Números 22
Ghari Bible (GRI) vs BKJ
1 Migira na tinoni ni Israel ara mololegotoa tana nauna ia, mara ba vaturikaegira niqira valepolo tana poiatsa ni Moab tabana i longa na Kô Jordan me gana ngongo bâ i Jeriko.
1 E os filhos de Israel partiram, e acamparam nas planícies de Moabe, deste lado do Jordão, junto a Jericó.
2 Mi kalina na taovia tsapakae ni Moab, aia nogo a Balak na dalena a Sipor, e rongomia na omea vaga igira na Israel ara naua vanigira na tinoni ni Amor, me laka ara danga sosongo na Israel,
2 E Balaque, filho de Zipor, viu tudo o que Israel havia feito aos amorreus.
3 maia Balak migira sui lakalaka nina tinoni ara viri matagu loki sosongo.
3 E Moabe estava com medo do povo, porque eram muitos, e Moabe se afligiu, por causa dos filhos de Israel.
4 Migira na tinoni ni Moab ara tû mara tsarivaganana vanigira niqira ida igira na Midian, “Na alaala loki ia sauba kara suilavaginigami popono, vaga saikesa nogo kalina na buluka e gani suigira popono na buruburu ara dato tana kao.” Vaga ia maia Balak na taovia tsapakae
4 E Moabe disse aos anciãos de Midiã: Agora este grupo lamberá tudo o que há ao nosso redor, como o boi lambe a erva do campo. E naquele tempo, Balaque, filho de Zipor, era rei dos moabitas.
5 e molovanogira visana na mane adigoko kara ba laba i konina a Balaam na dalena a Beor, aia e totu i Petor varangisia na Kô Euprates tana niqira butona kao na Amau. Mara adibavania a Balaam na goko vaga iani e talu i konina a Balak: “Inau a Balak au ngaoa igoe ko dona dou laka e kesa na puku loki na tinoni ara talumai i Ejipt ara mai laba nogo, mara totuvinogoa pipi na nauna sui, mara aregotoa kara aditamaniqira nimami kao igami.
5 Assim, ele enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio, na terra dos filhos do seu povo, para chamá-lo, dizendo: Eis que um povo saiu do Egito; eis que cobrem a face da terra e eles habitam diante de mim.
6 Igira ara danga liusigami bâ igami, me vaga ia mau nongigo ko mai mo ko vealaginigira vaniau. Mi tana, ti sauba ke gini tau ngatsu utu vanigami na tuliusiaqira ma na tsialigiaqira tania nimami butona kao. Inau au donanogoa laka kalina ti vaga igoe ko nongigira na god kesa na omea dou vania kesa tinoni me sauba na tinoni ia ke adia manana, mi kalina ti vaga igoe ko vealaginia kesa, maia sauba ke gadovi mananâ na vealagi.”
6 Por isso, peço-te, vem agora, amaldiçoa-me este povo, porque é forte demais para mim; para que eu possa vencê-los, feri-los e expulsá-los da terra, porque sei que aquele a quem abençoas está abençoado, e aquele a quem amaldiçoas está amaldiçoado.
7 Me vaga ia, migira na ida i laoqira na Moab ma na Midian ara adia kolugira na vovolina na vealagi, mara bâ i konina a Balaam, mara tsarivania na omea a Balak e mologinigira kara ba tsarivania.
7 E os anciãos de Moabe e os anciãos de Midiã partiram, com a recompensa pela adivinhação em suas mãos; e foram até Balaão e lhe transmitiram as palavras de Balaque.
8 Maia Balaam e tsarivanigira, “Kamu totu rago ieni ke bongi, me ke matsaraka minau kau katevulagia vanigamu na omea sui vaga na Taovia ke tsarivaniau.” Me vaga ia migira niqira ida na Moab ara totu kolua a Balaam tana bongi ia.
8 E ele lhes disse: Passai aqui esta noite, e vos trarei a resposta que o SENHOR me falar; e os príncipes de Moabe ficaram com Balaão.
9 Ma God e mai i konina a Balaam me veisua, “?Laka asei vaga igira na mane ara totu kolugo?”
9 E Deus veio até Balaão e disse: Quem são estes homens contigo?
10 Maia Balaam e gokovisu me tsaria, “Na tinoni girani aia nogo a Balak na taovia tsapakae ni Moab e molomaigira kara gini turupatuna vaniau
10 E Balaão disse a Deus: Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe, os enviou a mim, dizendo:
11 laka kesa na puku na tinoni ara mai talu tana Ejipt, mara totuvinogoa na kao popono. Maia e nongiau inau kau vealaginigira vania, rongona aia ke gini tangomana na tuliusiaqira ma na tsialigiaqira tania nina butona kao.”
11 Eis que saiu um povo do Egito, que cobre a face da terra. Vem, agora, amaldiçoa-os; talvez eu consiga vencê-los e expulsá-los.
12 Ma God e tsarivania a Balaam, “Ko laka na vano koluaqira na mane girani, mo ko laka goto na vealaginiaqira na toga ni Israel, rongona inau nogo au reitutugugira.”
12 Então, Deus disse a Balaão: Não irás com eles, tu não amaldiçoarás a este povo, porque são benditos.
13 Mi tana matsaraka dani ngana, maia Balaam e bâ i koniqira na tinoni ara aditurupatu mai talu konina a Balak, me tsarivanigira, “Kamu visu bâ moa i veramui. Na Taovia e tau tamivaniau inau kau tsari murimui.”
13 E Balaão se levantou pela manhã, e disse aos príncipes de Balaque: Voltai à vossa terra, porque o SENHOR se recusa a deixar que eu vá convosco.
14 Me vaga ia, migira ara visu lê moa mara ba tsarivania a Balak laka aia Balaam e sove na dulikoluaqira mai.
14 E os príncipes de Moabe se levantaram e foram até Balaque, e disseram: Balaão se recusou a vir conosco.
15 Mi tana ma Balak e molovanogira danga bâ na ida mara tinoni loki liusigira igira aia e molovanogira tana idana.
15 E Balaque enviou mais príncipes, ainda mais honrados do que eles.
16 Migira goto ara ba laba i konina a Balaam mara tsarivania, “A Balak na dalena a Sipor e tsarivanigo, ‘!Kiki, a Balaam igoe, ko laka goto na tamivaniana sa omea ke utusigo na mailaba i koniqu inau!
16 E eles vieram até Balaão e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Peço-te que não deixes de vir até mim,
17 Sauba inau kau tusuvanigo na peluna loki, ma kau naua na omea sui moa igoe ko tsarivaniau kau naua. Kiki, ko mai moa mo ko vealaginigira vaniau na tinoni girani.’ ”
17 porque grandemente te honrarei, e farei tudo o que me disseres. Portanto, vem, peço-te, amaldiçoa este povo.
18 Maia Balaam e tuguvisua niqira goko me tsaria, “Me atsa moa ti vaga aia Balak ke tusuvaniau pipi sui na siliva ma na qolumila ara totu i laona na valena, me utu vaniau nomoa inau kau petsakoe mangana na Taovia niqu God, e atsa moa ti sa omea tetelo sosongo.
18 E Balaão respondeu, e disse aos servos de Balaque: Mesmo que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia ir além da palavra do SENHOR, meu Deus, para fazer mais ou menos.
19 Me dou moa kiki ti kamu totu koluau goto ke bongi, vaga ara naunogoa igira tana idana, rongona inau kau gini rongomigotoa ti vaga na Taovia ke ngaoa na tsarivaniaqu sa omea.”
19 Agora portanto, peço-vos que fiqueis também aqui esta noite, para que eu possa saber o que o SENHOR me dirá mais.
20 Mi tana bongi ia, ma God e mai i konina a Balaam me tsarivania, “Ti vaga na mane girani ara mai rongona kara nongigo ko dulikolugira, migoe ko vangarau mo ko tsari rago, mo ko muritaoni saikesalia moa na omea inau kau tsarivanigo.”
20 Veio, pois, Deus a Balaão, de noite, e disse-lhe: Se os homens vierem te chamar, levanta-te e vai com eles; porém a palavra que eu te disser, isso farás.
21 Mi tana dani ngana maia Balaam e molokaea na mani totu tana nina asi, me tsarimuriqira igira na tinoni loki ara talumai i Moab.
21 E Balaão se levantou pela manhã, e selou sua jumenta, e foi com os príncipes de Moabe.
22 Ma God e gini kore rongona a Balaam e sanga tsari. Mi kalina a Balaam e sage tana nina asi me vavano i sautu kolukaira ruka nina maneaqo, ma nina angelo na Taovia e mai totukapu tana sautu i tana aia e liu bâ.
22 E a ira de Deus se acendeu, porque ele foi; e o anjo do SENHOR se pôs no caminho, como adversário. E ele seguia, montado em sua jumenta, e seus dois servos estavam com ele.
23 Mi kalina nina asi e morosia na angelo ia e tutû tana kolua nina isi, maia na asi e mololea na sautu ia me liu ba i laona kesa na uta. Ma Balaam e rarusia nina asi me raqa visumaitugua tana sautu.
23 E a jumenta viu o anjo do SENHOR em pé no caminho, com a espada desembainhada na mão; e a jumenta se desviou do caminho e foi para o campo; e Balaão feriu a jumenta, para trazê-la de volta ao caminho.
24 Mi muri ma na angelo e ba tukapu i tana e govikoko na sautu i ka levugaqira ruka na uta na uaeni ma na baravatu ruka tabana.
24 Mas o anjo do SENHOR se pôs em uma vereda entre as vinhas, um muro de um lado, e um muro do outro lado.
25 Mi kalina na asi e morosia na angelo maia e ba sudua na ponopono me lumusai kolua na tuana a Balaam. Me tû a Balaam me rarusitugua na asi.
25 E quando a jumenta viu o anjo do SENHOR, encostou-se no muro, e esmagou o pé de Balaão contra o muro, e ele a feriu novamente.
26 Me kesa goto kalina na angelo e ida me ba tukaputugua kesa tana nauna govikoko sosongo i tana e tau tugua kesa ke liu bâ tabana mi tabana.
26 Então, o anjo do SENHOR passou mais à frente, e ficou mais adiante, em um lugar estreito, onde não havia como se desviar, nem para a direita nem para a esquerda.
27 Mi kalina na asi e reitugua na angelo, maia e tsaro i lao. Me gini kore loki sosongo a Balaam, me adia nina itoro me rarusiginia na asi.
27 E quando a jumenta viu o anjo do SENHOR, caiu debaixo de Balaão; e a ira de Balaão se acendeu, e ele feriu a jumenta com uma vara.
28 Mi tana ma na Taovia e sauvania na asi na susuligana agana ke gini goko, me goko na asi me tsarivania a Balaam, “?Ma nagua seko au nauvanigo inau igoe ti o labuau tolu kalina?”
28 E o SENHOR abriu a boca da jumenta, e ela disse a Balaão: O que eu te fiz, que me feriste estas três vezes?
29 Ma Balaam e gokovisu me tsaria, “!Rongona igoe o bulesiau sosongo inau! Me ti vaga kau tamani isi, me sauba kau labumatesigo nogo.”
29 E Balaão disse à jumenta: Porque zombaste de mim; quisera eu ter uma espada na mão, porque agora te mataria.
30 Ma na asi e gokovisu me tsaria, “?Megua laka inau au tau nimu asi nogo igoe o lavu na sagekae i koniqu tana maurimu popono tsaumai i dani eni? ?Me laka au nauvaganana vanigo nogo ia ke visana kalina tana idana?”
30 E a jumenta disse a Balaão: Não sou a tua jumenta, em que cavalgaste desde o tempo em que me tornei tua até hoje? Alguma vez fiz isso contigo? E ele disse: Não.
31 Mi tana ma na Taovia e tamivania a Balaam ke reilakana na angelo e tutû i tana kolua nina isi. Ma Balaam e puka kovoragi tsuna tana kao.
31 Então, o SENHOR abriu os olhos de Balaão, e ele viu o anjo do SENHOR em pé no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; e ele inclinou a cabeça e caiu sobre a sua face.
32 Ma na angelo e veisuâ, “?Rongona gua ti igoe o rarusikakaia nimu asi tolu kalina vaga ia? Minau au gini mai rongona kau tukapusi vanigo na sautu, mo ko tau sanga tsari muriqira igira.
32 E o anjo do SENHOR lhe disse: Por que espancaste a tua jumenta três vezes? Eis que eu saí para ser teu adversário, porque o teu caminho é perverso diante de mim.
33 Ma nimu asi igoe e reiau inau me soba tania na sautu tolu kalina. Me ti vaga aia ke tau soba me sauba inau kau labumatesigo nogo igoe, ma kau gaea moa na maurina nimu asi.”
33 E a jumenta me viu e se desviou de mim três vezes; se ela não tivesse se desviado de mim, certamente agora eu teria te matado, e poupado a vida dela.
34 Ma Balaam e tsarivania na angelo, “Inau au sasi sosongo. Au tau lelê donaginia laka igoe nogoria o tukapusia na sautu rongona kau gini tau liu bâ. Mi kalina ia ti vaga igoe ko padâ laka e tau dou vaniau inau na liu bâ i tana, minau sauba kau visu dodo moa i vera.”
34 E Balaão disse ao anjo do SENHOR: Eu pequei, porque não sabia que estavas no caminho contra mim. Agora, se te desagradei, voltarei.
35 Ma na angelo e tsaria, “Ko bâ moa kolugira na tinoni girani, mo ko gini goko moa na omea inau kau tsaria vanigo ko tsaria.” Me vaga ia, ma Balaam e tû me tsari bâ i muriqira.
35 E o anjo do SENHOR disse a Balaão: Vai com os homens, mas somente a palavra que eu falar, essa falarás. Então Balaão foi com os príncipes de Balaque.
36 Mi kalina a Balak e rongomia laka e maimai nogo a Balaam, maia e vano na valaleana i Ar, aia kesa na verabau tana Kô Arnon tana votavotana na kao ni Moab.
36 E quando Balaque soube que Balaão vinha, foi ao seu encontro até a cidade de Moabe, que está na fronteira de Arnom, na extremidade do território.
37 Maia Balak e tsarivania a Balaam, “?Egua vaga igoe ti o tau mai nogo kalina au mologoko bâ vanigo tana kesanina kalina? ?O pada ngatsua igoe laka e utu inau kau tusuvanigo sa peluna dou?”
37 E Balaque disse a Balaão: Porventura não te enviei mensageiros a chamar-te? Por que não viestes a mim? Eu não sou capaz de te honrar?
38 Ma Balaam e gokovisu me tsaria, “?Megua laka au tau vati mai moa? !Au mai nogo! ?Ma na susuliga gua au tamanina inau? Inau niqu aqo saikesa moa na gini goko na omea God e ketsaliau na tsariana.”
38 E Balaão disse a Balaque: Eis que eu tenho vindo a ti; por acaso, posso eu falar alguma coisa? A palavra que Deus puser em minha boca, esta falarei.
39 Ma Balaam e dulikolu vanoa a Balak i Husot,
39 E Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 mi tana ma Balak e ba labugira na buluka ma na sipi, me tusugira visana na velesina vania a Balaam migira na ida ara totu kolua.
40 E Balaque ofereceu bois e ovelhas; e os enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 Mi tana matsaraka na dani i muri maia Balak e adia a Balaam me dato kolua i Bamot Baal, i tana e tugua ke tû a Balaam me ke moro bâ i koniqira na turina na toga ni Israel.
41 E no dia seguinte, Balaque tomou a Balaão e o levou aos lugares altos de Baal, para que pudesse ver dali a parte mais distante do povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.