Salmos 139

Modern Greek (GREEK) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Κυριε, εδοκιμασας με και με εγνωρισας.
1 Senhor, tu me sondas e me conheces.
2 Συ γνωριζεις το καθισμα μου και την εγερσιν μου· νοεις τους λογισμους μου απο μακροθεν.
2 Sabes quando me sento e quando me levanto; de longe percebes os meus pensamentos.
3 Εξερευνας το περιπατημα μου και το πλαγιασμα μου και πασας τας οδους μου γνωριζεις.
3 Sabes muito bem quando trabalho e quando descanso; todos os meus caminhos te são bem conhecidos.
4 Διοτι και πριν ελθη ο λογος εις την γλωσσαν μου, ιδου, Κυριε, γνωριζεις το παν.
4 Antes mesmo que a palavra me chegue à língua, tu já a conheces inteiramente, Senhor.
5 Με περικυκλονεις οπισθεν και εμπροσθεν, και εθεσας επ' εμε την χειρα σου.
5 Tu me cercas, por trás e pela frente, e pões a tua mão sobre mim.
6 Η γνωσις αυτη ειναι υπερθαυμαστος εις εμε· ειναι υψηλη· δεν δυναμαι να φθασω εις αυτην.
6 Tal conhecimento é maravilhoso demais e está além do meu alcance, é tão elevado que não o posso atingir.
7 Που να υπαγω απο του πνευματος σου; και απο του προσωπου σου που να φυγω;
7 Para onde poderia eu escapar do teu Espírito? Para onde poderia fugir da tua presença?
8 Εαν αναβω εις τον ουρανον, εισαι εκει· εαν πλαγιασω εις τον αδην, ιδου, συ.
8 Se eu subir aos céus, lá estás; se eu fizer a minha cama na sepultura, também lá estás.
9 Εαν λαβω τας πτερυγας της αυγης και κατοικησω εις τα εσχατα της θαλασσης,
9 Se eu subir com as asas da alvorada e morar na extremidade do mar,
10 και εκει θελει με οδηγησει η χειρ σου και η δεξια σου θελει με κρατει.
10 mesmo ali a tua mão direita me guiará e me susterá.
11 Εαν ειπω, Αλλα το σκοτος θελει με σκεπασει, και η νυξ θελει εισθαι φως περι εμε·
11 Mesmo que eu dissesse que as trevas me encobrirão, e que a luz se tornará noite ao meu redor,
12 και αυτο το σκοτος δεν σκεπαζει ουδεν απο σου· και η νυξ λαμπει ως η ημερα· εις σε το σκοτος ειναι ως το φως.
12 verei que nem as trevas são escuras para ti. A noite brilhará como o dia, pois para ti as trevas são luz.
13 Διοτι συ εμορφωσας τους νεφρους μου· με περιετυλιξας εν τη κοιλια της μητρος μου.
13 Tu criaste o íntimo do meu ser e me teceste no ventre de minha mãe.
14 Θελω σε υμνει, διοτι φοβερως και θαυμασιως επλασθην· θαυμασια ειναι τα εργα σου· και η ψυχη μου καλλιστα γνωριζει τουτο.
14 Eu te louvo porque me fizeste de modo especial e admirável. Tuas obras são maravilhosas! Disso tenho plena certeza.
15 Δεν εκρυφθησαν τα οστα μου απο σου, ενω επλαττομην εν τω κρυπτω και διεμορφονομην εν τοις κατωτατοις της γης.
15 Meus ossos não estavam escondidos de ti quando em secreto fui formado e entretecido como nas profundezas da terra.
16 Το αδιαμορφωτον του σωματος μου ειδον οι οφθαλμοι σου· και εν τω βιβλιω σου παντα ταυτα ησαν γεγραμμενα, ως και αι ημεραι καθ' ας εσχηματιζοντο, και ενω ουδεν εκ τουτων υπηρχε·
16 Os teus olhos viram o meu embrião; todos os dias determinados para mim foram escritos no teu livro antes de qualquer deles existir.
17 ποσον δε πολυτιμοι ειναι εις εμε αι βουλαι σου, Θεε· ποσον εμεγαλυνθη ο αριθμος αυτων.
17 Como são preciosos para mim os teus pensamentos, ó Deus! Como é grande a soma deles!
18 Εαν ηθελον να απαριθμησω αυτας, υπερβαινουσι την αμμον· εξυπνω, και ετι ειμαι μετα σου.
18 Se eu os contasse seriam mais do que os grãos de areia. Se terminasse de contá-los, eu ainda estaria contigo.
19 Βεβαιως θελεις θανατωσει τους ασεβεις, Θεε· απομακρυνθητε λοιπον απ' εμου, ανδρες αιματων.
19 Quem dera matasses os ímpios, ó Deus! Afastem-se de mim os assassinos!
20 Διοτι λαλουσι κατα σου ασεβως· οι εχθροι σου λαμβανουσι το ονομα σου επι ματαιω.
20 Porque falam de ti com maldade; em vão rebelam-se contra ti.
21 Μη δεν μισω, Κυριε, τους μισουντας σε; και δεν αγανακτω κατα των επανισταμενων επι σε;
21 Acaso não odeio os que te odeiam, Senhor? E não detesto os que se revoltam contra ti?
22 Με τελειον μισος μισω αυτους· δια εχθρους εχω αυτους.
22 Tenho por eles ódio implacável! Considero-os inimigos meus!
23 Δοκιμασον με, Θεε, και γνωρισον την καρδιαν μου· εξετασον με και μαθε τους στοχασμους μου·
23 Sonda-me, ó Deus, e conhece o meu coração; prova-me, e conhece as minhas inquietações.
24 και ιδε, αν υπαρχη εν εμοι οδος ανομιας· και οδηγησον με εις την οδον την αιωνιον.
24 Vê se em minha conduta algo que te ofende, e dirige-me pelo caminho eterno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 139, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.