Atos 12
Ghari Bible (GRI) vs NTLH
1 Gana ngongo goto tana tagu ia, ma Herod na Taovia Tsapakae e tuturiga na rotasiaqira visana na tinoni tutuni.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 E tangolia a Iakobo, aia na tasina a Ioane, me matesiginia na isi.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Mi kalina e reia laka e laoqira rago na Tsiu na omea vaga ia, maia e baa me tangoligotoa a Petero. Ma na omea ia e laba tana dani tabu ara soaginia na Dani Tabu na Bredi Tagara Isti Konina.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Me tsonia a Petero tana vale sosori, me moloa i limaqira vati na alaala na mane pitu vale sosori. Me pipi na ala e tango vati mane. A Herod e pada ke pede malemalea i mataqira na tinoni i murina na Dani Tabu.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Vaga ia, mara tangolia moa a Petero tana vale sosori, migira na tinoni tutuni ara nonginongi kakai rongona God ke sangaa.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Mi tana bongi laka ke dani ma Herod ke adirutsumia vanigira na toga, ma Petero e maturu ka levugaqira ruka na mane ara ka matalia. Ara soriginia ruka na itai tapala. Mara visana goto na mane ara pitumatsapa.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Me tavongani mai tutuu tana kesa nina angelo na Taovia, me marara popono i laona na vale sosori. Na angelo e tangolia na kokovena a Petero me galisia me tsarivania, “!Ko tuu tsaku!” Mi kalina tsotsodo ia, ara tavongani dudu lee na itai tapala i limana a Petero.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ma na angelo e tsarivania, “Ko sorikakaia pipisimu, mo ko sagelia gamu porotua.” Ma Petero e nauvaganana. Ma na angelo e tsarigotoa, “Ko sageligotoa na polomu sagesage, mo ko mai koluau.”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Ma Petero e tsarimurina na angelo, mara ka rutsu tania na vale sosori. Ma Petero e tau moa donaginia laka ti na omea na angelo e nauvania e manana; e padaa laka e bolebole lee moa.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Mara ka saviliusia na kesanina alaala na mane pitu vale sosori, mara ka saviliusigotoa na rukanina alaala, te ara ka mai tsau tana matsapa tapala gana na rutsu baa tana verabau. Ma na matsapa e tavongani sangavi segenina vanikaira, mara ka rutsu. Mara ka liu babaa tana sautu, me tavongani nanga lee na angelo tania a Petero.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Ma Petero e vasini moa padagadovia na omea e laba vania me tsaria, “!Kalina ia au dona dou laka e manana saikesa! Na Taovia nogo e moloa nina angelo ke maurisiau tania na susuligana a Herod, me tanigira goto na omea sui na Tsiu ara vangaraua kara nauvaniau.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Mi kalina a Petero e padagadovia na omea e laba vania, maia e vano saviliu kalea na valena ko Maria na tinana a Ioane Marko, i tana ara totusai danga na tinoni mara nonginongi.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Ma Petero e kidikidi tana kesanina matsapa. Me kesa na baka daki, ko Roda na asana, e baa ke reia laka asei e kidikidi.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 E rongomigadovia nina goko a Petero, me gini mage loki tobana, me tau goto pada na sangaviana na matsapa. Me ulovisu saviliu i vale, me ba tsarivanigira ara totusai tana laka a Petero nogo e tuu i tano.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Mara tsarivania, “!O bule igoe!” Ma na baka daki e baribari moa laka e manana na omea e tsaria. Te ara tsarivania, “!Nina angelo ngatsu moa o reia igoe!”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Ma Petero e totu matengana moa na kidikidi, poi ara sangavia na matsapa vania. Mi kalina ara reia ia mara novo mate.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Maia e muisi kapusiginigira na limana, me tsaritugutugua vanigira e koegua na Taovia e adirutsumia tania na vale sosori. Me ketsaligira, “Kamu baa, ma kamu tsarivulagia na omea iani vania a Iakobo me vanigira sui na tinoni tutuni.” E goko vaga vanigira, me tuu me mololegira.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Mi tana dani male, e ponopala sosongo na tobaqira na mane pitu vale sosori, mara matagu loki mara vaiveisuagi, “?Nagua sagata vaga e laba vania a Petero tugamuna?”
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Maia Herod e moloketsa kara lavea a Petero mara tau nogo tsodoa. Te e tuu a Herod me raigira na manepede kara veisua levolevogira na mane matali vale sosori, mi muri e pedea kara labumatesigira.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Kalina a Herod e totu moa i Sesarea, maia e vaikoregi sosongo kolugira na tinoni ni Tire mi Sidon. Te igira na tinoni ni tana ara tsakeria na alaala mara sulungana baa na reiana. Tana idana, ara ba laba talu i konina a Blastus, aia nogo na mane e ida tana reitutuguana na valena a Herod, rongona ti aia ke sangagira na goko vaniana nina taovia. Mi muri mara baa i konina a Herod mara nongia ti ke tami ma kara vairagosigi kolua, rongona i verana nogo na taovia ia ara norua pipi kalina kara volia gaqira mutsa.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Me tsau mai na dani tititi, ma Herod e sagelia na polona na taovia, me totukae tana sasana na totu na taovia, me goko vanigira na toga.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Migira ara guguu loki mara tsaria, “Nina goko e vaga saikesa nina goko kesa na god, me tau vaga na gokona na tinoni lee.”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Mi kalina tsotsodo nogo ia, e kesa nina angelo na Taovia e labusaginia a Herod, rongona e tamia na tinoni kara pada mamavasia ia liusia God. Ma na meri ara gania na tobana, me gini mate.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Ma na gokona God e tavosa bamai me dadato babaa.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Mi kaira a Barnabas ma Saul ara ka suilavaginia ka niqira aqo i Jerusalem, mara ka visutugua i Antiok, ma Ioane Marko e dulikolukaira.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.