1 Reis 12
Ghari Bible (GRI) vs BKJ
1 Ma Rehoboam e tû me vano i Sekem, i tana igira sui lakalaka na tinoni ni Israel tabana i vava ara saikolu laka kara molokaea me ke lia niqira taovia tsapakae.
1 E Roboão foi para Siquém; porque todo o Israel havia vindo a Siquém para fazê-lo rei.
2 Mi kalina a Jeroboam na dalena a Nebat, aia e vano i Ejipt na tsogo taniana a Solomon na taovia tsapakae, e rongomia na turupatu iani, maia e tû me mololea i Ejipt me visumaitugua tana Israel.
2 Tendo Jeroboão, filho de Nebate, ouvido isto (pois estava ainda no Egito, para onde tinha fugido da presença do rei Salomão, onde habitava,
3 Migira na tinoni tana puku tabana i vava ara mologoko bâ vania a Jeroboam ke mai laba i koniqira. Maia e dulikolugira mara vano sui i konina a Rehoboam mara tsarivania,
3 e de onde mandaram chamá-lo), veio com toda a congregação de Israel, e falaram a Roboão, dizendo:
4 “A Solomon na tamamu e molo kalagai mamava sosongo vanigami. Me ti vaga igoe ko naua me ke gini malamala tetelo vanigami igami me ke gini lakagana na mauri vanigami, migami sauba kami totu dou i vavana nimu tagao igoe.”
4 O teu pai fez o nosso jugo doloroso; agora, portanto, faz mais leve o serviço doloroso do teu pai, e o seu jugo pesado que ele pôs sobre nós, e te serviremos.
5 Ma Rehoboam e tsarivanigira, “Kamu visumaitugua ieni i murina tolu na dani, mi tana inau sauba kau votâ niqu papada vanigamu.” Me vaga ia, migira ara tavota mara visu i veraqira.
5 E ele lhes disse: Parti por mais três dias, depois, retornai a mim. E o povo partiu.
6 A Rehoboam na taovia tsapakae e soasaigira na tinoni lokiloki, igira nogo ara aqo vania a Solomon na tamana vaga nina mane na sauparovata me veisuagira, “?Laka nagua amu padâ igamu e tugua inau kau tsarivanigira na tinoni girani?”
6 E o rei Roboão consultou os homens velhos, que estavam diante de Salomão, o seu pai, enquanto ele ainda vivia, e disse: Como vós me aconselheis para que eu possa responder a estas pessoas?
7 Migira ara tuguvisua mara tsaria, “Ti vaga igoe ko ngaoa na aqo dou manana vaniaqira na tinoni girani, me dou ko votadoua kesa nimu goko laka vanigira vaga e tugua igira kara rongomingaoa, migira sauba kara aqo dou vanigo sailagi.”
7 E eles lhe falaram, dizendo: Se fores um servo para este povo neste dia, e servi-los, e respondê-los, e falares boas palavras a eles, então, eles serão teus servos para sempre.
8 Ma Rehoboam e sove na rongomangaqira na tinoni lokiloki, me tû me bâ i koniqira na tinoni vaolu, igira gana vatavata nogo ia ara lia nina mane na sauparovata kalina ia.
8 Ele, porém, abandonou o conselho dos velhos, o qual eles lhe tinham dado, e consultou os moços que haviam crescido com ele, e que estavam de pé diante dele;
9 Me veisuagira, “?Laka nagua amu padâ igamu e tugua kau tsarivanigira na tinoni girani igira ara nongiau laka kau sangagira me ke gini malamala tetelo vanigira gaqira kalagai?”
9 e disse-lhes: Que conselho vós dais para que nós possamos responder a este povo que falou comigo dizendo: Alivia o jugo que o teu pai pôs sobre nós?
10 Migira ara tuguvisua mara tsaria, “Miani nogoria na omea ko tsarivanigira: ‘!Na kakau ririkiqu inau aia e loki liusia bâ na bunguna na tamaqu!’
10 E os moços que haviam crescido com ele lhe falaram, dizendo: Assim falarás a estas pessoas que falaram contigo, dizendo: O teu pai fez pesado o nosso jugo, mas tu o alivia de sobre nós; assim tu dirás a eles: O meu dedo mínimo será mais grosso do que os lombos do meu pai.
11 Mo ko tsarigotoa vanigira, ‘!Eo, na tamaqu e moloa na kalagai mamava vanigamu; minau sauba kau paboa me ke mamava goto bâ. !Aia e rarusiginigamu na gue, minau sauba kau rarusiginigamu na itai kokonaga!’ ”
11 E, agora, como o meu pai vos carregou com um jugo pesado, eu acrescentarei ao vosso jugo: o meu pai vos tem castigado com chicote, mas eu vos castigarei com escorpiões.
12 Putsi tolu na dani, maia Jeroboam migira sui na tinoni ara visutugua i konina a Rehoboam na taovia tsapakae vaga aia e tsarivanigira nogo.
12 Assim, Jeroboão e todo o povo vieram até Roboão no terceiro dia, como o rei havia ordenado, dizendo: Retornai a mim no terceiro dia.
13 Maia na taovia tsapakae e tau muria na omea vaga ara tsarivania igira na tinoni lokiloki, me tû me ba goko kakai sosongo vanigira na tinoni,
13 E o rei respondeu ao povo de modo áspero, e abandonou o conselho que os velhos lhe tinham dado;
14 vaga nogo igira na tinoni vaolu ara tsarivania ke naua. Maia e tsarivanigira, “!Eo, e mana, na tamaqu e moloa na kalagai mamava sosongo vanigamu; minau sauba kau paboa me ke mamava goto bâ. !Aia e rarusiginigamu na gue, minau sauba kau rarusiginigamu na itai kokonaga!”
14 e falou-lhes segundo o conselho dos moços, dizendo: O meu pai fez o vosso jugo pesado, e eu acrescentarei ao vosso jugo; o meu pai também vos castigou com chicotes, mas eu vos castigarei com escorpiões.
15 E gini laba vaga ia, rongona ke gini mana na goko e tsaria na Taovia vania a Jeroboam na dalena a Nebat ginia na propete Ahija ni Silo. Me vaga ia, ma na taovia tsapakae e tau muria na omea vaga igira na toga ara nongia i konina.
15 Porquanto o rei não atentou ao povo; porque a causa era do SENHOR, que ele pudesse cumprir o seu dizer, o qual o SENHOR falara a Jeroboão, filho de Nebate, por Aías, o silonita.
16 Mi kalina igira na toga ara reia laka na taovia tsapakae e tau nogo ngaoa na rongomiaqira, migira ara tû mara gugû mara tsaria, “!Igita ka tau goto totu tabana kolua a David ma nina vungu! ?Nagua nogo ara nauvanigita igita? !Ida igita na tinoni ni Israel ma ka visutugua i verada! !Molovania a Rehoboam me ke reitutugu segenina!”
16 Assim, quando todo o Israel viu que o rei não atentava a eles, o povo respondeu ao rei, dizendo: Que parte temos nós com Davi? Tampouco temos nós herança no filho de Jessé; às vossas tendas, ó Israel; agora olha para a tua própria casa, Davi. Assim, Israel partiu para as suas tendas.
17 mara molovania ke taovia tsapakae vanigira segeni moa igira na tinoni ara totu tana butona na kao ni Juda.
17 Mas, quanto aos filhos de Israel que habitavam nas cidades de Judá, Roboão reinou sobre eles.
18 Mi muri, maia Rehoboam na taovia tsapakae e molovanoa a Adoniram, aia e reitutugugira na mane rarai, ke vano i koniqira na Israel, migira ara tû mara taimatesia. Mi kalina a Rehoboam e rongomia e laba na omea vaga ia, maia e tû tsaku me sage tana nina terê me tsogovano i Jerusalem.
18 O rei Roboão enviou Adorão, que esteve sobre o tributo; e todo o Israel o apedrejou com pedras, e ele morreu. Por isso, o rei Roboão apressou-se em subir na sua carruagem, para fugir para Jerusalém.
19 Me tuturiga tana tagu ia, migira na tinoni ara totu tana Israel tabana i vava ara tavotaligi saikesa tania nina puku taovia konina a David.
19 Assim, Israel se rebelou contra a casa de Davi até este dia.
20 Mi kalina igira sui na tinoni ni Israel ara rongomia laka a Jeroboam e visumai talu i Ejipt, migira ara soâ ke mai sanga totu tana niqira sai igira na tinoni, mara molokaea me lia niqira taovia tsapakae igira na Israel. Migira lelê moa na puku konina a Juda ara totu kalavata i vavana niqira tagao igira na kukuana a David.
20 E sucedeu, quando todo o Israel ouviu que Jeroboão havia retornado, que eles mandaram chamá-lo até a congregação, e o fizeram rei sobre todo o Israel; não houve nenhum que seguisse a casa de Davi, senão somente a tribo de Judá.
21 Mi kalina a Rehoboam e mai tsau nogo i Jerusalem, maia e soasaigira ara 180,000 na mane vaumate susuliga bâ i ka laoqira na puku ka koniqira a Juda ma Benjamin. Aia e padâ laka ke vano na vailabugi, me ke tangoli visutugua na susuliga gana na tagaovi kaputiaqira tugua na puku ni Israel igira ara totu tabana i vava.
21 E quando Roboão tinha vindo a Jerusalém, ele reuniu toda a casa de Judá, com a tribo de Benjamim, cento e oitenta mil homens seletos, os quais eram guerreiros, para lutar contra a casa de Israel, para trazer o reino de volta a Roboão, o filho de Salomão.
22 Ma God e tû me tsarivania a Semaia na propete
22 Contudo, a palavra de Deus veio a Semaías, o homem de Deus, dizendo:
23 ke bâ me ke goko vaga iani vania a Rehoboam migira sui na tinoni tana puku ka koniqira a Juda ma Benjamin:
23 Fala a Roboão, o filho de Salomão, rei de Judá, e a toda a casa de Judá e Benjamim, e ao remanescente do povo, dizendo:
24 “Kamu laka goto na labuaqira igira na Israel na tasimui segeni. Igamu sui lakalaka kamu visu moa i veramui. Rongona na omea vaga ia e laba, tana niqu kili nogo inau te e laba.” Migira sui ara rongomangana na Taovia mara visu lê sui i veraqira.
24 Assim diz o SENHOR: Não subireis, nem lutareis contra os vossos irmãos, os filhos de Israel; retornai cada homem à sua casa; porquanto esta coisa é da minha parte. Eles, portanto, atentaram à palavra do SENHOR, e retornaram segundo a palavra do SENHOR.
25 Maia Jeroboam na taovia tsapakae ni Israel e vaturi visutugua na vera ni Sekem tana kao vungavungaga ni Epraim, me totu i tana. Mi muri me mololea i tana me vaturi visutugua na vera ni Penuel.
25 Então, Jeroboão edificou Siquém no monte Efraim, e nela habitou; e saiu dali, e edificou Penuel.
26 — ausente —
26 E Jeroboão disse no seu coração: Agora o reino retornará à casa de Davi;
27 — ausente —
27 se este povo subir para fazer sacrifício na casa do SENHOR em Jerusalém, então o coração deste povo retornará ao seu senhor, a saber, a Roboão, rei de Judá, e eles me matarão, e irão novamente a Roboão, rei de Judá.
28 Mi murina aia e papada vaga ia, maia e tû me aqosikaira ruka na dalena buluka qolu me tsarivanigira nina tinoni, “E oka sosongo nogo igamu amu vano i Jerusalem na samasama. !Mi kalina ia, ma kamu reia igamu na tinoni ni Israel, i karani nogo nimui god, mi kaira nogo ara adirutsumigamu tania na Ejipt!”
28 Assim o rei tomou conselho, e fez dois bezerros de ouro, e lhes disse: É demais para vós subirdes a Jerusalém; eis aqui os teus deuses, ó Israel, os quais te tiraram da terra do Egito.
29 Me molokaea kesa na dalena buluka qolu i Betel, me kesa i Dan.
29 E ele pôs um em Betel, e o outro pôs em Dã.
30 Me vaga ia migira na tinoni ara sasi, mara bâ na samasama i Betel mi Dan.
30 E isso se tornou um pecado; pois o povo foi adorar diante de um, a saber, em Dã.
31 Ma Jeroboam e logogira visana goto na nauna gana na samasama i kelaqira visana na tetena, me viligira ara visana na manetabu i laoqira na tamadale igira ara tau na puku konina a Levi.
31 E ele fez uma casa dos lugares altos, e fez sacerdotes dos menores dentre o povo, os quais não eram dos filhos de Levi.
32 Ma Jeroboam e titia kesa na dani tabu ke gado tana sangavulu tsegenina dani tana alunina vula, vaga na dani tabu ara naunogoa tana Juda. Mi kelana na belatabu i Betel aia e savorigira na kodoputsa vania na buluka qolu aia nogo e aqosia, me mologira goto i Betel visana na manetabu kara naua niqira aqo na samasama tana nauna aia e logo manogatigira nogo.
32 E Jeroboão ordenou uma festa no oitavo mês, no décimo quinto dia do mês, semelhante à festa que existe em Judá, e ele ofereceu sobre o altar. Assim fez em Betel, sacrificando aos novilhos que ele havia feito; e pôs em Betel os sacerdotes dos lugares altos, os quais ele havia feito.
33 Mi tana sangavulu tsegenina dani tana alunina vula, na dani aia segenina nogo e moloa, maia e vano i Betel me savoria na kodoputsa tana belatabu na lokisiana na dani loki aia e titinogoa vanigira na toga ni Israel.
33 Assim, ele ofereceu sobre o altar que havia feito em Betel no décimo quinto dia do oitavo mês, a saber, no mês que ele havia imaginado no seu próprio coração; e ordenou uma festa para os filhos de Israel; e ofereceu sobre o altar, e queimou incenso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.