2 Samuel 11
Ghari Bible (GRI) vs ARC
1 Mi kalina e sui nogo na tagu na bisi me tuturiga na papara, tana tagu vaga nogo i laona na ngalitupa igira na taovia tsapakae ara lavu na vano tana vailabu, ma David e molovanoa a Joab kolugira nina mane sasanga migira na mane vaumate ni Israel; ara bâ mara tuliusigira na Amon mara tupolia na verabau ni Raba. Ma David e totuvisu moa i Jerusalem.
1 E aconteceu que, tendo decorrido um ano, no tempo em que os reis saem para a guerra, enviou Davi a Joabe, e a seus servos com ele, e a todo o Israel, para que destruíssem os filhos de Amom e cercassem Rabá; porém Davi ficou em Jerusalém.
2 Me kesa dani tana varangi ngulavi, ma David e tû tania na nigena, me dato i kelana na valena tana e atsa. Mi kalina e liu bamai i tana, maia e morosia kesa na daki e leso i kô. Ma na daki ia e rerei dou sosongo.
2 E aconteceu, à hora da tarde, que Davi se levantou do seu leito, e andava passeando no terraço da casa real, e viu do terraço a uma mulher que se estava lavando; e era esta mulher mui formosa à vista.
3 Maia e tû, me molovanoa kesa nina mane adigoko ke ba lavevulagia asei daki vaga ia, maia e ba tsodovulagia laka na daki ia ko Batseba na dalena a Eliam ma na tauna a Uria na Het.
3 E enviou Davi e perguntou por aquela mulher; e disseram: Porventura, não é esta Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu?
4 Ma David e mologira visana nina mane adigoko kara ba adimaia; migira ara ba adimai vania, ma David e maturu kolua. Maia ko Batseba e vasini lelê moa e sui na nauana na aqona na suisui murina na reivula. Mi muri, ma na daki ia e visutugua i valena.
4 Então, enviou Davi mensageiros e a mandou trazer; e, entrando ela a ele, se deitou com ela (e já ela se tinha purificado da sua imundície); então, voltou ela para sua casa.
5 Mi muri kalina aia e donaginisegenina nogo laka e tiana, maia e mologoko bâ vania a David me tsarivania.
5 E a mulher concebeu, e enviou, e fê-lo saber a Davi, e disse: Pejada estou.
6 Maia David e tû me mologoko vania a Joab me tsarivania; “Ko moloa a Uria na Het ke mailaba i koniqu.” Bâ, ma Joab e molovanoa a Uria i konina a David.
6 Então, enviou Davi a Joabe, dizendo: Envia-me Urias, o heteu. E Joabe enviou Urias a Davi.
7 Mi kalina a Uria e ba tsau i vera, ma David e veisuâ ti vaga a Joab migira nina alaala na mane vaumate ara mamauri dou moa, me laka e koegua na vavanona na vailabu.
7 Vindo, pois, Urias a ele, perguntou Davi como ficava Joabe, e como ficava o povo, e como ia a guerra.
8 Mi muri maia e tsarivania a Uria, “Dou, mi kalina ia igoe ko vano i valemu mo ko ba mango tetelo.” Ma Uria e tû me mololea i tana, ma David e sauvanoa i valena kesa na vangalaka.
8 Depois, disse Davi a Urias: Desce à tua casa e lava os teus pés. E, saindo Urias da casa real, logo saiu atrás dele iguaria do rei.
9 Ma Uria e tau goto vano i valena; me ba maturu moa tana matsapakapuna na valena na taovia tsapakae kolugira nina mane matali na taovia tsapakae.
9 Porém Urias se deitou à porta da casa real, com todos os servos do seu senhor, e não desceu à sua casa.
10 Mi kalina a David e rongomia laka a Uria e tau goto vano i valena, maia e soâ me veisuâ, “?Igoe o vasini visumai moa murina o molole okanogoa na valemu, ma na rongona gua ti o tau ba tsau talu i valemu?”
10 E o fizeram saber a Davi, dizendo: Urias não desceu à sua casa. Então, disse Davi a Urias: Não vens tu de uma jornada? Por que não desceste à tua casa?
11 Ma Uria e gokovisu vania me tsaria, “Igira na mane ni Israel mi Juda ara totu moa tana vailabu, ma na Bokisi na Taso e totu kolugira goto; maia a Joab gaqu taovia tagao kolugira nina mane sasanga ara tototu sui moa tana nauna mangasâ. ?Me ke koegua vaga ti kau visutugua i valequ inau ma kau ba mutsa ma kau inu, ma kau maturu kolua na tauqu? Inau au vatsa tana asana God mamauri mi tana asamu goto igoe laka e utu goto kau nauvaganana ia!”
11 E disse Urias a Davi: A arca, e Israel, e Judá ficam em tendas; e Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados no campo; e hei de eu entrar na minha casa, para comer e beber e para me deitar com minha mulher? Pela tua vida e pela vida da tua alma, não farei tal coisa.
12 Bâ, ma David e tsarivania, “Me ti e vaga ia, me dou ko totuvisu talu ieni i dani eni, mi ke dani moa ti inau kau molovanogo.” Mi tana ma Uria e totuvisu i Jerusalem tana dani ia mi tana dani ngana goto.
12 Então, disse Davi a Urias: Fica cá ainda hoje, e amanhã te despedirei. Urias, pois, ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Ma David e soâ ke ba mutsa me ke inu kolua, tsau e ulavia na uaeni. Mi tana bongi goto ia ma Uria e tau goto visu i valena; maia e bâ moa tana vokiqira igira na mane matali valena na taovia tsapakae, mi tana e tsaro, me gini tsatsavu nina polo na tsatsavu me maturu.
13 E Davi o convidou, e comeu e bebeu diante dele, e o embebedou; e, à tarde, saiu a deitar-se na sua cama, como os servos de seu senhor; porém não desceu à sua casa.
14 Tana matsaraka na dani ngana, ma David e marea kesa na leta vania a Joab me sauvania a Uria ke adibavania.
14 E sucedeu que, pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e mandou-lha por mão de Urias.
15 Mi laona na leta ia e tsarivaganana iani: “Ko moloa a Uria ke totu i nagona tsotsodo na alaala i tana e susuliga dou bâ na vailabu, mi muri migoe ko sugavisu tania mo ko moloa kara labumatesia.”
15 Escreveu na carta, dizendo: Ponde Urias na frente da maior força da peleja; e retirai-vos de detrás dele, para que seja ferido e morra.
16 Me vaga ia, kalina a Joab migira nina alaala ara totupolia na verabau ia, maia e moloa a Uria tana nauna i tana aia e donaginia laka ara susugumai sosongo igira na gala.
16 Aconteceu, pois, que, tendo Joabe observado bem a cidade, pôs a Urias no lugar onde sabia que havia homens valentes.
17 Niqira alaala na mane vaumate igira na gala ara tsunamai tania na verabau ia mara vailabugi kolugira nina alaala a Joab; mara mate visana vidaqira nina mane sasanga a David, maia goto a Uria e mate.
17 E, saindo os homens da cidade e pelejando com Joabe, caíram alguns do povo, dos servos de Davi; e morreu também Urias, o heteu.
18 Mi muri ma Joab e sauvanoa na turupatuna vania a David na omea e laba tana vailabu,
18 Então, enviou Joabe e fez saber a Davi todo o sucesso daquela peleja.
19 me parovatavia na mane adigoko vaga iani, “Kalina igoe ko ba tsarivania na taovia tsapakae pipi na omea sui e laba tana vailabu,
19 E deu ordem ao mensageiro, dizendo: Acabando tu de contar ao rei todo o sucesso desta peleja,
20 me tau utu sauba aia ke gini kore sosongo me ke veisuago, ‘Rongona gua ti igamu amu ba varangisi sosongolia na verabau ia na vailabu koluaqira igira? ?Amu tau padagadovia igamu laka igira sauba kara tû tana baravatuna na vera ia ma kara vanasiginigamu niqira pilipili?
20 e, sucedendo que o rei se encolerize e te diga: Por que vos chegastes tão perto da cidade a pelejar? Não sabíeis vós que haviam de atirar do muro?
21 ?Egua laka amu tau goto padatugua igamu ara naukoeguania kalina ara labumatesia a Abimelek na dalena a Gideon? Na omea vaga ia e laba i Tebes, i tana e kesa na daki e tû i gotu tana baravatuna na vera me tsonitsunâ kesa na vatu loki me matesiginia. ?Me vaga ia, rongona gua ti amu ba varangi sosongo i ligisana na baravatuna na vera ia?’ Me ti vaga na taovia tsapakae ke veisuago na omea vaga iani, migoe ko tsarivania, ‘Ma Uria nimu mane sasanga ara labumatesigotoa.’ ”
21 Quem feriu a Abimeleque, filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher sobre ele, do muro, um pedaço de uma mó corredora, de que morreu em Tebes? Por que vos chegastes ao muro? Então, dirás: Também morreu teu servo Urias, o heteu.
22 Bâ, ma na mane adigoko ia e tû me vano i konina a David me tsarivania na omea vaga a Joab e ketsaliginia ke tsarivania.
22 E foi o mensageiro, e entrou, e fez saber a Davi tudo para que Joabe o enviara.
23 Maia e tsaria, “Igira gada gala ara susuliga liusigami mara rutsu tsunamai tania niqira verabau mara mai vailabugi kolugami tana mangasana, migami ami takuvi-visugira tugua tsau tana matsapakapuna na verabau ia.
23 E disse o mensageiro a Davi: Na verdade, que mais poderosos foram aqueles homens do que nós e saíram a nós ao campo; porém nós fomos contra eles, até à entrada da porta.
24 Mi muri migira ara tû tana baravatuna na vera ia mara vanasiginigami niqira pilipili, me visana nimu mane sasanga igoe taovia ara mate; me mate goto a Uria nimu mane sasanga.”
24 Então, os flecheiros atiraram contra os teus servos desde o alto do muro, e morreram alguns dos servos do rei; e também morreu o teu servo Urias, o heteu.
25 Ma David e tû me tsarivania na mane adigoko ia, “Ko bâ tsarivania a Joab ke laka na gini padasavi sosongo, rongona e utu nogo igita ka dona idanogoa asei sauba ke mate tana vailabu. Mo ko tsarivania moa ke vailabu susuliga bâ tana verabau ia, poi tsau kalina aia ke tangolia.”
25 E disse Davi ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não te pareça isso mal aos teus olhos; pois a espada tanto consome este como aquele; esforça a tua peleja contra a cidade e a derrota; esforça-o tu assim.
26 Mi kalina ko Batseba e rongomia laka e mate na savana maia e tangisia.
26 Ouvindo, pois, a mulher de Urias que Urias, seu marido, era morto, lamentou a seu senhor.
27 Mi kalina e sui nogo nina tagu na melu ko Batseba, ma David e mologoko bâ vania laka ke mai totu i valena; maia e lia na tauna me vasuvania kesa na dalena mane. Ma na Taovia e tau saikesa reingaoa na omea e naua a David.
27 E, passado o luto, enviou Davi e a recolheu em sua casa; e lhe foi por mulher e ela lhe deu um filho. Porém essa coisa que Davi fez pareceu mal aos olhos do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.