Marcos 12
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NAA
1 Go’tɨ Jeju ilə rɔ’ne el’de ta kɨ kujita ene: «Dingəm kare uwə ndɔɔ nju, ningə ində singə gugɨ’n gidə gugɨ. Ur ɓe kadɨ to mborei nju’tɨ, ningə ra ngonn kəy ngəmlo səm’tɨ. Ningə dɔ’i tanan’tɨ kɨ de’gɨ kɨ nje ra kulə nju, kadɨ to rai kulə adi’ə, ə kagilo’ə’tɨ ningə a kanyi nan nya’a, ningə ɔtɨ aw.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Lokɨ kagilo kujə kandɨ nju asɨ ningə, ulə ɓər lə’ne kare kadɨ aw taa kandɨ nya ndɔɔ nju kakin, kɨ in yan’ne ji nje ra kulə nju’tɨ adi’ne.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Nan lokɨ ɓər aw ningə, nje ra kulə’gɨ uwəi’ə tindəi’ə ngayn, ə tuwəi’ə adɨ təl kɨ ji’ne kare.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Njendɔɔ təl ulə ɓər kɨ rangɨ ɓay. In kaa, tindəi dɔ’a mbukɨ mbukɨ ge, taji’ə ge tɔ.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Be kaa dingəm kakin təl ulə ɓər kɨ rangɨ ɓay. Ɓər kin uwəi’ə tɔli’ə, ta nje kɨ go’ə’tɨ kaa, tindəi kɨ madɨ, ə tɔli nje kɨ nungɨ tɔ.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Lo kin’tɨ, ngonn’o kɨ dingəm kɨ ndig’ə ngayn, in par ə nanyi kɨ kar’ne ba ji’ə’tɨ. Un’ə ulə to dɔboy de rɔ’de’tɨ, ningə mərta me’ne’tɨ ene: “In kin in ngonn’m, adɨ a ɓoli gidə.”
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Nan nje ra kulə nju kakin elinan dann’de’tɨ eyina: “Darɔ’a inɓe kam ə a in nje nya nduwə, ə adɨ jɨ tɔli’ə, ningə ndɔɔ nju a təl nya lə’je.”
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 In be ə, uwəi ngonn kakin tɔli’ə, iləi ninn’ə gidɨ ndɔɔ’tɨ taga.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 Lo’tɨ kin Jeju dəjɨ’de ene: Dingəm kɨ in nje ndɔɔ nju kin a ra bann wa? A re kadɨ tɔko nje ra kulə kin kɔ ə a ində nje kɨ rangɨ ta ndɔɔ nju’tɨ.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Ndɔ kare in tudəi ta kin me makitu’tɨ lə Luwə oyi el wa?
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 In kin in kuləra Burəɓe.
11 Isto procede do Senhor
12 Lo kin’tɨ kibo’gɨ kɨ dɔ Juwipɨ’gɨ’tɨ sangi row kadɨ n’uwəi Jeju, tadɔ gəri majɨ kadɨ kujita kɨ Jeju el kin ɔjɨ dɔ’de, nan ɓoli bulə de’gɨ, adɨ inyəi’ə ə ɔti awi lo lə’de.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Kibo kɨ dɔ Juwipɨ’gɨ’tɨ uləi Parisɨ’gɨ madɨ kɨ de’gɨ kɨ kutɨ’tɨ lə Erodɨ’tɨ rɔ Jeju’tɨ kadɨ to n’iyəi kulə n’uwəi’ə’n’ə kɨ ta kɨ ta’a’tɨ.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Rei eli’ə eyina: «Njendo, jɨ gər kadɨ in nje kelta kɨ rɔta’tɨ, ta in ɓol kum’de el num, in ɓol k’in kibo eke kətɨ ɓol lə de’gɨ el, in njendo de’gɨ row lə Luwə kigo’ə kɨ rɔta’tɨ. Ə el’je adɨ j’oo: In gorow’ə’tɨ eke in gorow’ə’tɨ el kadɨ de ugə lambo nje konɓe kibo Sejar wa? Kadɨ j’ugəi lambo eke j’ugəi el wa?»
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Nan Jeju gər kadɨ in de’gɨ kɨ nje kelta ndar ta’de’tɨ ne, kɨ me’de’tɨ in dangɨ, adɨ el’de ene: «Tadɔ ri ə iyəi kulə kadɨ uwəi’m’in wa? Rei kɨ silə kare adi’m’in m’oo.»
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Rei kɨ silə kare adi’ə, ningə dəjɨ’de ene: «Dɔ nan ə indəi, ə tɔ nan tɔ ə ndangi silə’tɨ kin wa?» Eli eyina: «In ngar Sejar.»
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Jeju təl el’de ene: «Nya lə Sejar ə adi Sejar, nya lə Luwə ə adi Luwə tɔ.» Ta kɨ Jeju el’de ətɨ’de ɓol kɨ dum.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 *Sadusi’gɨ kɨ oyi kadɨ njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ el, kɨ mad’i’gɨ dann’de’tɨ rei rɔ Jeju’tɨ dəji’ə eyina:
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 «Njendo, Mojɨ ndangɨ ndu kin me makitu’tɨ adi’je ene: “Re de madɨ, ngonnkon’a taa dene, ə ngonnkon’a kakin ojɨ ngonn kɨ dene kakin el ɓay ə oy ningə, kadɨ taa dene nduwə kin ojɨ’n ngann’gɨ kadɨ tei tor ngonnkon’a’tɨ.”
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Kɨ ɔjidɔ ta kin, ngannkon nan’gɨ in siri, kɨ dɔkete ta dene, ningə ojɨ’n ngonn el ɓay ə oy.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Kɨ nja joo re ta dene nduwə kakin, ningə ojɨ si’ə ngonn el ɓay ə re oy kaa ɓay. Kɨ nja mutə re ə kah’a’tɨ inɓe kakin ɓay.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Adɨ ngannkon’a’gɨ kɨ siri kin, taai dene kɨ kare kin pətɨ tigə, kaa de kare kɨ dann’de’tɨ kɨ ojɨ si’ə ngonn ɓay ta oy goto. Go’de’tɨ pətɨ, darɔ dene inɓe re oy tɔ.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Eke ndɔ kɨ njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ, nan dann’de’tɨ ə a in ngaw dene kin wa? Tadɔ in siri pətɨ taai dene kin ne’de’tɨ.»
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Jeju el’de ene: «In de’gɨ kɨ indəmi row, tadɔ in gəri Makitu lə Luwə el taa in gəri tɔgɨ lə Luwə el tɔ.
24 Jesus respondeu:
25 Ndɔ kɨ njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ, dingəm’gɨ kɨ dene’gɨ a taai nan el nga. Pətɨ a toi to malayka’gɨ be me dɔran’tɨ.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Ta kɨ ɔjidɔ kində kɨ njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ, ke in tudəi ta me makitu’tɨ lə Mojɨ kin el wa? Kɨ ɔjidɔ por kɨ on me ngan’tɨ, ə in kɨ kelta’a me makitu’tɨ lə Mojɨ kin el wa? Kagilo’ə’tɨ kin, Luwə el Mojɨ ene: “M’in Luwə lə *Abiraham, lə *Isakɨ, kɨ lə Jakobɨ.”
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Luwə in Luwə lə de’gɨ kɨ nje kisi kumngayira, um in Luwə lə njekoy’gɨ el. Indəmi row ndəm kɨ uri mu sulə.»
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Njendo ndukun kare kɨ oo ndu’de lo manjinan ta’tɨ, lokɨ oo adɨ Jeju ilə ta Sadusi’gɨ’tɨ majɨ ngayn, ɔtɨ aw rɔ Jeju’tɨ dəj’ə ene: «Dann mbərkikində’gɨ’tɨ pətɨ, in kɨ ra ə in dɔ madɨ’ne’gɨ’tɨ wa?»
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Jeju el’ə ene: «Ndukun kɨ dɔkete kɨ utə ndukun’gɨ pətɨ ə to kin: “Oo *Isirayel! Burəɓe Luwə lə’je in Burəɓe kɨ in kar’ne ba.
29 Jesus respondeu:
30 A in ndigɨ Burəɓe Luwə lə’i kɨ ngarme’i ba pətɨ, kɨ ndil’i ba pətɨ, kɨ mərta lə’i ba pətɨ, taa kɨ tɔgi ba pətɨ tɔ.”
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Ningə mbərkikində kɨ nja joo ə to kin: “A ndigɨ de mad’i to darɔ’i inɓe be tɔ.” *Ndukun kɨ rangɨ kɨ utə mbərkikində’gɨ kɨ joo kin goto.»
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Njendo ndukun’gɨ lə Luwə el Jeju ene: «Majɨ ngayn Njendo! ta kɨ el in ta kɨ rɔta’tɨ: Burəɓe Luwə lə’je in kar’ne ba par ə in Luwə, Luwə kɨ rangɨ goto.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Ningə, kadɨ de ndig’ə kɨ ngarme’ne ba pətɨ, kɨ mərta lə’ne ba pətɨ, taa kɨ tɔgɨ’ne ba pətɨ, ə kadɨ de ndigɨ de madɨ’ne to darɔ’ne inɓe be tɔ. In kin in sotɨ ngayn utə kujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ on row rakɨ num kujənyamosɨ kadikare’gɨ pətɨ kɨ kadɨ Luwə.»
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Lokɨ Jeju oo kadɨ njendangɨ makitu kin ilə ta’tɨ kɨ kumkədɨ, ningə el’ə ene: «in sanyi el kɨ Konɓe lə Luwə.» Go ta’gɨ’tɨ kin, de kɨ rangɨ kare kɨ ɔjɨ me’ne’tɨ kadɨ n’dəjɨ ta Jeju ɓay goto nga.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Lokɨ Jeju isɨ ndo de’gɨ nya me Kəy’tɨ lə Luwə, dəjɨ’de ta ene: «Ra bann be ə njendo ndukun’gɨ lə Luwə eli eyina Kirisitɨ, De kɨ Luwə mbət’ə in ngonnkaw Dabidɨ wa?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Dabidɨ inɓe kɨ dɔ’ne, lokɨ Ndil Luwə ra kulə me’ə’tɨ, el ene:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 «Dabidɨ inɓe kɨ dɔ’ne ɓar’a Burəɓe, nga kɨ gorow kɨ bann taa Kirisitɨ De kɨ Luwə mbət’ə in ngonnkaw Dabidɨ wa?» Bulə de’gɨ ngayn oyi ta lə Jeju kɨ rɔnel.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Me nyando’tɨ lə Jeju kɨ isɨ ndo bulə de’gɨ, el’de ene: «Indəi kumkədɨ dɔ rɔ’se’tɨ kɨ rɔ njendo ndukun’gɨ’tɨ. In de’gɨ kɨ gei njiyə kɨ ku ngal, taa gei kadɨ de’gɨ rai’de lapiya kɨ ɓukɨ nan’tɨ lo kingənan’gɨ’tɨ lə bulə de’gɨ tɔ.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Me kəykawnan’tɨ lə Juwipɨ’gɨ, eke lo nyakusɔ’tɨ, a gei lo kisɨ kibo, kete non de’gɨ’tɨ.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Taai nyamajɨ’gɨ lə njengawkoy’gɨ pətɨ pətɨ ji’de’tɨ, ningə ədi kum de’gɨ kɨ kelta kɨ Luwə kɨ ginn’ə gangɨ el, kadɨ de’gɨ oyi’de tokɨ n’in de’gɨ kɨ majɨ. Go kulə ra’de’gɨ’tɨ kɨ be kin, Luwə a gangi’n ta kɨ ngan ngayn dɔ’de’tɨ utə ndəgɨ de’gɨ.»
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Jeju isɨ sɔw non lo kilə kadikare, isɨ oo kilə kɨ de’gɨ isɨ iləi kadikare. Njenyakingə’gɨ ngayn adi nar ngayn ngayn.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ningə njengawkoy kɨ njendoo kare re kɨ ngann silə joo, to nya kɨ te nya el ilə tɔ.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Adɨ Jeju ɓar njendo’gɨ lə’ne el’de ene: «M’el’se tokɨ rɔta’tɨ, njengawkoy kɨ njendoo kam re ilə kadikare utə ndəgɨ de’gɨ pətɨ.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Tadɔ ndəgɨ de’gɨ pətɨ adi bunə nar’gɨ lə’de, nan njengawkoy kin me ndoo’tɨ li’ə adɨ nyakingə kɨ me kəy’tɨ lə’ne ba pətɨ. In ə, ɓay nya kɨ nanyi ji’ə’tɨ kadɨ ra’n kɨ rɔ’ne ə un pətɨ adɨ kin.»
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.