1 Reis 17
Ghari Bible (GRI) vs VC
1 Me kesa dani, maia Elija na propete ni Tisbe tana Gilead e bâ me tsarivania a Ahab na taovia tsapakae, “Tana asana na Taovia na God mamauri ni Israel aia inau au aqo vania, inau au tsarivanigo laka e utu goto ke puka na kolobu se ke tumu goto na usa i laona ke ruka se ke tolu na ngalitupa ke mai poi tsau kalina inau kau tsaria ke tumu.”
1 Elias, o tesbita, um habitante de Galaad, veio dizer a Acab: Pela vida do Senhor, Deus de Israel, a quem sirvo, não haverá nestes anos orvalho nem chuva, senão quando eu o disser.
2 Mi muri maia na Taovia e tsarivania a Elija,
2 Em seguida, a palavra do Senhor foi-lhe dirigida nestes termos:
3 “Ko tû mo ko mololea na nauna iani mo ko vano tabana i longa, mo ko taopoi i ligisana na masarina na Kô Kerit, tabana i longa na Jordan.
3 Vai-te daqui; retira-te para as bandas do oriente e vai esconder-te na torrente de Carit, que está defronte do Jordão.
4 Ma na masarina na kô nogo ia sauba ko inu, minau au ketsaligira nogo visana na kaokao kara adi bâ vanigo gamu mutsa i tana.”
4 Beberás da torrente, e ordenei aos corvos que te alimentem.
5 Ma Elija e rongomangana na Taovia me tû me ba totu i ligisana na masarina na Kô Kerit.
5 Elias partiu, pois, segundo a palavra do Senhor, e estabeleceu-se junto à torrente de Carit, defronte do Jordão.
6 Maia e inuvia na kô tana masarina ia, me gania na bredi ma na kamatsina igira na kaokao ara adimai vania pipi tana matsaraka ma na ngulavi.
6 Os corvos traziam-lhe pão e carne, pela manhã e pela tarde, e ele bebia a água da torrente.
7 Me tau oka i muri ma na masarina na kô ia e mamatsa takuti rongona e tau tumu sa usa.
7 Passado algum tempo, secou-se a torrente, porque não chovia mais na terra.
8 Mi muri ma na Taovia e tsarivania a Elija,
8 Então o Senhor disse-lhe:
9 “Mi kalina ia igoe ko tû, mo ko vano i Sarepat varangisia i Sidon, mo ko totu i tana. Inau au ketsalinogoa kesa na daki tinamate e totu i tana ke palago igoe.”
9 Vai para Sarepta de Sidon e fixa-te ali: ordenei a uma viúva desse lugar que te sustente.
10 Me tû a Elija me vano i Sarepat. Mi kalina e ba tsau tana matsapana na verabau ia, mi tana e reia kesa na daki tinamate e lave lake. Ma Elija e tsarivania, “Goena ko sao gaqu kô ma kau inu.”
10 Elias pôs-se a caminho para Sarepta. Chegando à porta da cidade, viu uma viúva que ajuntava lenha. Chamou-a e disse-lhe: Por favor, vai buscar-me um pouco de água numa vasilha para que eu beba.
11 Mi kalina e aligiri na daki na vano sao kô, maia Elija e goko bâ vania me tsaria, “Mo ko tatangomai vaniau goto sa piqena bredi.”
11 E indo ela buscar-lhe a água, gritou-lhe Elias: Traze-me também um pedaço de pão.
12 Ma na daki ia e tsarivania, “Tana asana nogo na Taovia mamauri aia nimu God, inau au gini vatsa laka au tau tamanina sa bredi. E kesa lelê moa na kakarona tetelo na pulaoa e totuvisu tana popo, me kesa lelê moa na kukuduna tetelo na oela tana tosu. Minau au mai ieni na lave lake, ma kau visu i vera ma kau bitia kesa moa na bredi tetelo vanikagami dalequ minau. Aia na susuina saikesa ka gamami mutsa kami ka gania, mi muri ma kami ka pitua moa na mate.”
12 Pela vida de Deus, respondeu a mulher, não tenho pão cozido: só tenho um punhado de farinha na panela e um pouco de óleo na ânfora; estava justamente apanhando dois pedaços de lenha para preparar esse resto para mim e meu filho, a fim de o comermos, e depois morrermos.
13 Ma Elija e tsarivania, “Ko laka goto na gini boe. Ko bâ moa mo ko aqosia na mutsa vaga o tsaria. Mo ko ida ko aqositalua kesa na sivona bredi tetelo mo ko adimai vaniau, mi muri ti igoe ko aqosigotoa ke visana vanikagamu dalemu.
13 Elias replicou: Não temas; volta e faze como disseste; mas prepara-me antes com isso um pãozinho, e traze-mo; depois prepararás o resto para ti e teu filho.
14 Rongona na Taovia aia na God ni Israel e goko me tsarivaganana, ‘Na pulaoa i laona na popo e utu ke sui saikesa, ma na oela i laona na tosu e utu ke kora pitsu, poi ke tsau tana dani inau na Taovia kau molomaitugua na usa.’ ”
14 Porque eis o que diz o Senhor, Deus de Israel: a farinha que está na panela não se acabará, e a ânfora de azeite não se esvaziará, até o dia em que o Senhor fizer chover sobre a face da terra.
15 Ma na tinamate ia e tû me vano, me naua na omea vaga e tsaria a Elija. Mi tugira ara tu tamanina tu gaqira mutsa e tugugira gana ke danga na dani.
15 A mulher foi e fez o que disse Elias. Durante muito tempo ela teve o que comer, e a sua casa, e Elias.
16 Me vaga saikesa nogo na Taovia e vekenogoa vania a Elija, na pulaoa ia e tau sui saikesa i laona na popo, ma na oela e tau kora pitsu i laona na tosu.
16 A farinha não se acabou na panela nem se esgotou o óleo da ânfora, como o Senhor o tinha dito pela boca de Elias.
17 Me kesa tana tagu i murimai, ma na dalena mane na daki tinamate ia e lobogu loki, me loki babâ nina lobogu me mate.
17 Algum tempo depois, o filho desta mulher, dona da casa, adoeceu, e seu mal era tão grave que já não respirava.
18 Ma na daki tinamate e tsarivania a Elija, “?Igoe nina maneaqo God, egua ti o nauvaganana vaniau? ?Laka o gini mai ieni na kateli vaniana God niqu sasi inau, ma na nauana goto me ke gini mate na dalequ?”
18 A mulher disse a Elias: Que há entre nós dois, homem de Deus? Vieste, pois, à minha casa para lembrar-me os meus pecados e matar o meu filho?
19 Ma Elija e tsarivania na daki, “Ko adimaivaniau na dalemu.” Ma Elija e adia na baka tania na limana tinana, me kalagaidatoa tana voki i gotu i tana e totu aia, me tsarovaginia tana nige.
19 Dá-me o teu filho, respondeu-lhe Elias. Ele tomou-o dos braços de sua mãe e levou-o ao quarto de cima onde dormia e deitou-o em seu leito.
20 Maia e nonginongi dato me tsaria, “?Taovia niqu God, egua ti o nauvania na daki tinamate iani na omea seko melumeluga vaga ia? !Aia e tobadou sosongo me reitutugudouau inau, mi kalina eni, migoe o tû mo matesivania na dalena!”
20 Em seguida, orou ao Senhor, dizendo: Senhor, meu Deus, até a uma viúva, que me hospeda, quereis afligir, matando-lhe o filho?
21 Mi tana e tû a Elija, me ba tsaro kovoragi i konina na baka tolu kalina, me nonginongi vaga iani, “!Taovia niqu God, ko maurisivisua na baka iani!”
21 Estendeu-se em seguida sobre o menino por três vezes, invocando de novo o Senhor: Senhor, meu Deus, rogo-vos que a alma deste menino volte a ele.
22 Ma na Taovia e rongomia nina nonginongi a Elija, ma na baka e tuturiga na magomago laba tugua.
22 O Senhor ouviu a oração de Elias: a alma do menino voltou a ele, e ele recuperou a vida.
23 Ma Elija e aditsunatugua na baka tana voki i lao, me ba tusuvania na tinana me tsarivania, “!Ko reia, e mauritugu na dalemu!”
23 Elias tomou o menino, desceu do quarto superior ao interior da casa e entregou-o à mãe, dizendo: Vê: teu filho vive.
24 Ma na daki tinamate e goko me tsarivania, “!Eo, mi kalina ia inau au donaginia laka igoe nogo nina maneaqo God, ma na Taovia e goko manana tana mangamu igoe!”
24 A mulher exclamou: Agora vejo que és um homem de Deus e que a palavra de Deus está verdadeiramente em teus lábios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.