Salmos 18

grclxx (GRCLXX) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.
1 Eu te amo, ó Senhor , força minha.
2 ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δὲ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ στερέωμα.
2 O Senhor é a minha rocha, a minha fortaleza, o meu libertador; o meu Deus, o meu rochedo em que me refugio; o meu escudo, a força da minha salvação, o meu alto refúgio.
3 ἡμέρα τῇ ἡμέρᾳ ἐρεύγεται ρῆμα, καὶ νὺξ νυκτὶ ἀναγγέλλει γνῶσιν.
3 Invoco o Senhor , digno de ser louvado, e serei salvo dos meus inimigos.
4 οὐκ εἰσὶ λαλιαὶ οὐδὲ λόγοι, ὧν οὐχὶ ἀκούονται αἱ φωναὶ αὐτῶν·
4 Laços de morte me cercaram; torrentes de perdição me impuseram terror.
5 εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ρήματα αὐτῶν.
5 Cadeias infernais me envolveram, e tramas de morte me surpreenderam.
6 ἐν τῷ ἡλίῳ ἔθετο τὸ σκήνωμα αὐτοῦ· καὶ αὐτὸς ὡς νυμφίος ἐκπορευόμενος ἐκ παστοῦ αὐτοῦ, ἀγαλλιάσεται ὡς γίγας δραμεῖν ὁδὸν αὐτοῦ.
6 Na minha angústia, invoquei o gritei por socorro ao meu Deus. Do seu templo ele ouviu a minha voz, e o meu clamor chegou aos seus ouvidos.
7 ἀπ᾿ ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ ἡ ἔξοδος αὐτοῦ, καὶ τὸ κατάντημα αὐτοῦ ἕως ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἀποκρυβήσεται τῆς θέρμης αὐτοῦ.
7 Então a terra se abalou e tremeu; vacilaram também os fundamentos dos montes e se abalaram, porque Deus estava irado.
8 ὁ νόμος τοῦ Κυρίου ἄμωμος, ἐπιστρέφων ψυχάς· ἡ μαρτυρία Κυρίου πιστή, σοφίζουσα νήπια.
8 Das suas narinas subiu fumaça, e fogo devorador saiu da sua boca; dele saíram brasas ardentes.
9 τὰ δικαιώματα Κυρίου εὐθέα, εὐφραίνοντα καρδίαν· ἡ ἐντολὴ Κυρίου τηλαυγής, φωτίζουσα ὀφθαλμούς·
9 Ele baixou os céus e desceu, e teve sob os pés densa escuridão.
10 ὁ φόβος Κυρίου ἁγνός, διαμένων εἰς αἰῶνα αἰῶνος· τὰ κρίματα Κυρίου ἀληθινά, δεδικαιωμένα ἐπὶ τὸ αὐτό,
10 Cavalgava um querubim e voou; foi levado sobre as asas do vento.
11 ἐπιθυμητὰ ὑπὲρ χρυσίον καὶ λίθον τίμιον πολὺν καὶ γλυκύτερα ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον.
11 Das trevas fez um manto em que se ocultou; escuridão de águas e espessas nuvens dos céus eram o seu abrigo.
12 καὶ γὰρ ὁ δοῦλός σου φυλάσσει αὐτά· ἐν τῷ φυλάσσειν αὐτὰ ἀνταπόδοσις πολλή.
12 Do resplendor que diante dele havia, as densas nuvens se desfizeram em granizo e brasas de fogo.
13 παραπτώματα τίς συνήσει; ἐκ τῶν κρυφίων μου καθάρισόν με.
13 O Senhor trovejou nos céus; o Altíssimo levantou a sua voz, e houve granizo e brasas de fogo.
14 καὶ ἀπὸ ἀλλοτρίων φεῖσαι τοῦ δούλου σου· ἐὰν μή μου κατακυριεύσωσι, τότε ἄμωμος ἔσομαι καὶ καθαρισθήσομαι ἀπὸ ἁμαρτίας μεγάλης.
14 Atirou as suas flechas e espalhou os meus inimigos; multiplicou os seus raios e os dispersou.
15 καὶ ἔσονται εἰς εὐδοκίαν τὰ λόγια τοῦ στόματός μου καὶ ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου ἐνώπιόν σου διὰ παντός, Κύριε, βοηθέ μου καὶ λυτρωτά μου.
15 Então se viu o leito das águas, e se descobriram os fundamentos do mundo, pela tua repreensão, pelo sopro impetuoso das tuas narinas.
16 — ausente —
16 Do alto o Senhor me estendeu a mão e me segurou; ele me tirou das águas profundas.
17 — ausente —
17 Livrou-me de forte inimigo e dos que me odiavam, pois eram mais poderosos do que eu.
18 — ausente —
18 Eles me atacaram no dia da minha calamidade, mas o de amparo.
19 — ausente —
19 Trouxe-me para um lugar espaçoso; livrou-me, porque ele se agradou de mim.
20 — ausente —
20 O Senhor me retribuiu segundo a minha justiça; recompensou-me conforme a pureza das minhas mãos.
21 — ausente —
21 Pois tenho guardado os caminhos do e não me afastei perversamente do meu Deus.
22 — ausente —
22 Porque todos os seus juízos estão diante de mim, e não rejeitei os seus preceitos.
23 — ausente —
23 Também fui íntegro para com ele e me guardei da iniquidade.
24 — ausente —
24 Por isso, o Senhor me retribuiu segundo a minha justiça, conforme a pureza das minhas mãos, na sua presença.
25 — ausente —
25 Para com quem é fiel, fiel te mostras; com o íntegro, também íntegro.
26 — ausente —
26 Com o puro, puro te mostras; com o perverso, inflexível.
27 — ausente —
27 Porque tu salvas o povo humilde, mas os olhos soberbos, tu os abates.
28 — ausente —
28 Porque fazes resplandecer a minha lâmpada; o derrama luz nas minhas trevas.
29 — ausente —
29 Pois contigo posso atacar exércitos; com o meu Deus salto muralhas.
30 — ausente —
30 O caminho de Deus é perfeito; a palavra do ele é escudo para todos os que nele se refugiam.
31 — ausente —
31 Pois quem é Deus além do E quem é rochedo, a não ser o nosso Deus?
32 — ausente —
32 O Deus que me revestiu de força e aperfeiçoou o meu caminho,
33 — ausente —
33 ele deu aos meus pés a ligeireza das corças e me firmou nas minhas alturas.
34 — ausente —
34 Ele treinou as minhas mãos para o combate, tanto que os meus braços vergaram um arco de bronze.
35 — ausente —
35 Também me deste o escudo da tua salvação; a tua mão direita me susteve, e a tua clemência me engrandeceu.
36 — ausente —
36 Alargaste o caminho sob meus passos, e os meus pés não vacilaram.
37 — ausente —
37 Persegui os meus inimigos e os alcancei, e só voltei depois de ter acabado com eles.
38 — ausente —
38 Esmaguei-os a tal ponto, que não puderam se levantar; caíram sob os meus pés.
39 — ausente —
39 Pois me cingiste de força para o combate e me submeteste os que se levantaram contra mim.
40 — ausente —
40 Também puseste em fuga os meus inimigos, e os que me odiavam, eu os exterminei.
41 — ausente —
41 Gritaram por socorro, mas não houve quem os salvasse; clamaram ao mas ele não respondeu.
42 — ausente —
42 Então os reduzi a pó, o pó que o vento leva; lancei-os fora como a lama das ruas.
43 — ausente —
43 Dos conflitos do povo me livraste e me fizeste cabeça das nações; um povo que eu não conhecia me serviu.
44 — ausente —
44 Bastou-lhe ouvir a minha voz, logo me obedeceu; os estrangeiros se mostram submissos a mim.
45 — ausente —
45 Os estrangeiros fraquejaram e, tremendo, saíram das suas fortalezas.
46 — ausente —
46 O Senhor vive! Bendita seja a minha rocha! Exaltado seja o Deus da minha salvação,
47 — ausente —
47 o Deus que por mim tomou vingança e me submeteu povos;
48 — ausente —
48 o Deus que me livrou dos meus inimigos; sim, tu que me exaltaste acima dos meus adversários e me livraste dos homens violentos.
49 — ausente —
49 Por isso, eu te glorificarei entre os gentios, ó e cantarei louvores ao teu nome.
50 — ausente —
50 É ele quem dá grandes vitórias ao seu rei e usa de misericórdia para com o seu ungido, com Davi e sua posteridade, para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.