Êxodo 16
Ghari Bible (GRI) vs VC
1 Igira na toga popono ni Israel ara mololea i Elim tana sangavulu tsegenina dani i laona na rukanina vula murina kalina ara mololea i Ejipt, mara mai tsau tana kaomate ni Sin, aia ka gaqira levuga na Elim ma na Sinai.
1 Toda a assembléia dos israelitas partiu de Elim e foi para o deserto de Sin, situado entre Elim e o Sinai. Era o décimo quinto dia do segundo mês após sua saída do Egito.
2 Mi laona na kaomate ia, igira ara goko korekore vanikaira tugua a Moses ma Aaron
2 Toda a assembléia dos israelitas pôs-se a murmurar contra Moisés e Aarão no deserto.
3 mara tsarivanikaira, “Ke dou bâ ti vaga na Taovia ke matesigami nogo tana kao ni Ejipt, rongona i tana igami ami tamanina gamami velesina sabo ma gamami mutsa dangadanga vaga e tugugami na ganiana. Mi kagamu amu ka adimaigami ieni i laona na kaomate gana igami sui kami gini mate moa na vitoa.”
3 Disseram-lhes: "Oxalá tivéssemos sido mortos pela mão do Senhor no Egito, quando nos assentávamos diante das panelas de carne e tínhamos pão em abundância! Vós nos conduzistes a este deserto, para matardes de fome toda esta multidão."
4 Ma na Taovia e tsarivania a Moses, “Kalina ia inau sauba kau moloa na bredi ke tumutsuna mai vanigamu sui talu i gotu. Ma niqira aqo na tinoni kara ba tsakoa pipi dani na dangana vaga e tugugira na ganiana tana dani ia. Sauba kau nauvaganana ia rongona kau gini tovolegira ma kau tsodovulagia laka ti igira kara dona na muriana niqu goko se tagara.
4 O Senhor disse a Moisés: "Vou fazer chover pão do alto do céu. Sairá o povo e colherá diariamente a porção de cada dia. Pô-lo-ei desse modo à prova, para ver se andará ou não segundo minhas ordens.
5 Mi tana ononina dani niqira aqo kara tsakoa ke ruka kalina na dangana vaga ara tsakoa pipi dani ma kara molomanogatia.”
5 No sexto dia, quando prepararem o que tiverem ajuntado haverá o dobro do que recolhem cada dia."
6 Mi kaira a Moses ma Aaron ara ka tû mara ka tsarivanigira na toga popono ni Israel, “Tana ngulavi ieni nogo sauba igamu kamu donaginia laka aia nogo na Taovia e adirutsumigamu tania na Ejipt.
6 Moisés e Aarão disseram a todos os israelitas: "Esta tarde, sabereis que foi o Senhor quem vos tirou do Egito,
7 Me ke matsaraka sauba kamu morosia na mararana angaanga na Taovia. Aia e rongominogoa nimui goko korekore amu nauvania. Eo, aia nogo amu goko korekore vania me tau i kagami, rongona i kagami ami ka naua moa na omea aia e ketsaliginikagami.”
7 e amanhã pela manhã vereis a sua glória, porque ele ouviu as vossas murmurações contra ele. Nós, porém, quem somos nós para que murmureis contra nós?"
8 Mi muri ma Moses e tsaria, “Aia nogo na Taovia sauba ke sauvanigamu na velesina sabo gana na mutsa tana ngulavi, mi tana matsaraka sauba ke sauvanigamu goto na dangana na bredi vaga amu kilia, rongona aia e rongominogoa nimui goko korekore amu nauvania. Eo, kalina igamu amu goko korekore vanikagami, migamu amu goko korekore vanimananâ na Taovia.”
8 Moisés disse: "Isso acontecerá quando o Senhor vos der, esta tarde, carne para comerdes e, amanhã pela manhã, pão em abundância, porque ele ouviu as murmurações que proferistes contra ele. Nós, porém, quem somos? Não é contra nós que murmurastes, mas contra o Senhor."
9 Mi muri, ma Moses e tsarivania a Aaron, “Ko tsarivanigira na toga popono kara labamai ieni ma kara tû i matana na Taovia, rongona aia e rongominogoa niqira goko korekore.”
9 Moisés disse a Aarão: "Dize a toda a assembléia dos israelitas: apresentai-vos diante do Senhor, porque ele ouviu vossas murmurações".
10 Mi kalina a Aaron e gogoko vanigira moa na toga popono, migira ara pilo bâ tana kaomate, mara reia bâ na mararana angaanga na Taovia e tavongani laba tana parako i gotu.
10 Enquanto Aarão falava a toda a assembléia dos israelitas, olharam para o deserto e eis que apareceu na nuvem a glória do Senhor!
11 Ma na Taovia e tsarivania a Moses,
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 “Inau au rongominogoa niqira goko korekore ara naua igira na toga ni Israel. Migoe ko bâ mo ko tsarivanigira laka tana ngulavi rovo sauba kara gania gaqira velesina sabo, mi tana matsaraka sauba kara tamanina gaqira bredi, ke danga vaga e tugugira na ganiana. Mi tana nogo ti igira sauba kara donaginiau laka inau nogo na Taovia niqira God.” Na manubau ngiti gaqira sabo.|src="HK-5F" size="col" ref="16:13"
12 "Ouvi as murmurações dos israelitas. Dize-lhes: esta tarde, antes que escureça, comereis carne e, amanhã de manhã, vos fartareis de pão; e sabereis que sou o Senhor, vosso Deus".
13 Mi tana ngulavi nogo ia, mara danga na manubau ara viri lovo mai, mara lovo tsuna tana nauna popono tana ara tototu, mi tana matsaraka dani ngana ma na kolobu e tsavu poponoa na kao polia na nauna tana ara tototu.
13 À tarde, com efeito, subiram codornizes {do horizonte} e cobriram o acampamento; e, no dia seguinte pela manhã, havia uma camada de orvalho em torno de todo o acampamento.
14 Mi kalina e nanga lê na kolobu me totu moa na omea madeve tatape me sere ara dangali poponoa na kao.
14 E, tendo evaporado esse orvalho, eis que sobre a superfície do deserto estava uma coisa miúda, granulosa, miúda como a geada sobre a terra!
15 Mi kalina igira na tinoni ni Israel ara reivaganana ia, mara vaiveisuagi mara tsaria, “?Nagua vaga ia?”
15 Vendo isso, disseram os filhos de Israel uns aos outros: "Que é isso?", pois não sabiam o que era. Moisés disse-lhes: "Este é o pão que o Senhor vos manda para comer.
16 Ma na Taovia e ketsaligamu laka pipi vidamui ke tsakoa ke danga vaga e tugua ke gania. Ke tsakoa ke ruka lita vania pipi tinoni i laona na valena.”
16 Eis o que vos ordena o Senhor: ajunte cada um o quanto lhe for necessário para comer; para aqueles que estão em sua tenda, um gomor por cabeça, segundo o número das pessoas."
17 Migira na tinoni ni Israel ara nauvaganana ia, mara visana vidaqira ara tsakoa danga bâ, mara visana ara tsakoa e tsaurae lê moa.
17 Assim fizeram os israelitas: ajuntaram uns mais, outros menos.
18 Mi kalina ara tovoa na dangaqira migira ara ba reia laka igira ara tsakogira danga, ara tau tamanina ke danga bâ, migira ara tsakoa e tsaurae lê moa ara tau goto noga sa omea. Pipi tinoni e tsakoa moa na dangana vaga e tugua ke gania.
18 Mas, quando se media com o gomor, aconteceu que o que tinha ajuntado muito não tinha demais e, ao que tinha ajuntado pouco, não lhe faltava: cada um havia recolhido segundo a sua necessidade.
19 Ma Moses e tsarivanigira, “Ke laka goto ke kesa na mololakaana sa turina gana ke matsaraka.”
19 Moisés disse-lhes: "Ninguém reserve dele para o dia seguinte."
20 Mara visana vidaqira ara petsakoe mangana a Moses, mara mololakâ na turina. Mi tana matsaraka dani ngana, me danga dato moa na meri i laona mara sigini mabulu, ma Moses e gini kore vanigira.
20 Alguns não o ouviram e guardaram dele até pela manhã; mas criou vermes e cheirou mal. Moisés irritou-se contra eles.
21 Me pipi tana matsaraka pipi vidaqira e tsakoa na dangana vaga e tugua ke gania; mi kalina e tuturiga na papara na aso, migira ara tsidavisu tana kao ara viri rono sui.
21 Todas as manhãs fizeram a sua provisão, cada um segundo suas necessidades. E, quando vinha o calor do sol, derretia-se.
22 Mi tana ononina dani migira ara tsakogira ruka kalina na dangana vaga ara tsakoa pipi dani, e vati lita vania pipi tinoni. Mi kalina igira sui na ida tana saikolu ara mai mara gini goko vania a Moses tana rongona ia,
22 No sexto dia, recolheram uma dupla quantidade de alimento, dois gomores para cada um. Vieram todos os chefes da assembléia e contaram-no a Moisés.
23 maia Moses e tsarivanigira, “Na Taovia e moloketsana laka ke dani na dani na mango, me ngaoa igita ka balovania. Kamu bitinogoa i dani eni na omea amu ngaoa na bitiana, ma kamu kukia na omea amu ngaoa na kukiana. Ma na tsarana kamu mololakâ gana ke dani.”
23 Este lhes disse: "É isso o que o Senhor ordenou. Amanhã é um dia de repouso, o sábado consagrado ao Senhor. Por isso, o que tendes a cozer no forno, cozei-o, e o que tendes a cozer em água, cozei-o; e o que sobrar, ponde-o de lado até pela manhã."
24 Mara nauvaganana e ketsaligira a Moses, mara mololakâ na tsarana gana na dani vaolu; me tau goto mabulu se ke meriga.
24 Guardaram-no até o dia seguinte, segundo a ordem de Moisés; e não cheirou mal, nem se acharam vermes nele.
25 Ma Moses e tsaria, “Kamu ganinogoa girani i dani eni, rongona i dani eni na dani na Sabat, na dani na mango igita a balovania na Taovia, me utu goto kamu ba tsodoa sa mutsa i tano i dani eni.
25 "Comei-o hoje, disse Moisés, porque é o dia do sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.
26 Nimui aqo kamu tsakoa gamui mutsa i laona e ono na dani, mi tana vitunina dani, aia na dani na mango, sauba kamu tau goto tsodoa sa mutsa.”
26 Durante seis dias o ajuntareis; mas o sétimo é o sábado: nele não haverá.
27 Mi tana vitunina dani mara visana vidaqira ara vano laka kara tsako mutsa, mara tau reia sa mutsa.
27 {No sétimo dia alguns saíram para fazer sua provisão, mas nada encontraram.
28 Mi tana ma na Taovia e tsarivania a Moses, “?Ke oka koegua sagata igamu kamu sove na muriaqira niqu ketsa ma niqu vali?
28 Então o Senhor disse a Moisés: 'Até quando vos recusareis a observar meus mandamentos e minhas leis?'}
29 Kamu padatugua laka inau nogo na Taovia au molovanigamu na dani na mango, maia nogoria na rongona ti pipi tana ononina dani, sauba inau kau tusuvanigamu na mutsa ke tugugamu gana ke ruka dani. Me pipi tinoni nina aqo ke totu moa i valena tana vitunina dani, me ke tau goto rutsuligi tania na valena.”
29 Considerai que, se o Senhor vos deu o sábado, vos dá ele no sexto dia alimento para dois dias. Fique cada um onde está, e ninguém saia de sua habitação no sétimo dia".
30 Me vaga ia, migira na tinoni ara tau goto pelea sa aqo tana vitunina dani.
30 Assim o povo repousou no sétimo dia.
31 Igira na tinoni ni Israel ara soaginia na mutsa ia na mana. Aia e vaga na vatuna gai sere tetelo, me gani vaga na biskete ara aqosikoluginia na bulumitsua.
31 Os israelitas deram a esse alimento o nome de maná. Assemelhava-se à semente de coentro: era branco e tinha o sabor de uma torta de mel.
32 Ma Moses e tsaria, “Na Taovia e ketsaligita ka mololakagira kara visana na mana kara totu vanigira na kukuada, rongona igira kara morosiginia na mutsa aia e sauvanigita ka gania i laona na kaomate kalina aia e adirutsumigita tania na Ejipt.”
32 Moisés disse: "Eis o que ordena o Senhor: que se encha dele um gomor para ser conservado para vossas gerações futuras, a fim de que vejam o pão com que vos sustentei no deserto, depois de vos ter tirado do Egito".
33 Ma Moses e tsarivania a Aaron, “Ko adia kesa na popovatu, mo ko molosagea i laona ke ruka na lita na mana, mo ko ba mololakâ i matana na Taovia ke totu vanigira na kukuada.”
33 E Moisés disse a Aarão: "Toma uma vasilha e põe nela a quantia de um gomor de maná, e deposita-o diante do Senhor, a fim de conservá-lo para vossos descendentes".
34 Me vaga nogo na omea na Taovia e ketsaliginia a Moses, aia a Aaron e ba moloa na popovatu ia i matana na Bokisi na Taso rongona ke gini totu dou.
34 Aarão, segundo a ordem do Senhor a Moisés, depositou-o diante do Testemunho para ser conservado.
35 Migira na tinoni ni Israel ara gania na mana ia i laona e vati sangavulu na ngalitupa, poi ara ba tsau tana kao ni Kanaan i tana ara ba totu kalavata.
35 Os israelitas comeram o maná durante quarenta anos, até a sua chegada a uma terra habitada. Comeram o maná até que chegaram aos confins da terra de Canaã.
36 Ma na popovatu ara gini totovo tana tagu ia, e tugua ke rukapatu na lita ke sage i laona.
36 {O gomor é a décima parte do efá.}
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.