Juízes 20

Ghari Bible (GRI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mi tana, migira sui lakalaka na tinoni ni Israel tuturiga i Dan tabana i vava me tsau bâ i Beerseba tabana i ata, me tsau bâ goto tana butona na kao i Gilead tabana i longa igira sui ara saikolu mai i Mispa i matana na Taovia.
1 Movimentaram-se, pois, todos os israelitas como um só homem, desde Dã até Bersabéia, e até a terra de Galaad. E a assembléia reuniu-se diante do Senhor em Masfa.
2 Migira sui na ida pipi tana puku tana Israel ara sangalaba tana niqira sai nina tinoni God, kolugira goto ara 400,000 na mane vaumate ara liu moa i lao.
2 os chefes de todo o povo e todas as tribos de Israel apresentaram-se diante da assembléia do povo de Deus: havia quatrocentos mil homens de pé, armados com a espada.
3 Migira na tinoni tana puku konina a Benjamin ara rongomia laka igira sui na puku tavosi tana Israel ara sai sui nogo i Mispa.
3 E os filhos de Benjamim souberam que os israelitas tinham subido a Masfa. Os israelitas disseram: Dizei-nos de que modo se cometeu esse crime?
4 Ma na Levite aia nogo ara matesivania na tauna e tû me tsaria, “Inau kolua na tauqu ami ka liu bâ i Gibea tana butona na kao ni Benjamin rongona kami ka maturu i tana.
4 O levita, marido da mulher que foi morta, tomou a palavra: Eu cheguei a Gabaa de Benjamiml, disse ele, com minha concubina para ali passar a noite.
5 Migira na mane ni Gibea ara mai mara tupolia na vale ia, mara ngaoa laka kara labumatesiau inau, mara raqâ moa na tauqu mara tangopekea me mate.
5 Os homens de Gabaa, porém, amotinaram-se contra mim e cercaram de noite a casa, querendo matar-me; violentaram a minha concubina, e ela morreu.
6 Mi tana minau au tû, mau adia na konina mau parikutsia, mau tuvarivotâ tango kesa na paparina vanigira sangavulu ruka na puku tana Israel. Igira na tinoni girani ara naua kesa rago na sasi loki sosongo i laoda igita.
6 Tomei-a então e cortei-a em pedaços, que mandei distribuir por todo o território da herança de Israel, porque cometeram uma atrocidade e uma infâmia em Israel.
7 Migamu sui amu totu ieni kalina ia igamu na tinoni ni Israel sui moa. ?Ma na gua amu pada e dou ka naua tana rongona na omea seko vaga ia?”
7 Vós todos, ó israelitas que aqui estais, dai o vosso parecer e tomai uma decisão.
8 Migira sui lakalaka ara totu i tana ara tutsau sui mara tsaria, “Igita sui lakalaka atsa moa igira ara totu i laona na valepolo se i laona na vale laka, ke tau lelê goto visu i vera ke kesa vidada.
8 Levantou-se então todo o povo como um só homem, dizendo: Ninguém dentre nós irá à sua tenda, e ninguém voltará à sua casa.
9 Iani nogoria na omea igita ka naua: igita ka tsonikutsu ma ka viligira kara visana na mane kara ba bokia na vera ni Gibea.
9 Eis o que agora vamos fazer a Gabaa: lancemos a sorte contra ela!
10 Kesa na sangavulunina turina i laoqira na mane ni Israel kara adimutsa bâ vanigira na mane vaumate, migira na mane tavosi sui kara bâ ma kara kedegira na Gibea rongona na omea seko loki vaga ia ara aqosia i laona na Israel.”
10 Tomemos dentre todas as tribos de Israel dez homens de cada cem, cem de cada mil, e mil de cada dez mil, que irão procurar víveres para o abastecimento do povo. É preciso, quando eles voltarem, tratarmos a Gabaa de Benjamim como ela merece pela infâmia que cometeu em Israel.
11 Me vaga ia, migira sui na mane ni Israel ara tobakesa moa tana ngaoana na bokiana na vera ni Gibea.
11 Assim se coligou contra a cidade todo o Israel, como se fora um só homem.
12 Mara ida talu mara mologira visana niqira tinoni kara ba veisuagira na tinoni ni Benjamin, “?Laka na sasi gua amu naua igamu?
12 Mandaram mensageiros a todas as famílias de Benjamim, para que lhe dissessem: Que maldade é essa que se cometeu no meio de vós?
13 Mi kalina nogo ia, kamu mologira mai vanigami igira na mane seko ni Gilead ara naua na tangopeke seko loki vaga ia, rongona igami kami labumatesiginigira ma kami adiligia na paluvangamâ seko vaga ia tania na Israel.” Me tagara, igira na tinoni tana puku konina a Benjamin ara tau goto rongomangaqira igira na Israel tavosi.
13 Entregai-nos sem demora os celerados de Gabaa, para que os matemos e tiremos o mal do meio de Israel. Mas os benjaminitas não quiseram dar ouvidos aos seus irmãos israelitas.
14 Mi tana ara tû igira sui na mane pipi tana vera tana niqira butona na kao na Benjamin, mara saimai sui i Gibea na vailabugi koluaqira na Israel tavosi.
14 Juntaram-se em Gabaa de todas as suas cidades para combater os israelitas.
15 — ausente —
15 Contaram-se naquele dia os benjaminitas que acorreram de todas as cidades: vinte e seis mil homens, armados de espada, sem contar os habitantes de Gabaa, que eram setecentos homens de escol.
16 — ausente —
16 Entre todo esse povo havia setecentos homens de escol que não se serviam da mão direita, e todos capazes de atirar pedras com a funda num cabelo, sem errar o alvo.
17 Migira sui na sangavulu kesa na puku tavosi tana Israel ara saigotoa niqira alaala ara vati sangatu toga na tinoni vaumate igira ara dona sosongo na gini vailabu na isi ma na bao.
17 O número de israelitas recenseados, excluindo Benjamim, era de quatrocentos mil homens armados de espada, todos aptos para o combate.
18 Migira na Israel ara vano i Betel tana nauna i tana ara samasama vania God mara veisuâ na Taovia, “?Asei puku ke ba ratsia na veilabu kolugira na Benjamin?”
18 Os israelitas subiram a Betel para consultar o Senhor; perguntaram.: Quem de nós subirá primeiro para começar a luta contra os benjaminitas? O Senhor respondeu-lhes: Judá será o primeiro a subir.
19 Bâ, mi tana matsaraka na dani ngana, migira na Israel ara aligiri na vano, mara ba totupitu i ligisana na verabau ni Gibea.
19 Partiram os israelitas no dia seguinte pela manhã e acamparam perto de Gabaa.
20 Ara molo babâ niqira mane vaumate kara tû tana sasaqira ma kara aro bâ tana verabau ia, mara baginigira na mane vaumate ni Benjamin.
20 Começaram o combate contra os filhos de Benjamim, e puseram-se em ordem de batalha perto da cidade.
21 Migira na mane vaumate ni Benjamin ara tsunamaitania i Gibea, mara labumatesigira rukapatu ruka na toga na mane vaumate ni Israel ti e bongi kesa dani.
21 Saindo os benjaminitas infligiram a Israel naquele dia uma perda de vinte e dois mil homens, que juncavam o solo.
22 — ausente —
22 A multidão dos filhos de Israel, recobrando nova coragem, pôs-se outra vez em ordem de batalha no mesmo lugar onde estiveram na véspera.
23 — ausente —
23 Até a tarde estiveram os filhos de Israel chorando diante do Senhor, e o consultaram, dizendo: Devo continuar ainda a combater contra os filhos de Benjamim, meu irmão? O Senhor respondeu: Marchai contra ele.
24 Migira ara ala baginigira tugua na mane vaumate ni Benjamin na rukanina kalina.
24 Os israelitas avançaram segunda vez contra os benjaminitas,
25 Migira na Benjamin ara tsunamai tugua tania i Gibea na rukanina kalina, mara labumatesigira ara sangavulu alu toga niqira malagai susuliga na Israel.
25 que saíram de Gabaa ao seu encontro e lançaram-nos de novo por terra, matando dezoito mil israelitas, todos homens que manejavam a espada.
26 Mi tana, migira sui na tinoni ni Israel ara vano tugua i Betel mara tangitangi. Ara totupuka i lao i matana na Taovia mara tau goto gania sa omea poi tsau tana ngulavi. Ara savoria na kodoputsa tangomana na tinoni kara ganipatâ na turina, mara kodo poponogira visana goto na sausau i matana na Taovia.
26 Então todo o povo dos israelitas subiu a Betel, e ali, sentados, lamentavam-se diante do Senhor, jejuando naquele dia até a tarde; e ofereceram holocaustos e sacrifícios pacíficos diante do Senhor.
27 — ausente —
27 E consultaram-no. Naquele tempo a arca da aliança de Deus estava lá, com Finéias, filho de Eleazar, filho de Aarão, que se conservava junto dela.
28 — ausente —
28 Disseram, pois: Devo continuar ou devo cessar a guerra contra Benjamim, meu irmão? O Senhor respondeu: lde, porque amanhã eu os entregarei nas vossas mãos.
29 Bâ, mi tana migira na Israel ara mologira visana niqira mane vaumate kara totupopoi polia i Gibea.
29 Israel pôs emboscadas em volta de Gabaa e,
30 Mi tana tolunina dani ara ala baginigira tugua na mane vaumate ni Benjamin, mara mologira tugua niqira mane vaumate tana sasaqira babâ gana na vailabu mara tû aro bâ vania i Gibea, vaga ara naunogoa tana idana.
30 ao terceiro dia, recomeçou o combate contra os benjaminitas na mesma ordem de batalha que antes.
31 Migira na Benjamin ara tsunamaitugua na vailabu, migira na Israel ara pilo laka kara tsogo mara gini raqagira na Benjamin ao tania na veraqira. Vaga ara naunogoa tana idana, igira na Benjamin ara tuturiga na labuaqira visana na mane ni Israel tana nauna mangasâ tana sautu e liu bâ i Betel, mi tana sautu e vano i Gibea. Mara labugira ara gana ngongo tolu sangavulu na mane ni Israel.
31 Saindo contra eles, os benjaminitas deixaram-se atrair para longe da cidade, e puseram-se, como das outras vezes, a ferir e a matar alguns homens de Israel, uns trinta aproximadamente, nos caminhos que sobem para Betel e para Gabaa através do campo.
32 Migira na Benjamin ara tsaria, “Kalina ia igita a tuliusigira goto vaga igita a naunogoa vanigira tana idana.”
32 Os filhos de Benjamim disseram entre si: Ei-los batidos diante de nós como dantes. Os filhos de Israel, porém, diziam: Fujamos e atraiamo-los para longe da cidade por esses caminhos.
33 Vaga ia, mi kalina igira na alaala loki na mane vaumate ni Israel ara tsogo mara ba sai alaala tugua i Baaltamar, migira sui na mane ara taopoi polia i Gibea e kesa moa kalina ara tû mara viri ulo rutsumai tania na nauna i tana ara taopoi tana kao vatuvatuga polia i Gibea.
33 Então, saindo todos os israelitas dos seus postos, ordenaram-se em batalha em Baal-Tamar, enquanto os homens de emboscada deixavam os seus esconderijos na planície da Gabaa.
34 Mara sangavulu toga na mane malagai susuliga bâ ara vililigigira i laoqira sui na Israel igira nogo ara bokia na vera ni Gibea, ma na vailabugi ia e baribari sosongo ruka tabana. Migira na mane ni Benjamin ara tau saikesa reigadovia laka e varangi nogo kara seko sui nogo igira.
34 Surgiram assim diante de Gabaa dez mil homens de escol do exército de Israel. A batalha foi rude: mas os benjaminitas não supunham que a derrota ia atingi-los.
35 Mi tana dani ia, ma na Taovia e sauvanigira na Israel na susuliga agana kara tangomana na tuliusiaqira niqira mane vaumate na Benjamin. Migira na Israel ara labumatesigira ara 25,100 gaqira gala.
35 O Senhor destruiu Benjamim à vista dos filhos de Israel, os quais mataram naquele dia vinte e cinco mil e cem benjaminitas, todos homens de armas.
36 Mi tana moa ti igira na Benjamin ara reigadovia laka e tau nogo managaqira.
36 OS filhos de Benjamim foram derrotados. Os israelitas tinham-lhes cedido terreno para fugir, porque confiavam na emboscada que tinham posto junto de Gabaa.
37 Migira ara totu polia na Gibea ara tû mara ulo tsaku bâ i Gibea, mara sage tana verabau ia, mara viri tavota bamai i laona, mara labumatesigira igira sui ara totu tana.
37 Saindo, pois, os homens dessa emboscada, cercaram a cidade e passaram tudo ao fio da espada.
38 Migira na alaala loki na mane vaumate ni Israel kolugira na mane ara taopoi ara pedesaigokona idanogoa kesa na padapada, laka kalina ti kara reia na pungu bau ke vulosu dato tana verabau ia,
38 Ora, os homens de Israel tinham combinado com os da emboscada que fizessem subir da cidade como sinal uma nuvem de fumo.
39 migira na Israel ara totu tana sasana na vailabu niqira aqo kara pilovisu. Mi tana tagu nogo ia, migira na Benjamin ara labumatesigira sui nogo ara tolu sangavulu na mane ni Israel. Migira ara tsarisegeniqira, “Eo, igita a tuliusigira goto vaga igita a naunogoa tana idana.”
39 Os homens de Israel simularam a fuga no combate, e Benjamim pôs-se a ferir e a matar cerca de trinta homens, dizendo: Sem dúvida, estão derrotados diante de nós como no primeiro combate.
40 Mi muri ma na padapada na pungu bau e tuturiga na vulosu dato tana verabau ia. Igira na Benjamin ara morovisu mara gini beke sosongo na reiana na iruna na lake e lapilapi dato i laona na verabau popono.
40 Mas quando a nuvem de fumo começou a subir da cidade, os benjaminitas olharam para trás e viram o incêndio de Gabaa subir até o céu.
41 Mi tana, migira na Israel ara pilovisu ginigira na Benjamin. Migira na Benjamin ara gini matagu loki mara tsogo saranga bamai rongona ara reigadovia laka sauba kara matesigira sui.
41 Os homens de Israel deram volta e os benjaminitas ficaram pasmados ante o desastre que vinha sobre eles.
42 Migira ara tû mara tsogo tanigira na Israel mara ulokalea na kaomate, mara tau goto tangomana kara tsogopoi sa nauna. Rongona na alaala loki na mane vaumate ni Israel ara totu kesa tabana, migira ara tsuna tania na verabau ara baginigira kesa tabana, migira i levuga, mi tana ara labugira.
42 Voltaram as costas diante dos israelitas e tomaram o caminho do deserto; o exército, porém, os perseguiu de perto, e os das cidades foram massacrados cada um em seu próprio lugar.
43 Migira na Israel ara utusigira gaqira gala, mara tau goto mololea na takuviaqira poi ara batsau i Gibea tabana i longa, mara labumatesigira babâ moa i sautu.
43 Cercaram os benjaminitas, perseguiram-nos e esmagaram-nos em todas as suas paragens até defronte de Gabaa, para as bandas do levante.
44 Mara sangavulu alu toga niqira malagai susuliga bâ igira na Benjamin ara mate tana.
44 Dessa sorte, caíram dezoito mil valentes guerreiros benjaminitas,
45 Migira ara tau mate ara pilo mara ulo bâ tana kao mangasâ kalea na Vatu ni Rimon. Mara tsege na toga ara labumatesigira moa i sautu. Migira na Israel ara takuvigira babâ moa igira ara kauvisu tsau i Gidom, mi sautu ara labumatesigira ruka goto na toga.
45 enquanto o resto se pôs a fugir para o deserto até o rochedo de Remon. Nessa fuga foram ainda mortos cinco mil homens pelos caminhos; e perseguindo-os de perto até Gedeão, mataram ainda dois mil.
46 Migira sui kolu ara rukapatu tsege toga na mane ni Benjamin ara matesigira tana dani ia, migira sui na malagai susuliga sui moa.
46 Naquele dia foram mortos vinte e cinco mil homens de Benjamim, guerreiros valentes que manejavam a espada.
47 Mara ono lelê moa sangatu na mane ara tangomana kara tsogo tana kao mangasâ mara ba tsau tana Vatu ni Rimon, mi tana ara totu popoi i laona e vati na vula.
47 Seiscentos homens tinham chegado, em sua fuga para o deserto, ao rochedo de Remon, onde ficaram quatro meses.
48 Migira na Israel ara pilovisutugua mara baginigira igira na Benjamin ara kauvisu i vera, mara matesigira sui lakalaka na mane ma na daki ma na baka, kolugira goto pipi niqira omea tuavati. Mara tungigira sui lakalaka pipi na vera ara totu tana nauna ia.
48 {Entrementes}, os israelitas tinham-se voltado contra os filhos de Benjamim e passaram ao fio da espada tudo o que lhes caía nas mãos nas cidades, desde os homens até os animais. Incendiaram também todas as cidades que encontraram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.