Neemias 13
Ghari Bible (GRI) vs NTLH
1 Mi tana tagu ia kalina ara saikolu na tinoni, migira na Levite ara tsokovulagia vanigira na mamarena nina Ketsa a Moses mara tsodovulagia na butona na mamare i tana e tsaria laka kara laka na tamivaniaqira na tinoni ni Amon mi Moab na sangasage tana alaala nina tinoni God,
1 A Lei de Moisés estava sendo lida em voz alta para o povo. Então chegaram ao trecho que diz que nunca seria permitido que nenhum amonita ou moabita se juntasse ao povo de Deus.
2 rongona igira ara sove na sau mutsa ma na kô vanigira na Israel kalina ara rutsuligi tania i Ejipt, mara ba tusuqolo vania a Balaam gana aia ke vealaginigira na Israel, maia nimami God e piloa na vealagi me lia na vangalaka vanigira.
2 Isso porque o povo de Amom e o de Moabe não haviam dado comida nem água aos israelitas na sua viagem quando saíram do Egito. Em vez disso, esses dois povos haviam pago a Balaão para amaldiçoar o povo de Israel. Mas o nosso Deus virou a maldição em bênção.
3 Mi kalina igira na tinoni ni Israel ara rongomia na gokona na vali iani, ara tû mara tsialigigira sui na tinoni ni veratavosi tania niqira saikolu.
3 Quando os israelitas ouviram a leitura dessa lei, eles expulsaram os estrangeiros do meio deles.
4 Ma Eliasib na manetabu, aia e tagao tana reitutuguaqira na voki gana na mololakâ omea i laona na Vale Tabu, e oka nogo e kulaga kolua a Tobia.
4 Antes desses acontecimentos, o sacerdote Eliasibe, que era o encarregado dos depósitos do Templo, havia se ligado com Tobias por laços de parentesco.
5 Maia e tamivania a Tobia ke totuvia kesa na voki loki gana na mololakaaqira niqira vangalaka na tinoni, ma na mutsa, ma na buluna gai uruuru, ma na vangana na Vale Tabu, ma na vangalaka vanigira na manetabu, migira na sangavulunina turina niqira omea tsukatsuka, ma niqira uaeni, ma niqira oela na olive, na tinoni ara sauvanigira nogo na Levite, me vanigira goto na mane ara gini sinagi na itai tatangi tana Vale Tabu, migira na mane matali valetabu.
5 Por isso, havia deixado que Tobias usasse uma sala grande onde antes eram guardadas as ofertas de cereais e de incenso, os objetos usados no Templo, as ofertas para os sacerdotes e a décima parte dos cereais, do vinho e do azeite dados para os levitas , para os músicos e para os guardas do Templo.
6 Mi kalina e laba na omea vaga ia, minau a Nehemia au tau totu i Jerusalem, rongona tana tolu sangavulu rukanina ngalitupa e taovia tsapakae a Artaserkses i Babilonia, inau au visu bâ i konina gana kau turupatuna vania na omea au naua. Mi murina visana tagu mau nongia na taovia tsapakae ke tamivaniau ma kau visutugua i Jerusalem.
6 Porém, quando isso aconteceu, eu não estava em Jerusalém porque, no ano trinta e dois do reinado de Artaxerxes, da Babilônia , eu havia voltado para lá a fim de dar ao rei um relatório. Mas, depois de algum tempo, ele deixou que eu voltasse.
7 Mi kalina au labamai mau gini novo loki sosongo na rongomiana laka a Eliasib e tamivaninogoa a Tobia ke totuvia kesa na voki i laona na Vale Tabu.
7 Então voltei para Jerusalém e fiquei sabendo do mal que Eliasibe havia feito, deixando que Tobias usasse uma sala do Templo.
8 E momosa loki tobaqu, mau tû, mau tsonitsunagira i tano pipi sui nina omea a Tobia.
8 Eu fiquei tão furioso, que joguei todos os móveis de Tobias para fora da sala.
9 Mau moloketsa vanigira kara pungua na voki ia taonia na vovorona na lotu, ma kara molovisugira na vangana na Vale Tabu i laona kolugira na sausau na uiti ma na bulunagai uruuru.
9 Depois dei ordem para que a sala fosse purificada e que os objetos do Templo, as ofertas de cereais e o incenso fossem colocados ali de novo.
10 Mara tatamanga vaniau goto laka igira na mane ara gini sinagi na itai tatangi i laona na Vale Tabu, migira visana goto na Levite, ara mololenogoa i Jerusalem mara visutugua tana niqira kao segeni, rongona igira na tinoni ara tau sauvanigira na omea ke tugua kara gini mauri.
10 Eu soube também que os músicos do Templo e outros levitas haviam saído de Jerusalém e voltado para as suas fazendas porque o povo não estava dando o suficiente para o sustento deles.
11 Mau taimataqira igira ara reitutugua na Vale Tabu rongona ara tau reitugutugudoua. Mau soavisumaigira na Levite migira ara dona na gini sinagi na itai tatangi, mau mologira kara aqotugua tana Vale Tabu.
11 Então repreendi as autoridades por deixarem que o Templo ficasse abandonado. Depois trouxe de volta para o Templo os levitas e os músicos e os coloquei de novo nos seus postos.
12 Mi tana migira na toga ni Israel ara tuturiga tugua na adimaiaqira tana na vokina na mololakâ omea na Vale Tabu niqira vangalaka na sangavulunina turina niqira omea tsukatsuka, ma na uaeni, ma na oela na olive.
12 Aí todo o povo de Israel começou de novo a trazer para os depósitos do Templo a décima parte dos cereais, do vinho e do azeite.
13 Mau viligira visana na mane kara reitutugugira na voki girani: tugira nogo a Selemia na manetabu; ma Sadok aia e sasani loki tana rongona na Ketsa; ma Pedaia na Levite. Mau mologotoa a Hanan na dalena a Sakur ma na kukuana a Matania ke lia gaqira sasanga. Au dona nogo laka e tugua kau norutugira na mane tugirani kara tu naudoua tu niqira aqo na tuvari omea vanigira gaqira aqokolu.
13 Eu encarreguei de tomar conta dos depósitos os seguintes homens: o sacerdote Selemias, Zadoque, o escrivão, e um levita chamado Pedaías. E como ajudante deles pus Hanã, filho de Zacur e neto de Matanias. Eu sabia que podia confiar nesses homens e que eles seriam honestos na divisão dos mantimentos com os seus colegas de trabalho.
14 Migoe niqu God, ko padatugugira na omea sui girani inau au nauvania nimu Vale Tabu ma na gotoliana na aqona na samasama i laona.
14 “Ó meu Deus, lembra de todas essas coisas que eu tenho feito pelo teu Templo e pelo seu serviço.”
15 Mi tana tagu ia, minau au morosigira goto na tinoni ni Juda ara tsogori rapasigira niqira vuana uaeni tana Dani na Sabat. Me visana ara lutsangigira niqira omea tsukatsuka, niqira kô na uaeni, ma na vuana uaeni, ma na vuana na gai mutsamutsa me danga goto na omea tavosi i gotuna niqira asi, mara adivanogira i Jerusalem. Minau au parovatavigira kakai kara tau goto tsabiria sa niqira omea tana Dani na Sabat.
15 Naqueles dias eu vi que em Jerusalém havia gente que no sábado pisava uvas para fazer vinho. Outros, no sábado, carregavam os seus jumentos de cereais, vinho, uvas, figos e outras coisas e levavam para dentro de Jerusalém. Então dei ordem para que não vendessem nada no sábado.
16 Me visana mane ni Tire igira ara totu nogo i Jerusalem, ara adi tsetse me danga goto na omea tavosi agana na tsabiri vaniaqira na tinoni ni Israel tana Dani na Sabat.
16 Alguns homens da cidade de Tiro que moravam em Jerusalém traziam peixes e todo tipo de mercadorias à cidade para vender ao nosso povo no sábado.
17 Mau taimataqira igira na ida i laoqira na Tsiu mau tsaria, “!Kamu reia bâ na omea seko amu naua! Amu tau saikesa padalokia na Dani na Sabat, mamu naua me gini lia vaga moa ti na dani lê.
17 Então eu repreendi as autoridades dos judeus e lhes disse: — Vejam só que coisa errada vocês estão fazendo! Vocês estão
18 Miani saikesa nogo e vaga na omea ara naua igira na mumuamui i sau ti God e kedegira me toroutsania na verabau iani. !Me tagara! Migamu amu tamivanigira moa na tinoni kara sekolia babâ na Dani na Sabat, te e gini kore loki babâ God vanigita igita na Israel.”
18 Foi por isso mesmo que Deus castigou os seus antepassados, deixando que esta cidade fosse destruída. E agora vocês insistem em profanar o sábado, fazendo com que assim Deus fique ainda mais irado com Israel.
19 Bâ, minau au moloketsana vanigira kara vongo kapusigira na matsapakapuna na verabau tana su na aso tana ngulavi na bongi tsege, ma kara tau goto sangavigira poi kalina ke su na aso tana Dani na Sabat. Mau mologira visana niqu mane kara totu pitugira na matsapakapu, ma kara matanigira na tinoni kara tau adiamaia sa omea i laona na verabau tana Dani na Sabat.
19 Portanto, ordenei que os portões da cidade fossem fechados antes que começasse cada sábado, logo que fosse ficando escuro , e que não fossem abertos de novo até que o sábado terminasse. E coloquei alguns dos meus homens nos portões para que nenhuma carga fosse levada para dentro da cidade no sábado.
20 Me kesa se ruka moa kalina igira na mane ara tsabiri omea levolevo ara mai tana bongi tsege mara maturu tabana i tano na baravatu pituana kara sangavigira na matsapakapu tana matsaraka na Sabat.
20 Uma ou duas vezes, os negociantes que vendiam todo tipo de mercadorias passaram a noite de sexta-feira fora das muralhas da cidade.
21 Mau tû mau parovatavigira mau tsaria, “E tagara sa nimui rongona kamu mai pitu dani i tano. Kamu baligi. Me ti kau reia kamu tovogotoa na nauvaganana ia minau sauba kau tangoligamu.” Me tû tana tagu ia me bâ, mara tau goto visumai tana Dani na Sabat.
21 Mas eu os avisei: — Não adianta vocês passarem a noite do lado de fora das muralhas, esperando pela manhã. Se vocês fizerem isso de novo, eu usarei a força. Daí em diante, eles não voltaram mais no sábado.
22 Mau ketsaligira na Levite kara suisui segeniqira, ma kara ba mataligira na matsapakapu, rongona na Dani na Sabat ke lia na dani tabu manana.
22 Eu mandei que os levitas se purificassem e fossem guardar os portões para termos a certeza de que o sábado seria conservado santo. “Ó meu Deus, lembra de mim por isso também e tem piedade de mim por causa do teu grande amor!”
23 Mi tana tagu goto ia mau tsodovulagigotoa laka ara danga sosongo vidaqira na mane na Tsiu ara taugalalo kolugira nogo na daki ni Asdod, mi Amon, mi Moab.
23 Nessa época, descobri também que muitos judeus haviam casado com mulheres de Asdode, de Amom e de Moabe.
24 Ma na turina popono na daleqira ara gini goko tana goko ni Asdod, se visana tana goko tavosi, mara tau saikesa dona kara gini goko nimami goko segeni igami.
24 Metade dos seus filhos falava a língua de Asdode ou outra língua e não sabia falar a língua dos judeus.
25 Mau taimataqira na mane girani, mau vealaginigira, mau ramitsigira, mau raqavutia na ivuqira. Mi muri mau ketsaligira kara gini vatsa na asana God laka igira se na daleqira kara tau goto taugalalo kolugira na tinoni ni veratavosi.
25 Eu repreendi aqueles homens e os amaldiçoei; bati neles e arranquei os seus cabelos. E exigi em nome de Deus que fizessem a promessa de que nunca mais nem eles nem os seus filhos casariam com estrangeiras.
26 Mau tsaria, “Igira nogo na daki ponotoba ara tubulaginia a Solomon na taovia tsapakae i sau me gini puka tana sasi. A Solomon e loki tsapakae liusigira bâ na taovia tsapakae tana vera sui. Maia God e galuve sosongolia me naua me lia na taovia tsapakae tana Israel popono, me tagara, maia e puka nomoa i laona na sasi vaga iani.
26 Eu disse a eles: — Foram mulheres estrangeiras que fizeram o rei Salomão pecar. Ele era mais famoso do que todos os reis das outras nações. Deus o amou e o pôs como rei de todo o povo de Israel, e no entanto ele caiu nesse pecado.
27 ?Egua, amu padâ laka igami goto kami reinunu i konimui ma kami petsakoe mangana nida God tana taugalalo koluaqira na daki ponotoba?”
27 Será que nós vamos seguir o exemplo dele e desobedecer ao nosso Deus, casando com mulheres estrangeiras?
28 A Joiada aia na dalena a Eliasib na Mane Tabu Loki e tamivania kesa na dalena mane ke taugalalo kolua na dalena daki a Sanbalat ni Bet Horon. Minau au ketsalia a Joiada ke vanoligi tania i Jerusalem.
28 Joiada era filho de Eliasibe, o Grande Sacerdote . Porém um dos filhos de Joiada havia casado com uma filha de Sambalate, da cidade de Bete-Horom. Por isso, eu expulsei Joiada de Jerusalém.
29 Niqu God, ko padatugua laka e koegua igira na mane girani ara naqugasia na aqo manetabu, mara sekolia na taso igoe o naukolugira na manetabu ma na Levite.
29 “Ó meu Deus, lembra de como essas pessoas mancharam não somente o ofício de sacerdote como também a aliança que fizeste com os sacerdotes e com os levitas!”
30 Mi tana mau tû, mau suigira na toga tania pipi sui na omea ni veratavosi e savunigira; mau votadoua niqira aqo igira na manetabu ma na Levite, rongona pipi vidaqira ke donaginia gana aqo ke naua.
30 Eu purifiquei o povo de tudo o que era estrangeiro. Fiz regulamentos para os sacerdotes e para os levitas a fim de que cada um soubesse qual era a sua tarefa.
31 Mau mologira visana kara adilake mai tana tagu titi gana na kodoputsa, migira na tinoni kara adimaigira goto na kesanina lakana niqira omea tsukatsuka, ma na kesanina vuana ara mada tana niqira gai mutsamutsa.
31 Organizei o fornecimento da lenha a ser usada nos sacrifícios , para que fosse trazida no tempo certo. E fiz regulamentos a respeito das ofertas dos primeiros cereais e das primeiras frutas colhidos pelo povo. “Lembra de tudo isso, ó meu Deus, e me abençoa!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.