Lucas 19

Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴνἸεριχώ.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Καὶ ἰδού, ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶοὗτος ἦν πλούσιος.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Καὶ προδραμὼνἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶσυκομωραίαν ἵνα ἴδῃ αὐτόν· ὅτιἐκείνηςἔμελλε διέρχεσθαι.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦςεἶδεν αὐτόν, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν,
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Καὶ ἰδόντεςπάντες διεγόγγυζον, λέγοντες ὅτι Παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι.
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον, Ἰδού, τὰἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε,δίδωμι τοῖς πτωχοῖς· καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν.
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ὅτι
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 — ausente —
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ἀκουόντων δὲ αὐτῶν ταῦτα, προσθεὶς εἶπε παραβολήν, διὰ τὸ ἐγγὺςαὐτὸν εἶναι Ἱερουσαλήμ, καὶ δοκεῖν αὐτοὺς ὅτι παραχρῆμα μέλλει ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀναφαίνεσθαι.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Εἶπεν οὖν,
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 — ausente —
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 — ausente —
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 — ausente —
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 — ausente —
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 — ausente —
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 — ausente —
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 — ausente —
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 — ausente —
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 — ausente —
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 — ausente —
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 — ausente —
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 — ausente —
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 — ausente —
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 — ausente —
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 — ausente —
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Καὶ εἰπὼν ταῦτα, ἐπορεύετο ἔμπροσθεν, ἀναβαίνων εἰς Ἱεροσόλυμα.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Καὶ ἐγένετο ὡς ἤγγισεν εἰςΒηθσφαγὴ καὶΒηθανίαν πρὸς τὸ ὄρος τὸ καλούμενον Ἐλαιῶν, ἀπέστειλε δύο τῶν μαθητῶναὐτοῦ,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 εἰπών,
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 — ausente —
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Ἀπελθόντες δὲ οἱ ἀπεσταλμένοι εὗρον καθὼς εἶπεναὐτοῖς.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Λυόντων δὲ αὐτῶν τὸν πῶλον,εἶπον οἱ κύριοι αὐτοῦ πρὸς αὐτούς, Τί λύετε τὸν πῶλον;
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Οἱ δὲεἶπον, Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει.
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν· καὶἐπιρρίψαντεςἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐπὶ τὸν πῶλον, ἐπεβίβασαν τὸν Ἰησοῦν.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Πορευομένου δὲ αὐτοῦ, ὑπεστρώννυον τὰ ἱμάτιααὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ἐγγίζοντος δὲ αὐτοῦ ἤδη πρὸς τῇ καταβάσει τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν,ἤρξαντο ἅπαν τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν χαίροντες αἰνεῖν τὸν Θεὸν φωνῇ μεγάλῃ περὶ πασῶν ὧν εἶδον δυνάμεων,
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 λέγοντες,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Καί τινες τῶν Φαρισαίων ἀπὸ τοῦ ὄχλουεἶπον πρὸς αὐτόν, Διδάσκαλε, ἐπιτίμησον τοῖς μαθηταῖς σου.
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεναὐτοῖς,
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Καὶ ὡς ἤγγισεν, ἰδὼν τὴν πόλιν, ἔκλαυσεν ἐπ᾽αὐτῇ,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 λέγων ὅτι
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 — ausente —
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 — ausente —
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ ἱερόν, ἤρξατο ἐκβάλλειν τοὺς πωλοῦνταςἐν αὐτῷ καὶ ἀγοράζοντας,
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 λέγων αὐτοῖς,Γέγραπται,
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Καὶ ἦν διδάσκων τὸ καθ᾽ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ· οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς ἐζήτουν αὐτὸν ἀπολέσαι, καὶ οἱ πρῶτοι τοῦ λαοῦ·
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 καὶ οὐχεὕρισκον τὸ τίποιήσωσιν, ὁ λαὸς γὰρ ἅπαςἐξεκρέματο αὐτοῦ ἀκούων.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.