Atos 16

Ghari Bible (GRI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A Paulo e babaa saviliu, me batsau i Derbe mi Listra. Mi tana e totu kesa na mane Kristiano, a Timoti na asana. Ma na tinana aia, aia goto na Kristiano, maia e daki na Tsiu. Ma na tamana a Timoti aia na mane ni Gris.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Igira sui na tinoni tutuni i Listra mi Ikonium ara gini goko dou rago tana rongona a Timoti.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Ma Paulo e ngaoa laka a Timoti ke tsarimurina goto, te e nauvania na paripapadana. E nauvaganana vania ia, rongona igira sui na Tsiu ara totu tana, ara dona nogo laka na tamana a Timoti na tinoni ni Gris, te e gini tau vati paripapadana moa.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Pipi tana vera tana ara tu liu tugira, ara tu sauvanigira na tinoni tutuni na omea ara vorosaigokona nogo igira na apostolo ma na ida tana lotu i Jerusalem, mara ketsaligira kara murigira na omea girani.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Vaga ia, mi tugira ara tu gini kakaisia na tutuni tana pipi na saikolu na tinoni na lotu, mara visana ara sagevaolu me gini pabo babaa pipi dani.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Ara tu liu baa tana vovosana na kao ni Prigia mi Galatia, rongona na Tarunga Tabu e tau ngaoa tugira kara tu gini turupatu na lotu tana butona na momoru ni Asia.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Mi kalina ara tu tsau tana vovosana na kao ni Misia, mara tu tovoa kara tu liu i laona na butona na momoru ni Bitinia, ma na Tarunga Tabu e tau goto tamivanitugira.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Vaga ia, mi tugira ara tu ba saviliu moa tana Misia, mara batsau i Troas.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Mi tana bongi nogo ia, ma Paulo e reia kesa na moro tana maturuna. Aia e reia laka kesa na mane ni Masedonia e mai tutuu i matana me ngasua, “!Ko savumai i Masedonia, mo ko sangagami!”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Mi kalina a Paulo e reia na moro vaga ia tana maturuna, mi tugami ami tu tu saviliu, mami tu onioni na vano i Masedonia, rongona tugami ami tu padagadovinogoa laka God e soatugami sui kami tu baa turupatuna na gokona na Turupatu Dou vanigira na tinoni ni tana.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Mami tu sage kesa tana vaka, mami tu mololea i Troas, mami tu votu saviliu kalea na momoru tetelo i Samotrase, ma na dani i muri na vaka e votu baa i Neapolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Mami tu tsipu tana, mami tu liu i longa, mami tu tsau i Pilipi, aia e kesa na verabau i laona na Masedonia. Maia niqira vera goto na Roma. Mami tu totu tana visana na dani.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Mi tana Dani na Sabat, mami tu mololea na vera ia, mami tu baa i ligisana na koo, i tana ami tu pada laka kami tu tsodogira na Tsiu ara saisai tana gana kara nonginongi. Tugami ami tu totupuka i lao mami tu gogoko vanigira igira na daki ara totu saisai tana.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Maia kesa na vidaqira igira na daki ara rongomia tu nimami goko tana, aia ko Lidia ni Tiatira. Aia nina aqo nogo na tsabiriana visana na vatana na polo e loki na matena. Aia na daki ia e pada mamavasia God, ma na Taovia e mararasia me gini padagadovia na omea a Paulo e tsarigira.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Aia migira sui gana valekolu ara adi lesovitabu. Mi muri, maia e vailivutugami kami tu baa i valena me tsaria, “Ti vaga tugamu amu tu pada laka inau kesa au tutunina manana na Taovia, me dou ti kamu tu mai, ma kamu tu sage i valequ.” Me turuginitugami sosongo, mami tu sage moa i valena.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Me kesa tana dani kalina tugami ami tu vano na sanga lotu, mi sautu ami tu tsodoa kesa na baka daki tseka e totuvia na tidao seko, me gini dona na katevulagiaqira na omea ara tau vati laba. Me gini tsodoa danga na qolo vanigira gana taovia tana rongona na aqo vaga ia aia e naua.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Maia e tsatsari tumurimami Paulo mi tugami, me guguu loki me tsaria, “!Na mane tugirani tugira nina maneaqo nogo na God Susuliga Sosongo! !Mara tu gini mai na saulabatiana vanigamu na omea kamu naua ti kamu gini tamanina na mauri saliu!”
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Pipi dani e nauvaganana babaa ia, poi e qisi a Paulo, me pilovisu me tsarivania na tidao seko aia e totuvia na baka ia, “!Tana asana a Iesu Kristo, inau au ketsaligo ko vanoligi tania na baka daki iani!” Mi kalina tsotsodo nogo ia, ma na tidao seko e vanoligi tania.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Mi kalina igira na tamanina na baka daki ia ara reia e laba vaganana ia, laka niqira mani kavoqolo e tsogoligi, mara tuu, mara tangolikaira a Paulo ma Silas, mara raqa palupalukaira baa i mataqira na manepede tana nauna gana na totusai.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Ara adikaira mai i mataqira na taovia ni Roma, mara tsaria, “Karani na tinoni na Tsiu, mara ka tsukia danga na omea seko i laona na verada.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Ara ka sasanigira na tinoni na sasaga vaolu e kutsigira nida ketsa igita na Roma. Me tau dou vanigita igita ka tami na adiaqira se na muriaqira na sasaga vaolu vaga gira.”
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Migira sui na toga ara patagana na lumukaqira a Paulo ma Silas.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Mara rarusikaira kakai, mi muri mara tsonikaira tana vale sosori, mara ketsalia na mane matali vale sosori ke matalidoukaira.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Mi kalina na mane matali vale sosori e rongomia na ketsa ara molomai vania, maia e molo sagekaira i laona vasau na vale, me varasaiginia na kubu loki ka tuaqira.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Mi tana levugata, mi kaira a Paulo ma Silas ara ka nonginongi mara ka lilinge vania God, migira na mane sosori tavosi ara rongomi vatavikaira.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Me tavongani kasi na vuluge, me kasilia na vale sosori tsau tana tsutsuvatuna. Mi kalina e laba vaga ia, mara tavongani sangavi segeniqira na matsapa sui, mara dudu sui na itai tapala i tuaqira sui na mane ara sorigira tana vale sosori.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Me mamata na mane matali vale sosori, me reigira na matsapa sui tana vale ara tavongani sangavi segeniqira, maia e pada laka pipi na mane sosori kara tsogopoi sui nogo. Te e lakua nina isi me koe laka ke gini matesi segenina.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Maia Paulo e guvia me gaelaginia, “!Ko laka na sekoliamu segeni! !Igami sui ami totu moa ieni! Ami tau vano sa nauna.”
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Ma na mane matali vale sosori e nongia na tutungi. Me ulo tsakutsaku i laona na vale, me puka kovoragi i ka tuaqira a Paulo ma Silas me gagariri.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Mi muri e adirutsumikaira i tano me veisuakaira, “?Taovia kagamu, nagua inau kau naua ti kau gini mauri saliu?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Mi kaira ara ka tsarivania, “Ko tutunina na Taovia Iesu, me sauba ko gini mauri saliu, igoe migira sui i valemu.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Mi kaira ara ka turupatu vania na gokona God, me vanigira sui goto gana valekolu.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Mi tana tagu tsotsodo nogo ia, tana bongi ia, na mane matali vale sosori e adikaira baa i valena me aragoa ka bokaqira. Maia me pipi gira sui gana valekolu ara lesovitabu sui kalina ia.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Ma na mane e adikaira a Paulo ma Silas me livulakakaira dou i valena. E tusu vanikaira na mutsa, mara ka mutsa kaqira. Aia migira sui i valena ara magemage loki sosongo, rongona ara vasini tutunina God.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Mi tana matsaraka, migira na taovia na vera ara molovanogira niqira mane tagao, mara mologoko baa vania na mane pitu vale sosori mara tsaria, “Ko nusikaira na mane kaira, ma kara ka vano.”
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Maia na mane matali vale sosori e tsarivania a Paulo, “Igira na taovia na vera ara mologokomai laka kau nusikagamu igoe ma Silas. !Me doua! Kalina eni kamu ka vano kiki tana rago.”
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Ma Paulo e tuu me goko vanigira na mane tagao ara tototu tana me tsaria, “Ara tau moa vati tsodoa laka kagami kami ka tsukia kesa na sasi, mara tuu nomoa mara rarusikagami i mataqira na toga. !Eo, ma na Roma goto kami! Mi muri mara tsonikagami tana vale sosori. ?Megua, mi kalina eni ti ara vasini pada laka kara mololekagami dodoa? !Maia e tau ulagana ke vaga! Igira segeniqira nogo na taovia ni Roma niqira aqo kara laba ieni, ma kara molotsuna kagami kami.”
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Migira na mane tagao ara tatamangana na tsaqina goko vaga ia vanigira na taovia ni Roma. Mi kalina igira ara rongomia laka na Roma goto kaira a Paulo ma Silas ara matagu loki.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Te ara baa igira na taovia na vera, mara nongikaira laka kara ka padalea moa na sasi ara nauvanikaira. Mara tudumitsunakaira tania na vale sosori, mara raikaira kara ka vanoligi tania na veraqira.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Kaira a Paulo ma Silas ara ka rutsu tania na vale sosori, mara ka vano i valena ko Lidia. Mi tana ara ka tsodogira na tinoni tutuni mara ka goko vanigira, ma ka niqira goko e kakaisia niqira tutuni. Mi muri, mara ka mololegira mara ka vano.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.