Mateus 26

Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦςπάντας τοὺς λόγους τούτους, εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos esses discursos, disse aos seus discípulos:
2 — ausente —
2 Bem sabeis que, daqui a dois dias, é a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Τότε συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖςκαὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως τοῦ λεγομένου Καϊάφα,
3 Depois, os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 καὶ συνεβουλεύσαντο ἵνα τὸν Ἰησοῦνδόλῳ κρατήσωσι καὶ ἀποκτείνωσιν.
4 e consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Ἔλεγον δέ, Μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ, ἵνα μὴ θόρυβος γένηται ἐν τῷ λαῷ.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Τοῦ δὲ Ἰησοῦ γενομένου ἐν Βηθανίᾳ ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ,
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 προσῆλθεν αὐτῷ γυνὴἀλάβαστρον μύρου ἔχουσα βαρυτίμου, καὶ κατέχεεν ἐπὶτὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀνακειμένου.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com unguento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶαὐτοῦ ἠγανάκτησαν, λέγοντες, Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη;
8 E os seus discípulos, vendo isso, indignaram-se, dizendo: Por que este desperdício?
9 Ἠδύνατο γὰρ τοῦτοτὸ μύρον πραθῆναι πολλοῦ, καὶ δοθῆναιπτωχοῖς.
9 Pois este unguento podia vender-se por grande preço e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς,
10 Jesus, porém, conhecendo isso, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? Pois praticou
11 — ausente —
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 — ausente —
12 Ora, derramando ela este unguento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 — ausente —
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado, em todo o mundo, também será referido o que ela fez para memória sua.
14 Τότε πορευθεὶς εἷς τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης, πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς,
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes
15 εἶπε, Τί θέλετέ μοι δοῦναι,κἀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν; Οἱ δὲ ἔστησαν αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια,
15 e disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 καὶ ἀπὸ τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν ἵνα αὐτὸν παραδῷ.
16 E, desde então, buscava oportunidade para o entregar.
17 Τῇ δὲ πρώτῃ τῶν ἀζύμων προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ, λέγοντεςαὐτῷ, Ποῦ θέλειςἑτοιμάσομέν σοι φαγεῖν τὸ Πάσχα;
17 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos a comida da Páscoa?
18 Ὁ δὲ εἶπεν,
18 E ele disse: Ide à cidade a
19 Καὶ ἐποίησαν οἱ μαθηταὶ ὡς συνέταξεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ Πάσχα.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Ὀψίας δὲ γενομένης ἀνέκειτο μετὰ τῶνδώδεκα.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν εἶπεν,
21 E, enquanto eles comiam, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Καὶ λυπούμενοι σφόδρα ἤρξαντο λέγειν αὐτῷἕκαστος αὐτῶν, Μήτι ἐγώ εἰμι, Κύριε;
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram um por um a dizer-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν,
23 E ele, respondendo, disse: O que mete comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 — ausente —
24 Em verdade o Filho do Homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Ἀποκριθεὶς δὲ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν εἶπε, Μήτι ἐγώ εἰμι,ῥαββί; Λέγει αὐτῷ,
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura, sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Ἐσθιόντων δὲ αὐτῶν, λαβὼν ὁ Ἰησοῦςτὸν ἄρτον, καὶεὐχαριστήσας ἔκλασε καὶἐδίδου τοῖς μαθηταῖς, καὶ εἶπε,
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e, abençoando- o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Καὶ λαβὼντὸ ποτήριον καὶ εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς, λέγων,
27 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos.
28 — ausente —
28 Porque isto é o meu sangue, o Novo Testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 — ausente —
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide até àquele Dia em que o beba de novo convosco no Reino de meu Pai.
30 Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Τότε λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,
31 Então, Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 — ausente —
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ, Εἰπάντες σκανδαλισθήσονται ἐν σοί, ἐγὼδὲ οὐδέποτε σκανδαλισθήσομαι.
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς,
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Λέγει αὐτῷ ὁ Πέτρος, Κἂν δέῃ με σὺν σοὶ ἀποθανεῖν, οὐ μή σεἀπαρνήσωμαι. Ὁμοίωςδὲ καὶ πάντες οἱ μαθηταὶεἶπον.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Τότε ἔρχεται μετ᾽ αὐτῶν ὁ Ἰησοῦς εἰς χωρίον λεγόμενονΓεθσημανῆ, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς,
36 Então, chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Καὶ παραλαβὼν τὸν Πέτρον καὶ τοὺς δύο υἱοὺς Ζεβεδαίου, ἤρξατο λυπεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Τότε λέγει αὐτοῖςὁ Ἰησοῦς,
38 Então, lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Καὶπροσελθὼν μικρόν, ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ προσευχόμενος καὶ λέγων,
39 E, indo um pouco adiante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu
40 Καὶ ἔρχεται πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ εὑρίσκει αὐτοὺς καθεύδοντας, καὶ λέγει τῷ Πέτρῳ,
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudeste vigiar comigo?
41 — ausente —
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito
42 Πάλιν ἐκ δευτέρου ἀπελθὼν προσηύξατο, λέγων,
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Καὶ ἐλθὼνεὑρίσκει αὐτοὺς πάλιν καθεύδοντας· ἦσαν γὰρ αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοὶ βεβαρημένοι.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos, porque os seus olhos estavam carregados.
44 Καὶ ἀφεὶς αὐτοὺςἀπελθὼν πάλιν προσηύξατο ἐκ τρίτου, τὸν αὐτὸν λόγονεἰπών.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Τότε ἔρχεται πρὸς τοὺς μαθητὰςαὐτοῦ, καὶ λέγει αὐτοῖς,
45 Então, chegou junto dos seus discípulos e disse-lhes: Dormi, agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 — ausente —
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Καὶ ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, ἰδού, Ἰούδας, εἷς τῶν δώδεκα, ἦλθε καὶ μετ᾽ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων, ἀπὸ τῶν ἀρχιερέων καὶ πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Ὁ δὲ παραδιδοὺς αὐτὸν ἔδωκεν αὐτοῖς σημεῖον, λέγων, Ὃνἂν φιλήσω, αὐτός ἐστι· κρατήσατε αὐτόν.
48 E o traidor tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Καὶ εὐθέως προσελθὼν τῷ Ἰησοῦ εἶπε, Χαῖρε,ῥαββί· καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi. E beijou-o.
50 Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ,Τότε προσελθόντες ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐκράτησαν αὐτόν.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus e o prenderam.
51 Καὶ ἰδού, εἷς τῶν μετὰ Ἰησοῦ, ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἀπέσπασε τὴν μάχαιραν αὐτοῦ, καὶ πατάξας τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Τότε λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς,
52 Então, Jesus disse-lhe: Mete no seu lugar a tua espada, porque todos os que lançarem mão da espada à espada morrerão.
53 — ausente —
53 Ou pensas tu que eu não poderia, agora, orar a meu Pai e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 — ausente —
54 Como,
55 Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς τοῖς ὄχλοις,
55 Então, disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e porretes, para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Τότε οἱ μαθηταὶ πάντες ἀφέντες αὐτὸν ἔφυγον.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumpram as Escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Οἱ δὲ κρατήσαντες τὸν Ἰησοῦν ἀπήγαγον πρὸς Καϊάφαν τὸν ἀρχιερέα, ὅπου οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι συνήχθησαν.
57 E os que prenderam Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Ὁ δὲ Πέτρος ἠκολούθει αὐτῷ ἀπὸ μακρόθεν, ἕως τῆς αὐλῆς τοῦ ἀρχιερέως· καὶ εἰσελθὼν ἔσω ἐκάθητο μετὰ τῶν ὑπηρετῶν, ἰδεῖν τὸ τέλος.
58 E Pedro o seguiu de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Οἱ δὲ ἀρχιερεῖςκαὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ τὸ συνέδριον ὅλον ἐζήτουν ψευδομαρτυρίαν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ, ὅπωςθανατώσωσιν αὐτόν,
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte,
60 καὶ οὐχ εὗρον.Καὶ πολλῶν ψευδομαρτύρων προσελθόντων, οὐχ εὗρον.
60 e não o achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, mas, por fim, chegaram duas
61 Ὕστερον δὲ προσελθόντες δύοψευδομάρτυρεςεἶπον, Οὗτος ἔφη, Δύναμαι καταλῦσαι τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ, καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν οἰκοδομῆσαιαὐτόν.
61 e disseram: Este disse: Eu posso derribar o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Καὶ ἀναστὰς ὁ ἀρχιερεὺς εἶπεν αὐτῷ, Οὐδὲν ἀποκρίνῃ; Τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν;
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐσιώπα. Καὶἀποκριθεὶς ὁ ἀρχιερεὺς εἶπεν αὐτῷ, Ἐξορκίζω σε κατὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, ἵνα ἡμῖν εἴπῃς εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ.
63 E Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς,
64 Disse-lhes Jesus: Tu em breve o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Τότε ὁ ἀρχιερεὺςδιέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, λέγωνὅτι Ἐβλασφήμησε· τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων; Ἴδε, νῦν ἠκούσατε τὴν βλασφημίαναὐτοῦ.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes, agora, a sua blasfêmia.
66 Τί ὑμῖν δοκεῖ; Οἱ δὲ ἀποκριθέντεςεἶπον, Ἔνοχος θανάτου ἐστί.
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Τότε ἐνέπτυσαν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἐκολάφισαν αὐτόν· οἱ δὲἐρράπισαν,
67 Então, cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam,
68 λέγοντες, Προφήτευσον ἡμῖν, Χριστέ. Τίς ἐστιν ὁ παίσας σε;
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Ὁ δὲ Πέτροςἔξω ἐκάθητο ἐν τῇ αὐλῇ· καὶ προσῆλθεν αὐτῷ μία παιδίσκη, λέγουσα, Καὶ σὺ ἦσθα μετὰ Ἰησοῦ τοῦ Γαλιλαίου.
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Ὁ δὲ ἠρνήσατο ἔμπροσθεναὐτῶν πάντων, λέγων, Οὐκ οἶδα τί λέγεις.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Ἐξελθόντα δὲαὐτὸν εἰς τὸν πυλῶνα, εἶδεν αὐτὸν ἄλλη, καὶ λέγειαὐτοῖς ἐκεῖ,Καὶ οὗτος ἦν μετὰ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου.
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Καὶ πάλιν ἠρνήσατομεθ᾽ ὅρκου ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον.
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Μετὰ μικρὸν δὲ προσελθόντες οἱ ἑστῶτες εἶπον τῷ Πέτρῳ, Ἀληθῶς καὶ σὺ ἐξ αὐτῶν εἶ· καὶ γὰρ ἡ λαλιά σου δῆλόν σε ποιεῖ.
73 E, logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Τότε ἤρξατοκαταθεματίζειν καὶ ὀμνύειν ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον. Καὶεὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησε.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Καὶ ἐμνήσθη ὁ Πέτρος τοῦ ῥήματοςτοῦ Ἰησοῦ εἰρηκότοςαὐτῷ ὅτιΚαὶ ἐξελθὼν ἔξω ἔκλαυσε πικρῶς.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.