2 Samuel 13
Ghari Bible (GRI) vs ARIB
1 Ma Absalom na dalena a David e tamanina kesa na tasina daki, aia ko Tamar na soana. Maia e tsamu me daki laka sosongo. Maia Amon kesa segeni goto na dalena a David e ngao sosongolia ko Tamar.
1 Ora, Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e sucedeu depois de algum tempo que Amnom, filho de Davi enamorou-se dela.
2 Aia e gini rota sosongo na ngaoana te e gini lobogu rongona e utu vania na adiana, rongona ko Tamar e siama moa mara tau tamivania ke goko kolua sa mane.
2 E angustiou-se Amnom, até adoecer, por amar, sua irmã; pois era virgem, e parecia impossível a Amnom fazer coisa alguma com ela.
3 Ma Amon e tamanina kesa na kulana dou sosongo, a Jonadab na soana, aia na dalena a Sama na kulana a David maia e dona sosongo na nausautu levolevo.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo, cujo nome era Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi; e era Jonadabe homem mui sagaz.
4 Ma Jonadab e tsarivania a Amon, “?Igoe na dalena na taovia tsapakae, megua vaga ti e pipi moa na dani au reigo o melu sosongo vaga ia? ?Nagua vaga e laba vanigo?”
4 Este lhe perguntou: Por que tu de dia para dia tanto emagreces, ó filho do rei? não mo dirás a mim? Então lhe respondeu Amnom: Amo a Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Ma Jonadab e tsarivania, “Me dou ko liu vaga iani ti ko gini tangomana. Ko gini malapalu laka o lobogu loki mo ko ba tsaro i nigemu. Mi kalina na tamamu ke mai na reiamu mo ko tsarivania, ‘Kiki ko nongia ko Tamar na tasiqu ke mai palaau. Au ngaoa aia ke mai me ke vangaraua na mutsa ieni i mataqu gana kau reiginia, maia segenina goto ke palaau.’ ”
5 Tornou-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama, e finge-te doente; e quando teu pai te vier visitar, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha dar-me de comer, preparando a comida diante dos meus olhos, para que eu veja e coma da sua mão.
6 Me vaga ia, ma Amon e gini malapalu laka e lobogu loki me ba tsaro i nigena.
6 Deitou-se, pois, Amnom, e fingiu-se doente. Vindo o rei visitá-lo, disse-lhe Amnom: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos diante dos meus olhos, para que eu coma da sua mão.
7 Maia David e mologoko ba vania ko Tamar aia e totu i laona na valena na taovia tsapakae me tsaria: “Ko vano tana valena a Amon mo ko vangarau vania ke visana gana mutsa.”
7 Mandou, então, Davi a casa, a dizer a Tamar: Vai a casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe alguma comida.
8 Maia e tû me bâ i tana me reia a Amon e tsaro i nigena. Maia ko Tamar e adia na turina na pulaoa, me aqosiginia visana na bredi tetelo i matana a Amon. Mi muri maia e kodogira na bredi
8 Foi, pois, Tamar a casa de Amnom, seu irmão; e ele estava deitado. Ela tomou massa e, amassando-a, fez bolos e os cozeu diante dos seus olhos.
9 me adimaigira vania gana ke ganigira. Maia Amon e sove. Me tsarivania ko Tamar, “Ko railigigira sui ma kara vano.” Migira sui ara vanoligi tania na vale ia.
9 E tomou a panela, e os tirou diante dele; porém ele recusou comer. E disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram dele.
10 Mi muri maia e tsarivania ko Tamar, “Ko adimaigira na bredi tetelo ieni i nigequ, migoe segeni nogo ko palaau.” Ma ko Tamar e tû me adigira na bredi tetelo me ba palâ.
10 Então disse Amnom a Tamar: Traze a comida a câmara, para que eu coma da tua mão. E Tamar, tomando os bolos que fizera, levou-os à câmara, ao seu irmão Amnom.
11 Mi kalina aia e saugira vania a Amon maia e tangolikakaia me tsarivania, “!Ko mai tsaro koluau i nigequ!”
11 Quando lhos chegou, para que ele comesse, Amnom pegou dela, e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Maia ko Tamar e tsaria, “!Tagara! !Tasiqu ko laka na turuginiaqu na nauana na omea paluvangamaga vaga ia! !Na omea vaga ia e sasi seko sosongo na nauana tana Israel!
12 Ela, porém, lhe respondeu: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 ?Me sauba ke koegua sagata ti inau kau liu tugua i mataqira na tinoni? Migoe, sauba ko paluvangamamu saikesa i laona na Israel. Kiki, ko ba goko kolua na taovia tsapakae, mau dona laka sauba aia ke tamiau inau vanigo.”
13 Quanto a mim, para onde levaria o meu opróbrio? E tu passarias por um dos insensatos em Israel. Rogo-te, pois, que fales ao rei, porque ele não me negará a ti.
14 Maia Amon e tau goto ngaoa na rongomangana; ma na rongona aia e susuliga liusia ko Tamar, maia e tsoni pukalia i nige me tangopekea.
14 Todavia ele não quis dar ouvidos à sua voz; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 Mi muri, maia Amon e tavongani reisavi sosongolia ko Tamar, ma nina reisavi e loki sosongo liusia bâ nina galuve e gini ngao sosongoliginia tana idana. Maia e tû me ketsalia, “!Ko baligi!”
15 Depois sentiu Amnom grande aversão por ela, pois maior era a aversão que se sentiu por ela do que o amor que lhe tivera. E disse-lhe Amnom: Levanta-te, e vai-te.
16 Maia ko Tamar e tsarivania, “!Tagara! !Ti vaga ko tsialigiau vaga ia, maia na nauvaganana ia ke sasi liusia bâ na omea o vasini nauvaniau moa!”
16 Então ela lhe respondeu: Não há razão de me despedires; maior seria este mal do que o outro já me tens feito. Porém ele não lhe quis dar ouvidos,
17 me soasagea kesa nina maneaqo segeni me tsarivania, “!Ko adiligia na daki ieni tania na mataqu inau! !Ko tsonitsunâ i tano mo ko ravekakaia na bani!”
17 mas, chamando o moço que o servia, disse-lhe: Deita fora a esta mulher, e fecha a porta após ela.
18 Ma na maneaqo ia e tsonitsunâ i tano me ravekakaia na bani.
18 Ora, trazia ela uma túnica talar; porque assim se vestiam as filhas virgens dos reis. Então o criado dele a deitou fora, e fechou a porta após ela.
19 Aia e tû me karotsavua na papasa i lovana me ratsia na polona sagesage katsi, me tsavupoiginia na limana na matana, me ngangai me vanoligi.
19 Pelo que Tamar, lançando cinza sobre a cabeça, e rasgando a túnica talar que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça, e se foi andando e clamando.
20 Mi kalina a Absalom na tasina e morosia maia e veisuâ, “?Laka a Amon e tangopekego? Kiki tasiqu, ko laka na gini melu sosongo. Aia na tasimu savusavu, me vaga ia ko laka goto na ba tsarivulagi vaniana ke kesa tana rongona na omea iani.” Maia ko Tamar e ba totu i valena a Absalom, me melu loki sosongo me totu segenina.
20 Mas Absalão, seu irmão, lhe perguntou: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o seu coração por isto. Assim ficou Tamar, desolada, em casa de Absalão, seu irmão.
21 Mi kalina a David na taovia tsapakae e rongomia e laba na omea vaga ia, maia e kore loki sosongo.
21 Quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Ma Absalom e reisavi sosongolia a Amon rongona e tangopekea ko Tamar na tasina, me tû tana dani ia maia e tau goto goko kolua.
22 Absalão, porém, não falou com Amnom, nem mal nem bem, porque odiava a Amnom por ter ele forçado a Tamar, sua irmã.
23 Mi murina e ruka na ngalitupa, tana tagu ara putsiligia na ivuqira nina sipi a Absalom i Baal Hasor i ligisana na vera ni Epraim, maia Absalom e soabagira sui igira na dalena mane na taovia tsapakae kara ba laba i tana.
23 Decorridos dois anos inteiros, tendo Absalão tosquiadores em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, convidou todos os filhos do rei.
24 Maia e tû me vano i konina a David na taovia tsapakae me tsarivania, “Taovia, ara putsiliginogoa na ivuqira niqu sipi. ?Laka igoe kolugira nimu mane sasanga sauba kamu mai ma kamu sanga totu tana niqu kavomutsa?”
24 Foi, pois, Absalão ter com o rei, e disse: Eis que agora o teu servo faz a tosquia. Peço que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Ma na taovia tsapakae e tsarivania, “Tagara dalequ. Sauba ke molo gamu rota loki sosongo ti vaga igami sui kami bâ.” Ma Absalom e amigokona vania, maia na taovia tsapakae e tau goto tamivania, me raia moa ke vanoligi.
25 O rei, porém, respondeu a Absalão: Não, meu filho, não vamos todos, para não te sermos pesados. Absalão instou com ele; todavia ele não quis ir, mas deu-lhe a sua benção.
26 Ma Absalom e tsarigoto, “E dou, me ti e vaga ia mo ko tamivania moa a Amon na tasiqu ke mai.”
26 Disse-lhe Absalão: Ao menos, deixa ir conosco Amnom, meu irmão. O rei, porém, lhe perguntou: Para que iria ele contigo?
27 Maia Absalom e amigokona babâ moa poi kalina a David e tamivania a Amon migira sui na dalena mane tavosi goto kara vano kolua a Absalom.
27 Mas como Absalão instasse com o rei, este deixou ir com ele Amnom, e os demais filhos do rei.
28 me ketsaligira nina maneaqo vaga iani: “Kamu matania a Amon, ma kamu reia kalina aia ke inuvi suinogoa ke danga na uaeni, mi kalina inau kau ketsaligamu, migamu kamu labumatesia. Kamu laka goto na matagu. Inau segeniqu nogo kau adikedena. !Kamu malagai ma kamu laka goto na padaruka na nauana!”
28 Ora, Absalão deu ordem aos seus servos, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre do vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom; então matai-o. Não tenhais medo; não sou eu quem vo-lo ordenou? Esforçai-vos, e sede valentes.
29 Bâ, migira nina maneaqo a Absalom ara muria nina goko mara labumatesia a Amon. Migira sui na dalena tavosi a David ara sage tana niqira asi mara tsogoligi.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram e, montando cada um no seu mulo, fugiram.
30 Mi kalina igira ara maimai moa i sautu me visana tinoni ara tsarivania a David: “!A Absalom e labumatesigira sui na dalemu, me tau goto totuvisu sa vidaqira!”
30 Enquanto eles ainda estavam em caminho, chegou a Davi um rumor, segundo o qual se dizia: Absalão matou todos os filhos do rei; nenhum deles ficou.
31 Maia na taovia tsapakae e gini melu loki sosongo me tû tania na sasana na totukae, me ratsia na polona me tsonitsuna segenina tana kao. Migira na maneaqo ara totu kolua i tana ara ratsigotoa na poloqira.
31 Então o rei se levantou e, rasgando as suas vestes, lançou-se por terra; da mesma maneira todos os seus servos que lhe assistiam rasgaram as suas vestes.
32 Maia Jonadab na dalena a Sama na kulana a David e tsarivania, “Taovia, ara tau labumatesigira sui na dalemu. Maia segeni lelê moa a Amon e mate. Na omea vaga nogo ia e padakuti matena a Absalom na nauana tû kalina a Amon e tangopekea ko Tamar na tasina.
32 Mas Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, disse-lhe: Não presuma o meu senhor que mataram todos os mancebos filhos do rei, porque só morreu Amnom; porque assim o tinha resolvido fazer Absalão, desde o dia em que ele forçou a Tamar, sua irmã.
33 Vaga ia, mo ko laka na tutunina na turupatu laka igira sui na dalemu ara mate; a Amon segeni moa e mate.”
33 Não se lhe meta, pois, agora no coração ao rei meu senhor o pensar que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Ma Absalom aia e tû me tsogoligi.
34 Absalão, porém, fugiu. E o mancebo que estava de guarda, levantando os olhos, orou, e eis que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, ao lado do monte.
35 Ma Jonadab e tsarivania a David, “Na dalemu nogo igoe igira ara maimai, vaga au tsarivanigo nogo inau.”
35 Então disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; conforme a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Mi kalina tsotsodo a Jonadab e sui na tsoniana na goko ia, migira na dalena a David ara sagemai i vale; ara tuturiga na ngangai, ma David migira sui nina mane sasanga ara ngangai loki goto bâ.
36 Acabando ele de falar, chegaram os filhos do rei e, levantando a sua voz, choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 — ausente —
37 Absalão, porém, fugiu, e foi ter com Talmai, filho de Amiur, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 — ausente —
38 Tendo Absalão fugido para Gesur, esteve ali três anos.
39 mi kalina e padalenogoa na mateana a Amon, maia e kili sosongolia ke reitugua a Absalom na dalena.
39 Então o rei Davi sentiu saudades de Absalão, pois já se tinha consolado acerca da morte de Amnom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.