João 4

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 De’gɨ eli adɨ Parisɨ’gɨ oyi tokɨ Jeju ɔyi njendo’gɨ go’ne’tɨ utə Jan, taa ra’de batəm utə tɔ,
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 nga ningə tokɨ rɔta’tɨ ə, Jeju inɓe ra de’gɨ batəm el, nan in njendo’gɨ li’ə.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Ə lokɨ Jeju oo kadɨ Parisɨ’gɨ oyi ta kin be ə, inyə dɔnangɨ Jude ə təl aw Galile’tɨ.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Nga ningə kadɨ aw Galile’tɨ, majɨ kadɨ a ində dɔnangɨ kɨ Samari’tɨ gangɨ.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 In be ə aw te ɓebo’tɨ kɨ ɓari’ə Sikar dɔnangɨ Samari’tɨ kɨ in sanyi el kɨ lo ndɔɔ kɨ ndɔkɨ *Jakobɨ adɨ ngonn’ne Jisepɨ.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 In low’ə’tɨ inɓe kin ə bolo mann lə Jakobɨ to’tɨ. Ə Jeju njiyə ɔr ə, təl isɨ nanga ta mann’tɨ kakin. In dɔ kadɨ’tɨ kɨ kaw kɨ jam dɔ ɓe’tɨ be.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Lo kin’tɨ non, dene kɨ Samari’tɨ kare re kadɨ ɔdɨ mann ə Jeju el’ə ene: «Adɨ’m mann m’anyi.»
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 *Njendo’gɨ li’ə ə awi me ɓe’tɨ kadɨ ndogi nyakusɔ.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Nan dene kɨ Samari’tɨ kakin el Jeju ene: «In ta kɨ bann wa? In Juwipɨ tɔ, ra bann be ə a dəjɨ’m m’in kɨ m’in dene kɨ Samari’tɨ mann kadɨ anyi wa?» Dene el be tadɔ Juwipɨ’gɨ gei kadɨ n’in kɨ Samari’gɨ n’indəi rɔ’de nan’tɨ dɔ nya madɨ’tɨ kare el.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jeju el’ə ene: «Kin ə re kete in gər kadikare lə Luwə num, de kɨ nje dəjɨ mann kanyi kin num ə, re in ə re a dəj’ə kadɨ a adi mann kajɨ kadɨ anyi.»
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Dene el’ə ene: «Burəɓe! Aw kɨ nya kɔdɨ mann el tɔ, taa bolo mann ow tɔ, nga a ra bann be ə a ingə mann kajɨ kin wa?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 In oo rɔ’i kadɨ utə baw’je Jakobɨ kɨ adɨ’je mann kin num taa inɓe in kɨ ngann’ne’gɨ anyinan kɨ da’gɨ lə’ne num kin wa?»
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Jeju il’ə’tɨ ene: «De kɨ anyi mann kɨ jɨ ra’n ne kin, kundə a ra’a ɓay;
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 nan de kɨ a anyi mann kɨ m’a m’ad’a kin, kundə a ra’a gogɨ el nga. Mann kɨ m’a m’ad’a kin yo ə a təl ta ɓe mann kɨ mann kajɨ kɨ bitɨ kɨ non’tɨ a te’tɨ.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Dene el ene: «Burəɓe, adɨ’m mann kɨ a elta’a kin kadɨ kundə ra’m gogɨ el, taa kadɨ m’təl m’re’n ne be gogɨ m’ɔdɨ mann el nga tɔ.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Ə Jeju el’ə ene: «Aw, ɓar ngaw’i ə təl re ne.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ningə dene el Jeju ene: «De oo ngaw’m el.» Ningə Jeju el’ə ene: «Ta lə’i in ta kɨ rɔta’tɨ kadɨ el ene de oo ngaw’i el,
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 tadɔ taa dingəm’gɨ mi, nan in kɨ isɨ si’ə ngɔsine kin in ngaw’i el. Lo kin’tɨ in ta kɨ rɔta’tɨ ə el.»
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Non be nga ə dene el ene: «Burəɓe, m’gər kadɨ in njekeltakita Luwə’tɨ.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Baw’je’gɨ ɔsi məkəsɨ’de nanga non Luwə’tɨ dɔ mbal’tɨ kin, ningə ingɨ eli eyina lo kɔsɨ məkəsɨ nanga non Luwə’tɨ in Jerujalem.»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jeju el’ə ene: «Dene, un me’i adɨ’m. Dɔkagilo re kɨ kadɨ a ɔsi məkəsɨ’se nanga non Baw’je Luwə’tɨ dɔ mbal’tɨ kam el num, Jerujalem’tɨ el num.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 In de’gɨ kɨ Samari’tɨ, ɔsi məkəsɨ’se nanga non Luwə’tɨ kɨ in gəri’ə el, nan j’in, j’ɔsɨ məkəsɨ’je nanga non Luwə’tɨ kɨ jɨ gər’ə, tadɔ kajɨ in rɔ’je’tɨ j’in Juwipɨ’gɨ.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Nga ningə ndɔ re, in ndɔ kɨ kadɨ nje kɔsikurə kɨ rɔta’tɨ osi nanga non Luwə’tɨ, a ɔsikurə Baw’je Luwə me Ndil’tɨ kɨ me nya ra’tɨ kɨ rɔta’tɨ. Ingɨ kin ə in nje kɔsikurə kɨ rɔta’tɨ kɨ osi nanga non Luwə’tɨ kɨ Baw’je isɨ sangɨ’de.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Luwə in Ndil, ningə kadɨ nje kɔsikurə, ɔsikurə me Ndil’tɨ kɨ me nya ra’tɨ kɨ rɔta’tɨ.»
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ə dene el’ə ene: «M’gər kadɨ “Mesi”, De kɨ Luwə mbət’ə, kɨ ɓari’ə Kirisitɨ kin a re. Ningə ndɔ kɨ a re ə, a ɔr’je me nya’gɨ pətɨ.»
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Ə Jeju el’ə ene: «In darɔ’m m’inɓe ə m’a m’el’i ta am.»
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Lo kin’tɨ non be, njendo’gɨ lə Jeju tei non rei, ningə ndɔjɨ’de ngayn kadɨ oyi Jeju ra elta kɨ dene de, nan de kɨ kadɨ el’ə ene: «In ri ə ge ji’ə’tɨ wa?» eke «tadɔ ri ə el’ə ta wa?» goto.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Dene inyə gum mann lə’ne non be, ə anyi aw me ɓebo’tɨ el de’gɨ ene:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 «Rei oyi de kɨ el’m nya’gɨ pətɨ kɨ m’ra kin. A in Kirisitɨ kɨ in De kɨ Luwə mbət’ə el bitɨ wa?»
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Ningə de’gɨ tei me ɓebo’tɨ kɨ taga awi kɨ rɔ Jeju’tɨ.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Lokɨ dene ɔtɨ aw kin ə njendo’gɨ eli Jeju eyina: «Njendo de’gɨ, sɔ nya!»
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Nan Jeju el’de ene: «M’in m’aw kɨ nyakusɔ kɨ kadɨ m’njɔ kɨ in nyakusɔ kɨ in gəri el.»
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Dɔ ta’tɨ kin njendo’gɨ dəji nan ta dann’de’tɨ eyina: «De madɨ ad’a nya sɔ wa?»
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Ə Jeju el’de ene: «Nyakusɔ lə’m in ra go ndigɨ’tɨ lə Nje kulə’m, kɨ tɔlta kulə li’ə.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 In eli eyina, kɨ ne kin: “Nanyi sɔ ɓay ə koo a asɨ tətɨ,” nan m’in m’a m’el’se m’ene: uni kum’se kɨ taa gonyi ndɔɔ oyi; koo tutɨ asɨ kujə nga!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Kɨ ji ra ne kin, de kɨ nje tətɨ koo ingə nyakugə goji lə’ne ningə kaw kandɨ nya kɨ dɔnan’tɨ tadɔ kisikidɔtaa kɨ bitɨ kɨ non’tɨ kadɨ to de kɨ njeduw nya num nje tət’ə num rai rɔnel nan’tɨ.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Tadɔ kujita kɨ ene: “De kare duw ə in kɨ nungɨ tətɨ” kin in ta kɨ rɔta’tɨ.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 M’ulə’se m’adɨ awi təti koo me ndɔɔ’tɨ kɨ ingɨ rai kulə el. Nje kɨ rangɨ ingəi kon’a, ningə in rei təti kandɨ kulə lə’de.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 De’gɨ kɨ dɔnangɨ Samari’tɨ pətɨ kɨ me ɓebo’tɨ kin uni me’de adi Jeju dɔ najɨ kɨ man’tɨ kɨ dene man dɔ’a’tɨ ene: «El’m nya’gɨ pətɨ kɨ m’ra.»
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nga ningə lokɨ rei tei rɔ’a’tɨ, de’gɨ kɨ Samari’tɨ dəji’ə kadɨ isɨ se’de, ə Jeju isɨ se’de ndɔ joo.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Kɨ takul ta kɨ ta’a’tɨ, de’gɨ kɨ uni me’de in ngayn inɓe ɓay;
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 ningə eli dene eyina: «In kɨ tadɔ ta’gɨ kɨ el’je inɓe kin par ə j’uni’n me’je el, nan j’inɓe j’oo ta kɨ ta’a’tɨ kɨ mbi’je, ningə jɨ gər kadɨ in Njekajɨ de’gɨ tokɨ rɔta’tɨ.»
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ndɔ joo go’tɨ, Jeju ɔtɨ non təl aw dɔnangɨ Galile’tɨ gogɨ.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Ningə inɓe mannajɨ ene: «De kɨ njekeltakita Luwə’tɨ kɨ ingə kɔsikurə me ɓe kojɨ’ne’tɨ goto.»
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Nan lokɨ re te Galile’tɨ, de’gɨ kɨ dɔnangɨ Galile’tɨ uwəi’ə kɨ rɔ’de’tɨ majɨ ngayn, tadɔ inɓe’gɨ kaa rai lo ra nanyi’tɨ kɨ Jerujalem tɔ adɨ oyi nya’gɨ pətɨ kɨ Jeju ra lo ra nanyi’tɨ kɨ kum’de.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Jeju təl re Kana kɨ Galile’tɨ kɨ lo kɨ ndɔkɨ ra mann adɨ təl yiwi kandɨ nju’tɨ. Ningə dingəm kare kɨ in de kibo kɨ isɨ ra kulə kɨ ngar, ə rɔ ngonn’o kɨ dingəm to’ə Kapernayim’tɨ non.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Lokɨ dingəm kakin oo kadɨ Jeju in Jude’tɨ re dɔnangɨ Galile’tɨ, re ingə, non kɨ dɔ’a’tɨ kadɨ aw Kapernayim’tɨ ajɨ ngonn’ne kɨ to ta koy’tɨ kin.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Ə Jeju el’ə ene: «Kin ə re oyi nyakɔjɨ’gɨ kɨ nya’gɨ kɨ ətɨ ɓol kɨ kum’se el ə a asi kadɨ a uni me’se el ratata.»
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 De kibo kɨ nje ra kulə kɨ ngar kakin el Jeju ene: «Burəɓe, tokɨ ngonn’m oy el ɓay kin in re ɓe lə’m.»
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Nan Jeju el’ə ene: «Aw, ngonn’i ajɨ nga.» Ningə dingəm un me’ne adɨ taa kɨ Jeju el dɔ ta’tɨ kin el, adɨ osɨ dɔ row’tɨ aw.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Ə lokɨ in dɔ row’tɨ isɨ təl, ɓər’gɨ li’ə ra tiləi kum’ə eli’ə eyina: «Ngonn’i ajɨ!»
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Ningə dəjɨ’de ke kadɨ kɨ bann ə rɔ ngonn to’n sotɨ wa? Ningə eli’ə eyina: «In tagine kɨ kadɨ kɨ dɔgɨ gidə in mutə ə rɔ’a kɨ tingə ngayn kete kakin təl sɔl.»
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Lo kin’tɨ, baw ngonn oo kadɨ in dɔ kadɨ’tɨ inɓe kɨ Jeju el’ə’n’ə ene: «Ngonn’i ajɨ nga» kin. Low’ə’tɨ non, dingəm un me’ne adɨ Jeju, nan’tɨ kɨ de’gɨ kɨ me kəy’tɨ li’ə ba pətɨ.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 In kin ə in nyakɔjɨ kɨ nja joo kɨ Jeju ra lokɨ təl’n Jude’tɨ re Galile’tɨ.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.