapa sulu'umüin, ji'reechi kapüin wane püliikchon sareerü. Jüsiwateerü tü nüpükat süpüla jajattüin nia tamüin yaamüin.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Je müleka “¿Jamüinjatü jüsiwataka'a tü nüpükat?” sümüle wayuu jümüin, “Che'ojaashi nümüin chi Senyotkai”, meena jia sümüin —nümakalaka Jesús namüin.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Na ajütüüshikana, ayatsia napüla maa aka tü nümakat Jesús namüin.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Je wanaa sümaa nasiwatüin nüpü chi püliikchonkai,
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Nasouktakalaka namüin:
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Najattakalaka chi püliikchonkai eemüin Jesús. Ne'itaakalaka tü nashe'inpalajanakat naa'u chi püliikchonkai. Je no'otokalaka Jesús naa'u.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Je sünain nu'unüin Jesús naa'u chi püliikchonkai, awayalayaa müsü süshe'inpalajana tü wayuukolüirua nüpüleerua sulu'upünaa tü wopukot süpüla shii'iyatüin nujutu nümüin.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Je nülü'ülapa Jesús sünainmüin eere süshakatüin tü wopukot saa'ujee tü wutai kanüliakat Olivos, talatüsü ma'i naa'in na wainmakana nikirajüin napüshua, süka ne'rapü'üin tü kasa anasü naa'inrakat Jesús, tü nütüjakat apüleerua Maleiwa nümüiwa. Na'waajakalaka joo Maleiwa sünain emetuluin nanüiki mayaa:
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 “Anata'aleeshija'a ma'i chi Nüjünalakai Maleiwa, chi aluwataashikai waya”.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Otta nanüiki wane na fariseokana sa'akajee tü wattakat saalin wayuu:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 —Müshi taya jümüin: Müleka ko'utüle na tekirajüinkana, shieerü a'waataka tü ipakalüirua sünain su'waajüin taya —nümakalaka Jesús namüin.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Alü'ütshi joolu'u Jesús sünainmüin Jerusalén. Shiasa ni'rapa tü pueulokot, müshi nia sünain a'yalajaa saalin tü wayuu kepiasükalüirua sulu'u:
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 “Alu'uleeka ma'i jia süka nnojoliiyüliain jiyaawatüin saa'u tü ekirajünakat anain jia. Je saa'ujee nnojoipü'üin jamajachin jümüin taya, müina nnojoliin anajiraain jia nümaa Maleiwa.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 — ausente —
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 — ausente —
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Shiasa süchikijee nüntüin Jesús Jerusalénmüin, nikerotokalaka sulu'umüin tü a'waajüleekat Maleiwa. Eesü nüpüla wane wayuu oikkaasüirua sünain süikkaain tü mürüt o'utinnajatkat aa'in nümüin Maleiwa. Nujuittirakalaka naya anooipa'amüin.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Nümakalaka sümüin:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Nu'ttakalaka Jesús sünain ekirajaa sulu'u tü a'waajüleekat Maleiwa. Otta na laülaashiikana na'akajee na sacerdote judíokana oo'ulaka na karalouktamaajanakana, no'utee aa'inchi Jesús. Müshi'iya aka naa'in na kojutkana sa'akajee tü wayuukolüirua.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Akatsa süka eein wayuu wainma nümaa waneepia sünain aapajaa nünüiki, mojushiikalaka shia namüin.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.