2 Samuel 1

Ghari Bible (GRI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mi murina na mateana a Saul, maia David e visumai talu tana vailabu i tana e tangomana i koniqira na Amalek, me totu i Siklag i laona e ruka na dani.
1 Depois que Saul morreu, Davi voltou da sua vitória sobre os amalequitas e ficou dois dias na cidade de Ziclague.
2 Mi tana dani ngana, me kesa na mane e maitsau i tana, talu tana nauna i tana e totu nina valepolo a Saul. Maia e ratsia na polona, me moloa na papasa i lovana gana ke gini sauvulagia laka aia e melu sosongo. Me ba laba i konina a David, me tsuporu tsuna tana kao i matana tana kukuni.
2 No dia seguinte chegou um moço que vinha do acampamento de Saul. Para mostrar a sua tristeza, ele havia rasgado as suas roupas e posto terra na cabeça. O moço foi até o lugar onde Davi estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito.
3 Maia David e veisua na mane ia, “?Laka iava vaga o talumai igoe?”
3 Davi lhe perguntou: — De onde você está vindo? — Eu fugi do acampamento israelita! — respondeu ele.
4 Ma David e tsaria, “?Laka nagua e laba? Ko turupatumai vaniau.”
4 — Conte o que foi que aconteceu! — disse Davi. — O nosso exército fugiu da batalha, e muitos dos nossos homens foram mortos! — disse o moço. — Saul e o seu filho Jônatas também morreram.
5 Ma David e veisuâ, “?E koegua vaga ti o dona igoe laka ara ka mate kaira a Saul ma Jonatan?”
5 — Como é que você sabe que Saul e Jônatas estão mortos? — perguntou Davi.
6 Ma na mane e gokovisu me tsaria, “Inau au totu nogo i kelana na Vungavunga Gilboa, mau reia a Saul e gini tsotso varara nina bao, mau reigotoa laka igira na gala ara sage tana ose kolugira niqira terê ara maimai varangi nogo i konina.
6 E o moço respondeu assim: — Acontece que eu cheguei, por acaso, ao monte Gilboa e vi Saul apoiado na sua lança. Os carros e os cavaleiros inimigos chegavam cada vez mais perto dele.
7 Mi muri, maia Saul e pilomai me reiau inau, me soaau. Minau au tsarivania, ‘Eo, taovia.’
7 Então ele se virou, me viu e me chamou. E eu respondi: “Aqui estou, senhor!”
8 Maia e veisua laka asei inau, minau au tsarivania laka inau kesa na Amalek.
8 Saul perguntou quem eu era, e eu respondi que era amalequita.
9 Mi tana maia e tsarivaniau, ‘!Ko mai ieni mo ko labumatesiau! Inau au boka seko sosongo nogo, me varangi nogo kau mate.’
9 Aí ele disse: “Fui ferido gravemente e estou morrendo. Venha aqui e me mate.”
10 Minau au tû mau ba varangi i konina mau labumatesia, rongona au dona nogo laka sauba ke puka lê moa me ke mate. Mi muri minau au adiligia nina kepi taovia i lovana ma na bore i limana, mau adimaigira vanigo taovia.”
10 Então eu subi até o lugar onde ele estava e o matei porque eu sabia que, logo que caísse no chão, ele morreria. Aí tirei a coroa da cabeça dele e a pulseira do seu braço e trouxe para o senhor.
11 Ma David e ratsia na polona tana melu loki, migira sui lakalaka goto nina mane ara totu kolua ara nauvaganana goto.
11 Então Davi rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, e todos os seus soldados fizeram o mesmo.
12 Mara melu mara tangitangi mara tsoni vitoaqira segeni poi tsau tana ngulavi tana ka rongoqira a Saul ma Jonatan, mi tana rongona goto ara danga sosongo na Israel, igira nina tinoni nogo na Taovia, ara mate tana vailabu.
12 Choraram, se lamentaram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas e por Israel, o povo de Deus, o Senhor , pois muitos deles tinham sido mortos na batalha.
13 Ma David e veisuâ na borau aia e aditurupatu mai vania, “?Laka na ava vaga igoe?”
13 Aí Davi perguntou ao moço que tinha trazido as notícias: — De onde você é? — Eu sou amalequita, mas estou morando aqui na sua terra! — respondeu ele.
14 Ma David e veisuagotoa, “?Egua vaga igoe ti o tau matagu na labumatesiana na taovia tsapakae aia nogo na Taovia e vili segeni nogoa?”
14 — Como é que você se atreveu a matar o rei escolhido por Deus, o Senhor ? — perguntou Davi.
15 Mi tana, ma David e soamaia kesa nina mane me ketsalia, “!Ko labumatesia!” Ma na mane ia e labua na Amalek ia me mate,
15 Então chamou um dos seus homens e ordenou: — Mate-o! O homem atacou o amalequita e o matou.
16 ma David e tsarivania na Amalek, “Igoe segenimu nogo o tsukia te e laba vanigo na omea iani. Eo, igoe nogo o kede segenimu kalina o tsarivulagia laka igoe nogo o labumatesia na taovia tsapakae, aia nogo na Taovia e vili segeni nogoa.”
16 E Davi disse ao amalequita: — O culpado disso foi você mesmo. Você se condenou quando confessou que havia matado o rei escolhido pelo
17 Ma David e teâ kesa na linge na tangitangi tana ka rongoqira a Saul ma Jonatan na dalena,
17 Davi cantou esta lamentação por Saul e por seu filho Jônatas
18 me moloketsa kara sasaniginigira na tinoni sui tana Juda. Ma na linge iani ara maretsunanogoa tana Nina Papi a Jasar.
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. (Esta lamentação está escrita no Livro do Justo .)
19 “!I kelana na tetena ni Israel ara ka ba mate kaira gada ida loki!
19 Os nossos líderes estão mortos nos montes de Israel! Caíram os nossos soldados mais valentes!
20 Kamu laka na ba tsarivulagiana tana vera ni Gat,
20 Não contem isso na cidade de Gate nem nas ruas de Asquelom, para que as mulheres filisteias não se alegrem, nem pulem de contentamento as filhas dos pagãos.
21 “!Ke tau goto tumu sa usa se ke puka sa kolobu i kelaqira na tetena ni Gilboa;
21 Não caia chuva nem orvalho nos montes de Gilboa, e que os seus campos não produzam mais nada. Pois ali os e o escudo de Saul perdeu o seu brilho.
22 Nina pipili a Jonatan e vo savi,
22 O arco de Jônatas era mortal, e a espada de Saul nunca falhava para derrubar os poderosos e matar os inimigos.
23 “A Saul ma Jonatan, ara padalokikaira mara galuvekaira sosongo;
23 Saul e Jônatas, tão queridos e maravilhosos; juntos na vida, juntos na morte! Eram mais rápidos do que as águias e mais fortes do que os leões!
24 “!Igamu na daki ni Israel kamu tangisia a Saul!
24 Mulheres de Israel, chorem por Saul! Ele vestia vocês com vestidos de fina lã vermelha e as enfeitava com joias de ouro.
25 “Igira na mane vaumate malagai ara puka nogo,
25 Os soldados mais valentes caíram e foram mortos na batalha. Jônatas está morto nas montanhas.
26 “!Au ngangaisi sosongoligo igoe Jonatan na kulaqu;
26 Eu choro por você, meu irmão Jônatas; como eu o estimava! Como era maravilhoso o seu amor para mim, melhor ainda do que o amor das mulheres.
27 “Igira na mane vaumate malagai ara puka nogo,
27 Os soldados mais valentes caíram, e as suas armas não têm mais utilidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.