Apocalipse 6

Solid Rock Greek New Testament (GRC_SRG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Καὶ εἶδον⸂ὅτι⸃ ἤνοιξεν τὸ ἀρνίον μίαν ἐκ τῶν⸋ἑπτὰ⸌ σφραγίδων, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος, ὡς⸂2φωνὴ⸃ βροντῆς, Ἔρχου⸂3καὶ ἴδε.⸃
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 ⸆ Καὶ ἰδού, ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾽⸂αὐτὸν⸃ ἔχων τόξον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθεν νικῶν, καὶ ἵνα νικήσῃ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Καὶ ὅτε ἤνοιξεν⸂τὴν δευτέραν σφραγῖδα,⸃ ἤκουσα τοῦ δευτέρου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου.⸆
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Καὶ ἐξῆλθεν ἄλλος ἵππος⸂πυρός·⸃ καὶ τῷ καθημένῳ ἐπ᾽⸂2αὐτὸν⸃ ἐδόθη αὐτῷ λαβεῖν τὴν εἰρήνην⸂3ἐκ⸃ τῆς γῆς,⸆ ἵνα ἀλλήλους⸂4σφάξωσιν·⸃ καὶ ἐδόθη αὐτῷ μάχαιρα μεγάλη.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Καὶ ὅτε ἤνοιξεν⸂τὴν σφραγῖδα τὴν τρίτην,⸃ ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου⸂2καὶ ἴδε.⸃⸆ Καὶ ἰδού, ἵππος μέλας, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾽⸂3αὐτὸν⸃ ἔχων ζυγὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Καὶ ἤκουσα⸆ φωνὴν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν, Χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καὶ τρεῖς χοίνικες⸂κριθῆς⸃ δηναρίου· καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ ἀδικήσῃς.
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν τετάρτην, ἤκουσα⸆ τοῦ τετάρτου ζῴου⸂λέγοντος,⸃ Ἔρχου⸂2καὶ ἴδε.⸃
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 ⸆ Καὶ ἰδού, ἵππος χλωρός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπάνω αὐτοῦ, ὄνομα αὐτῷ⸂ὁ Θάνατος, καὶ ὁ ᾍδης⸃⸂2ἠκολούθει⸃⸂3αὐτῷ.⸃ Καὶ ἐδόθη⸂4αὐτῷ⸃ ἐξουσία⸉ἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς γῆς ἀποκτεῖναι⸊ ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ, καὶ ὑπὸ τῶν θηρίων τῆς γῆς.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰς ψυχὰς⸆ τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν⸋τοῦ ἀρνίου⸌ ἣν εἶχον,
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 καὶ⸂ἔκραξαν⸃ φωνῇ μεγάλῃ, λέγοντες, Ἕως πότε, ὁ δεσπότης,⸂2ὁ ἅγιος καὶ ἀληθινός,⸃ οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν⸂3ἐκ⸃ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς;
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Καὶ⸂ἐδόθη αὐτοῖς ἑκάστῳ στολὴ λευκή,⸃ καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς ἵνα⸂2ἀναπαύσωνται⸃ ἔτι χρόνον,⸆ ἕως⸆2⸂3πληρώσωσιν⸃ καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν⸋καὶ⸌ οἱ μέλλοντες ἀποκτένεσθαι ὡς καὶ αὐτοί.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Καὶ εἶδον⸆ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶ⸆2 σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιος⸉μέλας ἐγένετο⸊ ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνη⸋ὅλη⸌ ἐγένετο ὡς αἷμα,
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσον εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆ⸂βαλοῦσα⸃ τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς, ὑπὸ⸉ἀνέμου μεγάλου⸊ σειομένη.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Καὶ⸋ὁ⸌ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίον ἑλισσόμενον, καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ μεγιστᾶνες,⸉καὶ οἱ χιλίαρχοι, καὶ οἱ πλούσιοι,⸊ καὶ οἱ⸂ἰσχυροί,⸃ καὶ⸂2πᾶς δοῦλος καὶ ἐλεύθερος,⸃ ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων,
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 καὶ λέγουσιν τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς πέτραις, Πέσετε ἐφ᾽ ἡμᾶς, καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου·
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς⸂αὐτοῦ,⸃ καὶ τίς δύναται σταθῆναι;
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.