Mateus 14
Greek NT Family 35 (GRC_F35) vs ARA
1 Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἤκουσεν Ἡρῴδης ὁ τετράρχηςτὴν ἀκοὴν Ἰησοῦ,
1 Por aquele tempo, ouviu o tetrarca Herodes a fama de Jesus
2 καὶ εἶπεν τοῖς παισὶν αὐτοῦ, «Οὗτός ἐστιν Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής· αὐτὸς ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν, καὶ διὰ τοῦτο αἱ δυνάμεις ἐνεργοῦσιν ἐν αὐτῷ.»
2 e disse aos que o serviam: Este é João Batista; ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
3 Ὁ γὰρ Ἡρῴδης κρατήσας τὸν Ἰωάννην ἔδησεν αὐτὸνκαὶ ἔθετο ἐν φυλακῇδιὰ Ἡρωδιάδα, τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
3 Porque Herodes, havendo prendido e atado a João, o metera no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão;
4 Ἔλεγεν γὰρ αὐτῷ ὁ Ἰωάννης,«Οὐκ ἔξεστίν σοι ἔχειν αὐτήν.»
4 pois João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Καὶ θέλων αὐτὸν ἀποκτεῖναι, ἐφοβεῖτοτὸν ὄχλον, ὅτι ὡς προφήτην αὐτὸν εἶχον.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Γενεσίωνδὲ ἀγομένωντοῦ Ἡρῴδου, ὠρχήσατο ἡ θυγάτηρ τῆς Ἡρωδιάδος ἐν τῷ μέσῳ καὶ ἤρεσεν τῷ Ἡρῴδη.
6 Ora, tendo chegado o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante de todos e agradou a Herodes.
7 Ὅθεν μεθ᾿ ὅρκου ὡμολόγησεν αὐτῇ δοῦναι ὃ ἐὰν αἰτήσηται.
7 Pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe o que pedisse.
8 Ἡ δέ, προβιβασθεῖσα ὑπὸ τῆς μητρὸς αὐτῆς, «Δός μοι,» φησίν, «ὧδε ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ.»
8 Então, ela, instigada por sua mãe, disse: Dá-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Καὶ ἐλυπήθηὁ βασιλεύς· διὰ δὲτοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους, ἐκέλευσεν δοθῆναι.
9 Entristeceu-se o rei, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, determinou que lha dessem;
10 Καὶ πέμψας ἀπεκεφάλισεν τὸνἸωάννην ἐν τῇ φυλακῇ.
10 e deu ordens e decapitou a João no cárcere.
11 Καὶ ἠνέχθη ἡ κεφαλὴ αὐτοῦἐπὶ πίνακι καὶ ἐδόθη τῷ κορασίῳ, καὶ ἤνεγκεν τῇ μητρὶ αὐτῆς.
11 Foi trazida a cabeça num prato e dada à jovem, que a levou a sua mãe.
12 Καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἦραν τὸ σῶμακαὶ ἔθαψαν αὐτό,καὶ ἐλθόντεςἀπήγγειλαν τῷ Ἰησοῦ.
12 Então, vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e o anunciaram a Jesus.
13 Καὶ ἀκούσαςὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν ἐν πλοίῳ εἰς ἔρημον τόπον κατ᾿ ἰδίαν. Καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἠκολούθησαν αὐτῷ πεζῇ ἀπὸ τῶν πόλεων.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, à parte; sabendo-o as multidões, vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦςεἶδεν πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτοῖςκαὶ ἐθεράπευσεν τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν.
14 Desembarcando, viu Jesus uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Ὀψίας δὲ γενομένης, προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ,λέγοντες· «Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν. Ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα.»
15 Ao cair da tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: O lugar é deserto, e vai adiantada a hora; despede, pois, as multidões para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Ὁ δὲ Ἰησοῦςεἶπεν αὐτοῖς· «Οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν. Δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν.»
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam retirar-se; dai-lhes, vós mesmos, de comer.
17 Οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ, «Οὐκ ἔχομεν ὧδε εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας.»
17 Mas eles responderam: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Ὁ δὲ εἶπεν, «Φέρετέ μοι αὐτοὺς ὧδε.»
18 Então, ele disse: Trazei-mos.
19 Καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναιἐπὶ τοὺς χόρτους,λαβὼντοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησεν· καὶ κλάσας ἔδωκεν τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes, às multidões.
20 Καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν· καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων, δώδεκα κοφίνους πλήρεις.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram recolheram ainda doze cestos cheios.
21 Οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι, χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων.
21 E os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦςτοὺς μαθητὰς αὐτοῦἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.
22 Logo a seguir, compeliu Jesus os discípulos a embarcar e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ᾿ ἰδίαν προσεύξασθαι. Ὀψίας δὲ γενομένης, μόνος ἦν ἐκεῖ.
23 E, despedidas as multidões, subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Em caindo a tarde, lá estava ele, só.
24 Τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν,βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων, ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθενπρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς,περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης.
25 Na quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando por sobre o mar.
26 Καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ μαθηταὶἐπὶ τὴν θάλασσανπεριπατοῦντα ἐταράχθησαν, λέγοντες ὅτι «Φάντασμά ἐστιν.» Καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν.
26 E os discípulos, ao verem-no andando sobre as águas, ficaram aterrados e exclamaram: É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Εὐθέωςδὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,λέγων· «Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε.»
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
28 Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπεν,«Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρός σε ἐλθεῖνἐπὶ τὰ ὕδατα.»
28 Respondendo-lhe Pedro, disse: Se és tu, Senhor, manda-me ir ter contigo, por sobre as águas.
29 Ὁ δὲ εἶπεν, «Ἐλθέ.» Καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁΠέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα ἐλθεῖνπρὸς τὸν Ἰησοῦν.
29 E ele disse: Vem! E Pedro, descendo do barco, andou por sobre as águas e foi ter com Jesus.
30 Βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρὸνἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξεν, λέγων, «Κύριε, σῶσόν με.»
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a submergir, gritou: Salva-me, Senhor!
31 Καὶ εὐθέωςὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· «Ὀλιγόπιστε, εἰς τί ἐδίστασας;»
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, tomou-o e lhe disse: Homem de pequena fé, por que duvidaste?
32 Καὶ ἐμβάντωναὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον, ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος.
32 Subindo ambos para o barco, cessou o vento.
33 Οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντεςπροσεκύνησαν αὐτῷ, λέγοντες, «Ἀληθῶς Θεοῦ Υἱὸς εἶ.»
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: Verdadeiramente és Filho de Deus!
34 Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰςτὴν γῆνΓενησαρέτ.
34 Então, estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré.
35 Καὶ ἐπιγνόντες αὐτὸν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου ἐκείνου ἀπέστειλαν εἰς ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην, καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας·
35 Reconhecendo-o os homens daquela terra, mandaram avisar a toda a circunvizinhança e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα κἂνμόνον ἅψωνται τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ· καὶ ὅσοι ἥψαντο διεσώθησαν.
36 e lhe rogavam que ao menos pudessem tocar na orla da sua veste. E todos os que tocaram ficaram sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.