Josué 9
Ghari Bible (GRI) vs ARIB
1 E tangi loki sosongo na rongona niqira tangomana igira na tinoni ni Israel, ma na turupatuna e ba laba i koniqira na taovia tsapakae sui ara totu tabana i tasi na Kô Jordan: igira ara totu i kelana na vungavunga, migira ara totu i tuana na vungavunga, migira sui goto ara totu taonia na poina popono i liligina na Tasi Mediteranean, me vosa bâ i vava i Lebanon; igira nogo niqira taovia tsapakae na Het, ma na Amor, ma na Kanaan, ma na Peres, ma na Hivi, ma na Jebus.
1 Depois sucedeu que, ouvindo isto todos os reis que estavam além do Jordão, na região montanhosa, na baixada e em toda a costa do grande mar, defronte do Líbano, os heteus, os amorreus, os cananeus, os perizeus, os heveus, e os jebuseus
2 Igira nogo ara saia niqira alaala na mane vaumate, gana kara vailabugi kolua a Josua migira na tinoni ni Israel.
2 se ajuntaram de comum acordo para pelejar contra Josué e contra Israel.
3 Migira moa na tinoni ni Gibeon, igira na turina na Hivi, ara rongomia na omea e naunogoa a Josua vanikaira na vera ni Jeriko mi Ai,
3 Ora, os moradores de Gibeão, ouvindo o que Josué fizera a Jericó e a Ai.
4 mara vorogokona sai laka kara peroa a Josua. Mara bâ mara adigira visana na mutsa mara mologira i laona na kopeta ngutanguta, mara adia na uaeni mara qetutsavua i laona na todo ara tsiparâ, mara molokaegira i kelana niqira asi.
4 usaram de astúcia: foram e se fingiram embaixadores, tomando sacos velhos sobre os seus jumentos, e odres de vinho velhos, rotos e recosidos,
5 Mara sagelia na polo tataratsi, ma gaqira porotua ngutanguta. Ma na bredi ara adia ara mamatsa mara viri voko sui.
5 tendo nos seus pés sapatos velhos e remendados, e trajando roupas velhas; e todo o pão que traziam para o caminho era seco e bolorento.
6 Mi muri, mara vano i Gilgal i tana ara tototu igira na Israel, mara tsarivania a Josua migira na mane ni Israel, “Igami ami talumai tana vera ao sosongo. Mami ngaoa igamu kamu naua kesa na vekesai gana na rago kolugami.”
6 E vieram a Josué, ao arraial em Gilgal, e disseram a ele e aos homens de Israel: Somos vindos duma terra longínqua; fazei, pois, agora pacto conosco.
7 Migira na mane ni Israel ara tsarivanigira, “?Na rongona gua ti igami kami aqosia kesa na vekesai gana na rago kolugamu igamu? E tau utu ti igamu amu talu kesa tana vera varangisigami moa igami.”
7 Responderam os homens de Israel a estes heveus: Bem pode ser que habiteis no meio de nós; como pois faremos pacto convosco?
8 Migira ara tsarivania a Josua, “Igami nimu maneaqo nogo igoe.”
8 Então eles disseram a Josué: Nós somos teus servos. Ao que lhes perguntou Josué: Quem sois vós? e donde vindes?
9 Mi tana migira ara tavongani botsangia na turupatu vaga iani, “Taovia, igami ami talumai tana vera ao sosongo, rongona ami rongomia ganarongo na Taovia nimu God. Igami ami rongominogoa pipi na omea sui aia e naua i Ejipt,
9 Responderam-lhe: Teus servos vieram duma terra mui distante, por causa do nome do Senhor teu Deus, porquanto ouvimos a sua fama, e tudo o que fez no Egito,
10 ma na omea sui aia e naugotoa vanikaira e ruka niqira taovia tsapakae na Amor, ara ka totu tabana i longa na Kô Jordan: aia Sihon na taovia tsapakae ni Hesbon, maia Og na taovia tsapakae ni Basan, kaira ara ka totu i Astarot.
10 e tudo o que fez aos dois reis dos amorreus, que estavam além do Jordão, a Siom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que estava em Astarote.
11 Igira gamami tinoni loki me pipi sui na tinoni ara totu tana veramami ara tsarivanigami kami vangaraua visana na mutsa gana na mani mutsa i sautu, ma kami vano ma kami vaitsodogi kolugo igoe. Mara ketsaligami kami tsarivanigo vaga iani, ‘Igami nimu maneaqo nogo igoe. Mami nongigo ko aqosia kesa na vekesai na rago kolugami.’
11 Pelo que nossos anciãos e todos os moradores da nossa terra nos falaram, dizendo: Tomai nas mãos provisão para o caminho, e ide-lhes ao encontro, e dizei-lhes: Nós somos vossos servos; fazei, pois, agora pacto conosco.
12 !Ko morosia bâ gamami bredi! Kalina igami ami mololea i veramami na vaitsodogi kolugo igoe mara papara dou moa. !Mo ko reia kalina ia! Ara mamatsa mara viri voko sui.
12 Este nosso pão tomamo-lo quente das nossas casas para nossa provisão, no dia em que saímos para vir ter convosco, e ei-lo aqui agora seco e bolorento;
13 Mi kalina igami ami dangaligira na todo na uaeni girani ara vavaolu moa. !Mo ko morosigira bâ kalina ia! Ara viri tapa sui nogo. Ma na polomami ara viri taratsi sui ma gamami porotua ara viri takuti sui rongona ami talu ao sosongo.”
13 estes odres, que enchemos de vinho, eram novos, e ei-los aqui já rotos; e esta nossa roupa e nossos sapatos já envelheceram em razão do mui longo caminho.
14 — ausente —
14 Então os homens de Israel tomaram da provisão deles, e não pediram conselho ao Senhor.
15 — ausente —
15 Assim Josué fez paz com eles; também fez um pacto com eles, prometendo poupar-lhes a vida; e os príncipes da congregação lhes prestaram juramento.
16 E putsi tolu moa na dani i murina ara aqosia niqira vekesai kolugira na Gibeon, migira na Israel ara vasini ara rongomia laka e manana nomoa igira ara talu kesa tana vera varangi moa, mara tau talu kesa tana vera ao vaga ara tsaria igira.
16 Três dias depois de terem feito pacto com eles, ouviram que eram vizinhos e que moravam no meio deles.
17 Me vaga ia, migira na Israel ara aligiri na vano na laveana iava i tana ara totu, me tolu na dani i muri te ara ba tsau tana verabau tana ara totu na tinoni girani: i Gibeon, mi Kepira, mi Beerot, mi Kiriat Jearim.
17 Tendo partido os filhos de Israel, chegaram ao terceiro dia às cidades deles, que eram Gibeom, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearir.
18 Me gini utu nogo vanigira na Israel kara labumatesigira rongona gaqira ida ara aqosinogoa na vekesai gana na rago koluaqira na Gibeon mara gini vatsa tana asana na Taovia na God ni Israel. Mi tana migira na toga sui ni Israel ara gini kore vanigira gaqira ida rongona na omea ara aqosia igira.
18 Mas os filhos de Israel não os mataram, porquanto os príncipes da congregação lhes haviam prestado juramento pelo Senhor, o Deus de Israel; pelo que toda a congregação murmurava contra os príncipes.
19 Migira na ida ara gokovisu mara tsarivanigira, “Igami ami aqosinogoa kesa na vekesai gana na rago kolugira, mami vatsa tana asana na Taovia na God ni Israel. Mi kalina ia e utugana vanigita nogo ka naua kesa na omea ke sekoligira.
19 Mas os príncipes disseram a toda a congregação: Nós lhes prestamos juramento pelo Senhor, o Deus de Israel, e agora não lhes podemos tocar.
20 Nida aqo nomoa ka mologira kara mauri moa rongona na veke igita a naunogoa; me ti vaga ka tau nauvaganana ia, maia God sauba ke kedegita.
20 Isso cumpriremos para com eles, poupando-lhes a vida, para que não haja ira sobre nós, por causa do juramento que lhes fizemos.
21 Mologira moa ma kara mauri, ma kara lia gana na mani kavi lake ma na tore kô vanigita.” Iani nogo na omea vaga ara pedea igira gaqira ida.
21 Disseram, pois, os príncipes: Vivam. Assim se tornaram rachadores de lenha e tiradores de água para toda a congregação, como os príncipes lhes disseram.
22 Ma Josua e ketsaligira na tinoni ni Gibeon kara mailaba i matana, me veisuagira, “?Rongona gua ti amu perobulesigami igami, mamu tsarivanigami laka igamu amu talu kesa tana vera ao, miava, migamu amu totu varangi lê moa?”
22 Então Josué os chamou, e lhes disse: Por que nos enganastes, dizendo: Mui longe de vós habitamos, morando vós no meio de nós?
23 Rongona nogo igamu amu nauvaganana ia ti aia God e kedeginigamu. Nimui tinoni sauba kara tseka sailagi, ma kara lia gana na mani kavi lake ma na tore kô ma na adivanoana tana nina belatabu niqu God.”
23 Agora, pois, sois malditos, e dentre vós nunca deixará de haver servos, rachadores de lenha e tiradores de água para a casa do meu Deus.
24 Migira ara tuguvisua mara tsarivania, “Taovia, igami ami nauvaganana ia, rongona ami rongominogoa laka e mana nomoa laka na Taovia nimu God e ketsalia a Moses nina maneaqo ke sauvanigamu na kao popono girani, ma kamu labumatesigira sui igira ara mauri i laona. Eo, ami nauvaganana ia, rongona ami matagunigamu sosongo igamu kamu tau labumatesigami sui.
24 Respondendo a Josué, disseram: Porquanto foi anunciado aos teus servos que o Senhor teu Deus ordenou a Moisés, seu servo, que vos desse toda esta terra, e destruísse todos os seus moradores diante de vós, temíamos muito pelas nossas vidas por causa de vós, e fizemos isso.
25 Mi kalina ia, igami ami totu nogo i limamu igoe; mo ko nauvanigami moa na omea igoe o pada e goto.”
25 E eis que agora estamos na tua mão; faze aquilo que te pareça bom e reto que se nos faça.
26 Miani nogo na omea a Josua e naua: e reitutugudougira moa me tau tamivanigira na tinoni ni Israel kara labumatesigira.
26 Assim pois ele lhes fez, e livrou-os das mãos dos filhos de Israel, de sorte que estes não os mataram.
27 Me atsa moa ti a Josua e reitutugudougira sosongo, maia e mologira moa kara tseka gana na kavi lake ma na kalagai kô vanigira na toga ni Israel me vania nina belatabu na Taovia. Me tsau mai i dani eni migira na Gibeon ara nau babâ na aqo vaga ia tana nauna i tana na Taovia e vilia gana na samasama vaniana.
27 Mas, naquele dia, Josué os fez rachadores de lenha e tiradores de água para a congregação e para o altar do Senhor, no lugar que ele escolhesse, como ainda o são.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.