Daniel 4
Ghari Bible (GRI) vs NVT
1 A Nebukadnesar na taovia tsapakae e mologoko bâ vanigira na tinoni sui pipi tana puku, ma na mamatana tinoni, ma na vatana na goko, i laona na barangengo popono me tsaria: “!Na rago ke totu i konimui!
1 O rei Nabucodonosor enviou esta mensagem a povos de todas as raças, nações e línguas em todo o mundo: “Paz e prosperidade!
2 Kamu rongomi vatavidoua na turupatuna na omea ganataga ma na valatsatsa aia na God Loki Tsapakae e sauvulaginogoa vaniau inau.
2 Quero que todos saibam dos sinais e das maravilhas que o Deus Altíssimo realizou em meu favor.
3 “!Ara loki sosongo bâ na omea ganataga God e saunogoa vanigita!
3 Como são grandes seus sinais, como são poderosas suas maravilhas! Seu reino durará para sempre, e seu domínio, por todas as gerações.
4 “Inau au totu dou sosongo i laona na valequ, mau gini mage sosongo na reiana na omea danga au tamanina.
4 “Eu, Nabucodonosor, vivia em meu palácio, com todo conforto e prosperidade.
5 Me kesa tana bongi minau au bolea kesa na omea mamataguga loki sosongo.
5 Certa noite, porém, tive um sonho que me assustou; enquanto estava deitado em minha cama, tive visões que me aterrorizaram.
6 Mau moloketsana kara saimai i mataqu pipi sui niqu mane sauparovata i laona na Babilon, ma kara votarongona vaniau niqu bolebole.
6 Por isso mandei chamar todos os sábios da Babilônia, para que me dissessem o que meu sonho significava.
7 Mi tana migira sui ara dona na katevulagiana na omea e tau vati laba, migira ara basutidao, ma na tatada, ara laba i mataqu, minau au turupatuna vanigira niqu bolebole, migira ara tau saikesa tangomana na votarongona vaniaqu.
7 Quando todos os magos, encantadores, astrólogos e adivinhos vieram, eu lhes contei meu sonho, mas eles não foram capazes de me dizer o que ele significava.
8 Mi muri me sagemai a Daniel, aia au tangomalavuginia a Beltesaser na soana niqu god. Maia nina Tarunga na God Tabu e totuvinogoa a Daniel, minau au turupatuna vania na omea au morosia tana bolebole. Mau tsarivaganana iani vania:
8 Finalmente, Daniel se apresentou diante de mim, e eu lhe contei o sonho. (Ele se chama Beltessazar, em homenagem a meu deus, e o espírito dos santos deuses está nele.)
9 A Beltesasar, igoe gaqira taovia igira ara dona na katevulagiana na omea e tau vati laba, inau au donanogoa laka nina Tarunga na God Tabu e totuvigo, me laka igoe o padagadovigira sui na omea ara totu popoi. Iani nogo e vaga na omea au reia tana bolebole. Mau ngaoa igoe ko votarongona vaniau.
9 “Disse-lhe: ‘Beltessazar, chefe dos magos, sei que o espírito dos santos deuses está em você e que não há mistério que não possa resolver. Agora, diga-me o que meu sonho significa.
10 “Kalina inau au mamaturu moa, mau morosia kesa na gai loki sosongo aia e tû i levugana na barangengo.
10 “‘Enquanto estava deitado em minha cama, tive este sonho. Vi uma grande árvore no meio da terra.
11 Ma na gai ia e dadato katsi babâ moa poi e ba tsau tana masaoka, me tangomana kara morosia pipi tinoni tana barangengo popono.
11 A árvore cresceu e ficou muito alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.
12 Ara rerei dou sosongo na rauna, mara danga sosongo na vuana me tugua ke masulia na barangengo popono. Migira na omea tuavati atsi ara totu raviravi tana auauna, ma na manu ara logo binuqira tana arana, me pipi moa vatana na omea mamauri ara sanga na ganiana na vuana.
12 Suas folhas eram verdes e novas, e ela era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos. O mundo todo se alimentava dessa árvore.
13 “Mi kalina au papadâ moa na omea au morosia, mau reigotoa kesa na angelo vangatao e tsunamai talu i baragata.
13 “‘Então, enquanto eu sonhava, vi um mensageiro, um ser santo, que descia do céu.
14 Maia e gu loki me tsaria, ‘Kamu kavitsunâ na gai ia ma kamu lavasuligigira na arana; kamu tsapiligigira na rauna ma kamu rasavagini bamaigira na vuana. Kamu tsialigigira na omea tuavati ara totu raviravi i vavana, ma na manu ara logo binuqira tana arana.
14 O mensageiro gritou: ‘Derrubem a árvore e cortem seus ramos! Arranquem suas folhas e espalhem seus frutos! Espantem os animais selvagens de sua sombra e as aves, de seus ramos.
15 Ma kamu moloa na tuturina lê moa ke tutû tana kao, ma kamu soriginia na itai tapalalaka ma na itai tapalamila ke polia na pukuna.
15 Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais selvagens, em meio às plantas do campo.
16 Mi laona ke vitu na ngalitupa sauba aia ke tau sasaga vaga na tinoni, me ke sasaga vaga moa na omea tuavati.
16 Durante sete períodos, terá a mente de um animal selvagem em vez de mente humana.
17 Iani nogo e vaga na omea ara pedea igira na angelo vangatao. Me vaga ia ma kamu tsarivulagi vanigira na tinoni pipi sui tana nauna kara donaginia laka na God Loki Tsapakae e susuliga bâ liusigira sui na taovia tsapakae ni barangengo, me tangomana ke tusua na susuligana vania asei moa aia ke vilia, atsa moa ti na tinoni lê saikesa.’
17 Pois isso foi decretado pelos mensageiros; foi ordenado pelos seres santos, para que todos saibam que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo. Ele os dá a quem quer, até mesmo à pessoa mais humilde”.
18 “Iani nogo e vaga na omea inau a Nebukadnesar na taovia tsapakae au morosia tana bolebole. Mi kalina ia, igoe a Beltesasar, ko nusivaniau na rongona na bolebole ia. E tagara goto sa vidaqira niqu mane sauparovata tangomana ke nusirongona vaniau, migoe segeni moa e tangomana vanigo rongona nina Tarunga na God Tabu e totuvigo nogo.”
18 “‘Beltessazar, esse foi o sonho que eu, o rei Nabucodonosor, tive. Agora, diga-me o que ele significa, pois nenhum dos sábios de meu reino foi capaz de interpretá-lo. Mas você pode fazê-lo, pois o espírito dos santos deuses está em você’.”
19 Mi kalina a Daniel, aia ara soaginigotoa a Beltesasar, e rongomi vaganana ia, maia e matagu loki sosongo me tau goto tangomana ke tsaria sa omea. Ma na taovia tsapakae e tsarivania, “A Beltesasar, ko laka na tamivaniana na bolebole iani kolu rongona ke molo matagu vanigo.”
19 “Ao ouvir isso, Daniel (também chamado Beltessazar), ficou atônito por algum tempo, atemorizado com o significado do sonho. Então o rei lhe disse: ‘Beltessazar, não se assuste com o sonho, nem com o seu significado’. “Beltessazar respondeu: ‘Meu senhor, gostaria que os acontecimentos prenunciados nesse sonho ocorressem a seus inimigos, e não ao rei!
20 Na gai ia e dato ao sosongo me tsau bâ tana masaoka, mara tangomana na tinoni sui tana barangengo na morosiana.
20 A árvore que o rei viu crescia e ficava alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.
21 Ara rereidou sosongo na rauna, mara danga sosongo na vuana me tugua ke masulia na barangengo popono. Migira na omea tuavati atsi ara totu raviravi tana auauna, migira na manu ara logo binuqira tana arana.
21 Tinha folhas verdes e novas e era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos.
22 “Taovia, igoe nogo na gai ia, e dato sosongo gamu tangirongo mo susuliga sosongo. Eo, gamu tangirongo e dato ao sosongo me ba tsau i gotu tana masaoka, mo susuliga kaputia na barangengo popono.
22 Essa árvore é o próprio rei. Pois o rei cresceu e se tornou forte e grande; sua grandeza chega até o céu, e seu domínio, até os confins da terra.
23 Mi kalina igoe, taovia, o momoro bâ moa me kesa na angelo e tsunamai talu i baragata me tsaria, ‘Kamu kavitsunâ na gai ia ma kamu sekoli saikesalia, ma na tuturina lê moa ke tudato tana kao. Kamu soriginia na itai tapalalaka ma na itai tapalamila, ma kamu moloa ke tototu moa tana poina i laona na buruburu. Kamu molovania na kolobu ke porisia, me ke mauri i laoqira na omea tuavati i laona ke vitu na ngalitupa.’
23 “‘Então o rei viu um mensageiro, um ser santo que descia do céu e que disse: ‘Derrubem a árvore e destruam-na! Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais do campo por sete períodos’.
24 “Iani nogo e vaga na rongona nimu bolebole, taovia, miani na omea na God Loki Tsapakae e katevulagimaia laka sauba ke laba vanigo.
24 “‘Este é o significado do sonho, ó rei, o que o Altíssimo declarou que acontecerá a meu senhor, o rei.
25 Migoe sauba kara tsialigigo tania niqira saikolu na tinoni, mo ko ba totu kolugira na omea tuavati atsi. Mi laona ke vitu na ngalitupa, sauba ko gani buruburu vaga moa na buluka ma na sipi, mo ko totubamai lê moa i taba me ke porisigo na kolobu. Mi muri moa ti igoe sauba ko reigadoviginia laka na God Loki Tsapakae aia segeni moa e susuliga kaputigira na veraqira pipi sui na taovia tsapakae tana barangengo, me laka tangomana ke tusua na susuligana vania asei moa aia ke vilia.
25 O rei será expulso do convívio humano e viverá nos campos, com os animais selvagens. Comerá capim, como os bois, e será molhado pelo orvalho do céu. Viverá desse modo por sete períodos, até entender que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.
26 Igira na angelo ara ketsalia na tuturina na gai ia ke tutû moa tana kao. Miani nogo e vaga na rongona na omea ia, laka sauba ko lia tugua na taovia tsapakae kalina moa igoe ko reigadovia laka God segeni moa e tagaovi kaputia na barangengo popono.
26 As raízes e o toco, porém, foram deixados na terra. Isso significa que o senhor receberá seu reino de volta quando tiver aprendido que o céu domina.
27 Bâ, mi kalina ia taovia, ko rongomia moa na omea inau kau tsarivanigo. Ko laka goto na nausasi, mo ko naua moa na omea e dou, mo ko galuvegira igira ara tau tamanina sa omea. Me ti vaga igoe ko nauvaganana ia me sauba ke dou tugua na maurimu.”
27 “‘Ó rei Nabucodonosor, aceite meu conselho. Pare de pecar e faça o que é certo. Deixe seus pecados para trás e tenha compaixão dos pobres. Quem sabe, então, o rei continuará a prosperar’.”
28 Ma na omea sui girani ara laba manana vania moa a Nebukadnesar na taovia tsapakae.
28 “Tudo isso, porém, aconteceu ao rei Nabucodonosor.
29 Mi murina lelê moa sangavulu ruka na vula, kalina aia e lela bamai i kelana na valena tana e atsa i Babilon,
29 Doze meses depois, ele caminhava sobre o terraço de seu palácio na Babilônia
30 maia e tsaria, “!Alao, na vera loki sosongo nomoa na Babilon! Inau nogo au logoa ke lia niqu verabau pukuga gana kau sauvulagiginia na susuligaqu loki ma gaqu tangirongo vanigira na tinoni sui.”
30 e disse: ‘Vejam a grande cidade da Babilônia! Com meu próprio poder, construí esta cidade para ser o centro de meu reino e para mostrar o esplendor de minha majestade’.
31 Me tau vati goko sui aia, me tangilaba kesa na goko talu i baragata me tsaria, “!Igoe a Nebukadnesar na taovia tsapakae ko rongomidoua na omea inau kau tsarivanigo! Kalina nogo ia inau au adiligi tanigo gamu susuliga tangirongo taovia.
31 “Enquanto essas palavras ainda estavam em sua boca, veio do céu uma voz e disse: ‘Esta mensagem é para você, rei Nabucodonosor! Você não governa mais sobre este reino.
32 Igira sauba kara tsialigigo igoe tania niqira saikolu na tinoni, mo ko ba totu kolugira na omea tuavati atsi, mo ko gani buruburu vaga moa na buluka i laona ke vitu na ngalitupa. Mi muri moa ti igoe sauba ko reigadoviginia laka na God Loki Tsapakae aia segeni moa e susuliga kaputigira pipi sui na veraqira na taovia tsapakae tana barangengo, me laka aia tangomana ke tusua na susuligana vania asei moa aia ke vilia.”
32 Será expulso do convívio humano. Viverá nos campos com os animais selvagens e comerá capim, como os bois. Viverá desse modo por sete períodos, até que entenda que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer’.
33 Me tau oka ma na goko ia e mana nogo. Ara tsialigia a Nebukadnesar tania niqira saikolu na tinoni, maia e ba gani buruburu vaga moa na buluka. Ma na kolobu e porisia na konina, ma na ivuna e katsi vaga moa na ivuna na manuloki, ma na guguna ara vaga moa na guguna na manu.
33 “Naquela mesma hora, a sentença se cumpriu e Nabucodonosor foi expulso do convívio humano. Passou a comer capim, como os bois, e foi molhado pelo orvalho do céu. Viveu desse modo até seu cabelo crescer como as penas das águias e suas unhas se parecerem com garras de pássaros.”
34 Ma na taovia tsapakae e tsaria, “Mi kalina e putsi nogo vitu na ngalitupa, minau au tû mau morodato bâ tana masaoka, me tavongani visutugua na sasagaqu. Mau tsonikaea na God Loki Tsapakae, mau soalokia aia e mauri na dani ma na dani.
34 “Passado esse tempo, eu, Nabucodonosor, olhei para o céu. Minha sanidade voltou, louvei e adorei o Altíssimo e honrei aquele que vive para sempre. “Seu domínio é para sempre, seu reino, por todas as gerações.
35 Aia e morosigira na tinoni i barangengo vaga moa ti na omea lê.
35 Comparados a ele, os habitantes da terra são como nada. Ele faz o que quer entre os anjos do céu e entre os habitantes da terra. Ninguém pode detê-lo nem lhe dizer: ‘Por que fazes essas coisas?’.
36 “Mi kalina e visutugua na sasagaqu, me tangiloki tugua gaqu rongo, mau susuliga tugua na tagaoviana na vera i tana au tagaovia tana idana. Migira niqu mane sasanga migira sui goto na tinoni lokiloki ara soalakaau, mau tangolitugua na susuligaqu taovia, me tangiloki goto bâ gaqu rongo liusia tana idana.
36 “Quando minha sanidade voltou, também recuperei minha honra e a majestade de meu reino. Meus conselheiros e nobres me procuraram e fui restaurado ao meu reino, com muito mais honra que antes.
37 “Mi kalina ia, minau a Nebukadnesar au tsonikaea, mau pada mamavasia, mau soalokia, na Taovia Tsapakae ni Baragata. Me pipi sui na omea aia e naua e dou me goto, maia e dona ke molotsunâ asei moa e ngaoa laka ke molokae segenina.”
37 “Agora eu, Nabucodonosor, louvo, glorifico e honro o Rei dos céus. Todos os seus atos são justos e verdadeiros, e ele tem poder para humilhar os orgulhosos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.