Atos 14
Ghari Bible (GRI) vs VC
1 E kesaniatsa saikesa goto na omea vaga e laba i Ikonium. Kaira a Paulo ma Barnabas ara ka vano tana niqira valelotu na Tsiu, mara ka goko dou sosongo vanigira na tinoni, mara danga i laoqira na Tsiu ma na Grik ara gini lia na tinoni tutuni.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Migira visana na Tsiu, igira ara sove na tutuni, ara tsovula gokona vanigira na tinoni ni tana rongona ke gini seko na tobaqira ma kara reisavigira na tinoni tutuni.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Mi kaira a Paulo ma Barnabas ara ka totuvisu oka rago i tana. Mara ka gini goko susuligaliga tana rongona na Taovia. Maia na Taovia e saulabatia laka e mana ka niqira goko tana rongona nina vangalaka aia, me sauvanikaira na susuligana kara ka gini naua na valatsatsa ma na omea ganataga.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Migira na tinoni tana vera ia, ara tavota ruka: visana ara murigira na Tsiu, me visana tavosi ara murikaira na apostolo.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Mi muri, migira visana na tinoni ni Ikonium kolugira na Tsiu, me kolugira goto gaqira taovia, ara patagokona sai, mara pedea kara rotasikaira na apostolo, ma kara taiginikaira na vatu.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Mi kalina kaira a Paulo ma Barnabas ara ka rongomia na omea vaga ia, mara ka tsogovano i Listra mi Derbe, kaira ka ruka na verabau tana Likaonia mi tana vera ka ligisaqira.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Mi tana ara ka ba rasavaginigotoa na Turupatu Dou.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Mi Listra e totu kesa na mane e matea na tuana tu kalina e botsa, me tau tangomana vania ke vanovano.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Aia e totu i lao me rorongovata kalina e goko a Paulo. Ma Paulo e reigadovia laka aia e tutunina nogo me tugua ke mauri. Maia e moro tatavata baa i konina,
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 me gokodato me tsarivania, “!Ko tutsau!” Me tsipudato na mane, me tuturiga na vano bamai.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Mi kalina na toga ara reia na omea e vasini naua a Paulo, mara gudato tana niqira goko segeni nogo, na goko ni Likaonia mara tsaria, “!Igira nogo na god ara sagelia na rereina na tinoni mara tsunamai i konida!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Te ara tuu, mara tamavuginia a Barnabas na soana na god Seus, ma Paulo na soana na god Hermes, rongona a Paulo nogo e idagoko pipi kalina.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Ma nina manetabu na god Seus, aia nina peotabu e totu i taba tania na vera loki ia, aia e adigira na buluka ma na latsena gai, me mologira tana matsapa, rongona aia migira na toga tana ara ngaoa kara kodoputsa vanikaira na apostolo.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Mi kalina kaira a Barnabas ma Paulo ara ka rongomia laka igira ara vangaraua na nauana vanikaira na omea vaga ia, mara ka tuu kaira, mara ka ratsia ka poloqira, mara ka ulo baa i levugaqira na toga, mara ka gu loki mara ka tsaria,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “?Mane gamu, egua ti amu nauvaganana ia? !Mi kagami ami ka tinoni lee vaga moa igamu! Ami ka sulungana mai moa rongona kami ka turupatuna na Turupatu Dou, rongona igamu kamu gini mololea na kodoputsa vaniaqira na omea lee, ma kamu samasama vania moa na God mamauri, aia nogo e aqosigira na baragata ma na barangengo ma na tasi, me pipi na omea sui i laoqira.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Mi tana idana aia e tamiragoa vanigira na tinoni sui kara muria niqira papada segeni tana samasama.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Maia God e gini saulabati segenina nomoa vanigira na tinoni sui i barangengo tana vuana nina aqo dou aia e nauvanigira: e moloa na usa mara gini raranga nida uta, me palaginigita na mutsa, me dangaliginigita na mage.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Me atsa moa ti kaira na apostolo ara ka tsaria na goko vaga gira, me tau moa vati tugua ke sugariginia niqira papada na toga tana ngaoana laka kara kodoputsa vanikaira.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Visana na Tsiu, igira na taluna i Antiok tana Pisidia mi Ikonium ara labamai. Mara tsovula gokona vanigira na toga laka kara sangasage tabana i koniqira igira, mara taia a Paulo. Migira ara pada laka aia e mate nogo, te ara tuu mara raqaligia na konina tania na vera.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Mi kalina igira na tinoni tutuni ara mai tupolia a Paulo, maia e tuu, me visutugua tana vera loki. Mi tana dani i muri, mi kaira a Barnabas ma Paulo ara ka vano i Derbe.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Kaira a Paulo ma Barnabas ara ka turupatuna na Turupatu Dou i Derbe, mara danga na tinoni ni tana ara tutunina a Iesu. Mi muri mara ka visutugua i Listra, mi muri baa i Ikonium, mi Antiok tana Pisidia.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Mi tana ara ka kakaisigira na tinoni tutuni mara ka raigira kara tukakai tana tutuni. Mara ka tsarigotoa vanigira, “Nida aqo igita ka malagai na liu i laona danga na rota, ti ka tsauliginia na Verana God.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Me pipi tana nauna e totu kesa na saikolu na tinoni tutuni, kaira ara ka vili vanigira visana na mane kara lia niqira ida tana lotu. Mi tana nonginongi ma na sese tana vitoa ara saugira vania na Taovia, aia moa ara norua ke sangagira.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Ara ka liu talu tana Pisidia, mi muri ara ka mai tana Pampilia.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Mi tana ara ka turupatuna na Turupatu Dou vanigira na tinoni i Perga, mi muri, mara ka vano i Atalia.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Me tuu i tana, mara ka sage kesa tana vaka mara ka visutugua i Antiok tana Siria, i tana nogo igira na tinoni tutuni ara nongia God ka mateqira rongona kara ka gini tangomana tana aqo vaga ara ka vasini suilavaginia.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Mi kalina ara ka labavisutugua i Antiok, ara ka soasaigira na tinoni tutuni, mara ka turupatuna vanigira pipi na omea God e naua i laoqira, me koegua tana God e votisautuna vanigira goto na tinoni ni veratavosi mara gini tutunina.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Mara ka totu oka tetelo i tana kolugira na tinoni tutuni.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.