2 Samuel 12
Ghari Bible (GRI) vs ARIB
1 Na Taovia e molovanoa a Natan na propete ke ba laba i konina a David. Ma Natan e tû me ba tsarivania a David, “Ara ka ruka na mane ara ka totu sui moa i laona kesa na vera loki; me kesa ka vidaqira e tamani omea danga sosongo, me kesa e tau tamani sa omea.
1 O Senhor, pois, enviou Natã a Davi. E, entrando ele a ter com Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Ma na mane e tamani omea danga e tamanigira goto danga nina buluka ma nina sipi,
2 O rico tinha rebanhos e manadas em grande número;
3 maia na mane e tau tamani sa omea e tamanina e kesa lelê moa nina dalena sipi aia e volia. Maia e reitutugudou sosongolia, me loki i laona na valena kolugira na dalena. Aia e palaginia visana gana mutsa segeni, me tamivania ke inu tana nina bilo, me tulangikaea me moloa i kakabana. Eo, na dalena sipi ia e vaga saikesa moa ti na dalena daki vania.
3 mas o pobre não tinha coisa alguma, senão uma pequena cordeira que comprara e criara; ela crescera em companhia dele e de seus filhos; do seu bocado comia, do seu copo bebia, e dormia em seu regaço; e ele a tinha como filha.
4 Me kesa dani e kesa gana sulunga e maitsau i valena na mane tamani omea danga. Maia na mane tamani omea danga e tau saikesa ngaoa na labuana sa nina sipi segeni gana ke vangarau mutsa vania; maia e bâ me adia nina dalena sipi aia na mane e tau tamani sa omea me kuki vania gana sulunga.”
4 Chegou um viajante à casa do rico; e este, não querendo tomar das suas ovelhas e do seu gado para guisar para o viajante que viera a ele, tomou a cordeira do pobre e a preparou para o seu hóspede.
5 Mi tana ma David e kore vanisosongolia na mane tamani omea danga ia me tsaria, “!Inau au gini vatsa tana asana na Taovia mamauri laka aia na mane e nauvaganana ia nina aqo nomoa ke mate!
5 Então a ira de Davi se acendeu em grande maneira contra aquele homem; e disse a Natã: Vive o Senhor, que digno de morte é o homem que fez isso.
6 Mi tana rongona aia e naua na omea seko sosongo vaga ia, ma nina aqo ke volivisua ke vati kalina na dangana na omea aia e adinogoa.”
6 Pela cordeira restituirá o quádruplo, porque fez tal coisa, e não teve compaixão.
7 Mi tana e tû a Natan me tsarivania a David, “Igoe nogoria na mane ia. Miani nogoria e vaga na goko na Taovia na God ni Israel e tsarivanigo: ‘Inau nogo au mologo igoe ko taovia tsapakae tana Israel, mau laumaurisigo tania na limana a Saul.
7 Então disse Natã a Davi: Esse homem és tu! Assim diz o Senhor Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, livrei-te da mão de Saul,
8 Mau saunogoa vanigo na valena migira goto na tauna sui; mau molokaego igoe ko taovia tsapakae kaputia na Israel ma na Juda. Me ti vaga igoe o padâ laka e tau vati tugugo moa, minau tangomana moa kau pabo vanigo goto ke ruka goto kalina na dangana.
8 e te dei a casa de teu senhor, e as mulheres de teu senhor em teu seio; também te dei a casa de Israel e de Judá. E se isso fosse pouco, te acrescentaria outro tanto.
9 ?Megua igoe ti o petsakoe vaniau vaga ia, mo tau murigira niqu ketsa? ?Megua ti o naua na omea seko sosongo vaga ia? !Igoe nogo o nausautuna te ara labumatesia a Uria tana vailabu; mo molovanigira na Amon kara matesia, mi muri migoe o tû mo adigotoa na tauna!
9 Por que desprezaste a palavra do Senhor, fazendo o mal diante de seus olhos? A Urias, o heteu, mataste à espada, e a sua mulher tomaste para ser tua mulher; sim, a ele mataste com a espada dos amonitas.
10 Mi kalina ia, i laoqira pipi sui na vatavata kara botsamai, kara visana na kukuamu igoe sauba ke gadovigira na mate seko, rongona igoe o petsakoe vaniau inau, mo adia na tauna a Uria.
10 Agora, pois, a espada jamais se apartará da tua casa, porquanto me desprezaste, e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para ser tua mulher.
11 Minau au gini vatsa vanigo laka sauba nomoa kau naua me ke kesa i laona nimu tamadale segeni nogo igoe ke molorota loki vanigo. Me sauba ko reilakana kalina inau kau adiligigira tanigo na taumu ma kau saugira vania sa mane tavosi; maia sauba ke tsaro kolugira tana dani male.
11 Assim diz o Senhor: Eis que suscitarei da tua própria casa o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres perante os teus olhos, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com tuas mulheres à luz deste sol.
12 Igoe o naupopoia nimu sasi, minau sauba kau naua ma na omea iani ke laba i malena i mataqira sui na Israel.’ ”
12 Pois tu o fizeste em oculto; mas eu farei este negócio perante todo o Israel e à luz do sol.
13 Ma David e tsaria, “Inau au sasi loki manana nomoa i matana na Taovia.”
13 Então disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor. Tornou Natã a Davi: Também o Senhor perdoou o teu pecado; não morreras.
14 Mi tana rongona nogo igoe o pea sosongolia na Taovia mo naua na omea seko vaga iani, me sauba na dalemu ia ke mate.”
14 Todavia, porquanto com este feito deste lugar a que os inimigos do Senhor blasfemem, o filho que te nasceu certamente morrerá.
15 Mi muri, ma Natan e tû me visutugua i verana.Aia e tulangikaea na dalena sipi ia me moloa i kakabana, me vaga saikesa moa ti na dalena vania.|src="Lear 08" size="col" ref="12:13"
15 Então Natã foi para sua casa. Depois o Senhor feriu a criança que a mulher de Urias dera a Davi, de sorte que adoeceu gravemente.
16 Ma David e nongia God ke gini douvisutugua na baka. Maia e sove saikesa na ganiana sa omea, me pipi bongi aia e sage tana vokina me tsaro lê i lao tana bongi popono.
16 Davi, pois, buscou a Deus pela criança, e observou rigoroso jejum e, recolhendo-se, passava a noite toda prostrado sobre a terra.
17 Migira nina maneaqo tana valena ara bâ i konina mara tovoa laka kara tatatuua, maia e sove kakai me sove goto na ganiana sa mutsa kolugira.
17 Então os anciãos da sua casa se puseram ao lado dele para o fazerem levantar-se da terra; porém ele não quis, nem comeu com eles.
18 Me putsi kesa na uiki maia na baka e mate, migira nina maneaqo a David ara matagu na tsarivulagi vaniana. Mara tsarisegeniqira, “Kalina na baka ia e mamauri moa, ma David e tau goto gokovisu vanigita kalina igita a goko vania. ?Me sauba ka tsarikoeguania vania laka e mate nogo na dalena? !Me ti vaga ka tsarivania me tau utu aia ke naua sa omea ke gini sekoli segenina!”
18 Ao sétimo dia a criança morreu; e temiam os servos de Davi dizer-lhe que a criança tinha morrido; pois diziam: Eis que, sendo a criança ainda viva, lhe falávamos, porém ele não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança morreu? Poderá cometer um desatino.
19 Mi kalina a David e morosigira ara goko gagasa i laoqira segeni, maia e padagadovinogoa laka e mate nogo na baka ia. Maia e veisuagira, “?Laka e mate nogo na baka ia?”
19 Davi, porém, percebeu que seus servos cochichavam entre si, e entendeu que a criança havia morrido; pelo que perguntou a seus servos: Morreu a criança? E eles responderam: Morreu.
20 Mi tana, ma David e tû tania na kao, me ba leso, me tsipadoua na ivuna, me oli polona. Mi muri maia e vano i laona na valena na Taovia me samasama vania. Mi kalina e visumaitugua i valena, maia e nonogana me gania kalina ara sauvania.
20 Então Davi se levantou da terra, lavou-se, ungiu-se, e mudou de vestes; e, entrando na casa do Senhor, adorou. Depois veio a sua casa, e pediu o que comer; e lho deram, e ele comeu.
21 Migira nina maneaqo ara tsarivania, “Ami tau saikesa padagadovia igami na omea vaga iani. Kalina na baka ia e mamauri moa, migoe o ngangai mo sove na mutsa; mi kalina tsotsodo e mate na baka ia, migoe o tû mo mutsa!”
21 Então os seus servos lhe disseram: Que é isso que fizeste? pela criança viva jejuaste e choraste; porém depois que a criança morreu te levantaste e comeste.
22 Ma David e tsarivanigira, “Eo, e mana, inau au vitoa mau ngangai kalina e mamauri moa, rongona au pada laka na Taovia sauba ke galuveau, me ke tau tamivania na baka ia ke mate.
22 Respondeu ele: Quando a criança ainda vivia, jejuei e chorei, pois dizia: Quem sabe se o Senhor não se compadecerá de mim, de modo que viva a criança?
23 ?Mi kalina ia aia e mate nogo, ma na rongona gua ti kau vitoa inau? ?Laka tangomana inau kau maurisivisua na baka ia? Me kesa dani inau goto sauba kau vano tana nauna e vano aia, maia moa e utu goto ke visumaitugua i koniqu inau.”
23 Todavia, agora que é morta, por que ainda jejuaria eu? Poderei eu fazê-la voltar? Eu irei para ela, porém ela não voltará para mim.
24 Mi muri ma David e ba verea ko Batseba na tauna. Maia e maturu kolua, ma ko Batseba e tiana me vasuvania a David kesa na dalena mane, maia David e soaginia a Solomon. Ma na Taovia e galuve sosongolia na baka mane ia,
24 Então consolou Davi a Bate-Seba, sua mulher, e entrou, e se deitou com ela. E teve ela um filho, e Davi lhe deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou;
25 me ketsaliginia a Natan na propete ke soaginia na baka ia a Jedidia, rongona na Taovia e galuve sosongolia.
25 e mandou, por intermédio do profeta Natã, dar-lhe o nome de Jedidias, por amor do Senhor.
26 Mi tana tagu ia ma Joab e babaginia moa na vera ni Raba niqira verabau pukuga na Amon, me varangi nogo ke tangolia.
26 Ora, pelejou Joabe contra Rabá, dos amonitas, e tomou a cidade real.
27 Maia e tû me mologira visana nina mane adigoko kara ba turupatu vaganana vania a David “Inau au bokinogoa na Raba mau tangolinogoa na uluna gaqira kô na inu.
27 Então mandou Joabe mensageiros a Davi, e disse: Pelejei contra Rabá, e já tomei a cidade das águas.
28 Mi kalina ia e dou ti ko soasaigira na turina nimu alaala na mane vaumate ara totuvisu moa i vera, mo ko maiginia na vera ia migoe segenimu nogo ko tangolia. Kau tau ba tangolia inau, ma kara gini tsonikaeau inau.”
28 Ajunta, pois, agora o resto do povo, acampa contra a cidade e toma-a, para que eu não a tome e seja o meu nome aclamado sobre ela.
29 Bâ, ma David e soasaigira nina alaala na mane vaumate, mara ba bokia na vera ni Rama mara tangolia.
29 Então Davi ajuntou todo o povo, e marchou para Rabá; pelejou contra ela, e a tomou.
30 Ma David e adiligia na kepi qolumila e totu i lovana na titinonina a Molek niqira god na Amon, ma na mamavana ia e gana ngongo tolu sangavulu tsege na kilo, me kesa na vatu loki matena e totu i laona. Ma David e adia na kepi qolu ia me moloa i lovana segeni. Maia e adigira goto danga sosongo na omea e lautania na verabau ia,
30 Também tirou a coroa da cabeça do seu rei; e o peso dela era de um talento de ouro e havia nela uma pedra preciosa; e foi posta sobre a cabeça de Davi, que levou da cidade mui grande despojo.
31 me adigira goto na tinonina na verabau ia, me mologira kara aqovania tana soa, ma na tapala na pilokao ma na rarati, me turuginigira kara aqosi briki. Maia e nauvanigira vaga goto igira na tinonina na vera tavosi sui tana Amon. Mi muri, maia migira nina mane ara visutugua i Jerusalem.
31 E, trazendo os seus habitantes, os pôs a trabalhar com serras, trilhos de ferro, machados de ferro, e em fornos de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos amonitas. Depois voltou Davi e todo o povo para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.