Juízes 11

Ghari Bible (GRI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A Jepta aia e kesa na mane malagai susuliga ni Gilead, maia na dalena kesa na daki rebi. Ma Gilead goto na asana tamana,
1 Jefté, o galaadita, era. um valente guerreiro, filho de Galaad e duma meretriz.
2 maia e tamanigotoa visana na dalena mane konina na savana manana. Mi kalina ara tu loki nogo tugira, mara tu turuginia a Jepta ke vanoligi tania na valena tu tamaqira. Mara tu tsarivania, “Igoe e utu goto ko tangolidatoa sa omea i konina tu tamada, rongona igoe na dalena e kesa segeni na daki.”
2 A mulher de Galaad deu-lhe filhos, e estes, tendo crescido, expulsaram Jefté, dizendo: Tu não herdarás nada na casa de nosso pai, porque és um bastardo.
3 Mi tana, ma Jepta e tû me tsogo tanigira na kulana, me ba totu kesa tana vera ara soaginia i Tob. Mi tana, maia e raqâ kesa na alaala na mane vanga tangopeke, mara dulikolu bamaia.
3 Jefté afastou-se de seus irmãos e fixou-se na terra de Tob. Alguns homens miseráveis reuniram-se a ele e tomaram parte em suas incursões.
4 Mi kesa tana tagu i muri, migira na Amon ara vangaraua na vailabugi koluaqira na Israel.
4 Algum tempo depois, os amonitas entraram em luta contra Israel.
5 Mi kalina ara rongomia na omea vaga ia, migira na tinoni lokiloki tana Gilead ara tû mara vano kara soavisutugua a Jepta tania na vera ni Tob.
5 Os habitantes de Galaad, vendo-se assim atacados, foram em busca de Jefté na terra de Tob
6 Mara tsarivania, “Ko mai mo ko ida vanigami igoe, rongona ka gini tangomana na labuaqira na Amon.”
6 e disseram-lhe: Vem: serás o nosso chefe, e combateremos os amonitas.
7 Maia Jepta e tsarivanigira, “Igamu amu reisavi sosongoliau nogo inau, mamu turuginiau kau vanoligi tania na valena tamaqu. ?Megua kalina ia, ti amu mai i koniqu inau kalina amu totu tana rota?”
7 Jefté, porém, respondeu: Vós, que sois meus inimigos, tendo-me expulsado da casa de meu pai, por que vindes a mim agora que estais em aperto?
8 Migira ara tû mara tsarivania a Jepta, “Eo, mi kalina ia igami ami pilovisumaitugua i konimu igoe, rongona ami ngaoa ko vano kolugami ma ka vailabugi kolugira na Amon, migoe ko lia gamami ida igami sui na tinoni tana Gilead.”
8 Os anciãos de Galaad disseram-lhe: Foi {precisamente} por isso que viemos agora ter contigo, para que venhas conosco e combatas contra os filhos de Amon, e sejas o nosso chefe, o chefe de todo o povo de Galaad.
9 Ma Jepta e tsarivanigira, “Ti vaga igamu kamu adivisuau i vera, migita ka vaisangagi na vailabugi koluaqira na Amon, ma na Taovia ke sangagita ma ka tangomana na tuliusiaqira, eo, mi tana ti inau sauba kau lia nimui tagao.”
9 Jefté disse-lhes: Se vós me conduzirdes para lutar contra os amonitas, e o Senhor mos entregar nas mãos, serei o vosso chefe.
10 Migira ara gokovisu mara tsarivania, “Igami ami gini vatsa tana asana na Taovia laka sauba kami naua manana na omea vaga igoe o tsaria.”
10 Os anciãos responderam-lhe: O Senhor seja testemunha entre nós de que faremos tudo o que disseste!
11 Bâ, maia Jepta e tû me tsarimuriqira na mane lokiloki tana Gilead, migira sui na tinoni ara molokaea me lia gaqira tagaovera ma gaqira taovia tana vailabu. Mi Mispa i matana na Taovia, a Jepta e tû me tsaritugua vanigira na toga sui na omea aia e tsari idanogoa vanigira na tinoni lokiloki.
11 E Jefté partiu com os anciãos de Galaad. O povo proclamou-o seu chefe e general, e Jefté repetiu diante do Senhor, em Masfa, tudo o que acabara de dizer.
12 Mi muri ma Jepta e mologira bâ visana na mane adigoko vania na taovia tsapakae ni Amon kara veisuâ vaga iani, “?Na omea seko gua o reisavia i konimami igami ti o sagelinogoa na veramami?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas para lhe dizer: Que tens tu contra mim para que me venhas combater em minha terra?
13 Maia na taovia tsapakae ni Amon e gokovisu vanigira nina mane adigoko a Jepta me tsaria, “Kalina igira na tinoni ni Israel ara mololea i Ejipt, migira ara mai mara sugutia niqu kao inau e tû tana Kô Arnon me tsau tana Kô Jabok ma na Kô Jordan. Mi kalina ia, ma nimui aqo igamu kamu sauvisua moa niqu kao tana rago.”
13 O rei respondeu-lhes: Israel, vindo do Egito, tomou a minha terra desde o Arnon até Jaboc e até o Jordão. Devolve-mo agora, pois, pacificamente.
14 Ma Jepta e molovisugira bâ nina mane adigoko vania na taovia tsapakae ni Amon,
14 Jefté mandou nova embaixada ao rei dos amonitas,
15 ma kara tsarivania na goko vaga iani, “E tau saikesa mana laka igira na Israel ara sugutia na kao ni Moab se na kao ni Amon.
15 dizendo-lhe: Assim fala Jefté: Israel não se apoderou nem do território de Moab, nem da terra dos filhos de Amon.
16 Miani moa na omea e laba tana tagu ia: kalina igira na Israel ara mololea i Ejipt, mara liu bâ i laona na kaomate tsau bâ tana Mangalonga ni Aqaba, mara mai tsau i Kades.
16 Quando saiu do Egito, Israel marchou pelo deserto até o mar Vermelho, e chegou a Cades.
17 Mi tana mara molovanogira visana niqira mane adigoko vania na taovia tsapakae ni Edom ma kara nongia ti ke tamivanigira kara liu savu bâ i laona nina kao. Maia na taovia tsapakae ni Edom e tau tamivanigira. Te ara tû mara ngasugotoa na taovia tsapakae ni Moab, maia e tau goto tamivanigira kara liu savu bâ i laona nina kao. Me vaga ia, migira na Israel ara totuvisu moa i Kades.
17 Mandou então mensageiros ao rei de Edom, pedindo-lhe a permissão de passar pela sua terra; mas o rei de Edom não o consentiu. Fez o mesmo pedido ao rei de Moab, que tampouco lhe deu passagem. Israel deteve-se, pois, em Cades.
18 Mi muri, mara liu bâ tugua moa i laona na kaomate, mara liu i liligina na butona na kao ni Edom ma na butona na kao ni Moab, poi ara mai tsau i Moab tabana i longa, i tabana bâ na Kô Arnon. Mi tana ara totu, mara tau goto savu bâ tana Kô Arnon, rongona i tana nogo na vovotana na kao ni Moab.
18 Retomou em seguida sua marcha pelo deserto, e contornou as terras de Edom e de Moab; chegando à parte oriental da terra de Moab, acampou na outra banda do Arnon, sem contudo penetrar na terra de Moab, cuja fronteira é o Arnon.
19 Mi muri, migira na Israel ara molovanogira visana niqira mane adigoko i konina a Sihon, aia niqira taovia tsapakae na Amor i Hesbon, mara nongia ti ke tamivanigira kara liu savu bâ i verana ma kara bâ tana niqira kao segeni.
19 Dali, Israel mandou ainda mensageiros a Seon, rei dos amorreus, em Hesebon pedindo-lhe que os deixasse passar pela sua terra, para que chegassem à deles.
20 Maia Sihon e tau goto tamivanigira na Israel kara nauvaganana ia. E tû moa me adisaigira nina alaala na mane vaumate, mara ba totu i Jahas, mi tana ara baginigira na Israel.
20 Seon, porém, não teve bastante confiança em Israel para deixá-lo atravessar o seu território; antes, ajuntando todas as suas tropas, acampou em Jasa, e atacou Israel.
21 Maia na Taovia na God ni Israel e sangagira na Israel, mara gini tangomana na tuliusiana a Sihon migira nina mane vaumate. Me laba vaga nogoria ia te igira na Israel ara aditamaniqira na butona na kao popono ara totuvia igira na Amor.
21 O Senhor, Deus de Israel, entregou-o com todo o seu povo nas mãos de Israel, que o derrotou, e conquistou todas as terras dos amorreus que habitavam naquela região;
22 Mara totuvi poponoa niqira butona na kao na Amor, tû tana Kô Arnon tabana i ata me tsau i Jabok tabana i vava, me tû tana kaomate tabana i longa me tsau tana Kô Jordan tabana i tasi.
22 tomou toda a terra dos amorreus, desde o Arnon até Jaboc, e desde o deserto até o Jordão.
23 Me vaga ia, maia nogo na Taovia na God ni Israel, e tsialigigira na Amor tania niqira kao me gini manga vanigira nina tinoni segeni igira nogo na Israel. ?Megua laka igoe o ngaoa ko adivisutugua na kao ia tanigira?
23 Agora que o Senhor, Deus de Israel, expulsou os amorreus diante de seu povo de Israel, tu pretendes possuir a sua terra?
24 Igamu kamu tangolia moa na omea aia Kemos nimui god igamu e saunogoa vanigamu. Migami, nimami aqo kami tangoligira pipi na omea sui aia na Taovia nimami God e saunogoa vanigami.
24 Porventura não tens a posse do que te deu a conquistar o teu deus Camos? E nós, por que não possuiríamos tudo aquilo que o Senhor, nosso Deus, expulsou diante de nós?
25 ?O pada igoe laka o dou liusia bâ a Balak aia na dalena a Sipor na taovia tsapakae ni Moab? ?Me laka a Balak e tovonogoa ke vaitugurugi kolugira na Israel sa dani, se laka ke tovonogoa na vailabugi kolugami igami?
25 Serias tu melhor do que Balac, filho de Sefor, rei de Moab? Porventura disputou ele com os israelitas, ou combateu contra eles?
26 I laona e tolu sangatu na ngalitupa igira na Israel ara totuvia moa i Hesbon mi Aroer migira na vera ara totu poligira, migira goto na vera sui ruka tabana na Kô Arnon. ?Megua igamu ti amu tau vati adivisugira kalina e oka vaga nogo?
26 Eis já trezentos anos que Israel habita em Hesebon e em suas aldeias, em Aroer e em suas aldeias, e em todas as cidades banhadas pelo Arnon. Por que não lhe tiraste estas terras durante todo esse tempo?
27 Tagara, inau au tau saikesa nauvanigo sa omea seko. Igoe nogo o sasi rongona o ngaoa na vailabu koluaqu inau. Maia moa na Taovia ke pede. I dani eni nogo aia ke vota ka levugaqira na Israel ma na Amon.”
27 Não sou eu, pois, que te faço dano, mas és tu mesmo que te prejudicas, declarando-me guerra. Que o Senhor, o Juiz, se pronuncie hoje entre os israelitas e os amonitas!
28 Maia na taovia tsapakae ni Amon e tau goto gini boe na rongomiana na turupatu e talumai i konina a Jepta.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir nada do que Jefté lhe mandara dizer.
29 Mi muri ma nina Tarunga na Taovia e totuvia a Jepta. Maia e tû, me liu bâ tana butona kao ni Gilead mi Manase, me visutugua i Mispa tana Gilead, me vano saviliu tana Amon.
29 O Espírito do Senhor desceu sobre Jefté, e ele, atravessando Galaad e Manassés, passou dali até Masfa de Galaad, de onde marchou contra os amonitas.
30 Mi tana ma Jepta e vekevania na Taovia me tsaria: “Taovia, ti vaga igoe ko sauvaniau na susuliga ma kau tangomana na tuliusiaqira na Amon,
30 Jetfé fez ao Senhor este voto:
31 minau au vekevanigo laka na kesanina tinoni ke rutsumai tania na valequ, me ke mai valaleau kalina ke managaqu ma kau visumai tana vailabu, maia nogo na tinoni ia sauba ke lia nimu tamani segeni nogo igoe, minau sauba kau savoria vanigo ngiti kodoputsa.”
31 Se me entregardes nas mãos os amonitas, aquele que sair das portas de minha casa ao meu encontro, quando eu voltar vitorioso dos filhos de Amon, será consagrado ao Senhor, e eu o oferecerei em holocausto.
32 Bâ, ma Jepta e savu tabana na kô ia me ba na vailabugi koluaqira na Amon, ma na Taovia e sauvania na susuliga gana ke gini managana.
32 Jefté marchou contra os amonitas, e o Senhor lhos entregou.
33 Maia e labupukaligira sui lakalaka na vera tû i Aroer me tsau tana vera polipolia i Minit, migira sui ara rukapatu na verabau, me tsau bâ i Abel Keramim. Mi tana nogo ara mate danga sosongo na tinoni, migira na Israel ara tuliusigira na Amon.
33 Ele os derrotou desde Aroer até as proximidades de Menit, e até Abel-Queramim, tomando-lhes vinte aldeias. E os amonitas, com este terrível golpe, foram humilhados perante Israel.
34 Mi kalina a Jepta e visutugua i Mispa verana, maia na dalena daki e rutsumai talu i vale me mai na valaleana, me gavai me rekesia na tsetsê. Aia kesa lelê moa ngiti dalena.
34 Ora, voltando Jefté para a sua casa em Masfa, eis que sua filha saiu-lhe ao encontro com tamborins e danças. Era a sua única filha, porque, afora ela, não tinha filho nem filha.
35 Mi kalina a Jepta e morosia na dalena, maia e melu loki sosongo me ratsia na polona me tsaria, “!Lao kiki dalequ! !Igoe o sekoli sosongolia na tobaqu inau! ?Rongona gua ti igoe nomoa ke gado i konimu na omea kau gini vatsangisavi inau? !Inau au vatsa vaninogoa na Taovia, ma niqu aqo nomoa kau manalia niqu veke au nauvania!”
35 Quando a viu, rasgou as suas vestes: Ah, minha filha, exclamou ele, tu me acabrunhas de dor, e estás no número daqueles que causam a minha infelicidade! Fiz ao Senhor um voto que não posso revogar.
36 Ma na baka daki ia e tsarivania na tamana, “Tamaqu, me ti igoe o naunogoa nimu veke vania na Taovia, me dou igoe ko nauvaniau moa na omea vaga igoe o vekenogoa vania na Taovia ko naua, rongona aia nogo na Taovia e tangotugumu i koniqira na Amon.”
36 Meu pai, disse ela, se fizeste um voto ao Senhor, trata-me segundo o que prometeste, agora que o Senhor te vingou de teus inimigos, os amonitas.
37 Maia e ngasua na tamana me tsaria, “E kesa lelê moa na omea inau au nongia i konimu. Ko mololeau talu moa i laona ke ruka na vula, rongona kau vano kolugira na kulaqu ma kau lela bamai kolugira tana vungavunga, ma kau melu matena sauba kau mate siama.”
37 E ajuntou: Concede-me somente isto: Deixa-me que vá sobre as colinas durante dois meses, para chorar a minha virgindade com as minhas amigas.
38 Ma na tamana e tsarivania, “E dou ko vano.” Maia e molovania ke vano i laona e ruka na vula popono. Maia na baka daki ia kolugira na kulana ara tu dato i kelana na vungavunga, mara melu loki mara ngangaisia rongona aia sauba ke mate boruboru, me ke tau vati tauga, me tau goto tamani dalena.
38 Vai, disse-lhe ele. E deu-lhe dois meses de liberdade. Ela foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade sobre as colinas.
39 Me putsi ruka na vula, maia e visumaitugua i konina na tamana. Ma na tamana e nauvania na omea vaga e vekenogoa vania na Taovia, ma na baka daki ia e mate boruboru lê kalina e tau vati donaginia moa sa mane.
39 Passado o prazo, voltou para seu pai, e ele cumpriu o voto que tinha feito. Ela não tinha conhecido varão.
40 laka igira na daki vaolu, niqira aqo kara vanoligi ke vati na dani i laona pipi ngalitupa, na tangisiana na dalena a Jepta ni Gilead.
40 Daqui veio este costume, em Israel, que todos os anos as jovens israelitas reúnem-se para chorar durante quatro dias a filha de Jefté, o galaadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.