Atos 22
Ghari Bible (GRI) vs ARA
1 “!Tamaqu ma na tasiqu igamu! !Kamu rongomi vataviau dou kalina ia, minau kau isutuguqu segeni i matamui igamu sui!”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Mi kalina igira ara rongomia aia e goko vanigira tana goko Hibru mara tau lelee goto goko, ara totu mui takuti; maia Paulo e goko babaa me tsaria:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Inau na Tsiu, mau botsa i Tarsus tana Silisia, mau loki moa ieni i Jerusalem, mau sasani i konina a Gamaliel. Au madodo sosongo na sasaniana na laona niqira Ketsa igira na mumuada, mau gini ngongoragi na aqo dou vania God, atsa vaga goto igamu sui amu totu ieni i dani eni.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Au rotasigira tsau tana mate igira na tinoni ara muria na Sautu vaolu iani. Au tangoligira na mane ma na daki mau tsonigira i laona na vale sosori.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Maia na Mane Tabu Loki migira sui na tuqa tana lotu e tugua kara sanga goto na tsariana laka niqu goko au tsaria ara mana saikesa. Igira nogo ara tusuvaniau na leta ara marevanigira na tasida na Tsiu i Damaskus. Minau au vano tana laka kau tangoligira na tinoni girani ma kau raqavisugira i Jerusalem gana kara kedegira i tana.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Mi kalina au liu i sautu, mi tana gana ngongo na niaso vota mau tsau varangi nogo i Damaskus, mi tana e tavongani laba i gotu na marara loki me mararasi poliau.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Mau pukatsuna i lao, mau rongomia kesa e goko vaniau me tsaria, ‘!Saul, Saul! ?Matena gua o rotasiau?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Minau au veisuaa, ‘?Asei igoe Taovia?’ Me tangitugua na goko me tsaria, ‘Inau a Iesu ni Nasaret, migoe o rotasiau.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Migira na mane ara tsarimuriqu ara sanga goto na reiana na marara, mara tau moa sanga na rongomiana na tangina na goko e goko vaniau.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Minau au veisuagotoa, ‘?Vaga ia, ma nagua kau naua Taovia?’ Ma na Taovia e gokovisumai me tsarivaniau, ‘Ko tuu, mo ko ba tsau i Damaskus, mi tana kara tsarivulagi vanigo na omea sui God e molovanigo nogo na nauana.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ma na makana na marara ia e dokolia na mataqu. Migira gaqu duli ara tangolia na limaqu, mara tudumiau baa i Damaskus.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Mi tana vera ia, e totu kesa na mane, a Ananias na asana, aia na mane e pada mamavasia God me madodo na muriana nina Ketsa, mara kukuni tanisosongolia igira sui gada verakolu na Tsiu ara totu tana.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Aia e mai i koniqu, me tuu i ligisaqu me tsarivaniau, ‘!Kulaqu a Saul, ko morotugua!’ Mi kalina tsotsodo nogo ia, inau au morotugua mau morosia aia.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ma Ananias e tsarivaniau, ‘Niqira God nogo igira na mumuada aia nogo e viligo ko gini donaginia na omea e kilia ko naua, mo ko reilakana aia na Dalena mo ko rongomia aia segenina nogo ke goko vanigo.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Rongona igoe nogo sauba ko lia nina tabegoko aia na mani katevulagiana vaniaqira na tinoni sui nagua igoe o reia mo rongomia i konina.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 ?Mi kalina eni nagua goto ko pitua? Ko tuu mo ko lesovitabu, mo ko nongia na Taovia ma kara gini tanusiligi nimu sasi.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Minau, au visubatugua i Jerusalem, mi kalina au lotu i laona na Vale Tabu, mau reilakana na Taovia e laba malemale vaniau,
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 maia e tsaria, ‘Ko tsaku, mo ko vanoligi tania i Jerusalem rongona igira na tinoni ni ieni ara tau nogo tabea nimu goko tana rongoqu inau.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Minau au tsarivania, ‘Taovia, igira segeniqira nogo ara dona laka inau nogoria au vano pipi tana valelotu, mau tangoligira mau labugira igira ara tutunimu igoe.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Mi kalina goto ara labumatesia a Stivin, aia nimu mane tabegoko igoe, minau goto au totu tana mau sanga na tamiana, mau reitutugua na poloqira igira na mane ara labumatea.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Ma na Taovia e tsarivaniau, ‘Ko baa moa, na rongona inau nogo au mologo ko vano tana veraqira igira na tinoni ni veratavosi ara totu tana vera ao.’ ”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Na toga ara rongomi vatavia a Paulo poi e tsaria na tsaqina na goko vaga ia; mi tana, igira ara tuturiga na guguu loki mi gotu na lioqira mara tsaria, “!Labumatesia aia! !E tau saikesa ulagana ke mauri!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Mara qururutsau, mara ratsia na poloqira mara rasavagini datoa i gotu na papasa.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Maia niqira taovia na malagai ni Roma e ketsaligira nina malagai kara adivanoa a Paulo i laona na valeqira, me raigira kara rarusia kara gini tsodovulagiginia nagua seko e naua te ara gini qururutsau vaga igira na Tsiu.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Mi kalina igira ara soria gana na rarusiana, ma Paulo e tsaria baa vania na mane tagao e tutuu i tana, “?Laka e goto na rarusiana kesa na Roma kalina ara tau vati pedea?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Mi kalina na mane tagao e rongomia laka a Paulo aia na Roma, e tuu me baa i konina na taovia na malagai me tsaria, “?Laka nagua o naua igoe? !Ma na mane ia, na Roma nogo ia!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ma na taovia e ba reia a Paulo me veisuaa, “?Ko tsarivaniau laka ti na Roma manana nomoa igoe?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ma na taovia e tsaria, “Minau kesa au vaga goto, rongona e loki sosongo na qolo au tsonia te au gini sage koniqira na Roma.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Mi kalina ara rongomi vaganana nogo ia, te igira na mane ara vangaraua na torogoko i konina a Paulo ara sugavisu lee tania; maia goto niqira taovia e matagu loki kalina e reigadovia laka a Paulo na Roma, maia e sorigininogoa na itai tapala.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Maia niqira taovia na malagai e ngaoa nomoa ke dona dou nagua rongona te igira na Tsiu ara keli vania a Paulo. Mi tana dani i muri aia e ketsaligira kara nusiligia na itai tapala ara soriginia a Paulo, me moloketsa vanigira na taovia na lotu ma niqira sasanga kara saikolu. Maia e tuu, me adia a Paulo me turuvaginia i mataqira.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.