Gênesis 47
Ghari Bible (GRI) vs BKJ
1 Vaga ia, ma Josep e aditugira tsege na kulana, mara tu vano kolua i konina na taovia tsapakae. Ma Josep e tsarivania, “Na tamaqu migira na kulaqu ara labamai nogo talu i Kanaan kolugira niqira sipi ma niqira buluka, me pipi sui goto na omea ara tamanina. Mi kalina ia, migira ara tototu moa tana butona kao ni Gosen.”
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Mi muri maia e sauvulagitugira na kulana vania na taovia tsapakae.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Ma na taovia tsapakae e veisuatugira, “?Laka nagua tu nimui aqo tugamu?”
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Igami ami mai na totu tana butona momoru ieni, rongona na uvirau e seko sosongo bâ tana kao ni Kanaan me tagara goto sa buruburu dou vanigira nimami sipi. Ami nongigo kiki, ko tamivanigami kami totu tana butona kao ni Gosen.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Ma na taovia tsapakae e tsarivania a Josep, “Ara mailaba nogo na tamamu migira goto na kulamu,
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 me vaga ia ma na kao popono tana Ejipt niqira nogo igira. Ko mologira kara totu tana butona kao ni Gosen, aia na turina dou bâ tana kao popono. Me ti vaga kara visana i laoqira kara dona dou na reitutugu buluka, mo ko mologira kara reitutugugira goto niqu buluka segeni inau.”
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Mi muri ma Josep e adimaigotoa a Jakob na tamana me sauvulagi vania na taovia tsapakae. Ma Jakob e tabua na taovia tsapakae,
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 ma na taovia tsapakae e veisuâ, “?E visa vaga na ngalitupamu igoe?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Ma Jakob e tsarivania, “Na mauriqu inau tana tavetada e tsaulinogoa kesa sangatu tolu sangavulu na ngalitupa. Migira na ngalitupaqu inau ara kurikuri lê mara kakai, mara tau moa katsi vaga na ngalitupaqira igira na mumuaqu tana niqira tavetada igira.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Ma Jakob e tabutugua na taovia tsapakae, me vailivua me vano.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Mi muri, ma Josep e mololaka dougira na tamana migira na kulana, me sauvanigira kara tamanina na kao dou bâ i ligisana na verabau ni Rameses, vaga nogo e ketsalia na taovia tsapakae.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Ma Josep e saumutsa vania na tamana migira na kulana, migira sui tavosi goto tana valena tamana, kolugira goto na baka tetelo bâ.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Ma na uvirau e seko sosongo bâ me tagara goto sa mutsa ke totu sa nauna, migira na tinoni sui tana Ejipt ma na Kanaan ara gini maluku na vitoa.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Mi kalina igira ara mai na voli sila, ma Josep e adisaigira na qolo me adivanogira sui tana valena na taovia tsapakae.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Mi kalina ara gini vovoli sui nogo na qolo ni Ejipt mi Kanaan, migira na tinoni ni Ejipt ara mai i konina a Josep mara tsarivania, “!Ko vanigami na mutsa! Ko laka kiki tamivanigami kami mate. !Ko naua sa omea! Nimami qolo igami ara vano sui nogo.”
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Ma Josep e tsarivanigira, “Ti vaga ke sui nogo nimui qolo ma kamu adimaigira nimui omea tuavati, minau sauba kau sauvanigamu na mutsa na oliolina.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Me vaga ia, migira ara adimai vania a Josep niqira omea tuavati, maia e sauvanigira na mutsa e oliginia niqira ose, ma niqira sipi, ma niqira naniqoti, ma niqira buluka ma niqira asi. Mi tana ngalitupa popono ia, ma Josep e sauvanigira na mutsa na oliolina niqira omea tuavati.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Mi tana ngalitupa i muri, migira ara mai tugua i konina a Josep mara tsarivania, “Taovia, igami e utu goto kami tiapoia vanigo laka e sui saikesa nogo nimami qolo, mo tamanigira sui nogo igoe nimami omea tuavati. Me tagara goto sa omea ke totuvisu tangomana kami sauvanigo igoe, na konimami moa ma nimami kao.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Ko laka na moloana kami gini mate na vitoa. !Ko naukikia sa omea! Ko laka goto na tamivaniana nimami uta kara totu mangu lê. Ko voligami igami ma nimami kao mo ko oliginia na mutsa. Migami sauba kami lia nina tseka na taovia tsapakae, maia sauba ke tamanina nimami kao. Ko vanigami na sila gana kami gini mauri ma na piuna gana na tsukaana tana nimami uta.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Ma Josep e volia pipi na butona kao sui tana Ejipt vania na taovia tsapakae. Me pipi sui na tinoni ni Ejipt ara tsabiria niqira kao, rongona na uvirau e sekoligira sosongo; me vaga ia, me pipi sui na butona kao ara lia nogo nina tamani na taovia tsapakae.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Ma Josep e naua mara lia sui na tseka igira na tinoni ni Ejipt tu kesa tabana me tsau bâ kesa tabana.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Migira lelê moa na butona kao ara tamanina igira na manetabu aia e tau voligira. Mara tau goto kilia kara tsabiria niqira kao rongona na taovia tsapakae e tusuqolo vanigira nogo gana na mauri.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Ma Josep e tsarivanigira na tinoni, “I kalina ia, inau au voligamu sui nogo ma nimui kao vania na taovia tsapakae. Migirani nogo na piuna sila vanigamu gana kamu tsukagira tana nimui uta.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Mi kalina ke laba na tagu na pipitsu, me sauba nimui aqo kamu sauvania na taovia tsapakae na tsegenina turina pipi na omea amu tsurivia. Migamu kamu adia na turina gana na tsutsuka ma gana na mutsa vanigamu ma nimui tamadale.”
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Migira ara tsaria, “Taovia, igoe o maurisigami mo dou sosongo vanigami, migami sauba kami lia moa nina tseka na taovia tsapakae.”
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Ma Josep e moloa ke lia na ketsa tana kao popono ni Ejipt laka pipi tsegenina turina na omea ara tsurivia kara sauvania na taovia tsapakae ke tamanina. Ma na ketsa ia e tototu moa tsau mai i dani eni. Ma niqira butona kao lelê moa igira na manetabu ara tau lia nina tamani na taovia tsapakae.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Igira na tinoni ni Israel ara totu i Ejipt tana butona kao ni Gosen, mi tana igira ara tamani omea levo danga mara danga bâ goto na daleqira.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 A Jakob e mauri i Ejipt e sangavulu vitu na ngalitupa, poi e tsaulina kesa sangatu vati sangavulu vitu na ngalitupana.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Mi kalina e varangi nogo na mateana, maia e soâ a Josep me tsarivania, “Ko moloa na limamu i levugana na kakabaqu mo ko vekevaniau laka sauba ko tau qiluau inau ieni tana Ejipt.
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Au ngaoa ko qiluau inau tana ara qilugira na tamaqu; ko kalagailigiau tania i Ejipt mo ko ba qiluau i tana ara qilugira igira.”
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Ma Jakob e tsaria, “Ko vekevaniau laka sauba ko nau mananâ.” Ma Josep e vekevania, me tû i nigena ma Jakob e soadoua na Taovia.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.